Tibetan
་ག་ལ། །ལྟ་བ་ཉིད་ལ་བལྟ་རུ་མེད། །ལྟ་བ་སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་ཡིན། །དྲི་མ་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལས། །བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་གཉིས་དང་བྲལ། །ལྟ་བ་ཉིད་ལ་བལྟ་རུ་མེད། །ཅི་ཕྱིར་ལྟ་བ་ཡོད་གྱུར་ན། །རིག་པའི་སྒྲོན་མ་མེད་པར་འགྱུར། །རྣམ་དག་ཡེ་ཤེས་སྒྲོན་མ་ལས། །ལྟ་བྱེད་ཡོད་དེ་བལྟ་བ་མེད། །ཉིད་ལས་མི་གཞན་འཁོར་ཉིད་ཀྱང་། །སྒྲོན་མ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་རྫོགས། །དེ་ཕྱིར་རྫོགས་ཆེན་ཨ་ཏི་ལ། །ལྟ་བར་འཛིན་པའི་ཆོས་ཉིད་མེད། །ཅི་ཕྱིར་སྒྲོན་མ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་ལྟ་བ་མེད་པར་བཤད། །རྫོགས་ཆེན་ཨ་ཏི་ཡོ་ག་ལ། །འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པར་གསུངས། །འབྲས་བུ་བྱར་མེད་རང་བྱུང་ཉིད། །རྟོག་མེད་པ་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཡེ་ཤེས་དག་སྣང་ཆེན་པོ་ལ། །འཛིན་མེད་རང་མདངས་གསལ་བའི་ཕྱིར། །གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ན། །སངས་རྒྱས་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །རང་བྱུང་རྩོལ་བ་མེད་པ་ཡི། །འབྲས་བུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །བྱས་པ་གང་དང་གང་ཡོད་པ། །འཇིག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད། །བསྒྲུབས་ཟིན་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་འབྲས་བུ་མེད་པར་བཤད། །རྫོགས་ཆེན་ཨ་ཏི་ཡོ་ག་ལ། །བྱ་དང་བྱེད་པའི་ཆོས་མེད་པས། །གཅིག་དང་བྱེ་བྲག་མེད་པ་ཡིན། །རྫོགས་ཆེན་ཆོས་ཉིད་ཆེན་པོ་ནི། །འདས་པའི་ཚིག་གིས་མཚོན་དུ་མེད། ། མ་ལ་ཡ་ཡི་རྩེ་མོ་ནས། །ཡང་དག་སྣང་སྲིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །མཐོང་བའི་དཔེ་མེད་དཔེ་དང་བྲལ། །དཔེ་ཟླ་མེད་པའི་ཉག་གཅིག་པོ། །ད་ལྟར་བཞུགས་པ་བསྟན་དུ་ཡོད། །རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་གཏིང་རུམ་ན། །ཀླུ་རྒྱལ་དགའ་བོའི་ནོར་བུ་ལྟར། །ཟད་མེད་གཏེར་ལ་སྤྱོད་པའོ། །མ་འོངས་ཚིག་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། །དངོས་པོའི་གཟུགས་སུ་མེད་པའོ། །མཚན་མའི་ཆོས་ཉིད་སངས་པའི་ཕྱིར། །འཛིན་མེད་ཅིག་ཅར་འཇུག་པའོ། །དཔེར་ན་ཙནྡན་སྡོང་པོ་ལ། །སྦྲུལ་གྱིས་བསྲུངས་ཏེ་ལོན་པ་མེད། །ལོན་ན་ཚད་པའི་ནད་རྣམས་སེལ། །དེ་བཞིན་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་ཉིད། །བག་ཆགས་འཁྲུལ་པ་འདི་ཡིས་བསྲུངས། །འཁྲུལ་སྣང་འགག་ན་དག་སྣང་སྐྱེ། །དག་པའི་སྣང་བ་ཆེན་པོ་ལ། །འཛིན་པའི་ཆོས་ཉིད་མེད་པའོ། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སྣང་བ་ནི། །བར་དོར་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་སྣང་། །བར་དོའི་ཆོས་ཉིད་དུས་ལས་འགྱུར་བ་མེད། །འགྱུར་མེད་ཆོས་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད། །འཁྲུལ་པ་ཡོད་ན་ཆོས་ཉིད་མིན། །རང་གསལ་ཆོས་ལ་འགག་པ་མེད། །འགག་མེད་ཆོས་ལ་རྟོགས་པ་མེད། །དེ་བཞིན་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པ་རྣམས། །ཡང་དག་ཆོ
Chinese
嘎拉！觀看自身即無可觀。觀看乃是心之垢染。從垢染清淨之法性中，能見與所見二者分離。觀看自身即無可觀。若有觀看存在，則智慧之燈將會熄滅。從完全清淨之智慧燈中，有能見而無所見。自性與他者之輪迴，亦在燈之自性中圓滿。因此，大圓滿阿底中，沒有執持觀看之法性。因為燈的存在，所以說沒有觀看。大圓滿阿底瑜伽中，宣說沒有可修之果。果是無作任運自成。於無念中即是如是性。於智慧清淨大光明中，因無執著自性光明而顯現。若有果存在，則將成為沒有佛。任運自成無勤作之果，乃是造作之法性。凡是造作之物，皆是壞滅之法性。因此，果是不可修的。因為已修成故無可修。因此說沒有果。大圓滿阿底瑜伽中，因無作與能作之法，故無一與多之分別。大圓滿之大法性，無法以過去之語詞來詮釋。 從馬拉雅之頂峰，真實顯現有情世間之法身，見之無比喻，離於比喻，無可比擬之唯一者，現今安住可示現。如大海深處，龍王嘎哇之寶珠般，享用無盡之寶藏。因超越未來之語詞，故非物質之形體。因徵相之法性已息滅，故無執著而頓時進入。譬如旃檀樹，被蛇守護而無法取得，若取得則能消除熱病。如是智慧之光明，被習氣之錯覺所守護，若錯覺止息則生起清淨之顯現。於清淨之大光明中，沒有執著之法性。一切有情之顯現，在中陰時顯現為對境。中陰之法性不隨時間而改變。不變之法無有錯覺。若有錯覺則非真法性。自明之法無有止息。無止息之法無有證悟。如是證悟之法性，乃是真實之法。
English
Gala! There is no looking at looking itself. Looking is the defilement of the mind. From the Dharma-nature of the purification of defilements, the seer and the seen are separated. There is no looking at looking itself. If there is looking, the lamp of wisdom will be extinguished. From the utterly pure lamp of wisdom, there is a seer but no seen. The cycle of oneself and others is also perfected in the nature of the lamp itself. Therefore, in Ati Dzogchen, there is no Dharma-nature of clinging to looking. Because the lamp exists, it is said that there is no looking. In Ati Yoga Dzogchen, it is said that there is no result to be achieved. The result is unmade and spontaneously arisen. In non-thought, it is suchness. In the great clear light of wisdom, because of the absence of clinging, self-luminous radiance is manifest. If there is a result, then there will be no Buddha. The spontaneously arisen, effortless result is the Dharma-nature of being made. Whatever is made is the Dharma-nature of destruction. Therefore, the result is not to be achieved. Because it is already achieved, it cannot be achieved. Therefore, it is said that there is no result. In Ati Yoga Dzogchen, because there is no Dharma of doing and being done, there is no distinction between one and many. The great Dharma-nature of Dzogchen cannot be expressed by past words. From the peak of Malaya, the Dharmakaya of the truly appearing world, unseen example, free from example, the sole one without comparison, now dwells and can be shown. Like the jewel of the Naga King Gawa in the depths of the great ocean, enjoying inexhaustible treasures. Because it transcends future words, it is not a material form. Because the Dharma-nature of signs has ceased, it enters directly without clinging. For example, the sandalwood tree is guarded by snakes and cannot be obtained. If obtained, it can cure fever diseases. Likewise, the light of wisdom is guarded by the delusion of habit. If delusion ceases, pure appearance arises. In the great pure appearance, there is no Dharma-nature of clinging. The appearance of all sentient beings appears as an object in the bardo. The Dharma-nature of the bardo does not change with time. Unchanging Dharma has no delusion. If there is delusion, it is not true Dharma-nature. Self-luminous Dharma has no cessation. Unceasing Dharma has no realization. Likewise, the realized Dharma-nature is the true Dharma.
Tibetan
ས་ཉིད་ཀུན་གྱི་ལམ། །ལམ་ལ་གནས་ན་ཡང་དག་ཆོས། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད། །གསང་སྔགས་གསང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །གང་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པར་འཆར། །ཤར་བ་མེད་ཅིང་ནུབ་པ་མེད། །སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཡིན། །གསལ་བ་རྟོག་མེད་མཉམ་པ་མེད། །གོང་ན་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །ཆུ་ཟླ་རྐྱེན་དང་འཕྲད་པ་བཞིན། །དངོས་སྣང་གཟུང་དུ་མེད་པའོ། །དཔེ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ཉིད། །གང་ལྟར་བརྟགས་པ་ལྟར་སྣང་ངོ་། །སྣང་བྱེད་རྡོ་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད། །ཡང་དག་ཆོས་ཉིད་སྐྱེ་མེད་དམ། །ཡང་ན་འཛིན་མེད་རང་གྲོལ་ལོ། །ཅི་ཕྱིར་རང་གྲོལ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱ། །མ་འགགས་ཆགས་པ་མེད་པའོ། །ཆགས་འཛིན་ སེམས་ལས་གྲོལ་བ་ཉིད། །ཡང་དང་ཡང་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་འདྲིས་གྱུར་ན། །བདེན་པ་མཐོང་བའི་གང་ཟག་གོ། །ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་དང་བདེན་པ་མཐོང་། །རིག་པ་ཤེས་དང་ཆོས་ཉིད་གོ། །ཡང་དག་བསྒྲུབ་དང་སྐྱེ་མེད་རྟོགས། །དེ་ཡང་བསྟན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། །དང་པོ་བདེན་པ་མཐོང་བ་གཅེས། །ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་གང་ཟག་ནི། །ཕྱོགས་གཅིག་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་པའོ། །རིག་པ་ཤེས་པའི་གང་ཟག་ནི། །བདེན་པ་མཐོང་བའི་སྐྱེས་བུའོ། །ཆོས་ཉིད་གོམས་པའི་གང་ཟག་ནི། །དགེ་སྡིག་ཤེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །ཡང་དག་བསྒྲུབ་པའི་གང་ཟག་ནི། །དངོས་གྲུབ་ཕྲ་མོ་བརྙེས་པའོ། །སྐྱེ་མེད་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། །ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་མཐོང་བའི་གང་ཟག་ནི། །ཡང་དག་དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་བའོ། །ཡང་དག་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་དོན། །སུས་ཀྱང་མཐོང་བ་མེད་པར་གསུངས། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཉིད་འདི། །མཐོང་བ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལས། །གཞན་གྱིས་མཐོང་བ་ཡོད་རེ་ཀན། །ཞེས་སྟོན་པས་བྲོ་བཏོན་ནོ། །ཞེས་རིག་པ་རང་ཤར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། རྫོགས་ཆེན་གཏན་ཚིགས་དང་བཅས་ཏེ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་ཅུ་རེ་བདུན་པའོ།། །།དེ་ནས་ཡང་གསང་བའི་བདག་པོས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །ཀྱེ་ཀྱེ་སྟོན་པ་སྟོབས་ཆེན་བདག །རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཡི། །ངེས་ཚིག་ཁ་བྱང་གསུང་དུ་གསོལ། །མོས་པ་སྐྱེ་བའི་འཁོར་རྣམས་ལ། །རྒྱུད་རྒྱལ་ངེས་ཚིག་རྒྱལ་པོ་གསུངས། །ཞེས་ཞུས་སོ། །དེ་ནས་ཡང་བཀའ་སྩལ་པ། ཀྱེ་མ་གསང་བའི་བདག་པོ་ཉོན། །ང་ཡིས་ཁྱོད་ལ་བསྟན་པར་བྱ། །ལེགས་པའི་ཡིད་དང་བཅས་པས་ཉོན། །བདག་ཉིད་ལྟ་བུའི་རིག་པ་ལ། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །རང་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པས་བཤད། །རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་ངེས
Chinese
大地一切的道，道中安住即是正法，金刚萨埵的坛城，秘密真言秘密的智慧，于彼无碍而显现，不显不没，空性法性是智慧，明朗无念无等，无上之法性，如水中月与缘相遇，事物显现不可执取，譬喻之大坛城，无论如何观察皆如是显现，显现之金刚坛城，真实法性无生耶？抑或无执自解脱？为何自解脱即是因？无碍无著，著执 从心中解脱，应当再三了知，再三熟悉，即是见真之人，智慧生起与见真，觉性了知与法性悟，真实修持与证无生，此亦如是教示，首先见真最为要，智慧生起之人，乃生起一方之定解者，觉性了知之人，乃见真之士夫，法性熟悉之人，乃了知善恶之瑜伽士，真实修持之人，乃获得细微成就者，证悟无生之瑜伽士，非是见智慧者，见真之人，乃见真实坛城者，真实大坛城之义，言说无人得见，此金刚萨埵之法性，从见者殊胜之外，他人见者略有，如是导师作金刚歌。如是出自《觉性自显大续》，以圆满大推理而宣说之品，乃第六十七品。之后，秘密主复如是禀白： 噫嘻！导师大威力主，祈请宣说大续之王，决定词目录，为生起信解之眷属们，请说续王决定词之王。如是请白。之后，复作是言： 奇哉！秘密主谛听，我将为你宣说，以善良之心而谛听，如自性般之觉性，以无所取与能取之故，以了知“自”之名而说，续之王之决
English
The path of all the earth, abiding in the path is the true Dharma, the mandala of Vajrasattva, the wisdom of secret mantra's secret, unobstructed it arises, neither arising nor ceasing, the Dharma-nature of emptiness is wisdom, clear, non-conceptual, unequaled, the Dharma-nature that is unsurpassed, like the moon in water meeting with conditions, things appear but are ungraspable, the great mandala of example, appears as it is examined, the appearing Vajra mandala, is the true Dharma-nature unborn? Or is it self-liberated without grasping? Why is self-liberation the cause? Unobstructed, without attachment, attachment-grasping Liberation from the mind itself, should be known again and again, becoming familiar again and again, is the person who sees the truth, the arising of wisdom and seeing the truth, the knowing of awareness and the understanding of Dharma-nature, true practice and realization of the unborn, this is also taught as follows, first seeing the truth is most important, the person in whom wisdom arises, is the one in whom a definite understanding of one aspect arises, the person who knows awareness, is the person who sees the truth, the person who is familiar with Dharma-nature, is the yogi who knows good and evil, the person who truly practices, is the one who has attained subtle accomplishments, the yogi who realizes the unborn, is not the one who sees wisdom, the person who sees the truth, is the one who sees the true mandala, the meaning of the true great mandala, is said to be unseen by anyone, this Dharma-nature of Vajrasattva, apart from the excellence of the seer, others may see a little, thus the teacher sang the vajra song. Thus, from the Tantra of the Great Self-Arisen Awareness, the chapter that teaches with the Great Perfection's reasoning, is the sixty-seventh chapter. Then, the Lord of Secrets again requested: O, O, Teacher, Lord of Great Power, please speak the definitive word index of the Great King of Tantras, for the retinue who generate faith, please speak the King of Definitive Words of the King of Tantras. Thus he requested. Then, again, the command was given: Alas, Lord of Secrets, listen, I will teach you, listen with a virtuous mind, to the awareness that is like self-nature, because there is no grasper and grasped, it is said by knowing the name "self", the definition of the King of Tantras.