Tibetan
་པས།། མཐོ་རིས་ངན་སོང་བཙལ་དུ་མེད།། དེ་རྟོག་བྱིས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན།། རང བཞིན་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་སེམས།། ཡེ་ནས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ།། གཙང་དང་སྨེ་བ་གཉིས་མེད་ལྟར།། བདེ་སྡུག་རྟོག་པ་ཉིད་དུ་གསལ།། རང་སེམས་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་ངན།། བདེ་དང་སྡུག བསྔལ་རིམ་པར་ངེས།། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་འགྱུར་མེད་པས།། བདེ་སྡུག་བཙལ་ཡང་རྙེད་མི་འགྱུར།། ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ཡིན་ན།། སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱང་བདེ་བའི་ཀློང།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས ན།། ངན་སོང་ཉིད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཞིང།། མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ལྷུན་གྲུབ་པས།། ཕྱོགས་དང་རིས་སུ་བཙལ་དུ་མེད།། མ་བཅོས་ཡེ་ནས་ཀུན་ཏུ་བཟང།། བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་གཉིས་སུ་མེད།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད བདེ་ཆེན་པོ།། རྒྱུ་ཉིད་དག་པས་འབྲས་བུ་ཆེ།། ཚིག་དང་ཡེ་ཤེས་ལས་འདས་པས།། བཙལ་མེད་ལྷུན་གྲུབ་རང་གནས་པའོ།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཆེ་བ་ལ་རང་གནས་པའི་རྒྱུད་ལས། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་མ་བཙལ བར་རང་གནས་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་བདུན་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་བཟང་ངན་དང་གཙད་སྨེ་མེད་པར་རང་གནས་པའི་དོན་གསུངས་སོ།། མ་རིག་མུན་པའི་གཡུང་དྲུང་ལ།། ཡེ་ཤེས་ཉི་མ་ཤར་བ་ལྟར།། རྟོག དང་མི་རྟོག་རང་བཞིན་ལ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་གསལ་བཟང་ངན་མེད།། བདུད་རྩི་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ལ།། དུག་དང་བདུད་རྩི་གཉིས་མེད་ལྟར།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ།། སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་མིང་ཡང མེད།། ངན་པ་ཉིད་དང་བཟང་བ་མེད།། སྐྱོན་རྣམས་ཡོན་ཏན་ཉིད་དུ་དག། མི་གཙང་བ་ལས་གཙང་བ་མེད།། དུག་ཉིད་བདུད་རྩིའི་རང་བཞིན་པས།། གཉིས་མེད་དོན་འཆང་ཡེ་ནས་དག། བྱ་མེད་དོན་དུ་མེད་པ ལ།། འདུ་བྱེད་བཙལ་བ་ཤིན་ཏུ་རྨོངས།། མ་བཅོས་ཐིག་ལེར་ཡེ་ནས་དག། མེད་ལ་ཡོད་པར་འཛིན་པའི་ཆོས།། ནམ་མཁའ་བགོ་བཤའ་བྱེད་པ་བཞིན།། ཚེ་ཚད་ལས་ལ་གྲུབ་མེད་པས།། གཞན་དུ་རྣལ་འབྱོར་མ རྩོལ་ཅིག།དོན་མེད་སྒྲིན་ཚིག་སྒྲ་ཕྱིར་འབྲང།། ཐེག་པ་ངེས་མེད་ས་མ་ཟིན།། ངེས་པའི་མན་ངག་རྟོག་པར་གོལ།། དོན་མེད་དེ་འདྲ་གནས་ངན་འཁྱམ།། དེ་བས་འགྱུར་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས།། རྫོགས་ཆེན་འདི་ལ་ གང་སྤྱོད་པ།། དེ་ནི་ཀུན་བཟང་ཉིད་ཡིན་པས།། བཟང་དང་གཙང་སྨེ་གཉིས་སུ་མེད།། མན་ངག་དོན་དང་ལྡན་པའི་ཀློང།། སེམས་མ་ཡེངས་པ་དགོངས་པའི་དོན།། འདི་ལྟར་སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས།། སངས རྒྱས་ཉིད་དུ་རང་གནས་པའོ།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཆེ་བ་ལ་རང་གནས་པའི་རྒྱུད་ལས། བཟང་ངན་དང་གཙང་སྨེ་མེད་པར་རང་གནས་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་བརྒྱད་པའོ།།།། དེ་ནས་མཐོ་དམན་དང་ཆེ་ཆུང་མེད པར་མ་བརྩལ་བར་རང་གནས་པ་འདི་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ།། ཐེག་པའི་རིམ་པ་མཐོ་དམན་དང།། ཤེས་རབ་རྟོགས་པ་ཆེ་ཆུང་ནི།། གར་མཁན་ལག་གི་འདུ་བྱེད་བཞིན།། ཅིར་ཡང་བསྟན་ཏེ་ཅིར་ཡང་མེད།། རང་བཞིན གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་ན།། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱང་སོ་སོར་སྣང།། ཤེས་པ་གཅིག་ཏུ་མ་གྱུར་ན།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱང་སོ་སོར་གོ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་གཞན་མེད་ན།། མི་མཐུན་རྣམ་པ་ཅིར་བསྟན ཡང།། ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལ་མཉམ་པ་མེད།། ཚིག་དང་ཡི་གེ་བརྗོད་ལས་འདས།། སྟོང་གི་འཇིག་རྟེན་ནམ་མཁའི་ཁམས།། ཇི་སྙེད་ཐུག་པ་མེད་པ་དང།། ཏིལ་འབྲུ་རྟ་རྔ་བཅུར་གཤགས་རྣམས།། མ་སྐྱེས་ཀློང་དུ་ཆེ་ཆུང མེད།། ཀུན་གཞི་མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་པ།། ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ།། སངས་རྒྱས་ཆེ་བ་མ་བཅོས་ལ།། སེམས་ཅན་ཆུང་བས་བཅོས་སུ་མེད།། ཆོས་རྣམས་སེམས་སུ་སངས་རྒྱས་པས།། ཇི་ལྟར་འདོད་པ་གསིལ་བར འགྱུར།། མྱ་ངན་འདས་དང་འཁོར་བའི་ཆོས།། ཆེ་ཆུང་མེད་པར་རང་གནས་པའོ།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཆེ་བ་ལ་རང་གནས་པའི་རྒྱུད་ལས། མཐོ་དམན་དང་ཆེ་ཆུང་མེད་པར་རང་གནས་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་དགུ པའོ།།།། དེ་ནས་སྐྱེ་ཤི་དང་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་མ་བཙལ་བར་ཡེ་ཤེས་སུ་རང་གནས་པ་འདི་བརྗོད་དོ།། སེམས་དང་ཆོས་དང་ནམ་མཁའ་ལ།། དང་པོར་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་མེད་པས།། ཐ་མར་འཆི ཞིང་འཕོ་མི་འགྱུར།། དེ་བཞིན་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད།། འདས་དང་མ་འོངས་ད་ལྟར་དུས།། ཐ་ཚིག་རྟག་པར་གང་ལ་འགྱུར།། དུས་གསུམ་དུས་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར།། སྔོན་དང་ཕྱིས་མེད་གདོད་ནས་དག། སྐད་ཅིག་ཡུད་ལ བསྐལ་པའི་གྲངས།། རིང་ཐུང་བྱེ་བྲག་གྲངས་བསྟན་པ།། རྣམ་རྟོག་རྨོངས་པར་འགྱུར་སྣང་ཡང།། ཆོས་ཉིད་དུས་ལས་འགྱུར་སྣང་མེད།། དེ་བཞིན་ཚེ་ཚད་ལ་སོགས་པ།། ལུས་མེད་གྲངས་ཀྱིས་གྲངས་བསྟན ཡང།། རྨི་ལམ་ཕམ་རྒྱལ་བགྲུངས་པ་བཞིན།། གྲངས་དང་རིང་ཐུང་བརྟགས་པས་ནོར།། བདག་གི་བསྐལ་པ་བགྲངས་གྱུར་ཀྱང།། ཐོག་མ་ཉིད་ལས་འགྱུར་བ་མེད།། མཐའ་དབུས་ཕྱོགས་རིས་ཅིར་བསྟན ཡང།། ཐིག་ལེའི་ངང་ལས་ཉམས་པ་མེད།། འཇིགས་པའི་བདུད་དང་དགྲར་སྣང་ཡང།། སེམས་ལ་གཟུང་འཛིན་གསད་དུ་མེད།། སྣང་སྲིད་མེ་དང་ཆུར་གྱུར་ཀྱང།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་འགྱུར་བ་མེད།། མེད་པ་མ ཡིན་ཅིར་ཡང་གསལ།། གསལ་ཙམ་ཉིད་ན་ཕྱོགས་རིས་མེད།། ཡོད་མེད་བརྗོད་པའི་ཚིག་འདས་པས།། མི་འགྱུར་གཡུང་དྲུང་ཉིད་གནས་པའོ།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཆེ་བ་ལ་རང་གནས་པ
Chinese
因此，无需寻找高处天堂和恶劣地狱，那是孩童的臆想之地。自性本无的法性之心，本初即是普贤王如来，如净与垢二者不分，乐与苦显现为分别念。自心是变化之法，乐与苦次第分明。心之法性不变异，寻觅乐与苦亦不可得。一切皆是自心所现，痛苦本身也是快乐之源。因是自生智慧之故，地狱本身也是佛之净土。平等性中自然成就，无需在方向和类别中寻觅。无造作本初即是普贤，乐与苦二者不分。菩提心性乃是大乐，因自身清净故果亦大。超越言辞与智慧，无需寻找，自然成就，安住自性。普贤王如来大安住自性之续中，不寻觅乐与苦而安住自性之品，第二十七章终。之后又宣说了无好坏与净垢而安住自性的意义。如无明黑暗之中的雍仲（स्वस्तिक，svastika，吉祥），智慧之日升起一般。于分别与无分别之自性中，菩提心光明，无好坏之分。如甘露之自性中，毒与甘露二者不分一般。于菩提心之自性中，过失与功德之名亦无。无有恶劣与善良，诸过失即是功德。无有不净与清净，毒即是甘露之自性。持守无二之义，本初即是清净。于无为无事之中，寻求造作实乃愚昧至极。无造作本初即是明点（bindu，宾度），于无有之中执着为有之法，如同分割虚空一般。寿命长短不由业力决定，莫要徒劳修持瑜伽。追逐无意义的空洞言辞，未能把握确定的乘，将确定的口诀误解为分别念。如是无意义之举只会流浪恶趣。因此，不变之菩提心，于此大圆满中，无论作何行持，皆是普贤之行，无有好坏与净垢之分。口诀与意义相合之境，心不散乱乃是甚深之义。如此行持之瑜伽士，自可安住于佛之果位。普贤王如来大安住自性之续中，无好坏与净垢而安住自性之
English
Therefore, there is no need to seek high heavens and wretched hells; that is the realm of children's imagination. The mind of Dharma-nature, which is without inherent existence, is from the very beginning Samantabhadra, just as purity and impurity are not separate. Happiness and suffering appear as mere conceptualizations. The self-mind is of the nature of change, and happiness and suffering are clearly sequential. Because the Dharma-nature of the mind is immutable, even if you seek happiness and suffering, you will not find them. If everything is your own mind, then suffering itself is the expanse of happiness. Because it is self-arisen wisdom, even hell itself is a Buddha-field. Because it is spontaneously accomplished in equality, there is no need to seek it in directions or categories. Unfabricated, from the very beginning, it is Samantabhadra; happiness and suffering are not separate. The nature of Bodhicitta is great bliss; because the cause itself is pure, the result is also great. Transcending words and wisdom, there is no need to seek; it is spontaneously accomplished, abiding in its own nature. From the Tantra of the Great Samantabhadra Abiding in Its Own Nature, the chapter on abiding in its own nature without seeking happiness and suffering, the twenty-seventh. Then again, the meaning of abiding in its own nature without good or bad, pure or impure, was taught. Like the swastika (स्वस्तिक，svastika，auspicious) in the darkness of ignorance, the sun of wisdom rises. In the nature of discrimination and non-discrimination, the light of Bodhicitta is clear, without good or bad. Just as in the nature of great nectar, poison and nectar are not separate. In the nature of Bodhicitta, there is not even the name of faults or virtues. There is no bad or good; all faults are virtues themselves. There is no impure or pure; poison itself is the nature of nectar. Holding the meaning of non-duality, it is pure from the very beginning. In the uncreated and effortless, seeking effort is extremely foolish. Unfabricated, from the very beginning, it is bindu (bindu, point); the Dharma of grasping existence in non-existence is like dividing the sky. Because the length of life is not determined by karma, do not strive in vain in yoga. Following empty words without meaning, not grasping the definite vehicle, mistaking the definite instructions for conceptualizations. Such meaningless actions only lead to wandering in bad states. Therefore, the unchanging Bodhicitta, whatever is practiced in this Great Perfection, is the very action of Samantabhadra, without good or pure, impure. The expanse of instructions that are meaningful, the mind not wandering is the profound meaning. The yogi who practices in this way will abide in the state of Buddhahood. From the Tantra of the Great Samantabhadra Abiding in Its Own Nature, abiding in its own nature without good or bad, pure or impure.
Chinese
这是第二十八品。 然后，不造作高低和大小，如其本然安住，这是特别要说的。 乘的次第有高低， 智慧证悟有大小， 如同舞者手的动作， 无论如何显现，实则皆无。 如果自性不是唯一确定， 那么身语意也会各自显现。 如果觉性没有成为一体， 那么菩提心也会各自理解。 如果除了如是性之外没有其他， 那么无论如何显现不一致的形态， 在智慧本身中没有差别。 言辞和文字超越了表达。 虚空的世间，如同虚空界， 无论有多少，都是没有边际的。 芝麻、马尾分成十份， 在未生之界中没有大小。 本初未生之普贤， 从一开始就是完全清净的。 佛陀的伟大无法造作， 众生的渺小也无法改变。 诸法在心中成佛， 无论如何希求都会实现。 涅槃和轮回的法， 没有大小，如其本然安住。 从普贤大安住之续中，没有高低和大小，如其本然安住之品，第二十九品。 然后，不寻求生与死以及迁变，而是如其本然安住在智慧中，这是要说的。 对于心、法和虚空， 因为没有最初产生的因， 所以最终不会死亡和迁变。 同样，没有开始也没有结束。 过去、未来和现在的时间， 最终会变成什么？ 因为三时不存在， 所以没有先后，本来清净。 刹那、瞬间和劫数， 长短的区别和数量的显示， 虽然显现为分别念的迷惑， 但法性不会因时间而改变。 同样，寿命等等， 虽然用无形的数字来表示， 如同梦中战败、胜利和死亡， 用数字和长短来衡量是错误的。 即使计算我的劫数， 从一开始就没有改变。 无论如何显示边、中和方， 都不会从明点的状态中消失。 虽然显现为恐怖的魔和敌人， 但心无法被抓住和杀死。 即使显现的世间变成火和水， 菩提心也不会改变。 不是没有，而是无论如何都清晰。 仅仅是清晰，就没有偏颇。 超越了有无的言说， 不变的永恒安住其中。 从普贤大安住
English
This is the twenty-eighth chapter. Then, without fabricating high and low, and large and small, this abiding in its natural state is specifically stated. The order of vehicles has high and low, The realization of wisdom has large and small, Like the movements of a dancer's hands, Whatever is shown, it is nothing. If the nature is not determined as one, Then body, speech, and mind will also appear separately. If awareness does not become one, Then bodhicitta will also be understood separately. If there is nothing other than suchness, Then no matter how dissimilar forms are shown, There is no equality in wisdom itself. Words and letters are beyond expression. The empty world, like the realm of space, However much there is, it is without end. Sesame seeds and horsehair split into ten, In the unborn realm, there is no large or small. The ground of all, unoriginated and unborn, From the beginning, it is completely pure. The greatness of the Buddha is uncreated, The smallness of sentient beings cannot be altered. Since all phenomena are enlightened in the mind, Whatever is desired will be fulfilled. Nirvana and the dharmas of samsara, Without large or small, they abide in their natural state. From the Tantra of the Great Samantabhadra's Abiding in Itself, the chapter on abiding in its natural state without high and low, large and small, is the twenty-ninth. Then, without seeking birth and death and change, but abiding in wisdom as it is, this is what is stated. For mind, phenomena, and space, Since there is no cause for their initial arising, Ultimately, they will not die or change. Likewise, there is no beginning or end. Past, future, and present time, What will ultimately change? Since the three times do not exist, There is no before or after, it is pure from the beginning. Moment, instant, and eon, The distinction of long and short, and the indication of numbers, Although they appear as delusions of conceptual thought, But the nature of phenomena does not change with time. Likewise, lifespan and so on, Although they are indicated by numbers without form, Like defeat, victory, and death in a dream, It is wrong to measure with numbers and length. Even if my eons are counted, There is no change from the very beginning. No matter how boundaries, center, and directions are shown, They do not diminish from the state of bindu. Although they appear as terrifying demons and enemies, The mind cannot be grasped and killed. Even if the appearing world becomes fire and water, Bodhicitta does not change. It is not non-existent, but clear in every way. Just being clear, there is no partiality. Transcending the words of existence and non-existence, The unchanging eternal abides therein. From the Great Samantabhadra's Abiding in Itself