Tibetan
།དངོས་པོ་གཤིས་ཀྱི་འདུག་ཚུལ་དེ། །མཚོན་བརྗོད་ཚིག་གིས་མི་ཕེབས་ཀྱང་། །དཔལ་གྱི་མགུར་གྱི་སྒྲོན་མ་ཡིས། །འཁོར་རྣམས་ཀུན་ལ་གསལ་བར་བཤད། །གནས་ལུགས་གཤིས་ཀྱི་འདུག་ཚུལ་ནི། །ཡོད་མེད་སྟོང་དང་མི་སྟོང་དང་། །མཚོན་བརྗོད་ཚིག་གིས་མཚོན་ལས་འདས། །སྐྱེ་འགག་གཉིས་མེད་ཐ་སྙད་གྲོལ། །སངས་མེད་རྒྱས་མེད་སྐུ་དངོས་མེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་མེད་རིགས་ལྔ་མེད། །བདེ་སྡུག་འཁོར་དང་མྱང་འདས་མེད། །རིག་འགྱུ་སེམས་མེད་དྲན་རྟོག་མེད། །ང་གཞན་ཕྱོགས་མེད་དགྲར་གཉེན་མེད། །ཡུལ་སེམས་བཟང་ངན་སྤང་ལེན་མེད། །ཡིན་མིན་དབྱེ་བསལ་ཕྱོགས་མཚམས་མེད། །ཤེས་འཁྲུལ་སྒོ་གཉིས་རང་བཞིན་མེད། །གཞི་ཡི་རང་བཞིན་ཡོད་མེད་མཉམ། །ཚོགས་བརྒྱད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པས། །རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་ཀུན་ལས་གྲོལ། །གཉིས་འཛིན་འཁོར་འདས་ཀ་ནས་དག །འཁོར་འདས་ཕྱོགས་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །གང་ཡང་མ་འགགས་འདི་ཡིན་མེད། །ཐོག་མ་རྒྱུ་ཡིས་མ་བསྐྱེད་པས། །མཐའ་བྲལ་དབྱིངས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་འདྲ། །བར་དུ་རྫས་མེད་འདུས་མ་བྱས། །ཉི་མར་འོད་འཕྲོའི་འོད་ཟེར་ འདྲ། ཐ་མར་རྐྱེན་གྱིས་འཇིག་བྲལ་མེད། །གཉིས་མེད་མཁའ་ལྟར་མཉམ་ཉིད་གནས། །ངོ་བོ་སྟོང་པའི་རྩལ་དང་བྲལ། །འདི་ཞེས་ཅིས་ཀྱང་བསྟན་དུ་མེད། །མ་བསྒྲིབས་མཚོན་མེད་གསལ་དག་ངང་། །རྟོག་མེད་ཀུན་འབྱུང་ཟད་མི་ཤེས། །གང་ཡང་ཕྱོགས་མེད་མཐའ་བཞི་གྲོལ། །ཡུལ་སྣང་བག་དག་སངས་རྒྱས་ཉིད། །འགྱུ་མེད་དྲང་པོར་རྒྱུན་སར་གྲོལ། །བཅོས་མེད་བློ་འདས་ངོ་བོ་ཉིད། །བསླད་པས་མི་བསྒྲིབ་ཡང་དག་ངང་། །ཐམས་ཅད་གཞི་འཛིན་བྱང་ཆུབ་སེམས། །གཞན་ནས་མ་བཙལ་ཀ་ནས་དག །གང་ཡང་མ་བསྒྲུབས་ཕྱོགས་རིས་མེད། །དགག་བསྒྲུབ་གཅིག་འཛིན་རྒྱ་ཆད་མེད། །འཁོར་འདས་ལ་སོགས་གཉིས་དབྱེར་མེད། །རྩོལ་བསྒྲུབ་ལམ་གྱི་བཅོས་དང་བྲལ། །ལྟ་བྱེད་མིང་དང་རང་སངས་རྒྱས། །གཉིས་འཛིན་བློས་བཏགས་གྲུབ་མཐའ་སྟོངས། །སྒོམ་བྱེད་གཡོ་རྩོལ་ཡེ་གྲོལ་བས། །འབྱུང་འཇུག་བཏང་བཞག་དབྱིངས་སུ་དྭངས། །སྐྱོན་ཡོན་དཔྱོད་བྱེད་མིང་མེད་པས། །གཉིས་འཛིན་བླང་དོར་ལས་རྣམས་ཟིན། །དགེ་སྡིག་མཚན་མའི་ཆོས་འདས་པས། །དམ་ཚིག་སྡོམ་པའི་དགག་སྒྲུབ་སངས། །ཀ་དག་ཡེ་ཤེས་སྣང་མེད་པས། །དངོས་མེད་ཡུལ་གྱི་སྒྲིབ་བྱེད་སངས། །ཆོས་ཉིད་རྣམ་པ་ཡུལ་མེད་པས། །སྟོང་ཉིད་ངང་ལ་གནས་པ་སྟོང་། །གཉིས་འཛིན་མཚན་མ་དངོས་དག་པས། །གཟུང་འཛིན་དབྱེ་བསལ་ཆོས་ལས་འདས། །ཤེས་མེད་རྣལ་མ་གཏིང་ཡངས་པས། །མདོ
Chinese
事物的本性状态， 虽无法用言语表达， 但殊胜道歌之明灯， 为所有眷属清晰阐述。 实相本性的状态， 有无、空与非空等， 超越言语所能表达。 无生无灭，摆脱了名相。 无佛无成佛，无实有之身。 无菩提心，无五部。 无苦乐、轮回与涅槃。 无觉性流动、无心、无忆念分别。 无我他、无敌友。 无境、无心、无好坏取舍。 无是非分别、无方所界限。 识与迷之二门，无自性。 基之自性，有无平等。 八识未转为对境， 故脱离了局限与偏袒。 二取轮回涅槃，本初即空。 轮回涅槃无偏，任运成就。 无有任何阻碍，也非此即是。 非由最初之因而生， 故无边，如虚空般。 中间无实体，非聚合而成， 如日光放射的光芒。 最终无因缘而坏灭， 无二，如虚空般安住于平等性中。 本体空性，远离戏论。 无法指明说“这是什么”。 无遮蔽、无表诠，清净澄澈之状态， 无分别，万法生起而不可穷尽。 无有任何偏颇，解脱四边。 境相清净，即是佛陀。 无动摇，正直地恒常解脱。 无造作，超越心识之本体。 不为错谬所染污，真实不虚之状态。 一切之基础，即是菩提心。 无需从他处寻觅，本初即已具足。 无有任何造作，无有偏袒。 无有取舍、执一、局限。 无有轮回涅槃等二分。 远离勤作道之造作。 能见之名相与自生佛， 二取心所造作之宗派皆空。 所修之动摇勤作本已解脱， 故生起融入、放下安住于法界清净。 无有评判优劣之名相， 故二取取舍之业皆止息。 超越善恶名相之法， 故别解脱戒之取舍寂灭。 本初清净之智慧无有显现， 故无实有对境之遮蔽寂灭。 法性之显现无有对境， 故安住于空性之状态亦空。 二取名相实有清净， 故能取所取之分别超越了法。 无知无识之真如广阔无垠， 要
English
The way things abide in their nature, Though beyond expression by words, The lamp of the glorious song Clearly explains to all the retinue. The way things abide in their nature Is beyond expression by words: Existing, not existing, empty, not empty. No birth, no cessation, freed from terms. No buddha, no buddhahood, no real body. No bodhicitta, no five families. No happiness, no suffering, no samsara, no nirvana. No awareness, no mind, no thoughts, no concepts. No I, no other, no sides, no enemy, no friend. No objects, no mind, no good, no bad, no acceptance, no rejection. No right, no wrong, no distinctions, no directions, no boundaries. The two doors of knowing and confusion have no nature. The nature of the ground is equal in existence and non-existence. Since the eight consciousnesses have not become objects, It is freed from all limitations and partiality. Duality, samsara, and nirvana are empty from the beginning. Samsara and nirvana are without bias, spontaneously accomplished. Nothing is obstructed, and there is no "this is it." Since it was not created by a cause in the beginning, It is boundless, like the sky of space. In the middle, there is no substance, not compounded, Like the rays of light radiating from the sun. In the end, there is no destruction by conditions, Non-dual, abiding in equality like space. Essence is emptiness, devoid of elaboration. It cannot be pointed out as "this." Unobscured, inexpressible, in a clear and pure state, Without concepts, the source of all things is inexhaustible. Without any bias, freed from the four extremes. The pure appearance of objects is itself buddhahood. Unwavering, directly and constantly liberated. Uncontrived, the very nature beyond mind. Unstained by delusion, in a true and correct state. The basis of all is bodhicitta. Not to be sought from elsewhere, it is perfect from the beginning. Nothing to be accomplished, without partiality. No acceptance, no rejection, no clinging to one, no limitations. No duality of samsara and nirvana. Free from the artifice of effort and practice. The name of the seer and the self-buddha, The philosophical tenets fabricated by dualistic minds are empty. Since the effort of meditation is primordially liberated, The arising and dissolving, letting go and abiding, are clear in the expanse. Since there is no name for judging faults and virtues, The actions of dualistic acceptance and rejection are ceased. Since it transcends the phenomena of good and evil signs, The acceptance and rejection of vows and precepts are pacified. Since the primordially pure wisdom has no appearance, The obscuration of unreal objects is pacified. Since the nature of phenomena has no object, The state of abiding in emptiness is empty. Since the dualistic signs are truly pure, The distinction between grasper and grasped transcends phenomena. The genuine unknowing is vast and deep, Essence
Tibetan
་རྒྱུད་ཆོས་རྣམས་ཀློང་དུ་སངས། །མདོར་ན་གཉིས་འཛིན་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་དང་མ་ལྷུང་དང་། །དེ་ལྟར་གཉིས་དང་གཉིས་མེད་ཀྱི། །མུ་མཐའི་ཚོགས་ལས་གཏན་གྲོལ་བས། །ཡེ་གྲོལ་ཆོས་ལས་འདས་པ་ལས། །རྒྱ་ཆད་མེད་པའི་ངོ་བོར་གནས། །ས་གསེར་བང་མཛོད་རྒྱ་མཚོ་བཞིན། །དངོས་པོ་གཤིས་ཀྱི་མཐུན་དཔེའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྒྲོན་མ་བརྩེགས་པའི་རྒྱུད་ལས། དངོས་པོ་གཤིས་ཀྱི་འདུག་ཚུལ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ།། །།དེ་ནས་ངང་དྭངས་ཁྱེའུ་ཆུང་ གིས། ཡེ་ཐོག་རང་བཞིན་ཀུན་བཟང་ལ། །འདུག་ཚུལ་མ་རྟོགས་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ། །ཞེས་ཞུས་པ་དང་། སྟོན་པས་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། །གནས་ལུགས་མ་རྟོགས་འཁོར་བ་བཤད། །འཁོར་རྣམས་མ་ཡེངས་གུས་པར་ཉོན། །མཁའ་ཀློང་རྣམ་དག་ཕོ་བྲང་ན། །གཞི་ཡི་རང་བཞིན་མཉམ་པའི་ངང་། །དེ་ནས་ཀུན་འབྱུང་མཛོད་པོ་ཆེ། །ཐོག་མར་ཡེ་ཤེས་འཆར་སྒོ་ནི། །མཁའ་ལས་བྱུང་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་ལྟར། །དབྱིངས་ནས་རང་བྱུང་དབྱིངས་ལ་གནས། །ནམ་མཁའི་ངང་ནས་སྟོང་ཉིད་སྒྲ། །མཚུངས་མེད་རྒྱ་ཆེ་ཟབ་དོན་སྒྲོགས། །བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ལ་སོགས་པ། །ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་མ་ལུས་པ། །དབྱིངས་ལས་གྲག་སྟོང་དབྱིངས་སུ་དྭངས། །ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པའི་མཐའ་ལས་འདས། །བརྗོད་དང་མ་བརྗོད་གཉིས་ཀ་དང་། །གཉིས་མེད་འཛིན་པའི་རྒྱ་མ་ཆད། །ཁམས་གསུམ་ལ་སོགས་མ་ལུས་པའི། །མཚན་མའི་ཡུལ་ལས་རྣམ་གྲོལ་བས། །སྣང་སྟོང་གཟུང་འཛིན་ཕྱོགས་མ་ཆད། །ཕྱི་གྲོལ་ནང་དག་འཛིན་པ་བརླག །ལུས་དང་སྐུ་ཡི་མུ་མཐའ་སངས། །སྣང་དང་སྟོང་པ་གཉིས་ཀ་དྭངས། །གཉིས་མེད་འཛིན་པའི་རྒྱར་མ་ཆད། །འཁོར་འདས་བདག་གཞན་ལ་སོགས་པའི། །གཉིས་འཛིན་རྟོག་པ་མ་ལུས་ཀུན། །དབྱེར་མེད་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་མེ། །རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པར་རང་འབར་བས། །སྤང་ཐོབ་དགག་བསྒྲུབ་ཀུན་ལས་འདས། །རྣམ་རྟོག་ཆོས་ཉིད་གཉིས་ཀ་དྭངས། །གཉིས་མེད་འཛིན་པའི་རྒྱར་མ་ཆད། །དེ་ལྟར་གཅིག་གིས་གཅིག་བཀྲོལ་བས། །མུ་མཐའ་མ་ལུས་རང་སར་གྲོལ། །གྲོལ་དང་མ་གྲོལ་གཉིས་ལས་འདས། །དམ་པ་དང་པོར་ཡེ་སངས་རྒྱས། །ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་ལས། །ཀ་དག་ལྷུན་གྲུབ་ཀུན་ཁྱབ་གསུམ། །དང་པོར་སྐུ་གསུམ་མཆོག་གི་ས། །གསལ་དག་ཡེ་ཤེས་འཆར་སྒོ་ཡིན། །འདུག་ཚུལ་མ་རྟོགས་འཁྲུལ་པ་ཡང་། །གཞི་ཡི་རྩལ་ལས་ཟེར་གཡོས་པས། །མཁའ་ལ་འཇའ་ལྟར་ཡུལ་དུ་ཆད། །རང་བཞིན་རང་ངོར་ མ་ཐིམ་པས། །འོད་ལས་ཟེར་ཤར་ཤེས་པར་རིག །ཡེ་དོན་མ་ཤེས་གཉིས་འཛིན་ཞུགས། །གནས་ལུགས་མ
Chinese
诸续法于界中清净，总而言之，二取诸法皆，或堕于边或不堕，如是二与无二之，边际之聚中永解脱，由本解脱法之超越，安住于无有限制之自性。如地金宝藏如海，乃事物自性之譬喻。如是说。于明灯叠续中，开示事物自性安住方式之品第三竟。之后，心澄净之童子，于原始本性普贤处，请问：未证安住方式如何迷乱？世尊对眷属开示：未证知住法而宣说轮回，诸眷属莫散乱，恭敬谛听。于虚空界清净之宫殿中，地之自性平等之状态，彼后，一切生起之大宝藏，最初智慧生起之门乃，如虚空生起之神变，从法界自生安住于法界。从虚空之状态中，空性之声，无与伦比广大甚深之义宣说。八万四千等，所有言说之词语，从法界出声空于法界净，超越言说之边际。说与不说二者皆，无有执二取之限制。三界等所有之，相之境中解脱故，显空能取所取无有边。外解脱内清净，摧毁执着。身与身之边际清净，显现与空性二者皆清净，无有执二取之限制。轮回涅槃自他等之，二取分别念所有皆，无别智慧本智火，无有因缘而自燃故，断证舍取皆超越。分别念法性二者皆清净，无有执二取之限制。如是，一者解脱一者故，所有边际皆于自处解脱。解脱与未解脱二者超越，最初即是本初佛，自性本体大悲中，本来清净任运成，周遍一切三者。最初三身胜义地，明净本智生起之门。未证安住方式之迷乱亦，由地之力量光芒动摇故，如虚空之虹霓断于境，自性于自面 未融入故，由光芒生辉而知为光芒。未解本初义而入于二取，住法不
English
All the tantric teachings are purified in the expanse. In short, all dualistic dharmas, whether they fall to one side or not, are completely liberated from the multitude of such extremes of duality and non-duality. From the transcendence of the primordially liberated dharma, one abides in the nature of unlimitedness. Like the earth, a treasury of gold, like the ocean, it is an analogy for the nature of things. Thus it is said. From the Tantra of the Stacked Lamps, the third chapter, which shows the way of abiding of the nature of things, is complete. Then, a young boy with a clear mind asked, "How does one become confused without realizing the abiding nature of the primordially pure Samantabhadra?" The Teacher addressed the assembly, "I will explain samsara without realizing the abiding nature. All of you, the assembly, listen respectfully without distraction. In the palace of the pure expanse of space, in the state of equality of the ground's nature, then, the great treasury of all arising, the gate of the initial arising of wisdom, is like the magical display arising from space. From the dharmadhatu, it is self-arisen and abides in the dharmadhatu. From the state of the sky, the sound of emptiness proclaims the incomparable, vast, and profound meaning. All the words spoken, such as the eighty-four thousand, arise from the dharmadhatu, sound, and are purified into the dharmadhatu, transcending the limits of speech. Both speaking and not speaking, there is no limit to grasping at duality. Because of liberation from the realm of characteristics of all the three realms and so on, there is no limit to the appearance of emptiness, the grasped and the grasper. Outwardly liberated, inwardly pure, destroying grasping. The limits of body and form are purified. Both appearance and emptiness are purified. There is no limit to grasping at non-duality. All dualistic thoughts, such as samsara and nirvana, self and other, are the inseparable wisdom fire of primordial awareness. Because it blazes on its own without cause or condition, it transcends all abandonment, attainment, negation, and affirmation. Both conceptual thought and dharmata are purified. There is no limit to grasping at non-duality. Thus, because one liberates the other, all extremes are liberated in their own place. Transcending both liberation and non-liberation, the first noble one is the primordial Buddha. From the essence, nature, and compassion, the three of primordial purity, spontaneous accomplishment, and all-pervasiveness are the supreme ground of the first three kayas. It is the gate of the arising of clear and pure wisdom. Confusion, not realizing the way of abiding, also arises from the movement of the rays of the ground's power. Like a rainbow in the sky, it is cut off in the object. Because the nature is not absorbed into its own face, know that the rays shine from the light. Not understanding the primordial meaning, one enters into dualistic grasping. The abiding nature does not