Tibetan
སར་གནས། །འགྱུ་བའི་རླུད་མེད་རྟོག་པ་རང་སར་གྲོལ། །སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་མཉམ་པའི་ཀློང་ནས་ཤར། །མཉམ་པའི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་མ་རིག་རླུད་། །རླུད་གིས་རྐྱེན་བྱས་རིག་པ་ས་མ་ཟིན། །རིག་པས་མ་ཟིན་པས་ཡིད་རྟོག་སྐྱེ། །ཡིན་མན་མིན་ནམ་མིང་གི་རྣམ་པ་སྐྱེས། །མིང་ལ་བརྟགས་པས་སེམས་སུ་འདོད་པ་སྐྱེས། །བཙལ་བའི་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ཉམས་སུ་མྱོང་། །གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ལྔ་རུ་ཤར། །གསལ་བ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་རྒྱ་མ་ཆད། །མི་གཡོ་མི་འགྱུར་མ་འགགས་སྣང་ཚུལ་ལྔ། །ལྡོག་ཐབས་མ་ཤེས་ཡིད་ལ་འདོད་ཞེན་སྐྱེས། །དེ་རྣམས་སྟོབས་ཀྱི་འོད་གཟུགས་ཁ་མིག་ཅན། །དེ་ཡི་རྐྱེན་གྱིས་ཉོན་མོངས་དྲུག་ཏུ་སྐྱེས། །རིགས་དྲུག་སེམས་ཅན་འཁྲུལ་པའི་འབྲས་བུར་སྣང་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རིན་པོ་ཆེ་སྣང་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུད་ལས། །གླེང་གཞི་དང་འཁྲུལ་སྣང་གི་ལེའུ་སྟེ་དང་པོའོ།། །།དེ་ནས་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་དེས། །གསང་བདག་ཆེན་པོ་ལ་གསོལ་པ། །དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་གནས་515༄༅། །ལུགས་དང་། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དང་། །དཔེ་དང་བརྡ་ཡི་སྒོ་ནས་དོན་མཚོནི་ཇི་ལྟ་བུ། །སྟོན་པ་གསང་བདག་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དེས། །འཁོར་གྱི་ནང་ནས་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་ལ། །གནས་ལུགས་བྱེ་བྲག་བརྡ་དང་དཔེ་བསྟན་པ། །དར་བཏབ་བང་མཛོད་རིན་པོ་ཆེ་གནས་ལུགས། །སྐྲུ་གྲི་སོ་དང་ཤེལ་རྒྱུས་ཉི་ཟེར་རྩལ། །ཙན་དན་གླ་རྩི་སྒོག་པ་ནི་ཤུགས་སོ། །སྤྲེའུ་དང་ཆུ་གཉེར་རླུད་ནི་འགྱུ་ལུགས་སོ། །ཐག་པ་ཐོ་ཡོར་སྨིག་སྒྱུ་ནི་གཞིའོ། །སྦྲུལ་དང་ཆུ་དང་མི་ནི་འཁྲུལ་པའོ། །ཉི་མ་དང་མིག་དང་གསེར་ནི་དོན་ནོ། །སྤྲིན་དང་ལིང་ཏོག་མུན་པ་ནི་སྒྲིབ་གཡོགས་སོ། །ནམ་ལངས་མཚོན་བྱའི་འཁོར་ལོ་དང་། །དུག་ལ་སྔགས་བཏབ་ལྡོག་ཐབས་སོ། །དབུལ་མོའི་གཏེར་དང་གྱད་ནོར་དག་ནི། །རང་ལ་ཡོད་པས་ངོ་མ་ཤེས་པའོ། །འོ་མ་ཟླ་ཚུབ་ཏིལ་འབྲུ་མཚོན་པའོ། །ནམ་མཁའ་ཤེལ་སྒྲོན་ཉི་མ་ནི། །ཕུག་ས་ནམ་མཁའ་ལ་བལྟའོ། །ཚོད་སྤྱིན་ལ་ཟུང་། གྲང་དྲོ་ཉི་ཟླ་ལ་ཤེས། ཞེས་གསུངས་སོ། །རིན་པོ་ཆེ་སྣང་བྱེད་ལས། དཔེས་མཚོན་པའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།། །།དེ་ནས་སྡུད་པ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་དེས། །སྟོན་པ་གསང་བདག་ཆེན་པོ་ལ། །འཁྲུལ་པ་ལོགས་ནས་གནས་ལུགས་དོན། །རྟོགས་པའི་ཐབས་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དམ་མེད། །སྟོན་པ་གསང་བདག་ཆེན་པོ་དེས། །སྡུད་པའི་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་ལ། །རྟོགས་པ་ཐབས་ཀྱི་དོན་516བསྟན་པ། །རྣམ་ཤེས་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་སྙི
Chinese
安住于本位。 流动无垢的念头于自身解脱。 从精华自性平等的虚空中显现。 不知平等自性乃是无明垢。 垢为缘故，觉性未得安住。 觉性未安住故，生起意念分别。 是耶非耶，生起名相之相。 执著名相，心中生起欲求。 在寻求的相状中，体验到唯一。 光明的体性显现为五种相状。 从光明本身之外，无有阻碍。 不动不迁，无有止息的五种显现。 不知返回之法，心中生起贪欲执着。 彼等乃具力之光身，具有面目。 以彼之缘故，生起六种烦恼。 六道众生显现为错乱之果。 如是说。 来自《宝性显现》之续。 论基与错乱显现之品，第一。 之后，金刚萨埵彼。 向大秘密主请问。 事物如何安住之理， 以及佛与众生二者之差别， 以及以譬喻和表号之门如何表示意义。 导师大秘密主之自性彼， 于眷属之中向金刚萨埵， 开示安住之理差别、表号与譬喻。 悬挂的宝库，珍宝之安住之理。 剃刀之刃与水晶之线，乃日光之功用。 旃檀、麝香、大蒜乃力量。 猿猴与水波，垢乃流动之理。 绳索、木槌、阳焰乃基础。 蛇与水与人乃错乱。 太阳与眼睛与黄金乃意义。 云与镜子，黑暗乃遮蔽。 黎明所象征之轮。 对毒下咒乃返回之法。 贫女之宝藏与巨人之财富乃， 因自身拥有而不知晓。 牛奶、月晕、芝麻粒乃象征。 虚空、水晶灯、太阳乃， 于洞穴中观望虚空。 以灰烬混合。 以冷热了解日月。 如是说。 来自《宝性显现》，以譬喻象征之品，第二。 之后，摄持金刚萨埵彼， 向导师大秘密主， 错乱之外安住之理之义， 证悟之方便有差别耶无差别？ 导师大秘密主彼， 向摄持之金刚萨埵， 开示证悟方便之义。 识未成境之精
English
Abiding in its own place. Thoughts without the moving stain dissolve in their own place. From the expanse of the essence's nature of equality, it arises. Not knowing the nature of equality is the stain of ignorance. Because of the stain, awareness does not take hold. Because awareness does not take hold, mental thoughts arise. Is it this or that, the appearance of names arises. Grasping at names, desire arises in the mind. In the aspect of searching, one experiences oneness. The characteristic of clarity arises in five aspects. Apart from clarity itself, there is no obstruction. The five appearances that are unmoving, unchanging, and unceasing. Not knowing the method of reversal, desire and attachment arise in the mind. Those are powerful light bodies with faces and eyes. Because of that, the six afflictions arise. The six realms of sentient beings appear as the fruit of delusion. Thus it is said. From the tantra of "The Manifestation of Preciousness." The first chapter is the basis of discussion and the appearance of delusion. Then, the bodhisattva Vajra asked the great secret lord, "How do things abide?" The manner and the distinction between Buddhas and sentient beings, and how to represent meaning through examples and symbols. The nature of the teacher, the great secret lord, explained the distinctions of abiding, symbols, and examples to the bodhisattva Vajra from within the retinue. The hanging treasury, the abiding of precious jewels. The edge of a razor and the thread of crystal are the function of sunlight. Sandalwood, musk, and garlic are strength. Monkeys and water ripples, stains are the manner of movement. Rope, mallet, and mirage are the basis. Snakes, water, and people are delusion. The sun, eyes, and gold are meaning. Clouds, mirrors, and darkness are obscurations. The wheel that symbolizes dawn. Casting a mantra on poison is the method of reversal. The treasure of a poor woman and the wealth of a giant are not known because they are within oneself. Milk, halos, and sesame seeds are symbols. The sky, crystal lamp, and sun are looking at the sky in a cave. Mix with ashes. Understand hot and cold with the sun and moon. Thus it is said. From "The Manifestation of Preciousness," the second chapter is the chapter of symbolizing with examples. Then, the gathering bodhisattva Vajra asked the teacher, the great secret lord, "Is there a difference in the method of realizing the meaning of abiding apart from delusion?" The teacher, the great secret lord, explained the meaning of the method of realization to the gathering bodhisattva Vajra. The essence of consciousness not becoming an object
Tibetan
ང་པོ་ཉིད། །འདོད་པ་གི་འདོད་བྲལ་བ་ལྟ་བའི་དོན། །ཕྱོགས་དང་རིས་མེད་ཀློང་ཆེན་པོ། །རིག་པ་སྐྱེ་ཤི་མེད་པས་རང་ས་ཟིན། །ཡིད་ཀྱི་མིང་དང་བྲལ་བས་མཚོན་ལས་འདས། །སེམས་ཀྱི་འདོད་ཞེན་མེད་པ་བདེ་བའི་ཆོག །སྣང་བའི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་དམིགས་དང་བྲལ། །སྙིང་པོ་མངོན་དུ་གསལ་བར་བསྟན་དུ་མེད། །སྨྲ་བརྗོད་ཚིག་ལས་འདས་པའི་རིན་པོ་ཆེ། །ཟད་མེད་གཏེར་ལ་སྤྱོད་པའི་མཛོད་པོ་ཆེ། །སྣང་དང་མི་སྣང་གཉིས་སུ་འདོད་པ་མེད། །རང་བྱུང་སྙིང་པོ་ཀུན་གྱི་གཞི་མ་ཡིན། །གཞི་ཡི་རང་བཞིན་ཡོད་མེད་མཉམ་པའི་ངང་། །མཉམ་པའི་ངང་ལས་ཀུན་འབྱུང་མཛོད་པོ་ཆེ། །ཟད་མེད་འདོད་དགུར་འབྱུང་བའི་རིན་པོ་ཆེ། །རྩལ་དང་ཡན་ལག་མ་འགགས་འཆར་བའི་གཞི། །སུས་ཀྱང་མ་བྱས་ངང་ངམ་ཤུགས་ལས་འབྱུང་། །འགྱུ་མི་འགྱུ་ལས་ཡིད་གསུམ་རིམ་པར་འགྱུ། །ཡིད་གསུམ་ཉོན་མོངས་ཞབྲུལ་པའི་གཞི། །ཞེན་མེད་གསལ་བ་འགྱུ་བ་མེད་པའི་དོན། །དོན་གྱི་ངོ་བོ་མ་རྟོགས་སྒྲིབས་པས་སྒྲིབ། །ལྡོག་པའི་ཐབས་ཀྱིས་མི་གསལ་མུན་པས་སངས། །ལྡོག་ཐབས་མ་ཤེས་རང་ལ་ཡོད་མ་རྟོགས། །ཐོས་བསམ་གསུམ་གྱིས་དོནམཚོནརྟོགསཔའོ། །མ་བཅོས་རྣམ་དག་སྙིང་པོའིརངབཞིནཉིད། །རངབཞིནརྟོགསཔརའདོད་ཅིང་ཡིད་འགྱུ་བརྟག །ལོག་མ་ལོག་གིས་ངེས་ཤེས་རང་ལ་སྐྱེ། །རང་བཞིན་སྙིང་པོ་རང་517༄༅། །གསལ་སྣང་བ་འདི། །རྟག་ཆད་མཐའ་ལས་འདས་པས་ཡོད་མེད་གྲོལ། །ཡིད་ཀྱི་འགྱུ་མེད་བློ་ཡིས་བྱས་པ་མེད། །རང་བཞིན་རྨད་བྱུང་འཁྲུལ་རྟོག་མེད་པའི་དོན། །རིག་པ་མ་སྐྱེས་འགྱུར་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །དངོས་པོ་མཚན་མ་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ། །སྐྱེ་བ་རིག་པ་རྩལ་དུ་སྣང་བ་ཡིན། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གཞི་དང་རྩ་བ་བྱས། །ཞབྲུལ་རྟོག་མཐའ་ལས་གྲོལ་བའི་སྙིང་པོའི་དོན། །མཚན་མའི་ཡུལ་ལས་འདས་པས་དམིགས་སུ་མེད །འཁྲུལ་རྟོག་རྣམ་དག་རང་བཞིན་དོན་དང་ལྡན། །རྟོགས་ལྡན་ཡེ་ཤེས་མཉམ་པའི་ཀློང་ན་འཕྱོ། །ཟབ་ལ་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་དོན་ཉིད་ནི། །ཉོན་མོངས་རང་བཞིན་གྲོལ་བའི་བདེ་བ་ཆེ། །ཞེ་འདོད་ཀུན་དང་བྲལ་བ་ལྟ་བའི་མཆོག །ཡིད་ཀྱི་འགྱུ་བ་ཆད་ནས་སྒོམ་པའི་དོན། །མ་བཅོས་འབད་པ་བྲལ་བ་སྤྱོད་པའི་རྒྱན། །ཇི་བཞིན་དོན་ཤར་ཉམས་ཀྱི་དོན་མཆོག་ལྡན། །སྙིང་པོའི་ཀློང་ནས་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུར་ཤར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རིན་པོ་ཆེ་སྣང་བྱེད་ལས། །ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ།། །།སྡུད་པའི་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་ཡི
Chinese
我者本然。 欲求离欲之见之义。 无偏无党广大之界。 觉性无生无死故自持。 离意之名故超诠表。 心无贪执乃安乐之足。 未成显境故离对境。 心髓显明然无所指。 超言绝语之珍宝。 取用不尽宝藏之大库。 不欲显与不显二者。 自生心髓乃一切之根本。 根本之自性有无平等之状态。 从平等之状态生一切之大库。 取用不尽随欲而生之珍宝。 功能与支分无碍显现之基。 谁亦未作自然而然力所生。 动与不动由三意次第变。 三意乃烦恼错乱之基。 无执显明乃不动之义。 义之体性未悟为障所障。 以遣除之方便不明显以黑暗而醒。 不知遣除之方便自身具有未悟。 以闻思三者诠表义而悟也。 无为清净心髓之自性即。 欲悟自性且察意之动摇。 以正与不正自生定解。 自性心髓自517༄༅། 显现光明此。 超离常断之边故解脱有无。 无意之动摇非心所作。 自性奇妙无错乱之义。 觉性未生不变任运成。 非事物名相之行境。 于心髓之自性无生者。 生乃觉性显现为功能。 作为诸法一切之基与根本。 解脱错乱边之精髓义。 超离名相之境故无所缘。 错乱清净具自性义。 具悟者于智慧平等之界中游。 深奥难测之义即是。 烦恼自性解脱之大乐。 离一切贪欲乃见之最胜。 意之动摇断灭乃修之义。 无作无勤乃行之庄严。 如实义显乃具验相之最胜义。 从心髓之界中智慧显现为法身。 如是说。 珍宝显现中。 差别显示品第三竟。 摄集之菩萨金刚
English
I am myself. The meaning of seeing desire as being free from desire. The vast expanse without partiality or bias. Since awareness is without birth or death, it holds its own ground. It transcends expression because it is beyond the name of mind. The absence of attachment in the mind is the contentment of bliss. It is devoid of focus because it has not become an object of perception. The essence is manifestly clear, yet there is nothing to point to. A precious jewel that transcends words and speech. A great treasury for utilizing inexhaustible treasures. There is no desire for appearance or non-appearance. The self-arisen essence is the basis of all. The nature of the basis is a state of equality between existence and non-existence. From the state of equality arises the great treasury of all things. A precious jewel that arises inexhaustibly, fulfilling all desires. The basis for the unobstructed manifestation of abilities and limbs. It arises spontaneously, without being made by anyone. From movement and non-movement, the three minds sequentially change. The three minds are the basis for the confusion of afflictions. Clear and without attachment is the meaning of immovability. The essence of meaning is obscured by obscuration because it is not understood. By means of reversal, it is not clear, but awakened by darkness. Not knowing the means of reversal, one does not realize what one has within oneself. The meaning is expressed and realized through the three, hearing, contemplation, and meditation. The very nature of the unconditioned, pure essence. Desiring to realize the nature, one examines the movement of the mind. Through right and wrong, certainty arises within oneself. The essence of self-nature, this self-luminous appearance. Transcending the extremes of permanence and annihilation, it is liberated from existence and non-existence. Without the movement of mind, it is not made by intellect. The miraculous nature is the meaning of being free from delusion. Unborn awareness is immutably and spontaneously accomplished. It is not the object of experience for things and characteristics. In the unborn nature of the essence, birth is the manifestation of awareness as ability. It is made the basis and root of all phenomena. The meaning of the essence that is liberated from the extremes of confusion and delusion. Because it transcends the realm of characteristics, there is no object of focus. Delusion is pure, possessing the meaning of self-nature. The realized one roams in the realm of wisdom and equality. The meaning that is profound and difficult to fathom is, in fact, the great bliss of the self-liberation of afflictions. Being free from all desires is the supreme view. The cessation of the mind's movement is the meaning of meditation. Uncontrived and effortless is the adornment of conduct. The manifestation of meaning as it is, possesses the supreme meaning of experience. From the realm of the essence, wisdom arises as the Dharmakaya. Thus it is said. From the Jewel Illuminator. The Third Chapter, which explains the distinctions, is complete. The gathering Bodhisattva Vajra.