Tibetan
མེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉིད་ལ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗཽད་པ།། དཀྱིལ་འཁོར་སྙིང་པོ་འདི་ནི་སྐུ་རྣམས་བཞི།། ཕྱག་རྒྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྐུ་ལ ཡེ་ནས་རོལ།། ཐམས་ཅད་མ་ལུས་རྫོགས་པའི་ཀློང་ཆེན་འདི།། བལྟ་བའི་ཡུལ་མེད་བྱ་བྲལ་མྱ་ངན་འདས།། ནམ་མཁའ་ལ་ནི་ས་ཆུ་མེ་རླུང་རྫོགས།། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་འདི་ལ་ཆོས་རྣམས་མ་ལུས རྫོགས།། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཡོན་ཏན་ཤར་བ་རྣམས།། ཉིད་ལས་བྱུང་བའི་གཟུགས་བརྙན་ཡིན་པས་དེ།། བློ་ལ་གང་སྣང་སྙིང་པོའི་གོལ་སར་གསུངས།། བླ་མེད་མཆོག་ལ་རང་རིག་དེ་བཞིན་པ།། མི་བསམ་མི གཡེངས་མི་དམིགས་དེ་བཞིན་ཉིད།། དམ་པར་མི་གསུང་དེ་བཞིན་དེ་བཞིན་བཞག། བརྗོད་བསམ་རྟོག་པ་ཡིན་པས་བསམ་མི་བྱ།། གྲུབ་མཐའ་མི་དཔྱོད་དེ་བཞིན་དེ་བཞིན་ཉིད།། མཐའ་མེད་ཡང་དག་མཐའ་སྟེ མཐའ་ལས་འདས།། ཡུལ་དུ་མི་བལྟ་དེ་བཞིན་དེ་བཞིན་གཞག། གཞག་པའི་སེམས་ཀྱང་མི་གཏང་བཏང་སྙོམས་གཞག། ཕྱག་རྒྱ་སྟོང་གཞིལ་བསྒོམ་པ་གོལ་བ་ཡིན།། མི་གནས་གནས་པའི་ཡུལ་མེད་ཕྱག་རྒྱའི མཆོག།ཡུལ་མེད་ཇི་བཞིན་ངང་ལ་བརྩོན་པར་བཞག། བླུན་པའི་ཚུལ་དུ་ཅི་ཡང་བསམ་པ་མེད།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྙིང་པོ་ཉིད།། ཐམས་ཅད་མ་ལུས་སྦྱོར་བའི་ཐིག་ལེ་ཆེ།། རྒྱལ་པོའི་ཚུལ་དུ་ཆེ་བའི་ ངང་ལ་གནས།། གཞན་ཀྱི་འཁོར་ལྡན་ཀུན་རྫོབ་འདུ་འབྲལ་མེད།། རྒྱ་མཚོའི་ཚུལ་དུ་སྡུད་འབྱུང་གཏིང་དཔག་མེད།། མྱ་ངན་འདས་འཁོར་ལྷུན་རྫོགས་ངང་གིས་འབྱུང།། དཔེ་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་དེ་ཤིན་ཏུ་ཟབ།། རྡོ རྗེའི་ཚུལ་དུ་མི་འཇིག་འདུ་འབྲལ་མེད།། ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་དང་དེ་བཞིན་གནས།། བསྐལ་པའི་མེ་ཡི་ཚུལ་དུ་གཅིག་ཏུ་གནས།། སྣང་སྲིད་ཡེ་རྒྱས་བཏབ་ནས་གཅིག་པུར་བཞུགས།། ལྷུན་རྫོགས་ཐབས མཁས་འཁོར་བའི་ལྟོ་བ་ཅན།། ཁྱུང་དང་སེང་གེའི་བུ་དང་རྒྱལ་པོའི་བུ།། མངལ་ནས་གཉེན་པོའི་ཚུལ་དུ་གཞན་ཟིལ་གནོན།། གཉེན་པོ་མ་བསྒྲུབས་ཡེ་ནས་གཉེན་པོ་ལྟར།། མི་གནས་གནས་མེད་དམིགས་པ་མེད པའི་ལམ།། རྒྱུ་འབྲས་མི་འབྱེད་མཉམ་པའི་སྙིང་པོ་འདི།། འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན།། གཉེན་པོ་མ་བསྒྲུབས་ཡེ་ནས་གཉེན་པོར་གནས།། འཕུར་སྐྱེན་བྱ་ནི་སྒོང་བཅག་མཁའ་ལ་འཕྱོ།། ལུང་ལ་མི ལྟོས་ཡི་གེས་མཚོན་མེད་པའི།། ཉེ་ལམ་བདེ་རྫོགས་བྱ་བྲལ་ལྷུན་རྫོགས་ནི།། འཇུག་སྒོ་ལམ་ལ་མི་ལྟོས་ཡེ་རྒྱས་ཡིན།། ཁྱུང་ཆེན་གཤོག་རྒྱས་མཁའ་ལ་མ་ཆགས་ལྟར།། ཐེག་པ་ཀུན་རྒྱལ་བླ་མེད་
Chinese
無有品第二。 此後，世尊又以自身對自身宣說： 此壇城之精髓，乃四身。 手印壇城之身，本來即已享用。 此一切無餘圓滿之廣大虛空， 無可觀看之境，無所作為，寂滅。 虛空中，地水火風圓滿。 此智慧之精髓中，諸法無餘圓滿。 身與智慧功德之顯現， 乃從自身所生之影像，因此， 心中所顯現者，被說是精髓之歧途。 無上至尊之自覺，如是。 不思不慮，不專注，如是之本性。 不以神聖之言宣說，如是如是安住。 因言說思維分別，故不應思。 不評判宗派，如是如是之本性。 無邊真實之邊，超越邊界。 不觀看為對境，如是如是安住。 亦不捨棄安住之心，捨棄平等安住。 以手印摧毀空性，修習乃歧途。 不住於住處，無境手印之殊勝，於無境如是之自性中精進安住。 如愚者般，一無所思。 普賢王如來之壇城精髓， 乃一切無餘結合之大明點。 如國王般，安住於廣大之自性中。 具足他者之眷屬，世俗無有聚散。 如海洋般，聚集生起，深不可測。 寂滅輪迴任運自成。 無可比擬，不可思議，極其深奧。 如金剛般，不壞，無有聚散。 與一切智慧壇城如是安住。 如劫末之火般，唯一安住。 顯有本來廣大，安住於唯一。 任運自成，具足方便善巧，輪迴之腹。 如鵬鳥、獅子之子與國王之子， 從胎中如對治般，壓伏他者。 未修對治，本來如對治。 不住於住處，無境，無所緣之道。 不分因果，平等之精髓， 乃輪迴寂滅之對治。 未修對治，本來安住於對治。 飛速之鳥，破卵飛翔於空中。 不依經文，文字無法詮釋。 近道安樂圓滿，無所作為任運自成， 入門不依道路，本來廣大。 如大鵬展翅不著於空， 超越一切無上乘。
English
The Second Chapter, Absence. Then, the Bhagavan again spoke to himself, by himself: This essence of the mandala is the four bodies. The mandala of the mudra, the body, has been enjoyed from the beginning. This vast expanse of complete and total perfection, Is without an object of sight, free from action, nirvana. In the sky, earth, water, fire, and wind are complete. In this essence of wisdom, all dharmas are completely perfected. The arising of body, wisdom, and qualities, Are images arising from oneself, therefore, Whatever appears to the mind is said to be a diversion from the essence. The self-awareness of the supreme, unsurpassed, is thus. Without thought, without distraction, without focus, such is its nature. It is not spoken of as sacred; it is placed just as it is. Because speaking, thinking, and conceptualizing are involved, one should not think. One should not analyze philosophical tenets; such is its nature. It is the endless, true end; it transcends ends. One should not look at it as an object; it is placed just as it is. One should not abandon the mind that places it; one should place it in equanimity. Meditating on destroying emptiness with mudras is a diversion. The supreme mudra is without a place to dwell, without a place of dwelling. One should strive to remain in its natural state, just as it is, without an object. Like a fool, one should not think of anything. The essence of the mandala of Samantabhadra, Is the great bindu that unites everything completely. Like a king, one dwells in the state of greatness. Possessing the retinue of others, the conventional is without gathering or dispersal. Like an ocean, gathering and arising, its depths are unfathomable. Nirvana and samsara arise spontaneously, perfectly complete. It is without comparison, immeasurable, and extremely profound. Like a vajra, it is indestructible, without gathering or dispersal. It abides in the same way with all wisdom mandalas. Like the fire at the end of an eon, it abides as one. Phenomena and existence are primordially vast, and it dwells alone. Spontaneously complete, skillful in means, possessing the womb of samsara. Like the offspring of a garuda, a lion, and a king, From the womb, like an antidote, they subdue the power of others. Without cultivating an antidote, it is naturally like an antidote. The path is without dwelling, without a place of dwelling, without an object of focus. This essence of equality, without separating cause and effect, Is the antidote to samsara and nirvana. Without cultivating an antidote, it naturally abides as an antidote. A swift bird breaks its egg and soars into the sky. Without relying on scriptures, it is inexpressible by letters. The near path, blissfully complete, free from action, spontaneously perfect, Does not rely on the gateway path; it is primordially vast. Like a great garuda spreading its wings, unattached to the sky, It conquers all vehicles, unsurpassed.
Tibetan
ཡངས་པའི ས།། ཡེ་གནས་ས་ལ་མི་ཆགས་བདེ་ལ་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས།། ཁྱུང་ཕྲུག་སྒོ་ངའི་ནང་ནས་ལུས་རྒྱས་ལྟར།། སྐྱེ་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་འདི།། དེ་བཞིན་ཐིག་ལེའི་ཀློང་ནས་དེ་བཞིན་རྒྱས།། བྱ་བྱེད་མེད་པའི ཆོས་འདི་མི་མཐོང་ན།། ཀུན་ཏུ་འོད་ས་བསྐལ་པར་མཐོང་མི་སྲིད།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁྱུང་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་ལས། བསྒོམ་པའི་ཐབས་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ།།།། དེ ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཉིད་ལ་བརྗོད་པ།། ཁྱུང་ཆེན་ནམ་མཁར་མི་གནས་ས་ལ་མི་གནས་ལྟར།། ཀུན་འདུས་ཀུན་ཀློང་ཀུན་གྱི་ཡིད་བཞིན་ནོར།། མི་དམིགས་མི་སྐྱེ མི་འགག་སྣང་བ་མེད།། སངས་རྒྱས་འཚོལ་བར་མི་བྱེད་དེ་བཞིན་ཉིད།། ཐམས་ཅད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་བྱ་བྱེད་བྲལ།། ས་བཅུ་མཐར་ཕྱིན་པ་ཉིད་དེ་འཛིན་དེ་རྟོགས་པས།། དེ་ལའང་མི་གནས་གནས་པའི་གནས དང་བྲལ།། ལམ་མེད་ལམ་དུ་འདོད་པས་འགྲོ་ས་འཁྲུལ།། འབྲས་བུ་ཐོབ་རེ་འཇིགས་པས་དོན་མི་མཐོང།། ཡང་དག་མཐའ་ལ་བསྙེག་པས་ལུང་དང་བྲལ།། དེ་བཞིན་དབྱིངས་སུ་འདོད་པས་བདེ་མི་རྙེད།། འདོད ཡོན་ཉོན་མོངས་སྤངས་པས་བྱང་མི་ཆུབ།འཁོར་བ་རྒྱབ་ཕྱོགས་མྱ་ངན་ཡོང་མི་འདའ།། ས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལམ་ཟད་མཐའ་མེད།། སྣང་སྲིད་ཕྱག་རྒྱར་བསྒོམས་པས་སངས་མི་རྒྱ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལུང་ཡང་དག་ དམ་པའི་ལུང།། ལུང་གི་རྒྱལ་པོས་གཏན་ལ་མ་ཕབ་ན།། ཚིག་འཆལ་མུ་ཅོར་སྨྲ་བས་དོན་མི་རྙེད།། གང་ལའང་མི་གནས་མི་གནས་ཉིད་ཀྱང་འདས།། སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་རུ་བསྙེག་པས་ཆུ་མི་རྙེད།། བདེན་པ་གཉིས འཛིན་ཡི་གེས་དོན་མི་རྙེད།། འཕུར་རྐྱེན་བྱའམ་རྒྱལ་པོས་ཕྲུ་གུ་ལྟར།། གཞན་གྱིས་མི་བསྙད་ཡེ་ནས་དེ་བཞིན་པས།། ཚད་མས་མི་གཞིག་ལུང་གི་ཚད་མ་ཡིན།། འཁྲུལ་པའི་ཚད་གསུམ་རྟོག་པའི་ཚིག་ལམ ཕབ།། བྱིས་པས་བསླུས་པའི་ཆོས་ལ་དེ་ཡོད་པས།། བླ་མེད་ལམ་འདིར་དོན་འདི་མི་དགོས་ཚད་མེད་ལུང།། ཤེས་རབ་ཆུང་བས་འདི་ལ་དཔོག་ཅིང་ལམ་བགྲོད་བྱེད།། འདི་འདོད་པ་ལ་འདི་མི་གནས་ཏེ་རྟོག་པའི ཀླུང།། ཡང་དག་མི་སྲིད་བྱང་ཆུབ་གཏིང་ནས་མེད།། ཀུན་ཁྱབ་ཡེ་སངས་རྒྱས་ཏེ་སྒོ་ཕུག་མེད།། ཚིག་གིས་ཕེབས་པར་མི་འགྱུར་འབྲས་ཐོབ་མེད།། ཁྱུང་ཆེན་ལུས་རྒྱས་འདབ་གཤོག་རྫོགས་པ་དེ།། གཞན་ནས་མ བཙལ་ཡེ་ནས་རྫོགས་པ་ལྟར།། རྡོ་རྗེ་སྐྱེ་འཇིག་མེད་པར་རྟོགས་པ་དེ་ཁོ་ན།། འཇུག་ལྟ་སྲུང་འཛིན་ཕྱིན་རྫོགས་ས་རྫོགས་ཤིང།། ཕྱག་རྒྱའི་དཀྱིལ་
Chinese
广阔的处所。 不执著于本有之地，安乐自然圆满。 如幼鹏从蛋中身体长大。 无生本性之自性。 如是于明点中如是增长。 若不见无为之此法。 则于劫中亦不可能见到普光明地。 从菩提心大鹏之血脉中， 开示禅修之方便，如是性与相之品第三。 其后，薄伽梵吉祥普贤王如来亲口对自己说： 如大鹏不住于虚空，不住于地。 一切聚集，一切虚空，一切如意宝。 无所缘，无生，无灭，无显现。 不寻求佛陀，即是如是性。 一切自然成就，故无所作为。 十地圆满，即是执持，即是证悟。 然亦不住于彼，远离能住之所与所住。 无道却欲为道，故行处错乱。 希求果位，心生恐惧，故不见实义。 趋近真实边际，故远离圣教。 欲求如是法界，故不得安乐。 舍弃欲妙烦恼，故不得菩提。背离轮回，终不超越痛苦。 地与波罗蜜多道，无尽无边。 以显有执为手印而修，不能成佛。 菩提心圣教，真实清净之圣教。 若未以圣教之王来决定。 则以虚妄之语饶舌，不得实义。 不住于任何，亦超越不住之性。 趋近海市蜃楼之水，不得水。 执著二谛，文字不得实义。 如飞翔之鸟或国王之幼子。 不由他者宣说，本来自性如是。 不为量所破，是圣教之量。 破除错乱之三量，安立分别之语路。 因于孩童所欺之法有此， 故于此无上道，不需此义，无量圣教。 以小智慧于此推测，行于道中。 欲求此者，此不住于彼，乃分别之虚空。 真实不可能，菩提无有根本。 一切遍布，本初成佛，无有内外。 不以言语趋入，不得果位。 大鹏身体长大，羽翼丰满。 如不从他处寻觅，本自圆满。 证悟金刚不生不灭，仅此而已。 入行见守护，度圆满地圆满。 手印之坛城
English
The vast place. Without attachment to the original ground, bliss is naturally complete. Like a young garuda growing in the egg. The self-nature of unborn Suchness. Likewise, it grows from the sphere of the bindu. If this dharma of non-action is not seen, The ground of all-illuminating light will never be seen in kalpas. From the lineage of the great garuda of bodhichitta, The third chapter, which teaches the means of meditation, Suchness and characteristics. Then, the Bhagavan, the glorious Samantabhadra himself, spoke to himself: Like a great garuda that does not dwell in the sky or on the ground, All gathered, all space, the wish-fulfilling jewel of all. No object, no birth, no cessation, no appearance. Not seeking Buddhahood, is Suchness itself. Since everything is spontaneously accomplished, there is no action. Realizing that the completion of the ten bhumis is the very holding and understanding of it, One does not abide in that either, being free from the place of abiding and what is abided in. Desiring the path where there is no path confuses the place of going. Hoping to obtain the fruit, one fears and does not see the meaning. Approaching the true limit, one is separated from the scriptures. Wishing for Suchness, one does not find happiness. By abandoning desirable qualities and afflictions, one does not attain enlightenment. Turning one's back on samsara, one will not transcend suffering. The ground and the path of the paramitas are endless and without limit. Meditating on apparent existence as a mudra, one will not attain Buddhahood. The teachings of bodhichitta, the true and sacred teachings. If not decided by the king of teachings, One will not find the meaning by speaking false and meaningless words. Not abiding in anything, even the nature of not abiding is transcended. Approaching the water of a mirage, one does not find water. Holding onto the two truths, one does not find the meaning with letters. Like a bird flying or a prince, Not spoken by others, its own nature is thus from the beginning. Not destroyed by valid cognition, it is the valid cognition of the teachings. Subduing the three measures of delusion, establishing the verbal path of discrimination. Because this exists in the dharma deceived by children, Therefore, on this unsurpassed path, this meaning is not needed, immeasurable teachings. With small wisdom, one speculates on this and travels the path. Desiring this, this does not abide in that, it is the space of discrimination. Truly impossible, bodhi is without root. All-pervading, primordially enlightened, without inside or outside. One does not proceed with words, there is no attainment of fruit. The great garuda's body grows, its wings are complete, Like not seeking from elsewhere, it is complete from the beginning. Realizing the vajra as unborn and undying, that alone is it. Entering, seeing, guarding, completing the perfections, completing the bhumis. The mandala of the mudra