Tibetan
་ནི་རྣམ་པར་དག། བྱམས་པས་དོན་ཉིད་རྣམ་སྦྱངས་ཕྱིར།། སྙིང་རྗེ ཆེན་པོ་ཅིར་མི་མཛད།། ཆེ་བའི་ཆེ་ཟབ་མོ་ཡིས།། ཡོན་ཏན་ཅིར་ཡང་བསྔགས་པ་མེད།། མ་ལུས་མཉམ་པའི་བདེ་མཆོག་ལ།། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཀུན་གཞི་སྟེ།། དོན་རྣམས་ཇི་བཞིན་མི་བསྐྱོད་པས།། བྱ བ་མེད་པས་གྲོལ་བས་གྲོལ།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་བཙལ་མེད་པས།། གྲོལ་ནས་གྲོལ་བའི་ལམ་སྟོན་པས།། ལྷ་ཡི་བུ་ཡི་བདུད་ནི་དག། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས།། ཆུབ་པར་གནས་པས་བཅོམ་ལྡན འདས།། འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་རང་བཞིན་གནས།། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྣམ་བརྟགས་ཀྱང།། གྲོལ་བ་རང་བྱུང་གཞན་ལས་མེད། ཁམས་གསུམ་སྣོད་བཅུད་དབྱིངས་ནས་བྱུང།། དེ་ནས་བྱུང་ནས་དེར་གནས པས།། ཉོན་མོངས་བདུད་དེ་བདེ་བའི་མཆོག། ཆེ་བའི་ཡེ་ཤེས་རྙེད་དཀའ་བ།། ཤེས་རབ་ཐབས་ལ་བརྟེན་པས་འགྲུབ།། མིང་ཙམ་གཞན་ལ་བརྟེན་འདྲ་ཡང།། མངོན་སུམ་བདེ་བ་རང་ལས་འབྱུང།། བདེ་བའི་བདེ ཆེན་ཀུན་རྫོགས་པས།། འཆི་བདག་བདུད་ནི་ཡེ་རྒྱས་བཏབ།། ད་ལྟའི་བདེ་དང་ཕྱི་མའི་བདེ།། མངོན་སུམ་པ་དང་རྒྱབ་ནས་འབྱུང།། དེ་ཡང་རྣམ་པའི་སྐྱོན་ཡིན་པས།། དེ་ལ་བརྟེན་པར་མི་བྱའོ།། ཡོན་ཏན་ཆེན་པོའི བསམ་གཏན་ནི།། གསམ་གཏན་ཉིད་པས་བསམ་དུ་མེད།། མ་བསམས་མ་སྦྱངས་ཆོས་ཉིད་དུ།། རྣམ་རྟོག་ཉིད་ལས་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ།། ཕྲ་བའི་སྒོ་མོར་མིང་བརྟགས་ཤིང།། སེམས་ཀྱི་བདེན་པས་ལམ་འཚོལ ཞིང།། དགོན་པའི་རྒྱུད་དུ་དབེན་འཛིན་ཏེ།། བརྟགས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་འགྱུར་བསྒོམ།། དགེ་སྡིག་གཉིས་ཀ་རྣམ་པར་སེལ།། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་སུ་མིང་འདོགས་ཏེ།། འཇིག་རྟེན་འདི་ལས་འབྱུང་ངོ་ཞེས།། བླང་དོར བྲོད་པ་མཆོད་ཏུ་བསྐྱེད།། མི་གནས་ཐེག་ཆེན་ཆོས་བསྒོམས་ཤིང།། སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས།། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་དོན་སྤྱད་པས།། ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཞི།། དེ་ལ་མིང་དང་ཚིག་ཀྱང་མེད།། དེ་ལ འབྲི་དང་བསྣན་པ་མེད།། ཡི་གེའི་སེམས་རྒྱུ་བ་དང་བྲལ།། སྨྲ་བསམ་ཡུལ་ལས་རབ་འདས་པས།། མཐའ་གཉིས་རབ་ཏུ་རྨོངས་འགྱུར་ཏེ།། ཅི་ལའང་མི་དམིགས་མི་རྟོག་སྟེ།། མི་རྟོག་པ་ལའང་མི་གནས་ཤིང།། སྣ ཚོགས་འདི་དག་འཁྲུལ་པར་ཤེས།། འཁྲུལ་བར་ཤེས་པ་ཡང་དག་ལམ།། དབུ་མའི་ལམ་ཆེན་དེར་རྫོགས་པས། ཁམས་གསུམ་མྱ་ངན་འདས་པར་འདོད།། དོན་དམ་དམིགས་སུ་མེད་པ་ལ།། འདུ་ཤེས་རྒྱུ་བའི སེམས་མེད་དེ།། ཡི་གེའི་ཚོགས་དང་བྲལ་བ་ནི།། དབུ་མའི་དོན་དམ་ལྟ་བ་ཡིན།། དབུ་མའི་དོན་དམ་གང་ཡིན་པ།། རྫོགས་པ་ཆེ
Chinese
是为极清净，为爱心净除诸义故，为何不做大悲心？以伟大之甚深，功德无论如何也赞叹不了，于无余平等之大乐中，一切痛苦皆为总基，诸义如实不动摇，无作而解脱，以解脱而解脱，自生智慧无寻觅，从解脱后示解脱道，天子之魔得喜悦，大种世尊摧毁者，以证悟而住故为世尊，于一切有情自性安住，虽颠倒错乱而分别，解脱自生非由他，三界器情从法界生，从彼生后住于彼，烦恼魔即为安乐之最，伟大之智慧难寻得，依于智慧方便而成办，仅名言似依赖于他，然现量安乐从自生，安乐之大乐皆圆满，死主之魔彻底摧毁，现在之乐与未来之乐，现量之乐与背后生，彼亦为形态之过失，故不应依赖于彼，大功德之禅定者，以禅定之自性不可思，不思不修法性中，从分别念自性生智慧，于微细之门安立名，以心之真实寻觅道，于寂静之续中执著寂静，若分别则修习转变分别念，善恶二者皆遣除，于因果二者安立名，从此世间生起故，取舍增减生起供养，修习不住大乘法，以各别了知之智慧，以运用诸法之义，诸法自性寂灭，于彼无名与句，于彼无减与增，文字之心离行，以言思境地极超越，二边极度迷乱故，于任何皆不缘不思，于不思亦不住，此等种种知为错乱，知为错乱乃真正道，于中观大道彼圆满故，三界想为寂灭，于胜义无所缘中，无有识行之心，离于文字之聚者，乃中观之胜义见，中观之胜义为何？即大圆满。
English
It is utterly pure, for love purifies all meanings, why not have great compassion? With the greatness of the profound, merits cannot be praised in any way, in the supreme bliss of complete equality, all suffering is the basis, all meanings are immovable as they are, liberated without action, liberated by liberation, self-born wisdom without seeking, showing the path of liberation after liberation, the demons of the sons of gods are delighted, the great elements, the destroyer, the Bhagavan, because he dwells in enlightenment, he is the Bhagavan, the nature dwells in all beings, even if confused and mistaken, liberation is self-born, not from others, the three realms, vessel and essence, arise from the realm of reality, having arisen from there, they dwell there, the afflictive demons are the supreme of bliss, the great wisdom is difficult to find, it is accomplished by relying on wisdom and means, only the name seems to rely on others, but manifest bliss arises from oneself, the great bliss of bliss is complete, the lord of death, the demon, is completely destroyed, the present bliss and the future bliss, manifest bliss and what arises behind, that is also a fault of form, therefore one should not rely on it, the meditation of great qualities, is unthinkable because of the nature of meditation itself, unthought and uncultivated, in the nature of reality, wisdom arises from the nature of discrimination itself, establish a name at the subtle gate, seek the path with the truth of the mind, hold solitude in the lineage of the monastery, if you discriminate, then meditate on transforming discrimination, eliminate both good and evil, establish names for both cause and effect, because it arises from this world, taking and abandoning, increasing and decreasing, generate offerings, cultivate the non-abiding Mahayana Dharma, with the wisdom of individual understanding, by using the meaning of all dharmas, all dharmas are pacified by their very nature, in that there is no name or word, in that there is no decrease or increase, the mind of letters is free from movement, because it is far beyond the realm of speech and thought, the two extremes are extremely confused, therefore, one does not focus or think on anything, and does not abide even in non-thought, know that all these varieties are delusions, knowing it as delusion is the true path, because it is complete on the great path of the Middle Way, the three realms are thought to be in peace, in the ultimate reality where there is no object, there is no mind of conceptual movement, that which is free from the collection of letters, is the view of the ultimate reality of the Middle Way, what is the ultimate reality of the Middle Way? It is the Great Perfection.
Tibetan
ན་པོའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན།། ཐམས་ཅད་མ་ལུས་ཀུན་རྫོགས་པས།། ཡོན་ཏན་བསམ གཏན་བསམ་དུ་མེད།། མ་བསམས་མ་སྦྱངས་ཆོས་སུ་གནས།། མི་རྟོག་རྟོག་ལས་འདས་པ་ན།། རྣམ་རྟོག་ཉིད་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་སྐུ།། རྒྱུ་འབྲས་མི་འབྱེད་ལྷུན་གྲུབ་པས།། ཕྲ་མོ་ཐེག་པྲ་གདགས་དང་བྲལ།། ཆོས་དབྱིངས་དབེན་པའི་དགོན་རྒྱུད་དུ།། འདུ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་གཏོད་མནན་པས།། རྣམ་རྟོག་མ་ལུས་དབྱིངས་སུ་ཞི།། གདོད་ནས་མ་བཅོས་མཉམ་ཀླུང་པས།། དགེ་སྡིག་རྒྱུ་འབྲས་གདགས་སུ་མེད།། འཇིག་རྟེན སྔ་ཕྱི་གཉིས་མེད་ཅིང།། ཐམས་ཅད་མ་ལུས་སངས་རྒྱས་པས།། བླང་དོར་བྲོད་པའི་ཚིག་ལས་འདས།། གདོད་ནས་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ།། རིག་པ་དེ་བཞིན་དུར་བཏབ་པས།། སོ་སོར་རྟག་ཏུ་ཅི་ཡང མེད།། ཆོས་རྣམ་རང་བཞིན་ཞི་བ་ལ།། རྗོད་པར་བྱེད་པ་གོལ་བས་ན། ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་ཡེ་སངས་རྒྱས།། འཁོར་དང་མྱ་ངན་འདས་གཉིས་མེད།། གདོད་ནས་བཅོམ་མེད་མྱ་ངན་འདས།། མི་རྟོག མ་བཅོས་ཆོས་ཉིད་ལ།། དམིགས་ཤིང་སྒོམ་དུ་རྡུལ་ཡང་མེད།། སྣང་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། མི་བཙལ་གཞག་ན་བསྒོམ་པ་ཡིན།། ཅི་ལའང་མི་རྟོག་མི་གནས་ཏེ།། མི་རྟོག་མི་གནས་འཁོར་བ་ཡིན།། འཁོར་བའི གཅོང་རོང་དབུ་མའི་ལམ།། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི།། ཐེག་ཆེན་བླ་ན་མེད་པ་འདི།། རང་བཞིན་མེད་པས་འདུ་འབྲལ་མེད།། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་ལུས་པ་མེད།། ཡེ་སངས་རྒྱས་པས་རྟོག་ལས་འདས།། སྨྲར མེད་ཚིག་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར།། ཡི་གེའི་སེམས་རྒྱུ་བ་དང་བྲལ།། དཔྱད་ན་མངས་ན་རྟོག་པའི་རྒྱུ།། དཔྱད་མཐའ་མེད་པའི་ཆོས་དབྱིངས་ལ།། རིག་པ་དེ་བཞིན་ཀླུང་གནས་པ། ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་ཐིག་ལེའི ངང།། ཐིག་ལེ་ཆེན་པོ་མཉམ་གནས་ཏེ།། བསམ་ཞིང་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་ཡིན།། ཐིག་ལེ་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ལ།། དཔྱད་མཐའ་མངས་པ་རྟོག་པའི་རྒྱུ།། དཔྱད་མཐའི་འདུ་ཤེས་གང་སྤངས་པས།། དེ་ཡིས་ཆོས་རྣམས་ཀུན རྟོགས་ཏེ།། རྒྱལ་བ་སངས་རྒྱས་རྙེད་པ་ཡིན།། བླ་མེད་ཡང་དག་ངེས་པའི་དོན།། ཐེག་ཆེན་དོན་ལ་མ་འབྱོར་བར།། ཤཱཀྱར་མགོ་ཟླུམ་ཚུལ་བཅོས་ཀྱང།། གྱོ་མོ་ས་ལ་རྒྱུ་བྱས་པས།། འཕངས་པའི་འདུ་ཤེས་རབ བསྐྱེད་ཀྱང།། ཐ་མར་སར་ནི་འགྲོ་བ་ལྟར།། གདོང་འཁྲུད་སྤུ་གྲིས་སྐྲ་བྲེགས་ཀྱང།། རྟོག་པའི་ཀླུང་ལ་འདུ་མཆེད་དེ།། རྟོག་པའི་ཁྲིམས་དེ་བསྲུང་བས་འཇིག། བླ་མེད་རྫོགས་ཆེན་ཉེ་ལམ་རིང།། བསྐལ་པ་གསུམ དུ་ས་བགྲོད་ཀྱང།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གཏིང་མི་མཐོང།། རྒྱལ་བ་བཙལ་བས་རྙེད་མི་སྲིད།། དཔྱད་མ
Chinese
那是如幻的世俗谛。一切无余皆圆满，功德禅定不可思。不思不修安住于法性，无分别超越分别时，分别本身即是智慧身。不分因果任运成，微细乘远离施设。法界寂静的寂静处，安置十二因缘的镇压，一切分别寂灭于法界。本初无作平等性，善恶因果不可施设。世间前后二者皆无，一切无余皆成佛，超越取舍之言词。本初无自性之中，觉性如是埋葬时，各自恒常一无所有。诸法自性寂静中，若以言语诠释则错谬，三界一切皆为本初佛，轮回涅槃二者皆无别。本初即是无坏灭之涅槃，于无分别无造作之法性中，无有丝毫可缘及可修。于无显现之法性中，不寻觅安住即是修持。于任何皆不分别不住留，不分别不住留即是轮回。轮回之深渊中观道，不可言说之法性，此无上大乘，无自性故无聚散，任运成就故无遗漏，本初成佛故超离分别。不可言说超离言词之故，远离文字之心识运行。若分析则增多分别之因，于无边际之法界中，觉性如是安住于虚空，三界一切皆于明点中。大明点平等安住，不可思惟亦不可修持。于无戏论之明点中，分析愈多则为分别之因。舍弃分析之念，彼即能通达一切法，证得胜者佛陀之果位。无上真实决定之义，未达大乘之义之前，虽于释迦处剃除须发伪装外表，如掷瓦片于地上，虽生起抛掷之念，终将落于地上。虽洗面以剃刀剃发，然于分别之流中聚集，守护分别之律则崩坏。无上大圆满近路遥远，纵然于三劫中行走大地，亦不见大圆满之深处。寻觅胜者亦不可能寻得，分析
English
That is the illusory conventional truth. Since everything is completely perfect, qualities and samadhi are inconceivable. Without thinking or practicing, it abides in the Dharma. When non-conceptual transcends conceptualization, conceptualization itself is the wisdom body. Without distinguishing cause and effect, it is spontaneously accomplished, the subtle vehicle is free from imputation. In the solitary lineage of the Dharma realm's emptiness, by establishing and suppressing the twelve links of dependent origination, all conceptualizations subside into the expanse. From the beginning, uncorrected, in the equal expanse, there is no imputation of merit, demerit, cause, or effect. Samsara and nirvana are without duality. Since everything is completely enlightened, it transcends words of acceptance and rejection. In that which is primordially without inherent existence, when awareness is buried in that way, there is nothing whatsoever, individually and permanently. In the nature of Dharma, which is inherently peaceful, to express it in words is a mistake, all three realms are primordially enlightened, samsara and nirvana are not two. From the beginning, it is the indestructible nirvana. In the unconceptual, uncorrected nature of Dharma, there is not even a particle to fixate on or meditate upon. In the nature of Dharma, which is without appearance, to not seek and to abide is meditation. Not conceptualizing or abiding in anything, not conceptualizing or abiding is samsara. The middle way, the abyss of samsara, the nature of Dharma that cannot be expressed, this unsurpassed Great Vehicle, without inherent existence, has no gathering or scattering, spontaneously accomplished, has no omissions, primordially enlightened, transcends conceptualization. Because it is inexpressible and transcends words, it is free from the movement of the mind of letters. If you analyze, it increases the cause of conceptualization. In the boundless Dharma realm, awareness abides in space in that way, all three realms are in the state of bindu. The great bindu abides equally, it is not to be thought or meditated upon. In the bindu without elaboration, the more you analyze, the more it is the cause of conceptualization. By abandoning the concept of analysis, one understands all dharmas, attains the victory of the Buddha. The meaning of the unsurpassed, correct, and definite, before reaching the meaning of the Great Vehicle, even if you shave your head and pretend to be Shakya, like throwing a potsherd on the ground, even if you generate the thought of throwing it, it will eventually go to the ground. Even if you wash your face and shave your hair with a razor, you gather in the stream of conceptualization, protecting the laws of conceptualization is destruction. The unsurpassed Great Perfection, the near path is long, even if you travel the earth for three kalpas, you will not see the depths of the Great Perfection. You cannot find the Victor by searching. Analysis