Chinese
续部中，以四种量之理，以上下乘之差别，名相词语虽无数，然皆为遣除执着之方便。除此无有金刚乘。如是证悟之瑜伽士，永不耽于散乱。若于彼义不离续部，则与我普贤之意无别。今汝金刚萨埵，显现不灭自性中，乃无执之智慧，一切皆为自生无造作。彼与意义相应者，于下劣之身即是佛，法性于果位本自圆满，无有希求与恐惧即是彼。无有应舍之物，何来应取之物？金刚萨埵于我，无道如道莫修习，无地莫升十地，无依莫缘对境，无垢莫净二障，无处莫积二资粮，心无对治而修持。不从教典取诀窍，不从心念证菩提，如从因生而勤果。彼亦金刚萨埵汝，于如是如实之彼性中，佛陀亦无所作为，以心及心之显现，何者所造谁所为？作者亦无有。大圆满一切见之精要中，断除疑惑之第十九章。一切明智心之王，于集会眷属所宣说，金刚萨埵我之法，五大清净烦恼即，显空开显遍满虚空。大乘中一切安住故，寂止清净大水，胜观智慧光明火，所知无碍智慧风，周遍一切乃虚空界，五大清净为五智。彼亦金刚萨埵汝，不杂圆满明空色，三界自性领会声，圣者之喜供法之香，器情受用之味，大乐义之所触心。今此集会之众皆，何亦不思乃愚痴，摧毁一切事物嗔恨，智慧慢大之自体，自性慈悲大贪欲，心性不变嫉妒他，五大欲妙五毒亦，一切皆智慧。
English
In the tantras, with the logic of the four valid cognitions, through the distinctions of higher and lower vehicles, although names and terms are countless, they are merely methods for reversing attachment. There is no Vajrayana other than this. Likewise, the yogi who has realized this never dwells in distraction. If you do not stray from that meaning in the tantras, your intention is the same as mine, Samantabhadra. Now, Vajrasattva, you, in the unceasing nature of appearance, are the wisdom without attachment, all things are self-arisen and unfabricated. That which is endowed with that very meaning, in a base body, is a Buddha. Dharmata is primordially complete in the result, that alone is without hope and fear. Where there is no object to be abandoned, where is there an object to be taken up? Vajrasattva, to me, do not practice the path as if there were a path, do not ascend the ten bhumis as if there were bhumis, do not fixate on an object as if there were a support, do not purify the two obscurations as if there were obscurations, do not accumulate the two accumulations as if there were places, cultivate the mind without antidotes. With instructions not gathered from scriptures, enlightenment is attained without mental fabrication, like striving for results without arising from causes. That also, Vajrasattva, you, in that very suchness of what is, since Buddhahood itself is without action, with the appearance of mind and mind, by what is it fabricated, by whom is it done? Where is the doer? From the heart essence of all views of the Great Perfection, the nineteenth chapter, which dispels doubt. The all-knowing king of mind, spoke to the assembled retinue, Vajrasattva, my dharma, the five elements are the purification of the afflictions, appearance and emptiness opening up, all-pervading space. Since it abides in the Great Vehicle, tranquil abiding is the great pure water, superior seeing is the blazing light of wisdom, knowable things are the unimpeded wind of wisdom, pervading all is the realm of space, the five elements are purified into the five wisdoms. That also, Vajrasattva, you, unmixed, completely perfected, clear and empty form, the nature of the three realms is the sound of understanding, the sacred is the satisfying scent of dharma, the flavor of experiencing the container and its contents, the mind that touches the meaning of supreme bliss. Now, all of you assembled, not thinking anything is ignorance, destroying all things is hatred, wisdom is the great self of pride, compassion by nature is great desire, the nature of mind is unchanging jealousy of others, the five elements, desirable qualities, and the five poisons, all are wisdom.
Tibetan
་ཆེན་པོར་དག །ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་དེ་ཤེས་པས། །དེ་ཉིད་དབང་དུ་ཐམས་ཅད་འདུས། །ཀུན་ལ་དབང་བསྒྱུར་ཐོབ་པས་ན། །ཡེ་དབང་ཆེན་པོར་རྫོགས་པ་ཡིན། །ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཁྱོད། །འཇིག་རྟེན་མ་ལུས་ཁམས་རྣམས་ཀྱང་། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཚིམ་གྱུར་ཀྱང། ། ནམ་མཁའ་ཚིམ་པར་མི་འགྱུར་བཞིན། །ཆོས་སྐུ་ངོ་བོ་འགྱུར་མེད་པ། །བློ་ཡི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ། །རྟོགས་པའི་དོན་ལ་དབྱེར་མེད་པས། །དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྲུབ་སྟེ། །བདག་དང་གཞན་དུ་སྣང་བ་མེད། །མེད་པ་མ་ཡིན་རིག་ཅིང་ཚོར། །ཆད་པར་མ་སོང་རིག་ཅིང་གསལ། །རྟག་པར་མ་སོང་དངོས་པོ་མེད། །གཉིས་སུ་མ་སོང་ཟླ་བོ་མེད། །གཅིག་ཏུ་མ་སོང་ཀུན་ལ་ཁྱབ། །སྟོང་ཉིད་རྣམ་དག་ནམ་མཁའ་འདྲ། །གཙང་སྨེ་བྱ་བ་རྡུལ་ཙམ་མེད། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་བལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལས། འབྱུང་བ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་དང་ཆགས་སྡང་ལ་སོགས་དུག་ལྔ་ཡང་མ་སྤངས་གནས་སུ་དག་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་པའོ།། །།དེ་ནས་འདུས་པའི་ཚོགས་རྣམས་ལ། །ཀུན་རིག་རྒྱལ་པོས་བཀའ་སྩལ་པ། །ང་ཡིས་བཤད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །གང་ཟག་བློ་ཡི་རབ་འབྲིང་གིས། །ས་དང་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་དང་། །དབང་དང་དམ་ཚིག་ལྟ་བ་དང་། །བསྒོམ་པ་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ། །ཐ་དད་སྤྲོས་ཀྱང་གཅིག་ལས་མེད། །གཅིག་ལས་སྤྲོས་པ་ཀུན་གྱི་མིང་། །སེམས་ཉིད་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པས། །སྣ་ཚོགས་སྣང་ཡང་ངོ་བོར་གཅིག །དཔེར་ན་གསེར་རྒྱུ་གཅིག་པ་ལ། །དབྱིབས་སུ་གཟུགས་རྣམས་ཐ་དད་པ། །བྱས་པ་དེ་དག་མིང་རེར་གྲགས། །གྲགས་ཀྱང་གསེར་དང་ངོ་བོར་གཅིག །འདུས་པའི་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཁྱོད། །ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱིས་སྤྱོད་པ་ཡིས། །ཆོས་སྐུ་ཡེ་ནས་དག་པ་ལ། །ཀློང་གསུམ་ལྡན་པའི་སྐྱེས་མཆོག་གིས། །རྒྱུན་དུ་མ་ཡེངས་རྒྱལ་བའི་སྲས། །དེ་ལ་སྐྱོན་གྱིས་གོས་མི་འགྱུར། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཁྱོད། །རང་སེམས་ཆོས་སྐུར་རྟོགས་པ་ཡིས། །མ་ངལ་མི་ཟད་འབྱུང་བའི་གཏེར། །གཞན་དོན་སྨོན་ལམ་མཐར་ཕྱིན་པའི། །ཐོགས་མེད་གཟུགས་སྐུ་རྣམ་གཉིས་པོ། །གསེར་སྦྲུལ་མིག་བཞིན་དུས་གཅིག་འབྱུང་། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལས། ཡོན་ཏན་གྱི་གདུལ་བྱ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉེར་གཅིག་པའོ།། །།དེ་ནས་ཀུན་རིག་རྒྱལ་པོ་ཡིས། །འདུས་ པའི་ཚོགས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། །ལ་བཟླ་བ་ཡི་གཏན་ཚིགས་ནི། །སངས་རྒྱས་ཐུགས་དང་སེམས་ཅན་སེམས། །སོ་སོར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །རྩ་བ་ཆོས་སྐུར་གཅིག་པ་ཡིས། །གཉིས་སུ་མེད
Chinese
大乐。（获得）一切自性之知故，彼之权下摄一切，获一切之权故，圆满原始大权。智慧大菩萨汝，所有世间一切界，虽不可思议得满足，然如虚空不可满。法身自性不可变，智慧显现各不同，然于证悟之义无差别，故彼即是任运智慧，无有自他之显现。非是无有，乃是觉知且感受，非是断灭，乃是觉知且明了，非是常有，无有事物，非是二元，无有伴侣，非是一元，遍及一切。空性清净如虚空，纤尘不染。大圆满一切见之精要中，于生起贪欲之五种妙欲及贪嗔等五毒亦未舍弃，于其位显现清净之品，第二十品。 其后，于积聚之众等，普知王所宣说，我所说之诸法中，依补特伽罗（梵文：pudgala， पुद्गल，pudgala，人）智慧之上中下，地与道之差别及，灌顶与誓言、见与，修与行等，虽有种种戏论，然无异于一。由一所生一切名，乃是心性种种相，虽显种种然体性一。譬如金性虽唯一，然于形状诸相各不同，造作彼等名各异，虽有各名然与金性一。积聚金刚藏汝，以智慧方便之行持，于法身本净中，具三界之殊胜者，恒常不离之胜者子，彼不为过失所染。今又积聚心髓汝，以自心证悟法身故，不劳不尽生起之藏，利他发愿至究竟，无碍色身之二者，如金蛇之眼同时生。大圆满一切见之精要中，开示功德之所化之品，第二十一品。 其后，普知王，于积聚之众宣说，la（藏文：ལ，梵文天城体：ल，梵文罗马拟音：la，汉语字面意思：拉）念诵之理，乃是佛之意与有情心，非显各异，根本法身唯一故，无有二元。
English
Great bliss. Because of knowing the nature of all, everything is gathered under that power. Because of obtaining control over all, it is the completion of primordial great power. You, great wisdom Bodhisattva, even though all realms of the world are satisfied beyond comprehension, yet like the sky, it cannot be filled. The essence of Dharmakaya is immutable, the appearances of wisdom are diverse, but there is no difference in the meaning of realization, therefore it is spontaneously accomplished wisdom, without the appearance of self and other. It is not non-existent, but knowing and feeling. It is not annihilation, but knowing and clear. It is not permanent, there is no thing. It is not dualistic, there is no companion. It is not singular, it pervades all. Emptiness is pure like the sky, without even a speck of dust. From the essence of all views of the Great Perfection, the twentieth chapter shows the purity in the place without abandoning the five desirable qualities of arising desire and the five poisons such as attachment and aversion. Thereafter, to the assembled gatherings, the All-Knowing King declared, among the teachings I have taught, according to the superior, middling, and inferior intelligence of individuals (Sanskrit: pudgala), the differences of grounds and paths, and empowerment, vows, views, meditation, conduct, and so on, although there are various elaborations, there is nothing other than one. All names arising from one are the various aspects of mind essence, although they appear various, their essence is one. For example, although gold is of one essence, the shapes and forms are different, those creations are known by different names, although they have different names, they are one with the essence of gold. You, the gathered Vajra essence, through the practice of wisdom and skillful means, in the Dharmakaya, which is pure from the beginning, the supreme one possessing the three realms, the son of the Victorious One who is constantly unforgetful, he is not stained by faults. Now again, you, the gathered essence, because of realizing your own mind as Dharmakaya, the inexhaustible treasure that arises without effort, the two unobstructed form bodies of fulfilling the aspiration for the benefit of others, arise simultaneously like the eyes of a golden snake. From the essence of all views of the Great Perfection, the twenty-first chapter shows the disciples to be tamed by qualities. Thereafter, the All-Knowing King declared to the assembled gathering, the reason for reciting la（藏文：ལ，梵文天城体：ल，梵文罗马拟音：la，汉语字面意思：拉） is that the mind of the Buddha and the mind of sentient beings do not appear separately, because the root Dharmakaya is one, there is no duality.