Tibetan
སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ། །ཁྱབ་པར་གནས་ཀྱིས་སྤྲོས་པ་ཆོད། །རིན་ཆེན་སྣང་བ་རང་འབར་འདི། །འགྲོ་བའི་བླ་མ་འདས་གྱུར་ཀྱང་། །འགྲོ་བ་མོས་པ་ལ་གནས་ན། །གཏིང་གསལ་མི་གཡོ་རིན་པོ་ཆེ། །རྟོག་མེད་ཡིན་གྱིས་སྤྲོས་པ་ཆོད། །རིན་ཆེན་བཅུད་ཀྱི་ཡང་སྙིང་འདི། །གཞི་ནི་མ་བཅོས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །བསམ་མེད་ངང་བཞག་བསྒོམ་མེད་ལ། །བསམ་དུ་མེད་ཀྱིས་སྤྲོས་པ་ཆོད། །བདེ་ཆེན་མི་རྟོག་འགྱུ་བ་བྲལ། །ཡིད་ལ་མི་བྱེད་སྣང་བ་དག །རྩིས་གདབ་མེད་ཀྱིས་སྤྲོས་པ་ཆོད། །ཡེ་ཤེས་རིན་ཆེན་མ་འགགས་གསལ། །རྩལ་སྣང་ཡིན་གྱིས་སྤྲོས་པ་ཆོད། །དབང་པོ་རབ་སྣང་རྒྱལ་བའི་སེམས། །འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་རང་བཞིན་གནས། །མཐོང་བ་ལོག་པ་གཞན་ཡོད་ཀྱང་། །སངས་རྒྱས་ལོགས་ནས་མི་རྙེད་པས། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྤྲོས་པ་ཆོད། །ཆོས་ཉིད་སྐུ་ལ་འགྱུར་བ་མེད། །རང་རིག་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངང་། །རྒྱུ་ལ་མི་གནས་སྤྲོས་པ་ཆོད། །ཀུན་གྱི་བརྗོད་བྱ་སེམས་ཀྱི་དབྱིངས། །རང་རང་མོས་པའི་ཤེས་ པས་རྟོགས། །སྨོན་པར་འདོད་པ་རེ་ཞིག་གོ། །སྙིང་པོའི་ལམ་ལ་འདོད་པ་བྲལ། །རིག་པའི་རྩ་བ་བཅད་པ་ཡིས། །ཡིད་ལ་མི་བྱེད་རང་བཞིན་གནས། །ཐམས་ཅད་ཅིར་སྣང་རང་བཞིན་གྱིས། །རང་སྣང་ཆེན་པོར་སྤྲོས་པ་ཆོད། །ཡིད་ལ་བྱར་མེད་སྤྲོས་པ་ཆོད། །སེམས་ལ་བཞག་མེད་སྤྲོས་པ་ཆོད། །ཞེ་འདོད་ཀུན་བྲལ་སྤྲོས་པ་ཆོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །རིན་པོ་ཆེ་བཅུད་ཀྱི་ཡང་སྙིང་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། གླེང་གཞི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ལེའུ་སྟེ་དང་པོའོ།། །།དེ་ནས་ཡང་སེམས་ཉིད་སྟོན་པ་ཀུན་བཟང་ལ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་འདི་སྐད་གསོལ། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་ཀྱི་གཞི། །ཐོག་མའི་གནས་ལུགས་ཅི་ལྟར་གནས། །ཞེས་གསོལ་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་འདི་སྐད་གསུང་། །ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་བར་དོ་ན། །མ་ཕྱེད་མི་ཕྱེད་སྙིང་པོ་མཉམ་པ་ཉིད། །རང་བཞིན་ཡོངས་ལ་ཁྱབ་པའི་སྟོང་ར་ན། །ཡེ་ནས་ཡོངས་སུ་བཀོད་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་། །མ་སྐྱེས་མི་འགག་ཆོས་སྐུ་ལྷུན་གྲུབ་དབྱིངས། །མ་མཚོན་མི་མཚོན་མཚོན་མེད་ཆོས་སྐུ་དེ། །སྨྲ་མེད་བརྗོད་མེད་མཚོན་པ་མེད། །བསྟན་མེད་སྟོན་མེད་ཉན་པ་མེད། །མིང་མེད་བཏགས་མེད་དངོས་པོ་མེད། །བསྒྲུབ་མེད་རྩོལ་མེད་སྨོན་པ་མེད། །བླང་མེད་དོར་མེད་དགག་བསྒྲུབ་མེད། །སྣང་མེད་སྲིད་མེད་སྐྱེ་བ་མེད། །ཡུལ་མེད་སེམས་མེད་དབྱེ་བ་མེད། །བདག་མེད་གཞན་མེད་གཉིས་སུ་མེད། །དགྲ་མེད་གཉེན་མེད་ཕྱོགས་རིས་མེད། །བདེ་མེད་སྡུག་མེད་གཉིས
Chinese
对于一切有情众生，以周遍之住处而止息戏论。此珍宝显现自燃，即使众生的上师已经逝去，众生若安住于信乐，深邃澄澈不动摇之珍宝，以无分别之是而止息戏论。此珍宝精华之精髓，基为无造作任运成就，于无思自然安住无修持中，以不可思议而止息戏论。大乐无分别离动摇，不作意念显现清净，以无算计而止息戏论。智慧珍宝无碍明，以妙力显现之是而止息戏论。官觉妙显胜者之心，自性安住于一切众生，虽有其他颠倒之见，然佛陀无法从他处寻得，以自生佛而止息戏论。法性身无有变异，自证大乐之状态中，不住于因，止息戏论。一切所说心之界，各自以信乐之识而证悟。暂时期望所愿，于精华之道离欲求，以斩断觉性之根，不作意念自性安住，一切显现为何皆以自性，以自显大而止息戏论。不作意而止息戏论，不于心而住止息戏论，断绝一切贪欲止息戏论。如是说。珍宝精华之精髓根本续中，开端圆满之品第一。之后，又于开示心性之普贤（昆图桑波）前，金刚萨埵如是请问：佛与有情二者之基，最初之住处如何安住？如是请问。普贤王如是说：于无始无终之中阴，不分不离心性平等性，于自性周遍一切之虚空之中，本自圆满庄严之宫殿，不生不灭法身任运成就之界，不可诠释不可比拟无诠释之法身，无言无说无诠释，无示无显无听闻，无名无诠无事物，无成无作无愿求，无取无舍无破无立，无现无有无生，无境无心无分别，无我无人无二元，无敌无友无偏袒，无乐无苦无二
English
For all sentient beings, cease elaboration with pervasive abodes. This precious appearance, self-igniting, even if the guru of beings has passed away, if beings abide in faith, the profound, clear, unwavering jewel, cease elaboration with the absence of conceptualization. This essence of the precious essence, the ground is uncreated, spontaneously accomplished. In the unthinking, naturally abiding, unmeditated state, cease elaboration with the unthinkable. Great bliss, non-conceptual, free from movement, without mental fabrication, appearance is pure, cease elaboration with the absence of calculation. Wisdom, precious, unobstructed, clear, cease elaboration with the manifestation of skill. The mind of the Victorious One, brilliantly apparent to the senses, naturally abides in all beings. Although there are other inverted views, the Buddha cannot be found elsewhere, cease elaboration with the self-born Buddha. The Dharmata-kaya is without change, in the state of self-aware great bliss, not abiding in causes, cease elaboration. The realm of mind, the subject of all speech, is realized by each individual's inclination. For the time being, desiring aspirations, on the path of essence, free from desire, by severing the root of awareness, without mental fabrication, naturally abiding, whatever appears, all by its own nature, cease elaboration with the great self-appearance. Cease elaboration with non-action, cease elaboration with non-abiding in the mind, cease elaboration with the abandonment of all desires. Thus it is said. From the Root Tantra of the Precious Essence, the first chapter, the Perfection of the Basis of Discussion. Then, again, to Kuntuzangpo (Samantabhadra), who teaches the nature of mind, Vajrasattva asked this: The basis of the Buddha and sentient beings, how does the original state abide? Thus he asked. Kuntuzangpo said this: In the Bardo without beginning or end, the essence of indivisibility, the equality of essence, in the emptiness that pervades all of nature, the palace of primordial, complete arrangement, the uncreated, unceasing Dharmakaya, the realm of spontaneous perfection, the Dharmakaya that cannot be symbolized, cannot be compared, is without symbol, without speech, without expression, without symbolization, without teaching, without showing, without hearing, without name, without designation, without substance, without accomplishment, without effort, without aspiration, without taking, without abandoning, without negation, without affirmation, without appearance, without existence, without birth, without object, without mind, without distinction, without self, without other, without duality, without enemy, without friend, without bias, without happiness, without suffering, without two