Tibetan
་ཆོས།། སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ནི།། བཅིང་གྲོལ་མེད་པར་གང་སྤྱོད པ།། སྤྱོད་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའོ།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཆེ་བ་ལ་རང་གནས་པའི་རྒྱུད་ལས། སྤྱོད་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།།།། དེ་ནས་ཕྲིན་ལས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་འདི་གསུངས་སོ།། ཀུན་རྫོབ དངོས་པོར་སྣང་བ་ཡིན།། སྣོད་བཅུད་རྫས་སུ་སྣང་བ་ཀུན།། ཆོས་ཉིད་མ་སྐྱེས་རང་བཞིན་ལ།། མིང་དང་ཚིག་ཏུ་བཏགས་པས་འགལ།། ཅིར་སྣང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ།། དེ་གཉིས་སེམས་སུ་རོལ་པ་ཡིས།། ཇི་ལྟར མཛེས་པ་འགལ་བ་མེད།། ཕྲིན་ལས་བྱ་བཙལ་མེད་པའོ།། དགེ་བ་དང་ནི་སྡིག་པའི་ལས།། ལས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཐམས་ཅད་ལ།། སེམས་ཡིན་གཉིས་མེད་ལྷུན་གྲུབ་པས།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་པ།། རྟོག་དང མི་རྟོག་ལས་འདས་པ།། སངས་རྒྱས་མཛད་དང་ཁྱད་པར་ཆེ།། ཅིར་ཡང་མེད་ལ་ཅིར་སྤྱོད་པ།། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་མཛད་སྤྱོད་ཡིན།། ཀུན་གཞི་མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་པ།། སྦྱོར་སྒྲོལ་ལ་སོགས་ཅིར་སྤྱད་པ།། གང་ཡང་སྤང ལེན་མེད་པ་ནི།། བླང་དོར་མེད་པས་ཕྲིན་ལས་བཟང།། ཕྲིན་ལས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཡིན།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཆེ་བ་ལ་རང་གནས་པའི་རྒྱུད་ལས། ཕྲིན་ལས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ།།།། དེ་ནས དམ་ཚིག་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་འདི་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། ང་དང་བདག་དང་ཕྱོགས་དང་རིས།། མི་མཐུན་སྐྱོན་གྱི་བྱེ་བྲག་ཀྱང།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོར་དབྱེར་མེད་པ།། ལེགས་ཉེས་རྟོག་པས་བསྲུང་དུ་མེད།། མཐའ་དབུས་མེད པའི་ཀློང་བརྡལ་བས།། ཆོས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ།། མཉམ་པའི་ཀློང་ལས་འགྱུར་བ་མེད།། འཐབ་རྩོད་མ་བསྐྱེད་འཆལ་པ་ཡིན།། ཆགས་པའི་བདེ་དང་ཉོན་མོངས་དགྲ།། གཉིས་སུ་མེད་དེ་རང་གི སེམས།། སེམས་ཀྱིས་སེམས་ལ་དགྲར་མེད་ལ།། བདག་ཉིད་སངས་རྒྱས་གཅིག་པུ་ཁྱོད།། བདེན་པའི་ལྷ་དང་བར་གཅོད་བདུད།། གཉིས་སུ་མེད་དེ་རྟོག་ལས་འདས།། རེས་སུ་བཙལ་ཡང་མི་རྙེད་པས།། ལྷུན གྱིས་གྲུབ་པའི་དམ་ཚིག་ཡིན།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས།། མི་འགྱུར་འདའ་བ་མེད་པ་ལ།། མ་ཡེངས་ཕྱོགས་རིས་མེད་སྲུང་བ།། དམ་ཚིག་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཡིན།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཆེ་བ་ལ་རང་གནས་པའི རྒྱུད་ལས།དམ་ཚིག་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ།།།། དེ་ནས་རང་བཞིན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་འདི་གསུངས་སོ།། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་འདི།། མ་སྐྱེས་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཏེ།། ཀུན་ལ་བརྡལ་ ཞིང་སྣང་བ་འདི།། རྒྱལ་བས་མཛད་ཅིང་བཅོས་པ་མེད།། བཟང་དང་ངན་པ་ཐམས་ཅད་དང།། གཙང
Chinese
法。过失和功德所有的一切，不束缚不解脱而行持的，是普贤行。于普贤大者自住之续中，普贤行之品第二。之后宣说了此普贤事业。世俗显现为实物，器情显现为事物的一切，法性本不生之自性，以名言诠释而相违。无论显现什么都是普贤，那二者以心来嬉戏，无论如何美妙都不相违，事业是无有勤作寻觅的。善业和恶业，对于所有业的差别，是心，以二取不成立而任运成就，是菩提心的事业者。超离分别和无分别，与佛的事业有极大差别。于任何皆无之中行持任何，是大乐的行持。阿赖耶未生未出，连接解脱等行持任何，任何舍弃和取舍皆无，无有取舍故事业贤妙，是普贤事业。于普贤大者自住之续中，普贤事业之品第三。之后宣说了此普贤誓言。我与自与方与派，以及不合之过失差别，于普贤中无有分别，不以好坏分别而守护。无有边际中央之虚空广大，于法性普贤中，不从平等之虚空中转变，不生争斗是放逸。贪著之乐与烦恼怨敌，无有二者，是自己的心。心不以心为敌，自性是唯一的佛陀您。真谛之天与阻碍之魔，无有二者，是超离分别。纵然寻觅也无法寻得，是任运成就之誓言。普贤菩提心，于不变不逝去之中，不散乱无有偏袒地守护，是普贤誓言。于普贤大者自住之续中，普贤誓言之品第四。之后宣说了此自性普贤。心之法性此自性，不生，本来即是佛，于一切中广大，此显现，诸佛未曾造作和改造，好与坏所有的一切，清
English
Dharma. All faults and virtues are practiced without bondage or liberation, which is the practice of Samantabhadra. In the tantra of the great Samantabhadra dwelling in itself, the second chapter is the practice of Samantabhadra. Then this activity of Samantabhadra was spoken. Conventional appearance is as real objects. All appearances of vessel and essence as things, the nature of Dharma is unborn, and it contradicts being labeled with names and words. Whatever appears is Samantabhadra, and the two play in the mind, and no matter how beautiful it is, it does not contradict. Activity is without effort or search. Virtuous and evil actions, for all the differences of actions, are mind, and spontaneously accomplished without duality, which is the activity of Bodhicitta. Transcending conceptualization and non-conceptualization, it is very different from the actions of the Buddha. Acting in nothingness, is the action of great bliss. Alaya is unborn and unarisen, connecting liberation and so on, whatever is practiced, there is no abandonment or acceptance, and because there is no acceptance or rejection, the activity is excellent, it is the activity of Samantabhadra. In the tantra of the great Samantabhadra dwelling in itself, the third chapter is the activity of Samantabhadra. Then this Samantabhadra Samaya was spoken. I, self, direction, and faction, and the differences of incompatible faults, are indistinguishable in Samantabhadra, and cannot be protected by distinguishing good from bad. The expanse of space without beginning or end, in the Dharma nature Samantabhadra, does not change from the space of equality, not creating strife is indulgence. The pleasure of attachment and the enemy of afflictions, there is no duality, it is one's own mind. The mind does not have the mind as an enemy, and the self is the only Buddha you. The god of truth and the obstructing demon, there is no duality, it is beyond conceptualization. Even if you search, you cannot find it, it is the spontaneously accomplished Samaya. Samantabhadra Bodhicitta, in the unchanging and impermanent, protect without distraction or partiality, it is the Samantabhadra Samaya. In the tantra of the great Samantabhadra dwelling in itself, the fourth chapter is the Samantabhadra Samaya. Then this nature of Samantabhadra was spoken. The Dharma nature of mind, this nature, is unborn, originally Buddha, vast in everything, this appearance, the Buddhas have not created or modified, all good and bad, pure
Tibetan
་སྨེ་ཆེ་ཆུང་ལ་སོགས་པ།། རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས།། མཁས་པས་བཅོས་ཤིང བཙལ་དུ་མེད།། བཟང་ངན་ཆེ་ཆུང་གཙང་སྨེ་མེད།། སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་དུག་དང་རྩི།། འཛིན་རྟོག་བྱིས་པའི་སྤྱོད་འདྲ་བ།། རང་བཞིན་ཡོངས་ཀྱིས་དངོས་པོ་མེད།། དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་དང།། ཀུན་གཞི ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ།། རྒྱུ་འབྲས་བདེ་སྡུག་བཙལ་མི་རྙེད།། རང་བཞིན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཡིན།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཆེ་བ་ལ་རང་གནས་པའི་རྒྱུད་ལས། རང་བཞིན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ།།།། དེ ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།། འདི་སྐད་ཅེས་གོ་ཞིང་རྟོགས་ནས་ཤེས་པའི་དུས་གཅིག་ན། སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་སེམས་ཀུན་ཏུ་བཟང པོ་ལ་བཞུགས་ནས།ཆོས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཆེ་བ་ལ་རང་གནས་པའི་རྒྱུད་འདི་དག་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། རྣལ་འབྱོར་གང་ཞིག་རྟོགས་འདོད་པས།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་རྒྱུད་འདི་ཉོན།། དོན་རྟོགས་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་ གང།། འདི་དག་ཤེས་པར་སུ་འདོད་པ།། ངེས་པར་ལུང་འདི་བསྟན་པར་བྱའོ།། དེ་ལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཆེ་བ་ལ་རང་གནས་པའི་རྒྱུད་འདི་རྟོགས་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས། ངེས་པར་ཆེ་བ་བཅུ་དྲུག་པོ་འདི་ཡིད་ལ ཟུང་ཞིག།དེ་ལ་ཆེ་བ་བཅུ་དྲུག་པོ་གང་ཞེ་ན། སེམས་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་དང། ཆོས་ཉིད་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་དང། འབྱུང་བ་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་དང། ཡེ་ཤེས་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་དང། སྐུ་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་དང། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ ཕྲིན་ལས་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་དང།སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་དང། འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་དང། མཐོ་རིས་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་དང། ཐབས་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་དང། ཤེས་རབ་ཡེ་ནས་ ཆེ་བ་དང།སྐྱོན་གྱི་རྒྱུ་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་དང། ཡོན་ཏན་གྱི་རྒྱུ་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་དང། སངས་རྒྱས་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་དང། སེམས་ཅན་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་དང། རྟོག་པ་ཡེ་ནས་ཆེ་བའོ།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཆེ་བ་ལ་རང་གནས་པའི་རྒྱུད་ ལས།ངེས་པར་ཆེ་བ་བཅུ་དྲུག་གི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་པའོ།།།། དེ་ནས་སེམས་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་འདི་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡི་སེམས།། རྒྱ་ཆེན་རོལ་པ་ཀུན་བསྟན་པ།། གཏི་མུག་ཆེན་པོ་ང་ཡི་ སེམས།། གཏི་མུག་གོང་ན་སངས་རྒྱས་མེད།། གཏི་མུག་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི།། བྱུང་ཚོར་རྟོག་པ་ཀུན་བྲལ་ནས།། དམིགས་མེད་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན།། ཆེ་བའི་རྒྱལ་པོར་གཏི་མུག་ཤར།། སངས་རྒྱས་རྗེ་བཙན དམ་པ་ཡིན།། འདོད་ཆགས་མེད་པའི་སྔོན་རོལ་ན།། སངས་རྒྱ
Chinese
痣的大小等等，自性无别的菩提心，智者不能改造，也无法寻觅。好坏大小，干净与污秽皆无。过失与功德，毒与甘露，执着分别如同孩童的行为。自性之中完全没有实物。同样，诸法自性以及，俱基，普贤王如来处，寻找因果苦乐也找不到，自性即是普贤王如来。于普贤王如来大者自住之续中，自性普贤王如来之品第五完毕。 之后，薄伽梵吉祥普贤王如来，对心的自性为何者顶礼。 听到、领悟、知晓如是之语之时，导师普贤王如来安住于普贤王如来心中，宣说了这些自住于大法普贤王如来之续。 任何瑜伽士若欲领悟，就听闻此普贤王如来之续。 任何具足领悟意义之士，若欲知晓这些，务必对此教法加以阐释。 欲领悟此自住于大法普贤王如来之续的诸位，务必将此十六大铭记于心。何为十六大？即心本初即大，法性本初即大，生原本初即大，智慧本初即大，身本初即大，身语意功德事业本初即大，过失与功德本初即大，轮回与恶趣本初即大，善趣与涅槃本初即大，方便本初即大，智慧本初即大，过失之因本初即大，功德之因本初即大，佛本初即大，众生本初即大，分别念本初即大。于自住于大法普贤王如来之续中， निश्चित 十六大之品第六完毕。 之后宣说了心本初即大。 普贤王如来我的心，广大嬉戏皆示现，大愚痴我的心，愚痴之上无有佛，大愚痴之智慧的，生起感受分别皆脱离，无所缘智慧到彼岸，于大之王中愚痴生起，佛乃自在殊胜者，于无有贪欲之先，佛
English
Spots large and small, and so on. The nature is inseparable, Bodhicitta. The wise cannot modify it, nor can it be sought. Good and bad, large and small, clean and unclean are absent. Faults and virtues, poison and nectar. Grasping and conceptualizing are like the behavior of children. In its entirety, the nature lacks substance. Likewise, the nature of all dharmas, and. Kunj, in the presence of Kuntuzangpo (Samantabhadra), the causes, effects, happiness, and suffering cannot be found. The nature is Kuntuzangpo. From the Tantra of the Great Kuntuzangpo's Self-Abiding State. The Fifth Chapter, The Nature of Kuntuzangpo, is complete. Then, I prostrate to the Bhagavan, the glorious Kuntuzangpo, the nature of the mind. At one time, when I heard, understood, and knew these words, the teacher Kuntuzangpo, residing in the mind of Kuntuzangpo, taught these Tantras of the Great Kuntuzangpo's Self-Abiding State. Any yogi who wishes to realize this should listen to this Tantra of Kuntuzangpo. Any person who possesses the meaning of realization, if they wish to know these, must explain this scripture. Those who wish to realize this Tantra of the Great Kuntuzangpo's Self-Abiding State must keep these sixteen great ones in mind. What are the sixteen great ones? They are: Mind is primordially great, Dharmata (Reality) is primordially great, Elements are primordially great, Wisdom is primordially great, Body is primordially great, Body, Speech, Mind, Qualities, and Activities are primordially great, Faults and Virtues are primordially great, Samsara and the Lower Realms are primordially great, Higher Realms and Nirvana are primordially great, Means are primordially great, Wisdom is primordially great, the Cause of Faults is primordially great, the Cause of Virtues is primordially great, Buddha is primordially great, Sentient Beings are primordially great, and Concepts are primordially great. From the Tantra of the Great Kuntuzangpo's Self-Abiding State. The Sixth Chapter, The Sixteen Great Ones, is complete. Then, he taught that Mind is primordially great. Kuntuzangpo, my mind. All the vast displays are shown. Great delusion, my mind. Above delusion, there is no Buddha. From the wisdom of great delusion. Arising, feeling, and concepts are all separated. Objectless wisdom goes beyond. In the kingdom of greatness, delusion arises. Buddha is the noble and supreme one. Before the absence of desire. Buddha.