Tibetan
སུངས། །མཚན་མ་རང་གྲོལ་ཆོས་ཉིད་དགོངས་པ་ལས། །བསྒོམ་པའི་ཡུལ་མེད་འཛིན་པའི་ཆོས་ལས་གྲོལ། །བསྒོམ་ཆགས་མེད་པའི་བདག་འཛིན་སྡུག་བསྔལ་ཡིན། །བསྒོམ་པའི་གནས་མེད་རྟག་ཏུ་མཐོང་གྱུར་ན། །བསྒོམ་པ་མེད་པའི་མཚན་མ་རང་གྲོལ་གང་ལ་མི་རྟོག་མཐོང་། །དབྱེར་མེད་ལྷུན་རྫོགས་ཐིག་ལེ་དབྱིངས་ཉིད་ཆེ། །བསྐྱེད་པ་མི་མངའ་ཡེ་ཤེས་རིན་པོ་ཆེ། །རྫོགས་པ་མི་མངའ་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ཆེ། །བྱ་བ་མེད་པས་ལྷུན་རྫོགས་ཐིག་ལེ་ཆེ། །འཁོར་བ་མེད་པས་མྱང་འདས་བདེ་བ་ཆེ། །ཀུན་དང་མི་མཉམ་རྡོ་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེ། །དེ་ལྟར་ཆེ་བའི་ཡེ་ཤེས་དེ་བཞིན་ཀུན་ལ་གནས། །བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པར་རང་ཆས་ཡེ་ནས་གནས། །བཙལ་དུ་མེད་དེ་མངོན་ སུམ་དག་པའི་དབྱིངས། །སྨོན་དུ་མེད་དེ་བདེ་ཆེན་ཐུགས་ལ་རྫོགས། །འདུས་བྱས་ཆོས་རྣམས་སྤང་དུ་མེད་དེ་སྤང་བྱེད་ཡོད། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རང་ལ་རྫོགས་ཤིང་འཕྲོ། །སྤང་རྒྱུ་མེད་ཅིང་སྤངས་པའི་ཆོས་དང་བྲལ། །སྤང་བ་བོ་ཡང་མི་དམིགས་སྤང་བྱ་ག་ལ་ཡོད། །ཆོས་དང་རིག་པ་རྫོགས་པའི་སྐུ། །ལེན་མེད་འཛིན་དང་ཡོངས་སུ་བྲལ་བས་ན། །དུས་གསུམ་མཉམ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཆེ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡེ་ཤེས་ཀུན་ལ་རོལ། །རོལ་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་མཐའ་ལ་ཐུག་པ་མེད། །དབྱིངས་ལ་བྲི་བ་མེད་ཅིང་ཆོས་ཉིད་ངང་དུ་རྟོགས། །རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་མེད་པ་ཚིག་གི་མཐའ་བསལ་ཅིང་། །མཚན་མ་རང་གྲོལ་དོན་ལ་མ་ཡེངས་ན། །བརྟེན་པའི་ས་མེད་གཟུང་བའི་ཡུལ་དང་བྲལ། །ཡུལ་དང་འཛིན་པ་མེད་ན་བྱང་ཆུབ་བདེ་བའི་ཤུགས། །ཤུགས་དང་ཏིང་འཛིན་རྩལ་ལ་གང་འཇུག་པ། །གོལ་སྒྲིབ་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཞིང་བྱང་ཆུབ་དེ་ལ་མེད། །ཡང་དག་བདེན་པའི་མཚན་མ་རང་གྲོལ་ནི། །གང་ལ་མ་ཆགས་ཕྱོགས་ལ་གནས་པ་མེད། །གནས་དང་ཏིང་འཛིན་བྱང་ཆུབ་སྒྲིབ་པའི་རྒྱུ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་བཟུང་བས་མཚན་མའི་ཡུལ་དུ་གྱུར། །དེ་ཕྱིར་ལམ་ལ་ཐུག་པ་མེད་པས་རང་གི་ཐུགས་ལ་དྲིས། །སྟོང་པའི་ལམ་ལ་ཡང་དག་ཐུག་པ་མེད། །འོད་ཀྱི་ལམ་ལ་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པ་ཡིས། །མཐོང་བའི་ལམ་ལ་ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་གྱི། །རྟོག་མེད་ལམ་ལ་འཛིན་མེད་རང་སར་གྲོལ། །མཚན་མ་རང་གྲོལ་དགོངས་པ་དེ་རྙེད་པས། །གསང་བའི་ལམ་ལ་ཐིག་ལེ་འདུ་འབྲལ་མེད། །སྒྲོན་མའི་ལམ་ལ་ཡེ་ཤེས་བྲི་བ་མེད། །ཡང་དག་ལམ་ལ་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་མེད། །སྐུ་ཡི་ལམ་ལ་མུན་པ་ག་ལ་ཡོད། །ཡེ་ཤེས་ལམ་ལ་བཟང་ངན་ག་ལ་ཡོད། །འབྱུང་བའི་ལམ་ལ་འཁྲུལ་སྣང་ག་ལ་ཡོད། །སྣ་ཚོགས་ལམ་ལ་
Chinese
颂！ 从相自解脱法性见地中， 无有禅修之境，从执著之法中解脱。 无有禅修贪执之我执是痛苦。 若能恒时见到无有禅修之处， 于何处能见无有禅修之相自解脱之无分别？ 无别任运自成明点法界自性大， 不需生起之智慧是珍宝。 不需圆满之菩提心是精华。 无有作为故任运自成明点大， 无有轮回故涅槃安乐大， 与一切不共金刚坛城大， 如是广大之智慧如是安住于一切。 无有可修，自性本然安住。 无有可寻，乃是现 前清净之法界。 无有可愿，乃是大乐圆满于心中。 有为诸法无有可舍，然有舍者。 一切诸法于自性中圆满而显现。 无有可舍，且远离所舍之法。 能舍者亦不可得，所舍又于何处有？ 法与觉性圆满之身， 无取无执完全远离故， 三时平等金刚萨埵大， 金刚萨埵于一切智慧中享用。 享用不可思议，无有边际。 于法界无有减损，且于法性中觉悟。 觉悟与不觉悟无有，遣除言词之边际， 若于相自解脱之义不散乱， 则无有依赖之地，远离所取之境。 若无有境与执著，则有菩提安乐之力量。 力量与三摩地，于作用上如何融入？ 则会成为迷途、染污、堕落，菩提于彼处无有。 真实不虚之相自解脱者， 于何处无有贪执，于何方亦无有安住。 安住与三摩地是菩提之障碍， 执著于因与果，则成为相之境。 是故无有道路之尽头，故当询问自心。 于空性之道上，无有真实之尽头。 于光明之道上，由智慧生起， 于见道上，由智慧光明之， 无分别之道上，无执自然解脱。 相自解脱，若能获得此见地， 于秘密道上，明点无有聚散。 于灯道上，智慧无有减损。 于真实道上，无有佛与有情。 于身之道上，黑暗又于何处有？ 于智慧之道上，善恶又于何处有？ 于生起之道上，错觉又于何处有？ 于种种之道上，
English
Sung! From the view of self-liberation of characteristics, the nature of reality, There is no object of meditation, liberated from the dharma of grasping. Attachment to meditation without attachment, self-grasping is suffering. If one always sees the place without meditation, Where can one see the non-conceptual self-liberation of characteristics without meditation? The indivisible, spontaneously perfect thigle (藏文：ཐིག་ལེ，梵文天城体：बिन्दु，梵文罗马拟音：bindu，汉语字面意思：点) is the great essence of reality. The wisdom that does not need to be generated is a precious jewel. The bodhicitta (藏文：བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ，梵文天城体：बोधचित्त，梵文罗马拟音：bodhicitta，汉语字面意思：菩提心) that does not need to be perfected is the essence. Because there is no action, the spontaneously perfect thigle (藏文：ཐིག་ལེ，梵文天城体：बिन्दु，梵文罗马拟音：bindu，汉语字面意思：点) is great. Because there is no samsara, the bliss of nirvana is great. The vajra (藏文：རྡོ་རྗེ，梵文天城体：वज्र，梵文罗马拟音：vajra，汉语字面意思：金刚) mandala (藏文：དཀྱིལ་འཁོར，梵文天城体：मण्डल，梵文罗马拟音：maṇḍala，汉语字面意思：坛城) that is incomparable to all is great. Thus, the great wisdom abides in all. Without needing to be accomplished, it abides naturally from the beginning. There is no need to seek it, it is the manifest Pure realm of reality. There is no need to wish for it, it is the great bliss perfected in the heart. There is no need to abandon compounded dharmas, but there is an abandoner. All dharmas are perfected and manifest in oneself. There is nothing to abandon, and it is separated from the dharma of abandonment. The abandoner is also not seen, where is there anything to abandon? The body that perfects dharma and awareness, Because it is completely separated from taking and grasping, The sameness of the three times, the great Vajrasattva (藏文：རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ，梵文天城体：वज्रसत्त्व，梵文罗马拟音：vajrasattva，汉语字面意思：金刚萨埵). Vajrasattva (藏文：རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ，梵文天城体：वज्रसत्त्व，梵文罗马拟音：vajrasattva，汉语字面意思：金刚萨埵) enjoys all wisdom. The enjoyment is inconceivable, without end. There is no decrease in the realm of reality, and it is realized in the nature of reality. There is no realization or non-realization, eliminating the limits of words, If one is not distracted from the meaning of self-liberation of characteristics, Then there is no ground to rely on, separated from the object of grasping. If there is no object and grasping, then there is the power of bodhi bliss. Power and samadhi, how does one engage in activity? It will become straying, obscuration, and falling, and bodhi is not there. The self-liberation of characteristics of true reality, Where there is no attachment, there is no abiding in any direction. Abiding and samadhi are the cause of obscuring bodhi, Clinging to cause and effect becomes the object of characteristics. Therefore, there is no end to the path, so ask your own heart. On the path of emptiness, there is no true end. On the path of light, wisdom arises, On the path of seeing, by the wisdom light, On the path of non-conceptuality, non-grasping is naturally liberated. Self-liberation of characteristics, if one finds this view, On the secret path, the thigle (藏文：ཐིག་ལེ，梵文天城体：बिन्दु，梵文罗马拟音：bindu，汉语字面意思：点) has no gathering or scattering. On the path of the lamp, wisdom does not diminish. On the true path, there is no buddha or sentient being. On the path of the body, where is there darkness? On the path of wisdom, where is there good or bad? On the path of arising, where is there illusion? On the various paths,
Tibetan
སྤྲོ་བསྡུ་ག་ལ་ཡོད། །རིག་པའི་ལམ་ལ་ཉོན་མོངས་ག་ལ་ཡོད། །འབྲས་བུའི་ལམ་ལ་རྒྱུ་ཉིད་ག་ལ་ཡོད། ། རྟག་པའི་ལམ་ལ་ཆད་པ་ག་ལ་ཡོད། །ཆད་པ་ལ་ཡང་རྟག་པ་ག་ལ་ཡོད། །དེ་བཞིན་མཚན་མ་རང་གྲོལ་ཆོས་ཉིད་ལ། །རྟོག་གེའི་ཆོས་ཉིད་མེད་པར་གསུངས། །བྱང་ཆུབ་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་འདི་ཉིད་ཀྱང་། །གསང་སྔགས་རྒྱལ་པོ་འདི་ཡིས་མཐོང་བ་ལ། །ཐེག་དམན་གཞན་གྱིས་དོན་མི་མཐོང་། །མཐོང་བས་ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོར་བཤད། །རྟོགས་པ་ལྷུན་གྲུབ་ངོ་བོར་བཤད། །ཤེས་པ་སྤྲུལ་སྐུའི་ངོ་བོར་བཤད། །གོ་བས་ལོངས་སྐུ་ཉིད་དུ་བསྟན། །གོ་དང་མཐོང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་། །གང་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པར་གསུངས་པའོ། །ཨེ་མ་ཧོ་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་ལྟར། །ཟད་མེད་གཏེར་ལ་བདེ་བའི་བང་མཛོད་རྙེད། །སྟོང་པའི་ཡུལ་ལ་བདེ་བའི་རྒྱ་ཡིས་ཐེབས། །བདེ་བའི་ངང་ལ་གསལ་བའི་རྒྱ་ཡིས་ཐེབས། །གསལ་བའི་དབྱིངས་ལ་སྐུ་ཡི་རྒྱ་ཡིས་ཐེབས། །སྐུ་ཉིད་རྡོ་རྗེའི་དབྱིངས་སུ་ཡང་དག་འདུས། །བདེ་བ་སྟོང་པའི་དབྱིངས་ལ་རོལ། །སྟོང་པ་བདེ་བའི་མཁའ་ལ་བསྐྱོད། །གསལ་བ་ཐུགས་རྗེའི་ངང་དུ་ཐིམ། །ཐིམ་པ་ཡང་དག་དབྱིངས་སུ་གྲོལ། །གྲོལ་བ་མཐར་ཕྱིན་ས་ལ་གཤེགས། །རྟོག་པས་རྡོ་རྗེའི་ལམ་དུ་ཞུགས། །དེ་ཉིད་རིག་པའི་སྐུ་ལ་འདུས། །མཐའ་ཉིད་རང་གྲོལ་ཉིད་དུ་འདུས། །རང་གྲོལ་ཆོས་ཉིད་ཡུལ་ལ་སྣང་། །སྣང་བ་ནམ་མཁའི་མཐའ་ལ་སྤྱོད། །མཐའ་ཉིད་རྡོ་རྗེའི་ལམ་དུ་ཞུགས། །རྡོ་རྗེའི་ལམ་ལ་འདུ་འབྲལ་མེད། །མཁའ་མཉམ་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ལ་འདུས། །རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཉིད་དབྱིངས་སུ་ཐིམ། །ཐིམ་པ་ཉིད་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོག །དེ་ལ་གཉེན་པོས་བཅོས་སུ་མེད། །ཅེས་རིག་པ་རང་ཤར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། མཚན་མ་རང་གྲོལ་གྱི་དགོངས་པ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་དོན་དྲུག་པའོ།། །།དེ་ནས་ཡང་གསང་བའི་བདག་པོས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །ཀྱེ་ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ། མཚན་མ་རང་གྲོལ་གྱི་དགོངས་པ་དེ་ལྟར་ལགས་ན། སའི་དབྱེ་བ་དང་དུས་ ཚད་གསུང་དུ་གསོལ། ཞེས་ཞུས་སོ། །དེ་ནས་ཡང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དེས། འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཀྱེ་མ་གསང་བའི་བདག་པོ་ཉིད་ལེགས་པར་ཉོན་ཅིག །ངས་ཁྱོད་ལ་ལེགས་པར་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཡིད་གཞན་དུ་མ་ཡེངས་པར་ལེགས་པར་ཉོན་ཅིག །སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་གསུམ་པོ་སོལ་ལ། རིག་པ་མ་འགགས་པར་ཉོན་ཅིག །ས་ཞེས་བྱ་བ་གུད་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་མཐོང་བའི་གང་ཟག་གཅིག་ལ་ས་ལམ་རྫོགས་ནས་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་ངོ་སྤྲོད་བསྟན་པའི་གང་ཟག་དེ། དང་པོ་བདེན་པ་མཐོང་བའི་དུས་སུ་དེ་ལ་དགའ་བ་སྐྱེས་པ་ནི། ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བའོ། །དེ་ནས་རང་གིས་སྣང་བར་ངོ་ཤེས་པ་ནི་ས་གཉིས་པ་དྲི་མ་མེད་པ་ཐོབ་པའོ། །དེ་ནས་དེ་ལ་གོམས་པ་ནི་ས་གསུམ་པ་འོད་བྱེད་པའི་ས་ནོན་པའོ། །དེ་ནས་དེ་ལ་གོམས་ནས་འོད་ཀྱིས་སྣང་བ་མཐོང་བ་ནི་བཞི་པ་འོད་འཕྲོ་བའི་ས་ཐོབ་པའོ། །དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་མཐོང་བ་དེ་ལ་གོམས་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མཐའ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་སྦྱངས་ནས་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་དེ་ནི་ལྔ་པ་སྦྱང་དཀའ་བའི་ས་ནོན་པའོ། །དེ་ནས་འོད་ལས་ཐལ་བའི་སྐུ་གཅིག་མཐོང་ནས་སྐུ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་དེ་ནི། དྲུག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ས་ནོན་པའོ། །དེ་ནས་གོམས་པ་མཐར་ཕྱིན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རིང་དུ་སོང་བ་ནི། །བདུན་པ་རིང་དུ་སོང་བའི་ས་ནོན་པའོ། །དེ་ནས་ཡོན་ཏན་དེ་ལས་མ་གཡོས་པར་གནས་པ་ནི། བརྒྱད་པ་མི་གཡོ་བའི་ས་ནོན་པའོ། །དེ་ནས་དེའི་ངང་ལས་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པ་ནི། དགུ་པ་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་ས་ནོན་པའོ། །དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་རང་གི་ཤེས་པ་ཟིན་ནས་སྣང་བ་ལྷུག་པར་ཤར་བ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་སྤྲིན་ལྟ་བུར་མཐོང་ནས་གོམས་པ་ནི་བཅུ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ལྟ་བུའི་ས་ནོན་པའོ། །དེ་ཡིས་གང་ཟག་བདེན་པ་མཐོང་བས་སྦུབས་འདི་ཉིད་མ་བོར་བ་ལ་ས་ནོན་པའོ། །གང་ཟག་སྦུབས་བོར་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ས་ འདི་ལྟར་ནོན་པ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་སྣང་འགགས་ནས་ཚོམ་བུའི་སྣང་བ་ཤར་བ་ནི། བཅུ་གཅིག་ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་ས་ནོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་སྣང་བ་དེ་ལ་མ་ཆགས་པར་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་གོས་པ་ནི། བཅུ་གཉིས་མ་ཆགས་པདྨ་ཅན་གྱི་ས་ནོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་རང་གི་ཐུགས་ཀ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཟེར་ཐག་ཤར་ནས་ནམ་མཁའི་མཐོངས་ན་འོད་ཀྱི་ཚོམ་བུ་ལྔ་འཁོར་ལོའི་ཚུལ་དུ་གནས་པ་ནི། བཅུ་གསུམ་ཡི་གེ་འཁོར་ལོ་ཚོགས་ཆེན་གྱི་ས་ནོན་པའོ། །དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་གནས་པ་ནི། ས་བཅུ་བཞི་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ས་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པ་ནི། བཅོ་ལྔ་པ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ས་ཐོབ་པའོ། །དེ་ནས་ཀ་དག་གི་ས་ལ་ཡེ་ཤེས་ལྷུག་པར་ཤར་ནས། དེའི་གོང་ན་གཞན་མེད་པ་ནི། བཅུ་དྲུག་ཡེ་ཤེས་བླ་མའི་ས་ཐོབ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་ཀུན་གྱིས་ས་ལམ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་གནས་སོ། །དེ་བས་ན་སེམས་ཅན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡོད་ཀྱང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཅིག་ལས་མེད་དོ། །ས་དང་ལམ་ཞེས་པ་གུད་ན་ཡོད་པ་མ་
Chinese
喜悦和收敛在哪里？ 智慧的道上烦恼在哪里？ 果的道上因在哪里？
English
Where is joy and contraction? Where is affliction on the path of wisdom? Where is the cause on the path of the fruit?
Chinese
证悟教法之人，最初于见真谛之时，生起欢喜，是为初地极喜地。之后，自己认识到显现，是为获得二地离垢地。之后，习惯于此，是为压伏三地发光地。之后，习惯于此，以光见到显现，是为获得四地发焰地。之后，见到智慧的显现，习惯于此，一切烦恼自性清净，见到智慧，是为压伏五地难胜地。之后，见到光明中超越之身，身显现，是为压伏六地现前地。之后，习惯圆满，烦恼远离，是为压伏七地远行地。之后，安住于不退失彼功德，是为压伏八地不动地。之后，于彼状态中功德圆满，是为压伏九地善慧地。之后，智慧的显现中，自己的觉性把握，显现自然生起，见到一切法的意义如云，习惯于此，是为压伏十地法云地。以此，证悟真谛之人，未舍弃此蕴身而压伏地。舍弃蕴身之人，如此压伏地：错觉止息，显现光蕴，是为压伏十一普光地。之后，不执着于彼显现，不为内外一切法所染污，是为压伏十二离垢莲花地。之后，自心间生起智慧光芒，虚空之中五光蕴如轮而住，是为压伏十三字轮大集地。之后，安住于智慧的显现，是为安住于十四地。之后，于任运成就地获得确定，是为获得十五金刚持地。之后，于本初清净地智慧自然生起，其上无有其他，是为获得十六智慧上师地。如是，一切有情皆如是安住于地道。因此，虽有不可思议之有情，然智慧之体性无二。地与道，并非独立存在。
English
That person who demonstrates the teachings, initially, when seeing the truth, joy arises in them, which is the first bhumi, the Extremely Joyful. Then, recognizing the appearances themselves is the attainment of the second bhumi, the Stainless. Then, becoming accustomed to that is the suppression of the third bhumi, the Luminous. Then, having become accustomed to that, seeing appearances through light is the attainment of the fourth bhumi, the Radiant. Then, seeing the appearances of wisdom, becoming accustomed to that, all afflictions are naturally purified, and seeing wisdom is the suppression of the fifth bhumi, the Difficult to Subdue. Then, seeing a body that transcends light, and the body becoming manifest, is the suppression of the sixth bhumi, the Manifest. Then, practice being perfected and afflictions being distanced is the suppression of the seventh bhumi, the Far-Going. Then, abiding without wavering from those qualities is the suppression of the eighth bhumi, the Immovable. Then, qualities being perfected from that state is the suppression of the ninth bhumi, the Good Intelligence. Then, in the appearance of wisdom, one's own awareness being seized, and appearances arising freely, seeing the meaning of all dharmas like clouds, and becoming accustomed to that, is the suppression of the tenth bhumi, the Cloud of Dharma. By this, a person who sees the truth suppresses the bhumis without abandoning this very form. Those who have abandoned the form suppress the bhumis in this way: mistaken appearances ceasing and the appearance of clusters of light arising is the suppression of the eleventh, the All-Luminous bhumi. Then, not being attached to that appearance, and not being stained by all inner and outer dharmas, is the suppression of the twelfth bhumi, the Stainless Lotus. Then, rays of wisdom arising from one's own heart center, and five clusters of light abiding in the expanse of the sky in the form of a wheel, is the suppression of the thirteenth bhumi, the Great Assembly of the Wheel of Letters. Then, abiding in the appearance of wisdom is abiding in the fourteenth bhumi. Then, finding certainty in the spontaneously accomplished bhumi is the attainment of the fifteenth bhumi, the Vajra Holder. Then, wisdom arising freely in the primordially pure bhumi, and there being nothing else above that, is the attainment of the sixteenth bhumi, the Wisdom Guru. Likewise, all these sentient beings abide in the bhumis and paths in that way. Therefore, although there are inconceivable sentient beings, the essence of wisdom is only one. The terms bhumi and path do not exist separately.