Tibetan
རང་སྣང་རྒྱལ་བའི་ཐུགས། །འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་རང་བཞིན་གནས། །མཐོང་བ་ལོག་པས་འཁྲུལ་མོད་ཀྱང་། །སངས་རྒྱས་ངང་དྭངས་རང་སངས་རྒྱས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གླེང་གཞིའི་ལེའུ་སྟེ་དང་པོའོ།། །།དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས། །ཀུན་བཟང་ཉིད་ལ་འདི་སྐད་ཞུས། །དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་གནས་ལུགས་དང་། །མ་རྟོགས་རིགས་དྲུག་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པ་དང་། །འཁྲུལ་པ་རྩད་ནས་ཇི་ལྟར་གཅད་པ་དང་། །རྟོགས་ནས་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟར་འཐོབ་པ་དང་། །གསང་སྔགས་ངོ་བོ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་དང་། །ཐེག་པའི་རྒྱལ་པོ་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་དང་། །ཡང་རབ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་དང་། །དེ་ཉིད་རྟོགས་ཐབས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་དང་། །དེ་རྣམས་སྟོན་པས་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩོལ་འཚལ། །ཞེས་ཞུས་པ་དང་། དེ་ནས་སྟོན་པ་ཀུན་བཟང་གིས། བྱར་མེད་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་བཞུགས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དངོས་པོ་གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ནི། །ཚིག་གི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་ཀྱང་། །མ་རྟོགས་བློ་ལ་མཚོན་པའི་ཕྱིར། །གསུང་གི་སྒྲོན་མ་གསལ་བ་ཡིས། །ཡང་གསང་བཅུད་ཀྱི་སྙིང་པོ་བཤད། །ཡེ་གནས་ཐོག་མ་མེད་པའི་བར་དོ་ན། །མ་ཕྱེད་མི་ཕྱེད་སྙིང་པོ་མཉམ་པ་ཉིད། །གཞི་ཡི་རང་བཞིན་ཡོད་མེད་མཉམ་པའི་ངང་། །མཉམ་པའི་ངང་ལས་ཀུན་འབྱུང་མཛོད་པོ་ཆེ། །རྣམ་དག་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ལྷ་ཁང་ན། །སྟོང་གསལ་ངང་དྭངས་རིན་ཆེན་བཞུགས། །རིན་ཆེན་ངང་གསལ་འཁོར་གྱིས་བསྐོར། །དགོས་འདོད་ཀུན་འབྱུང་རིན་ཆེན་འཆང་། །གཞི་ཉིད་རྡོ་རྗེ་རྐྱེན་དང་བྲལ། །མ་སྐྱེས་པས་ན་འཇིག་པ་མེད། །གདོད་ནས་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་དེ། །རྩོལ་བའི་བསམ་པས་དབྱིངས་མི་བསྐྱོད། །ཆོས་སྐུའི་ཁྱབ་པས་གཅིག་པའི་ཕྱིར། །གཞི་ཡི་རང་བཞིན་མཉམ་པར་གནས། །ཆོས་དབྱིངས་དམ་པ་ཟད་མི་ཤེས། །ཡང་དག་བདག་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད། ། ཡང་དག་མཐའ་ལ་ཡི་གེ་མེད། །བཅུ་དྲུག་ཕྱེད་ཕྱེད་ཐིག་ལེ་ཅན། །ལུས་མེད་ལུས་ཏེ་ལུས་ཀྱི་མཆོག །དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རྒྱུ་མེད་པ། །ཡེ་ཤེས་མིག་གཅིག་དྲི་མ་མེད། །ཡེ་ཤེས་ལྡན་པ་ཡོད་མེད་ཤེས། །རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་རྣམ་པ་མེད། །མི་མངོན་མི་གནས་གསལ་བྱ་མིན། །མི་འགྱུར་ཀུན་འགྲོ་ཁྱབ་པ་པོ། །ནམ་མཁའི་མཐའ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ། །ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པའི་གཞི་མ་ཡིན། །ཀུན་གཞི་མཉམ་ཉིད་ཡིན་པ་ལ། །ཕྱོགས་སུ་བལྟས་པས་གྲུབ་པ་མེད། །སངས་རྒྱས་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད། །ཡེ་ཤེས་ལུས་ཅན་དེ་བཞིན་གཤེགས། །ཆོས་དབྱིངས་དམ་པ་རྩད་མི་ཤེས། །སངས་རྒྱས་མེད་པས་མིང་ཡང་མེད། །སངས་རྒྱས་སྟོན་པས་མིང་བཏགས་ནོར། །རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ། །དཔེར་བྱ་ཀུན་ལས་འདས་པ་པོ། །དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་དེ་ལྟར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དངོས་པོ་གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།། །།དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས། །སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ། །མ་རྟོགས་སེམས་ཅན་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ། །ཞེས་གསོལ་པ་དང་། དེ་ནས་སྟོན་པ་ཀུན་བཟང་དེས། རིན་པོ་ཆེ་འོད་འཕྲོ་འདུ་དང་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཞུགས་སོ། །དེ་ལས་བཞེངས་ནས་འཁོར་ལ་འདི་སྐད་གསུངས་སོ། །མ་རྟོགས་སེམས་ཅན་འཁྲུལ་ལུགས་ནི། །སྔོན་མེད་ཕྱིས་མེད་གདོད་ནས་དག །ནམ་མཁའི་བདག་པོས་སྣ་ཚོགས་སྟོན། །ནམ་མཁའི་མཐའ་ལས་རང་བྱུང་བ། །སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཅན་ཡིད་ལས་སྐྱེས། །རྣམ་རིག་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་དོན་ཅན། །གཟུགས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྣང་བའི་དཔལ། །གཟུགས་རྣམས་མ་ལུས་འཆང་བ་པོ། །རྣམ་ཤེས་སྣ་ཚོགས་རྒྱུད་དོན་ལྡན། །བདག་རིག་གཞན་རིག་ཐམས་ཅད་པ། །སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཅན་བྱེད་པ་པོ། །ཉོན་མོངས་པས་ནི་སེམས་འཁྲུགས་པས། །མི་ཤེས་འཁོར་བའི་འདམ་དུ་བྱིང་། །མ་རིག་སྒོ་ངའི་སྦུབས་ཆུད་པས། །འགྱུ་བ་རླུང་གིས་རྒྱུ་བྱས་ནས། །སྒྲིབ་གཡོགས་མུན་པས་བར་བཅད་དེ། །མུན་པའི་འཁོར་ལོ་རྐྱེན་དུ་བྱུང་། །ཡེ་དོན་མ་ཤེས་དོན་མ་རིག ། ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་ལས། །རིག་པ་ཡིད་འགྱུས་སེམས་སུ་འཁྲུལ། །ཡིད་འཁོར་གསུམ་གྱིས་དྲ་བར་འཐུམས། །མ་ངེས་ཁ་དོག་འཇའ་ཚོན་ལས། །རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མངོན་པར་སྣང་། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་དང་། །ང་རྒྱལ་ཕྲག་དོག་ཚུལ་དུ་འཁྲུལ། །འགྲོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཟད་མེད་མྱོང་། །སྨིག་ཐག་ཐོག་ཞི་དེ་ལས་སུ། །ཆུ་སྦྲུལ་མིར་འཁྲུལ་དཔེ་ཡིས་མཚོན། །སྣ་ཚོགས་ལུས་དང་གནས་ལ་སོགས། །བདག་དང་བདག་གིར་སོ་སོར་བཟུང་། །རྨི་ལམ་ཚུལ་དུ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་། །སྣང་སྲིད་སྐྱེ་འགུལ་དེ་ལྟར་འཁྲུལ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཉི་ཟླ་འབར་བའི་རྒྱུད་ལས། མ་རྟོགས་འཁྲུལ་པའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ།། །།དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས། །ཀུན་བཟང་ཉིད་ལ་སླར་ཞུས་པ། །འཁྲུལ་པ་རྩད་ནས་ཇི་ལྟར་བཅད། །ཅེས་ཞུས་པ་དང་། དེ་ནས་སྟོན་པ་ཀུན་བཟང་དེ་འོད་སྣ་ཚོགས་རང་ལ་ཐིམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞུགས་སོ། །དེ་ལས་བཞེངས་ནས་འཁོར་ལ་འདི་སྐད་གསུངས། །ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་རང་བྱུང་བ། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་མེ་བོ་ཆེ། །འགྲོ་བའི་མར་མེ་ཡེ་ཤེས་སྒྲོན། །གཟི་བརྗིད་ཕུང་པོ་འོད་གསལ་འབར། །ཤེས་རབ
Chinese
自显胜者之意，于诸有情自性住，然由颠倒见故迷，佛陀自净自成佛。如是说。开篇第一章。之后金刚萨埵，向普贤王如是请问：事物如何安住之实相？未悟六道众生如何迷乱？迷乱如何从根斩断？悟后如何获得果位？密咒之体性如何？大乘之王如何宣说？又如何为殊胜者宣说？如何开示证悟之方便？祈请导师为眷属开示这些。如是请问后，导师普贤王如来，安住于无作离戏之等持中，如是开示：事物自性之实相，虽非言词之境，然为于未悟心前显现故，以妙音之明灯，宣说最极秘密精华之心髓。原始本有无始之中有，不分不离心髓平等性，基之自性有无平等之状态，平等之状态中生起一切之大宝藏，清净不可思议之天宫中，空明澄澈珍宝安住，珍宝明澈为眷属所围绕，具足所需所欲之珍宝，基自性金刚离诸缘，不生故无有坏灭，本初心髓菩提者，不为勤作之念所动摇，法身之遍布故为一，基之自性平等安住，殊胜法界无有穷尽，真实无我即是真如。 真实边际无有文字，十六分半半具明点，无身之身乃身之胜，初始之佛无有因，一智之眼无有垢，具智者知有无，具足一切相然无相，不可见不可住非所显，不变周遍一切能仁者，受用虚空之边际，非为生一切之基，然是普贤平等性，以分别念观之则无成，初始佛陀无有终始，具智之身如来藏，殊胜法界无有穷尽，无有佛陀故亦无名，佛
English
The mind of the self-manifested victorious one, naturally abides in all sentient beings, but they are deluded by distorted views, Buddhahood is self-purified and self-enlightened. Thus it was said. The first chapter, the introduction. Then Vajrasattva asked Samantabhadra: How is the reality of things abiding? How do the six types of beings, not having realized, become deluded? How is delusion cut off from its root? How does one obtain the fruit after realization? What is the essence of secret mantra? How is the king of vehicles explained? And how is it explained to the most excellent ones? How is the means of realizing it shown? Please, Teacher, bestow your teachings on the assembly. Having asked this, the Teacher, Samantabhadra, remained in equipoise in the samadhi of non-action and freedom from elaboration, and then spoke these words: The reality of the nature of things, although it is not the realm of words, in order to appear to the minds of those who have not realized, by the clear lamp of speech, I will explain the heart essence of the most secret quintessence. In the primordial, beginningless bardo, the undivided, inseparable essence is equality itself. The nature of the ground is the state of equality of existence and non-existence. From the state of equality arises the great treasury of all things. In the pure, inconceivable celestial palace, the clear, empty, and pure jewel abides. The clear jewel is surrounded by its retinue. Holding the jewel that fulfills all needs and desires. The ground itself is the vajra, free from conditions. Because it is unborn, it is without destruction. That which is the primordial essence, enlightenment, is not moved from its sphere by the thought of effort. Because of the pervasiveness of the Dharmakaya, it is one. The nature of the ground abides equally. The sacred Dharmadhatu is inexhaustible. True selflessness is thusness. Truly, at the limit, there are no letters. Sixteen, halved and halved, with bindu. A body without a body, the best of bodies. The first Buddha, without cause. One wisdom eye, without stain. Possessing wisdom, knowing existence and non-existence. Possessing all aspects, yet without aspects. Invisible, non-abiding, not to be made manifest. Unchanging, all-going, all-pervading. Enjoying the limits of space. Not the basis for creating all. The basis of all is equality itself. Looking at it from a direction, there is no establishment. The first Buddha has no beginning or end. The wisdom-body, the Thus-Gone One. The sacred Dharmadhatu is unfathomable. Because there is no Buddha, there is also no name. Buddh...
Chinese
幻化的导师命名错误。 那是完全清净的法性。 例如，是超越一切者。 事物的实相就是那样。 如是说。事物自性的实相的章节，即第二章。 然后，金刚萨埵。 向导师普贤请教。 未证悟的众生如何迷惑？ 如是祈请。然后导师普贤。 进入珍宝光芒照耀、无增无减的等持。 从那之中起身，向眷属们如是说。 未证悟众生迷惑的方式是： 先前没有，之后也没有，本来就清净。 虚空的主宰显现各种各样。 从虚空的边际自然生起。 各种各样的有形之物从意念中产生。 各种各样的识，具有形和义。 所有形都是显现的光辉。 所有形都完全持有。 各种各样的意识，具有相续的意义。 自己觉知，他人觉知，所有一切。 各种各样的有形之物的作者。 由于烦恼扰乱了心。 不明白，沉溺于轮回的泥潭。 由于无明陷入蛋壳之中。 流动，以风为因。 被遮蔽覆盖，被黑暗隔断。 黑暗的轮转成为缘。 不明白本来的意义，不理解意义。 本体、自性、大悲之中。 明觉由意念转变而迷惑为心。 意的三轮被网缠绕。 从不确定的颜色彩虹中。 显现出种姓的差别。 贪欲、嗔恨、愚痴。 以及我慢、嫉妒的方式而迷惑。 体验着众生无尽的痛苦。 如阳焰、如幻影，从中。 以水、蛇、人迷惑的比喻来表示。 各种各样的身体和处所等。 执着为我和我所，各自不同。 如梦一般体验痛苦。 显现世间的生起和动摇就是那样迷惑。 如是说。《日月炽燃续》中，未证悟迷惑的章节，即第三章。 然后，金刚萨埵。 再次向普贤请教。 迷惑如何从根本上断除？ 如是请教。然后导师普贤融入光芒万丈的等持中。 从那之中起身，向眷属们如是说。 从虚空中生起，自然生起。 智慧、明智的大火。 众生的明灯，明智的灯。 光辉的聚集，光明炽燃。 智慧
English
The illusory teacher mistakenly named. That is the nature of complete purity. For example, it is the one who transcends all. The reality of things is like that. Thus it was said. The chapter on the reality of the nature of things, which is the second. Then, Vajrasattva. Asked the teacher Samantabhadra. How are sentient beings confused without realization? Thus he requested. Then the teacher Samantabhadra. Entered the Samadhi of radiating precious light, without increase or decrease. Having arisen from that, he spoke thus to the assembly. The way sentient beings are confused without realization is: Without beginning, without end, pure from the beginning. The lord of the sky shows various things. Self-arisen from the edge of the sky. Various forms are born from the mind. Various consciousnesses, having form and meaning. All forms are the glory of appearance. All forms are completely held. Various consciousnesses, possessing the meaning of continuity. Self-awareness, other-awareness, all of them. The maker of various forms. Because the afflictions disturb the mind. Not knowing, sinking into the swamp of samsara. Because of being trapped in the eggshell of ignorance. Movement, with wind as the cause. Obscured by veils, separated by darkness. The wheel of darkness becomes a condition. Not understanding the original meaning, not understanding the meaning. From the essence, nature, and compassion. Awareness is confused into mind by the transformation of thought. The three wheels of mind are entangled in a net. From the uncertain colors of the rainbow. The differences of lineage are clearly visible. Desire, hatred, ignorance. And pride, jealousy are confused as ways. Experiencing the endless suffering of beings. Like a mirage, like a hallucination, from that. It is shown by the metaphor of confusing water, a snake, and a person. Various bodies and places, etc. Holding onto self and other separately. Experiencing suffering like a dream. The arising and movement of phenomena are confused in that way. Thus it was said. In the "Sun and Moon Blazing Tantra", the chapter on confusion without realization, which is the third. Then, Vajrasattva. Again asked Samantabhadra. How is confusion cut off from the root? Thus he asked. Then the teacher Samantabhadra entered the Samadhi of dissolving various lights into himself. Having arisen from that, he spoke thus to the assembly. Born from the sky, self-arisen. Wisdom, the great fire of knowledge. The lamp of beings, the lamp of knowledge. The heap of glory, blazing with clear light. Wisdom