Tibetan
་མཆོག། གླེང་བྲལ་ཚིག་ལ་དབྱིངས་འདས་པས།། སྣ་ཚོགས་སོགས་པའི་སྤྱོད ཡུལ་མིན།། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བས་རྣམ་བརྟགས་ལ།། རྩིང་པོས་དཔྱད་ན་ཕྲ་མ་དག། སྒྲ་ཕྱིར་འབྲངས་ན་གྲུབ་མཐའ་ཉམས།། རྩོལ་བ་འབའ་ཞིག་འཆིང་བའི་རྒྱུ།། མ་བཙལ་བ་ན་རྩོམ་པ་ཞིག། དེ་ནི་བཅོམ ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ།། མི་དམིགས་དབྱིངས་ཀྱི་ངང་ཉིད་ནི།། ཅིས་ཀྱང་མི་དམིགས་དངོས་སྣང་བ།། མཁའ་ཞེས་པ་ཉིད་དབྱིངས་ཀྱི་དོན།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོམ་པ་ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། དབྱིངས་ཀྱི་དོན་བསྟན་པའི སྐབས།།།། ཆོས་དབྱིངས་དག་པའི་མཁའ་ཀློང་ལ།། རྒྱུ་མེད་སྤངས་པའི་ཡེ་ཤེས་དབབ།། ཡེ་ཤེས་ཉིད་དེ་ཆོས་སྐུར་དག། དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུ་དེ།། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་གཟིགས་སུ་མེད།། ཆོས དབྱིངས་སྤྲོས་མེད་སྤྲོས་བྲལ་ལ།། ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྲུབ་མ་བསྐྱེད་པས།། དེ་བཞིན་རང་འབྱུང་རིག་པ་ཡིན།། ཡི་གེ་མེད་པའི་རྒྱུད་དུ་གྲགས།། རྨད་དུ་བྱུང་བ་སྤྲོས་དང་བྲལ།། སྤྲོས་མེད་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་ནི།། ནམ མཁའི་དབྱིངས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་སོ།། ནམ་མཁའ་ལ་ནི་ནམ་མཁའ་སྒོམ།། དེ་ལས་ཉམས་པའི་འཁོར་ལོ་ཡིན།། དིག་མ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ལ།། འདི་དང་འདི་ཞེས་བསྟན་དུ་མེད།། མཁས་པ་མན་ངག་གསུམ་དང་ལྡན།། བྱང ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོམ་པ་ཡི་གེ་མེད་པ་ལས།དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟན་པའི་སྐབས།།།། བླུན་པོ་རྟོག་གེའི་ཤེས་པ་ཉིད།། ཡོད་དག་མེད་པའི་ཆོས་ལ་སྤྱོད།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་མིང་མེད་ པས།། དམིགས་ན་རྟོག་དང་འཁོར་བ་ཉིད།། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་བརྟགས་ན།། རྒྱུ་ཡི་རྒྱུ་དེ་འབྲས་བུ+ིའ་མཆོག། དེར་ཤེས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད།། དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་བརྟགས་པའི་མཐུས།། སྙིང་པོ་བསྟན་དུ མེད་པའོ།། ཤེས་པ་ཐང་ཤ་མ་ཆད་པར།། ཀུན་བཟང་ང་ལས་མི་གཡོ་བར།། ཡེ་ནས་བླང་དོར་མེད་པས་ན།། སེམས་ཉིད་གང་ལའང་གཏད་མི་བྱ།། རྟག་ཆད་བདེ་བའི་རླུང་ཡིན་པས།། ཆོས་དང་བདེ་ཀུན་གྲུབ་པ མེད།། རྣམ་དག་འཁོར་བའི་དོན་མེད་པས།། རྫོགས་སངས་རྒྱས་པས་ཆོས་རྣམས་མེད།། རྟོག་པ་ཅན་ལ་སྣ་ཚོགས་སྣང།། དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཡོད་ན།། འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་མ་ཡིན།། བྱང་ཆུབ་ཉིད་ལ བྱང་ཆུབ་གནས།། རྒྱུན་གནས་བག་ཆགས་བརྟས་པའི་མཐུས།། ཤེས་པ་ནང་དུ་རུབ་པ་ཡིན།། མཐོང་བ་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།། སེམས་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་སྟེ།། གང་དུ་མི་གཡོ་ཅིར་མི་བརྟག། གཡོས་ན་ཉམས་ཏེ ཆགས་ན་འཁོར།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོམ་པ་ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། སྒོམ
Chinese
至尊！ 言语道断，心性超越， 非诸杂念之行境。 极微细故，于分别念， 粗糙寻伺，徒增迷惑。 随逐言语，则坏宗派， 勤作唯是系缚因。 若不寻觅，则造作息， 彼即名为薄伽梵。 无所缘之法界自性， 然亦非全无显现。 空性即是法界之义， 菩提心之修习，无字中， 开显法界之义之段落。 法界清净之虚空， 无因舍离之智慧降。 智慧即是法身， 如是佛陀之法身， 佛陀亦不能见。 法界无戏论，离戏论， 智慧任运不生故， 如是自生之觉性， 名曰无字之续。 稀有离戏论， 离戏论之法界与智慧， 如虚空之法界，即智慧。 于虚空中修虚空， 彼乃退失之轮。 如幻觉梦境般， 此与彼，不可指示。 智者具足三诀窍。 菩提心之修习，无字中， 开显法界与智慧无二之段落。 愚者分别之意识， 行于有无之法。 菩提心无有名相故， 若执著则成妄念与轮回。 若寻伺分别之因， 因之因乃果之最胜。 于彼知觉性之智慧， 法界与智慧寻伺之威力， 无有可指示之精要。 意识不松懈， 于普贤我处不动摇， 本初无取舍故， 心性不托付于任何处。 常断安乐乃风， 法与安乐皆无成。 清净轮回无意义故， 圆满成佛诸法亦无。 于有分别者显现种种， 若有法界与智慧二者， 此非智慧亦非法界。 菩提即住于菩提， 恒常安住串习力， 意识融入于内。 不可见者法身也， 心如虚空般， 何处不动，何亦不思。 动则退失，著则轮回。 菩提心之修习，无字中， 修。
English
Supreme! Beyond words, the nature of mind transcends, Not the realm of various thoughts. Extremely subtle, for discriminating minds, Rough inquiries only increase confusion. Following words, one destroys the tenets, Effort alone is the cause of bondage. If not sought, fabrication ceases, That is called the Bhagavan. The self-nature of the unconditioned Dharmadhatu, Yet not entirely without appearance. Emptiness itself is the meaning of Dharmadhatu, In the practice of Bodhicitta, in the absence of letters, A section revealing the meaning of Dharmadhatu. In the pure expanse of Dharmadhatu, Wisdom descends, free from causes. Wisdom itself is the Dharmakaya, Thus, the Dharmakaya of the Buddha, Even the Buddha cannot see. Dharmadhatu is without elaboration, free from elaboration, Wisdom spontaneously arises without creation, Thus, the self-arisen awareness, Is called the Tantra without Letters. Rare and free from elaboration, The Dharmadhatu and wisdom free from elaboration, Like the Dharmadhatu of space, which is wisdom. In space, one meditates on space, That is the wheel of decline. Like illusions and dreams, This and that, cannot be pointed out. The wise possess three key instructions. In the practice of Bodhicitta, in the absence of letters, A section revealing the non-duality of Dharmadhatu and wisdom. The discriminating consciousness of fools, Acts upon phenomena of existence and non-existence. Bodhicitta has no name or form, If clung to, it becomes delusion and Samsara. If one seeks the cause of discrimination, The cause of the cause is the supreme of results. In that, the wisdom of awareness, By the power of seeking Dharmadhatu and wisdom, There is no essence to be pointed out. Consciousness without loosening, Unwavering in the presence of Samantabhadra, Since from the beginning there is no acceptance or rejection, The nature of mind is not entrusted to anything. Permanence, annihilation, and bliss are wind, Dharma and bliss are all unaccomplished. Since pure Samsara is meaningless, Perfectly enlightened, all phenomena are absent. To those with discrimination, various things appear, If there are both Dharmadhatu and wisdom, This is neither wisdom nor Dharmadhatu. Bodhicitta abides in Bodhicitta, Through the power of constant abiding and familiarity, Consciousness merges within. The invisible is the Dharmakaya, The mind is like space, Unmoving in any place, unthinking of anything. If it moves, it declines; if it clings, it revolves in Samsara. In the practice of Bodhicitta, in the absence of letters, Meditation.
Tibetan
་པའི་སྐྱོན་བསྟན་པའི་སྐབས།།།། སེམས་མི་གཡོ་བ་མཉམ་པ་ཉིད།། སྤྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པས།། མཚོན་པ་ལས་ནི་མི མཚོན་པ།། སྒྲུབ་པ་ལས་འདས་མི་བསྒྲུབ་པ།། སྨྲ་རུ་མེད་པས་མི་བསྒོམས་པ།། དེ་ནི་གཉིས་མེད་ཉམས་ཞེས་བྱ།། རྣམ་ཤེས་ཡུལ་ལ་མི་འབྲང་བ།། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ།། རང་འབྱུང་ཆེན་པོ་ཟང་ཐལ བ།། སེམས་ནི་དམིགས་མེད་མཁའ་དང་འདྲ།། ནམ་མཁའ་ལ་ནི་ནམ་མཁའ་རོལ།། མཁའ་རུ་སྒོམ་པས་མཁར་མི་སྨྲ།། སྤྱོད་ཡུལ་གང་ལའང་མི་སྤྱད་ན།། ཡེ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་མེ་བོ་ཆེ།། མི་གཡོ་བ་ནི་དེ ཉིད་དོ།། ཡང་དག་ཕྱིན་ཕྱིར་གཡོ་བ་མེད།། མི་གནས་པ་ལའང་མི་གནས་ཏེ།། གལ་ཏེ་སེམས་ལ་གཏད་ཡོད་པས།། སེམས་ཀྱིས་སེམས་འཆིང་མི་འཆོར་རོ།། སྣང་བ་མེད་པས་མི་བཙལ་གཞག། བྱང་ཆུབ་ཀྱི སེམས་སྒོམ་པ་ཡི་གེ་མེད་པའི་རྒྱུད་ལས།ཟབ་མོར་བསྟན་པའི་སྐབས།།།། རང་བྱུང་སྙིང་པོ་རང་འབྱུང་བས།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད།། ཡུལ་ཉིད་སྒྱུ་མར་ཤེས་པ་དེ་ཡང་རྟོག། སྨྲ་མེད་གླེང་བྲལ་ དེ་ལ་སེམས་གང་མེད།། བློ་མེད་ཀུན་བྲལ་ཆོས་རྣམས་འཛིན་མི་བྱེད།། མ་གཡོས་མཉམ་པ་སེམས་ཀྱི་གཙོར་བསྟན་ནོ།། གང་དུ་མ་མཐོང་དངོས་མ་གྲུབ།། དངོས་གྲུབ་ཡང་དག་དོན་མ་ཡིན།། ཅི་ཡི་ངོ་བོ་ཅིར་མི བརྟགས།། བདེ་གཤེགས་མ་ལུས་ལམ་རྒན་ཡིན།། བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས།། རྟོག་པའི་དབང་གིས་སྣ་ཚོགས་འཛིན།། རྫོགས་སངས་རྒྱས་པས་ཆོས་རྣམས་མེད།། འདུ་འབྲལ་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།། མཚན་མ མཚན་མ་མེད་པ་ཉིད།། ཡུལ་ལ་རིག་པའི་གནས་མི་བཅའ།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོམ་པ་ཡི་གེ་མེད་པའི་རྒྱུད་ལས། རང་རིག་པའི་སྐབས།།།། དེ་ནས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་ཏིང་ངེ འཛིན་ལས་བཞེངས་ནས།འཁོར་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ཅེས་བོས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྒོམ་པ་ཡི་གེ་མེད་པའི་རྒྱུད་འདིའི་དོན་མཐོང་ངམ།། ཐོས་སམ་རྟོགས་སམ།། འདིའི་དོན་དང་ ལྡན་པ་དང།། ཐོག་རྒྱུ་དབབ་པ་དང།། ཕུགས་པ་ཤིན་ཏུ་དཀའ་སྟེ། སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཟིགས་པར་དཀའོ།། དེ་ནས་དཔའ་བོའི་མཆོག་ལ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས གསོལ་བ།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་ཡི་གེ་མེད་པའི་རྒྱུད་དུ་གསུངས་པ་འདི་གང་ལྟར་ཡང་མ་འཁུམས་པ་ལགས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་བརྟགས་དཀའ་བའི་དོན་ལགས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དོན་མ་བཅོས་པ་འདི་བཀའ་ སྩལ་པ་ལ་ཡི་རང་སྟེ།མངོན་པར་བཀའ་སྩལ་བའི་ཚེ་ན། ཐམས་ཅད་སླར་ཡ
Chinese
的过失显示之时。 心不动的平等性， 超越一切所行境， 非能诠表胜于诠表， 超越修持不修持， 无可言说故不修禅， 此乃无二之体验。 识不随逐于对境， 名为大菩提， 自生大空性。 心无所缘如虚空， 虚空之中唯虚空， 于空修禅不言空， 若于任何境皆不用， 智慧智慧大火炬， 不动即是彼本身， 因已达于真如故不动摇， 亦不住于无住处， 若心有所系， 心即系缚不解脱。 无显现故不寻觅， 修持菩提心无字续，甚深显示之时。 自生心性自生故， 菩提心无有因缘， 知境如幻即是悟， 无言离语彼无心， 无念离诸不执持法， 不动平等心为首要。 何处未见实无成， 实成就非真实义， 何物自性不思量， 诸佛皆是老行者。 所修乃是成就之法， 由分别之故执持种种， 圆满成佛故诸法皆无， 无聚无散法身也， 相即无相之体性， 不于境上立觉性。 修持菩提心无字续，自明智之境。 此后，从法界深不可测之三摩地中起立，向眷属的善逝们呼唤道：种姓之子们，这部修持菩提心无字续的意义，你们见到了吗？听到了吗？领悟了吗？与此意义相应，开始和结束都极其困难，远离戏论，善逝们难以见到。之后，英雄之首向善逝们祈请道：在修持菩提心无字续中所说，无论如何也不会退缩，这是极其难以测度的意义，对这未加修饰的真如之义，我们感到欢喜，在明显开示之时，一切复
English
When the faults of are shown. The immovability of mind is equanimity. Since it transcends all objects of experience, Non-expression is better than expression. Transcending practice, not practicing. Because it cannot be spoken, it is not meditated upon. This is called the experience of non-duality. Consciousness does not follow objects. It is called great enlightenment. The great self-arisen emptiness. The mind is without object, like the sky. In the sky, there is only sky. Meditating in the sky does not speak of the sky. If you do not use any object of experience, Wisdom, wisdom, great torch. That which does not move is itself. Because it has reached the truth, it does not move. It also does not abide in the un-abiding. If the mind is bound, The mind is bound and not liberated. Because there is no appearance, do not seek. Practicing the Bodhicitta, the unwritten tantra, when the profound is shown. Self-born essence, self-born, Bodhicitta has no cause or condition. Knowing the object as illusion is realization. Speechless, without words, there is no mind. Without mind, without all, do not hold on to the dharmas. Unmoving, equal, the mind is shown as the chief. Where it is not seen, reality is not established. Real accomplishment is not the real meaning. What is the nature of what is not thought? All the Sugatas are old practitioners. What is to be practiced is the dharma to be accomplished. Because of discrimination, it holds on to various things. Because of complete enlightenment, all dharmas are non-existent. Without gathering, without scattering, is the Dharmakaya. The characteristic is the nature of non-characteristic. Do not establish awareness on the object. Practicing the Bodhicitta, the unwritten tantra, the state of self-awareness. Then, rising from the Samadhi of the unfathomable depths of the Dharmadhatu, he called out to the Sugatas of the retinue, saying: Sons of the lineage, have you seen the meaning of this unwritten tantra of practicing the Bodhicitta? Have you heard it? Have you understood it? To be in accordance with this meaning, the beginning and the end are extremely difficult. Away from elaboration, it is difficult for the Sugatas to see. Then, the chief of heroes requested the Sugatas: What is said in the unwritten tantra of practicing the Bodhicitta, in any case, will not shrink back. This is an extremely difficult meaning to measure. We rejoice in this unadorned meaning of Suchness. At the time of manifest teaching, everything is re-