Tibetan
མིགས་པའི་ཡུལ་དང་བྲལ། །ཆོས་ཉིད་སྣང་བ་མེད་པའིརངབཞིནལ། །མིརྟོག་མཉམཔཆེནཔོརངངགིས་གནས། །ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པ་མེད་115115.1༄༅ པའི་རང་བཞིན་ལ། །རིག་པས་མི་རྟོག་ཏིང་འཛིན་མི་བྱེད་ཅིང་། །གང་ཞིག་ངང་ལ་སྒོམ་པ་བྱེད་པ་དེས། །སྒོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་དང་ཕྲད་མི་འགྱུར། །ཆོས་ཉིད་མངོན་དུ་ཕྱུང་བ་ང་ཡིན་པས། །སྡུག་བསྔལ་115.2མི་སྐྱེ་རྣམ་པར་སྤང་མི་དགོས། །རང་བྱུང་ཡིན་པས་སྐྱེ་འཇིག་མེད་པའི་ཕྱིར། །མ་རིག་རྟེན་འབྲེལ་དབང་པོ་དགག་མི་དགོས། །རང་རྒྱུད་རྣམ་དག་ཆོས་ཉིད་སྦྱང་མི་དགོས། །ཡེ་ནས་དག་པས་གཙང་སྦྲ་བྱ་མི་115.3དགོས། །ཡེ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱ་མི་དགོས། །ང་ཡི་ངོ་བོ་ཀུན་གྱིས་མཐོང་བྱའི་ཕྱིར། །ང་ཡིས་མངོན་དུ་ཕྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི། །སྣ་ཚོགས་དབང་པོའི་ངོ་ལ་བསྟན་པ་ཡིན། །དེ་ལ་ང་ཡི་རང་བཞིན་115.4ཀུན་རྟོགས་ཤིག །དེ་ལ་ང་ཡི་རང་བཞིན་མ་མཐོང་ན། །ཀུན་བཟང་ང་ཡི་རང་བཞིན་བསྟན་མི་བྱ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་དང་སྐལ་མེད་པས། ཁུ་འབྲས་ཐེག་པ་དྲང་བའི་ལུང་ལ་གཟུང་། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་115.5ནམ་མཁའ་ཆེ་བྲམ་ཟེ་རྒྱས་པའི་རྒྱུད་ལས། ལྟ་བ་སྒོམ་མེད་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་པའོ།། །།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་ཡང་ཞུས་པས། བཅོམ་ལྡན་བདེ་ཆེན་ཀུན་བཟང་པོ། །ཉིད་ཀྱི་དམ་ཚིག་བཤད་དུ་གསོལ། །ཀུན་ཏུ་115.6བཟང་པོས་བཀའ་སྩལ་པ། །ཉོན་ཅིག་ང་ལ་འདུས་པའི་འཁོར། །མ་སྐྱེས་སྤྲོས་དང་བྲལ་བའིརངབཞིནགྱིས། །སྐྱེབའི་ཆོ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་ཡུལ་ཕྱུང་ནས། །ཡུལ་མེད་རང་གིརངབཞིནཡིནཞེསབྱ། །དེ་ལ་མི་116116.1རྟོག་རྟོག་པའི་ཡུལ་ལས་འདས། །ཡུལ་ལ་མི་འཛིན་སྤང་དང་ལེན་མེད་པས། །མེད་པ་ཕྱལ་པ་གཅིག་ཏུ་ལྷུན་གྲུབ་སྟེ། །བསྲུང་བར་བྱ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀུན་དང་བྲལ། །ཀུན་བཟང་ང་ལ་བགྲུང་བའི་དམ་ཚིག་116.2མེད། །རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པས་རྩོལ་ཞིང་བསྒྲུབ་མི་དགོས། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྤྱད་པའི་ལས་མི་དགོས། །ཡེ་ནས་ཡིན་པས་ཤེས་པར་བྱ་མི་དགོས། །རང་བྱུང་ཡིན་པས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་མི་དགོས། །བཟང་ངན་མེད་པས་116.3བླང་དོར་བྱ་མི་དགོས། །དངོས་པོ་མེད་པས་མེད་པ་ཞེས་སུ་བཤད། །དངས ཚ དངོས སུ་མི་ཡོང་ཡེ་ཤེས་མ་འགགས་པས། །དེ་ལ་ཕྱལ་པ་ཞེས་སུ་བཏགས་པ་ཡིན། །སེམས་སུ་ཀུན་གཅིག་གཅིག་པུར་བཏགས་116.4པ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ཡིད་ཆེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། །ལྷུན་གྱིས་རྫོགས་པ་ཞེས་སུ་ང་ཡིས་བཤད། །ཆོས་ཉི
Chinese
离于眼识之境。法性本无显现之自性中。无思广大平等自性而住。法性无戏论115115.1之自性中。以觉性不作意，不修禅定，若有于自性中修习者，彼不遇修习之自性。我乃显现法性者，故不生痛苦，115.2无需断除。以是自生故，无生灭之故。无需遮破无明缘起和根识。自续清净，无需修习法性。本自清净故，无需净治。115.3本自任运成就故，无需勤作修持。为令一切见我之体性故。我所显现之诸法者，乃于种种根识之面而宣说。于此，通达我之一切自性。115.4于此，若未见我之自性。则不示现普贤我之自性。以无缘大圆满之义故。受持口耳传承正直之教言。金刚萨埵115.5虚空大自在梵天续中。无见无修之品第六竟。金刚萨埵复请问曰： 祈请世尊大乐普贤王。宣说您之誓言。普115.6贤王如是说： 谛听聚集于我之眷属。以不生、离戏论之自性。生起种种幻化之境，境无，乃是自之自性。于此，不116116.1思超离思之境。不执境，无舍取故。无有、庸俗、一，任运成就。远离一切当守护之戒律。普贤我无有守护之誓言。116.2无有因缘故，无需勤作修持。任运成就故，无需行持之事业。本自如是故，无需了知。以是自生故，无需因和缘。无有善恶故，116.3无需取舍。无有事物故，说是无有。事物（藏文：དངས ཚ，梵文天城体：dngos，梵文罗马拟音：vastu，汉语字面意思：事物），事物不来，以是智慧无碍故。因此，名之为庸俗。116.4于心中，一切唯一而安立。如何显现之诸法一切。以深信圆满菩提心之故。我说是任运圆满。法性
English
Free from the realm of eye consciousness. In the nature of Dharma, which is without appearance. Abiding in the nature of non-conceptual, great, and equal self. In the nature of Dharma, which is without elaboration. Without conceptualizing with awareness, without practicing samadhi. If someone meditates in that state, they will not encounter the nature of meditation itself. I am the one who manifests the Dharma nature, therefore suffering does not arise, and there is no need to abandon it. Because it is self-arisen, there is no birth or death. There is no need to refute ignorance, dependent origination, and sense faculties. The self-continuum is completely pure, there is no need to purify the Dharma nature. Because it is primordially pure, there is no need to cleanse. Because it is primordially spontaneously accomplished, there is no need to strive or accomplish. In order for all to see my essence. The dharmas that I have manifested are shown on the faces of various sense faculties. There, realize all of my nature. If you do not see my nature there, then the nature of Samantabhadra, myself, will not be shown. Because there is no connection with the meaning of Dzogchen. Take the direct instructions of the oral transmission lineage. From the Vajrasattva, Great Space, Great Brahmin Tantra. The sixth chapter, the chapter on no view, no meditation, is complete. Vajrasattva then asked again: Bhagavan, Great Bliss, Samantabhadra. Please explain your samaya. Samantabhadra said: Listen, assembly gathered to me. With the nature of unborn, free from elaboration. Having brought forth various illusory realms of manifestation, the realm is without, it is said to be one's own nature. There, not 116116.1 thinking, beyond the realm of thought. Not grasping at objects, without abandonment or acceptance. Non-existence, vulgarity, one, spontaneously accomplished. Separated from all precepts to be guarded. Samantabhadra, I have no samaya to guard. Because there is no cause or condition, there is no need to strive or accomplish. Because it is spontaneously accomplished, there is no need for actions to be performed. Because it is primordially so, there is no need to know. Because it is self-arisen, there is no need for cause and condition. Because there is no good or bad, 116.3 there is no need to accept or reject. Because there is no thing, it is said to be non-existent. Thing (藏文：དངས ཚ，梵文天城体：dngos，梵文罗马拟音：vastu，汉语字面意思：事物), things do not come, because wisdom is unobstructed. Therefore, it is named vulgar. 116.4 In the mind, all is established as one and only. All the dharmas that appear. Because of faith, the mind of enlightenment is complete. I say it is spontaneously perfect. Dharma nature
Tibetan
ད་རང་བཞིན་ཅིར་ཡང་འགྱུར་མེད་པས། །བཙལ་116.5བར་གྲུབ་པར་ང་ཡིས་ལུང་མ་བསྟན། །བཀྲེས་སྐོམ་ཚ་གྲང་བླུན་ལྐུགས་ཆོས་ཉིད་ལ། །སྐུ་གསུམ་འཁོར་དངངས་འགྲོས་པའི་ཆོ་ག་དྲུག །རང་བྱུང་ཡིན་པས་བཙལ་ཞིང་བསྐྲུབ་མི་དགོས། ཁུ་ཉིད་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་116.6ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ལས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་དབང་དུ་དེ་མི་འགྲོ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀུན་དང་མཚུངས་མེད་པས། །རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་ཀྱིས་རང་བྱུང་དེ་མི་འགྲུབ། །ངེས་པ་གཅིག་ལ་བདེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །བདེན་པ་གཉིས་ཀྱིས་117117.1༄༅། །གཏན་ལ་དབབ་ཏུ་མེད། །མ་ངེས་ཐེ་ཚོམ་ཅན་གྱི་ལུང་དེ་ལ། །ངེས་པ་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་ག་ལ་ཡོད། །སྟོང་གསུམ་རྒྱུ་འབྲས་ལུང་ལ་བརྟེན་བྱས་ནས། །རྣལ་འབྱོར་གང་ཟག་ཆོས་ལ་རློམ་བྱེད་པ། །དེ་ལ་117.2བདེན་གཉིས་ཚད་མ་བཞི་ཡང་དགོས། །ངས་བྱས་ཆོས་ལ་བདེན་པ་གཉིས་མི་དགོས། །ངས་བྱས་ཆོས་ལ་བདེན་པ་གཉིས་དགོས་སུ། །ངས་བྱས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་བྱས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་དོན་དམ་117.3ཀུན་རྫོབ་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའ་ཆེ་བྲམ་ཟེ་རྒྱས་པའི་རྒྱུད་ལས་དམ་ཚིག་བསྲུང་དུ་མེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་བདུན་པའོ།། །།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་ཡང་ཞུས་པ། །བཅོམ་ལྡན་བདེ་117.4ཆེན་ཀུན་བཟང་པོ། །ཉིད་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་བཤད་དུ་གསོལ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་བཀའ་སྩལ་པ། །ཉོན་ཅིག་ང་ལ་འདུས་པའི་འཁོར། །རྫོགས་ཆེན་རྒྱུ་འབྲས་ཡེ་ནས་འདས་པའི་ཕྱིར། །བཙལ་ཞིང་བསྒྲུབས་པས་བྱར་117.5མེད་གྲུབ་པ་མེད། །དོན་དེ་རྟོགས་པས་ལས་རྣམས་མི་བྱེད་དེ། །ལས་མ་བྱས་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གནས། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གང་ཞིག་སུ་གནས་པ། །དེ་ཡིས་མ་ནོར་མ་བཅོས་གྲུབ་པར་འགྱུར། །དེ་ནི་མ་ནོར་117.6བཞིན་ནི་མ་བཅོས་ཡིན། །བཞིན་ནི་མ་ནོར་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་བྱ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་སངས་རྒྱས་བཅོས་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །སེམས་ལ་ཡེ་ནས་རྒྱུ་མེད་འབྲས་བུ་མེད། །འཇིག་རྟེན་སྐྱེ་119119.1༄༅། །རྒྱས་དགོངས་པ་འཆོས་པ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་གང་ཞིག་འཆོས་བྱེད་པ། །དེ་ཡིས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ཡིན། །དེ་ཡིས་རང་གི་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྤངས་པས། །རང་གི་རང་བཞིན་119.2བསྐལ་པར་ཕྲད་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའ་ཆེ་བྲམ་ཟེ་རྒྱས་པའི་རྒྱུད་ལས་ཕྲིན་ལས་བཙལ་དུ་མེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ།། །།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་ཡང་ཞུས་119.3པ། །བཅོམ་ལྡན་བདེ་ཆེན་ཀུན་བཟང་པོ
Chinese
如今自性什么也不变，所以我未曾预言通过寻觅能够成就。饥渴寒热愚痴喑哑的法性，三身眷属惊恐行走的六种仪轨，因为是自生的，所以不必寻觅和造作。空性即是自生智慧的缘故，不会被业的因缘所控制。自生智慧与一切都无与伦比，所以自生不会被因缘业力所成就。决定一个，真谛有两种。两种真谛，无法确定。对于不确定、怀疑的预言，哪里会有确定一个的说法呢？依靠三千世界的因果预言，瑜伽行者自诩为法，那需要两种真谛和四种量。我所作的法不需要两种真谛。我所作的法需要两种真谛吗？我所作的一切都成了菩提心。菩提心没有胜义谛和世俗谛。如是说。金刚萨埵虚空大婆罗门续中，不守护誓言之品第七。金刚萨埵又请问：世尊大乐普贤，请您宣说您的事业。普贤王如来开示说：谛听，聚集在我周围的眷属。大圆满因果本来超越，所以寻觅和修持无法作为，没有成就。通达那个意义，就不会做业，不做业就安住于如是性。在如是性中，谁安住于何处？他就能不错误、不改造地成就。那是不错误的，如是性是不改造的。如是性是不错误的，是对实性的称谓。从如是性中，佛是无造作的。因为菩提心没有生，心中本来没有因，没有果。世间的生灭，是随顺世人的想法而说的。谁如果随顺世人的想法，那他就舍弃了一切佛。他舍弃了自己的菩提心，自己的自性，在劫中也不会相遇。如是说。金刚萨埵虚空大婆罗门续中，事业不可寻之品第八。金刚萨埵又请问：世尊大乐普贤。
English
Now, since the nature does not change into anything, I have not prophesied that it can be accomplished through searching. Hunger, thirst, heat, cold, foolishness, and dumbness are the nature of Dharma. The six rituals of the three bodies, retinue, fear, and walking, because they are self-born, do not need to be sought or created. Because emptiness itself is self-born wisdom, it is not controlled by the causes and conditions of karma. Self-born wisdom is incomparable to everything, so self-born cannot be accomplished by causes, conditions, and karma. One certainty, two kinds of truth. The two truths cannot be determined. For an uncertain, doubtful prophecy, where can there be a statement of one certainty? Relying on the causal prophecies of the three thousand worlds, yogis boast of the Dharma, which requires two truths and four valid cognitions. The Dharma I have done does not need two truths. Does the Dharma I have done need two truths? Everything I have done has become Bodhicitta. Bodhicitta has no ultimate truth or conventional truth. Thus it was said. The seventh chapter, "The Chapter on Not Guarding the Vows," from the Vajrasattva Great Space Brahmin Tantra. Vajrasattva again asked: Bhagavan Great Bliss Samantabhadra, please explain your activities. Samantabhadra Buddha said: Listen, assembly gathered around me. The Great Perfection is beyond cause and effect from the beginning, so searching and practicing cannot be done, and there is no accomplishment. Understanding that meaning, one will not do actions, and by not doing actions, one abides in Suchness. In Suchness, whoever abides where? He will accomplish without error and without fabrication. That is without error, Suchness is without fabrication. Suchness is without error, it is a term for reality itself. From Suchness, the Buddha is uncreated. Because Bodhicitta has no birth, there is originally no cause and no effect in the mind. The arising and ceasing of the world is said in accordance with the thoughts of people. If someone follows the thoughts of people, then he has abandoned all Buddhas. He has abandoned his own Bodhicitta, and his own nature will not be encountered in kalpas. Thus it was said. The eighth chapter, "The Chapter on Activities That Cannot Be Sought," from the Vajrasattva Great Space Brahmin Tantra. Vajrasattva again asked: Bhagavan Great Bliss Samantabhadra.