Tibetan
པྱལ་གཉིས།། དྲང་ཞིང་དམ་པར་མི་འགྱུར་བའི།། སུ་ཡི་སྙིང་ལ་འོད་འབར་བའི།། དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡོད།། འཕགས་ལམ་མི་རིང་ལྷང་ངེའི་ལམ།། འཕགས་པ རྣམས་ཀྱི་ཁོངས་ན་གནས།། ལུང་བསྟན་མི་འབྱུང་བསྟན་དུ་མེད།། ཡང་དག་སངས་རྒྱས་དེ་དཀྱིལ་དུ།། སྤྲུལ་པ་པོ་ཡང་བཟོ་སངས་རྒྱས།། ཨེ་མ་ཧོ་ཐ་སྙད་རྡུལ་ཙམ་མེད་པས་སྒྲོ་སྐུར་མེད།། ཉན་ཅིང་དམིགས་བྱའི ཡུལ་མེད་པས།། བསླབ་པར་བྱ་བ་ཡོད་མ་ཡིན།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་གཏིང་དཔག་མེད།། ཇི་སྙེད་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས།། མིང་དུ་གདམས་པའི་རྟེན་མེད་པས།། སྒོ་ཕུགས་མ་འཁྲུལ་དམ་པའི་མཆོག། བདེ ཆེན་རྣམ་གཉིས་བསྒྲུབ་མི་དགོས།། ཡི་གེས་མཚོན་དུ་རྡུལ་ཙམ་མེད།། ཨེ་མ་ཧོ་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་འདི།། བརྟག་པར་དཀའ་ལ་ཡོད་པ་མིན།། དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱིས་བསམ་དུའང་མེད།། མ་བསམས་ཐིག་ལེ་སྒྲོ་མེད པས།། བྱང་ཆུབ་ཡིན་ཞེས་བསམ་མི་རུང།། ཡེ་ནས་མཉམ་གནས་སྙིང་པོའི་མཆོག། ས་ལེ་བར་ཡང་བསམ་དུ་མེད། ཁྲོན་པའི་ཆུ་ཀླུང་མི་གཡོ་ལྟར།། གཞན་གྱིས་གཡོ་མིན་ལྟ་བ་ལ།། འདི་ཞེས་ལྟ་བར་མི་བྱེད ན།། དེས་ནི་མཆོག་གི་སྙིང་པོ་ཐོག། འཐོབ་པ་ཉིད་ཀྱང་འདོད་མི་ཞི།། ལྔ་པོ་འབར་བ་གནས་བཞག་ན།། ཡེ་ཤེས་ཐིག་ལེ་གསལ་སྙོམས་ན།། བསྐལ་པ་འབུམ་བརྒྱར་བཙལ་པ་ལས།། ཡུད་ཀྱིས་སྙིང་པོ་ཐོབ་པར འགྱུར།། བདུད་རྩི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་ནི།། བསམ་མེད་མི་བསམ་བསྒོམ་དུ་མེད།། ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་ཚིག་ལྔས་འདས།། དེ་ཕྱིར་སེམས་ལ་སངས་རྒྱས་མེད།། ནང་ནས་མ་གཡོས་བཙལ་བའི་གནས་མེད དོ།། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། གསང་བའི་མན་ངག་བསམ་ཞིང་བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉེར་ལྔ་པའོ།།།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར བཞུགས་ནས།ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ།། ཨེ་མ་ཧོ་མཐོ་རིས་བགྲོད་པའི་རྒྱུ་དེས་བྱང་ཆུབ་ལམ་མི་རྙེད།། མི་གཡོ་རང་བཞིན་གནས་པའི་སྨན་ཆེན་མ་བྱས་ན།། དུག་གསུམ་ནད་ཀྱིས་འཚེ་ བའི་གླག་ཡང་མེད།། འཁྲུལ་རྟོག་ལམ་ལ་རེ་དོགས་སྒྲིབ་པའི་རྒྱུན།། བཙལ་ནས་བྱང་ཆུབ་འདོད་པའི་གཞི།། བདེ་བའི་མཆོག་ནི་བསམ་བརྗོད་ཡུལ་དང་བྲལ།། བྱང་ཆུབ་འཁྲུལ་པ་ཡེ་རྔམ་ཆོས་ལ་ཟ།། དེ་ལྟའི་ཡུལ ཅན་སངས་རྒྱས་མཐོང་བ་མིན།། བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་སྐྱོན་པས་སངས་རྒྱས་མེད།། ཡང་དག་བདེ་གཤེགས་ཅིར་ཡང་མི་དམིགས་པས།། སངས་རྒྱས་སྟོན་པས་མིང་དུ་བཏགས་པས་ནོར།། ཀུན་རྫོབ་ཚིག་ཏུ་སྤྱོད་པ རྟོག་པའི་རྒྱུན།། ནང་དང་ཕྱི་རོལ་ཆོས་རྣམས་རྙེད་པ་ཡང།། སྟོན་པའི་ཞལ་ནས་གསུངས་ཞེས་བྱ་བའང་འགལ།། སྟོན་པས་བསྟན་པས་བྱང་ཆུབ་ལམ་མི་རྙེད།། མི་དམིགས་མི་གནས་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི དོན།། བརྗོད་ཅིང་བསམ་དུ་མེད་པས་གསུང་དུའང་མེད།། གལ་ཏེ་སྟོན་པས་གསུངས་པས་བྱང་ཆུབ་ལམ་རྙེད་ན།། སྟོན་པའི་སྟོན་པ་རིམ་པར་བརྒྱུད་པས་མངའ།། སངས་རྒྱས་སངས་རྒྱས་བསྐལ་པས་ཐོབ་མི སྲིད།། རྩོལ་བའི་ནད་སྤངས་ཡེ་ནས་བྱ་བྲལ་མེད།། རྩོལ་བའི་ནད་ཀྱིས་ཟིན་པས་འཁྲུལ་པས་སྙིང་པོའི་གེགས།། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ།། གཟའ་སྐར་ལྟ་བུའི་ཚིག་ཚོགས་བྱུང།། ཟད་མེད་མི ཟད་ཟད་མཐའ་མེད་པ་དེ།། ཅིར་ཡང་སྨྲ་ཞིང་ཅིར་ཡང་སྣང་བ་ལ།། འདུལ་བ་མདོ་སྡེར་གདགས་པ་ཡེ་ནས་ནོར།། ཐེག་པའི་རིམ་པ་བྱ་བ་གཏིང་ནས་མེད།། སངས་རྒྱས་ཡབ་ཡུམ་སྲས་མེད་ཆོས་ཀྱང་མེད།། དཀོན མཆོག་མེད་ཅིང་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན།། གཟུགས་མེད་ཆོས་སྐུར་བཤད་པ་མེད་ཀྱང་གཏིང།། མེ་ལོང་ཆུ་ཟླ་བཞིན་དུ་བལྟས་ཚོགས་ཀྱིས།། བཤད་པར་སྣང་ཞིང་ཐེག་པ་བསམ་མི་ཁྱབ།། ཆོས་སྐུས་བཤད་པ་སོ སོར་ཇི་ལྟར་སྣང།། གཞན་ཡང་བཤད་པར་ཟོབ་རེ་འཁྲུལ་པའི་ཆོས།། སངས་རྒྱས་གཞན་ནས་འཐོབ་བྱེད་ནོར་བའི་ལམ།། དཀའ་ཐུབ་སྡུག་བསྔལ་འདི་ལ་སྤྱད་མི་དགོས།། ཚོགས་བསགས་རྒྱུད་ལ་ལྟོས་པ་འཁྲུལ པའི་ལམ།། ཡངས་སོ་ཆེས་སོ་ཆོས་ཆེན་སྙིང་པོའི་ཆོས།། ཆུང་ངུར་བགྲོད་སྦྱོར་འདོད་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན།། ཆེའང་མི་དམིགས་ཆུང་ངུའི་ཆ་བསྙམས་ན།། ཆུ་ཆེན་དེ་རྣམས་བགྲོད་པའི་ལམ་དང་བྲལ།། གསུངས་དང མ་གསུངས་རྒྱས་དང་དམིགས་དང་སྣང།། ཡེ་ནས་ལྟོས་པའི་ཆོས་མིན་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས།། འདི་ཞེས་བསྟན་དུ་གང་ཡང་འབྲེལ་པ་མེད།། བསྟན་པས་གོ་བར་བྱ་མིན་གསུང་ཚིག་མིན།། སྐྱེ་ཞིང་འཕྲོ་བའི་ཆོས་མིན གཅིག་པུར་སྣང།། གཅིག་པུ་དེ་ཡང་བསམ་ཡས་རྩ་བའི་རྩ།། སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་འབྱུང་བ་ཆོས་སྐུ་གཞན་ན་མེད།། མངོན་སུམ་ཀུན་ཏུ་མི་རྟོག་ཡངས་པའི་སྙིང་པོ་ལ།། གཟུང་བའི་ཡུལ་མེད་སེམས་ཀྱི་གནས་ཀྱང མེད།། ཆོས་སྐུ་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པས་བསྟན་པའི་ཆོས་མེད་དེ།། རང་བྱུང་མི་དམིགས་ཡུལ་ལ་ཇི་བཞིན་གནས་པའི་ཕྱིར།། རྡུལ་ཕྲན་གཅིག་ལས་གཡེངས་ཤིང་ཕྱོགས་བཅུ་ཀུན་དང་བྲལ།། གོང་དུ་རྡུལ སྩོགས་རུང་མིན་དུས་བཞི་ཉིད་ཀྱང་མེད།། ངོ་མཚར་མཐོང་བའི་ཡུལ་མེད་མཐོང་བའི་མིག། རྣམ་པའི་རྣམ་པ་མེད་པས་སྙིང་པོའི་ཡུལ་ཡང་མེད།། སྐུ་མེད་སྐུ་ཡང་ཡན་ལག་མེད་པའི་སྐུ།། མཐའ་ལ
Chinese
偈颂二。 正直清净永不变异的， 谁的心中光芒闪耀的， 那处具有佛法的精髓。 圣道不远明朗之路， 安住于圣者们的范畴中。 不出现预言，无所诠释， 正等觉佛陀于其中央。 化身者亦是造作佛。 唉玛吙，因无丝毫戏论，故无诽谤。 因无听闻与观察之境， 故无所应学。 菩提心无有深度可测， 超离所有言说之境。 因无命名之所依， 故门径根本不谬误，乃殊胜之至尊。 无需修持二种大乐， 无有丝毫文字可诠释。 唉玛吙，此心之行境， 难以测度，亦非存在。 正直者们亦不思量， 因无未思之明点戏论， 故不可思为是菩提。 本即俱生之精髓至尊， 亦不可稍作思量。 如井中水流不摇动， 不为他者所动之见， 若不观此为何物， 则彼即获得殊胜之精髓。 亦不希求获得之本身， 若安住五者火焰燃烧之境， 若智慧明点明朗调柔， 则胜过于亿万劫中所寻觅， 顷刻间即可获得精髓。 甘露菩提心性即是， 无思无念，不可修习。 已超越智慧方便之五句， 是故心上无有佛。 不从内动摇，无有寻觅之处。 大乐续中，秘密口诀不思不修之品第二十五竟。 其后，薄伽梵安住于远离一切法的等持中，特为此而宣说偈颂。 唉玛吙，以趋往天界的因，不能寻得菩提道。 若不修持安住于不动自性之大药， 亦无为三毒之病所害之鹰鹫。 于错乱分别道上，希冀疑虑遮蔽之流， 寻觅而欲求菩提之基。 安乐之至尊，远离思言之境。 菩提错乱，本然威猛吞噬法。 如是之境，非能见佛。 以欲求菩提为过失，故无佛。 真实善逝无有丝毫执着， 以佛陀宣说而命名乃是错谬。 于世俗言语中运用分别之因。
English
Verse Two. Whose heart shines with light, Which is upright, pure, and immutable, That has the essence of Dharma. The noble path is not far, it is a clear path, It abides within the realm of the noble ones. Prophecies do not arise, there is nothing to explain, The perfect Buddha is in the center of it. The incarnate one also makes Buddhas. Emaho, because there is not even a speck of fabrication, there is no slander. Because there is no object to listen to and contemplate, There is nothing to be learned. The mind of enlightenment has no fathomable depth, It transcends all that can be said. Because there is no basis for naming it, The gate and root are not mistaken, it is the supreme of the holy ones. There is no need to accomplish the two great bliss, There is not even a speck of letters to represent it. Emaho, this realm of the mind's activity, Is difficult to examine and does not exist. Even the righteous ones do not think about it, Because there is no fabrication in the unthought bindu, It is not right to think that it is enlightenment. It is the supreme essence that has always been co-emergent, It is not even to be thought about for a moment. Like the stream of water in a well that does not move, In the view that is not moved by others, If you do not look at this as what it is, Then that is the beginning of the supreme essence. Even the attainment itself is not desired, If the five burning ones are placed in their places, If the wisdom bindu is clear and balanced, Then more than searching for hundreds of thousands of eons, In an instant, you will attain the essence. The nectar of the mind of enlightenment itself, Is unthinking, unthinking, and not to be meditated upon. It has transcended the five words of wisdom and means, Therefore, there is no Buddha in the mind. There is no place to search for it without moving from within. From the Tantra of Great Bliss, the twenty-fifth chapter, which is the secret instruction that is not to be thought about or meditated upon, is complete. Then, the Bhagavan, having remained in equipoise in the samadhi that is separated from all dharmas, spoke this verse especially. Emaho, with the cause of going to the higher realms, one does not find the path of enlightenment. If you do not practice the great medicine that abides in the immovable nature, There is also no vulture harmed by the disease of the three poisons. The stream of obscuration of hope and doubt on the path of delusion and thought, The basis of desiring enlightenment after searching. The supreme of bliss is separated from the object of thought and speech. Enlightenment is delusion, the original fierce one devours the Dharma. Such an object is not the sight of the Buddha. There is no Buddha because of the fault of desiring enlightenment. Because the true Sugata does not focus on anything, Naming it by the Buddha's teaching is a mistake. The cause of discrimination used in conventional words.
Chinese
内与外在诸法之寻获，以及“佛陀亲口所说”之言，皆相违背。 由佛陀之教导，菩提之路不可得。无所缘、无所住、无生灭之义， 言说与思虑皆不可及，故亦无言说。若由佛陀之言说可得菩提之路， 则佛陀之佛陀次第相传，诸佛经劫亦不可得。 舍弃勤作之病，本即无所作为。为勤作之病所缚，错谬乃为心要之障。 如虚空般无自性者，却生起如星辰般之词句。 无尽、不灭、无有穷尽者，于一切皆言说、于一切皆显现， 于律藏、经藏中安立，本即错误。乘之次第，实则毫无根据。 无佛父佛母佛子，亦无有法。无有三宝，非为感官之境。 虽无有言说无色法身，然于深处，如镜中水月般，由观者之聚合， 显现为言说，乘亦不可思议。法身之言说，如何能各自分别显现？ 此外，言说皆为虚伪错谬之法。由他处求得佛陀，乃为错误之路。 无需于此行持苦行与痛苦。积聚资粮，依赖相续，乃为错谬之路。 广阔啊，甚深啊，大法，心要之法。以小道行持，乃为欲求之对治。 大亦不可得，若与小之分量相比，则远离行持彼等大河之路。 已说与未说，广大与所缘与显现，本非依赖之法，任运成就。 无可指认，毫无关联。非由教导可理解，非为言语词句。 非为生起与散布之法，唯一显现。彼唯一亦为不可思议之根本。 心要之自性生起，法身于他处无有。于显现、周遍、无分别、广阔之心要中， 无有可取之境，亦无心之所住。法身周遍一切，故无有可教之法， 以其自生、无所缘，如实安住于境之故。较一微尘更散乱，远离十方一切。 上方之微尘等皆不可得，亦无有四季。无有可观之奇妙境，亦无有能见之眼。 以无有形相之形相故，亦无有心要之境。无身之身，亦为无肢分之身。 至尽头
English
Also, finding inner and outer phenomena, and saying "spoken from the Buddha's mouth" are contradictory. By the Buddha's teachings, the path to enlightenment is not found. The meaning of unobservable, un abiding, without arising or ceasing, Cannot be spoken or thought, so there is no speech either. If the path to enlightenment is found by the Buddha's words, Then the Buddha's Buddhas are possessed through successive transmissions. It is impossible for Buddhas to be attained through eons. Abandoning the disease of effort, there is originally no separation from action. Being seized by the disease of effort, delusion is an obstacle to the essence. For that which is without inherent nature like the sky, words like constellations arise. That which is inexhaustible, imperishable, and without end, Speaks of everything and appears in everything. To posit it in the Vinaya and Sutras is originally a mistake. The stages of the vehicle have no basis at all. There are no Buddha fathers, mothers, or sons, and there is no Dharma either. There are no Jewels, and it is not the realm of the senses. Although there is no explanation of the formless Dharmakaya, in depth, Like a moon in water in a mirror, it appears to be explained by the assembly of viewers, and the vehicle is inconceivable. How do the explanations of the Dharmakaya appear separately? Furthermore, the explanations are all deceptive and deluded Dharmas. Obtaining the Buddha from elsewhere is a mistaken path. There is no need to practice asceticism and suffering in this. Accumulating merit and relying on the lineage is a deluded path. Wide, vast, great Dharma, the Dharma of the essence. Traveling and practicing in small ways is the antidote to desire. Great is also unobservable; if compared to the measure of small, then it is separated from the path of traversing those great rivers. Spoken and unspoken, vast and focused and apparent, it is not a Dharma that depends on anything; it is spontaneously perfect. There is nothing to point to as "this"; there is no connection. It is not to be understood by teachings; it is not speech or words. It is not a Dharma that arises and spreads; it appears alone. That alone is also the root of the inconceivable root. The nature of the essence arises; the Dharmakaya is not elsewhere. In the essence of manifest, all-pervading, non-conceptual vastness, There is no object to be grasped, and there is no place for the mind to dwell either. Because the Dharmakaya pervades everything, there is no Dharma to be taught, Because it is self-arisen, unobservable, and abides as it is in the object. More scattered than a single atom, separated from all ten directions. Atoms and so on above are unobtainable, and there are no four times either. There is no wonderful object to be seen, and there is no eye to see. Because there is no form of form, there is also no object of the essence. A body without a body, also a body without limbs. To the end