Tibetan
www.rkts.org/etexts/completeu.php?coll=G&id=Gpb008.009 Gpb008.009 ། ཤྲཱི་སིདྷ་དང་བཻ་རོའི་འགྱུར། ། འདི་མི་གནས་ཡུལ་མེད་ཀྱི་ལེའུ་ཉེར་གཉིས་པ་ཁྱུང་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་ཡིན།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་གུས་པས་ཕྱག་འཚལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་རྣམ་པར་གྲོལ་པའི་ལམ་ལ་བཞུགས་སོ།། བདེ་བར་གཤེགས་པ་ལེགས་སོ་ཞེས་བསྟོད་དེ། ཅང་མི་སྨྲ་བར་འཁོར་རྣམས་འདུས་ཏེ་འདུག་གོ།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས དཔལ་ཀུ་ན་ཏུ་བཟང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཉིད་ཆེ་བའི་ལྷུན་ལ་བཞུགས་ཏེ་བརྗཽད་པ།དམིགས་པའི་ཡུལ་མེད་མི་རྟོག་ཆོས་ཀྱི་ལམ།། མི་གནས་ཐིག་ལེ་ཇི་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངང།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀུན་ཏུ་ཇི་བཞིན་ གནས།། ཡུལ་ལ་མི་གནས་གཉེན་པོས་བཅོས་སུ་མེད།། སྤྱོད་བཞིའི་དོན་ཚོལ་ཁྱད་པར་དོན་མེད་པས།། གཟུགས་མེད་ཆོས་ཀུན་བསྒོམ་དུ་ག་ལ་ཡོད།། སེམས་ནི་གཞི་སྟེ་ཆོས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་ལམ།། མཆོག་ཏུ སྟོང་པ་དེ་བཞིན་ཆོས་ལ་གནས།། གནས་དང་མི་གནས་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ལམ།། ཇི་བཞིན་ཉིད་དུ་བསྒོམས་པས་རྙེད་མི་འགྱུར།། ཆགས་པས་གྲོལ་བ་འདི་ལ་འདོད་པ་མིན།། དབང་པོ་རྣོ་བརྟུལ་ཆོས་ལམ་འཛིན པས་ཀྱང།། རྙེད་པའི་ཡུལ་མེད་སྙིང་པོ་མི་འབྱུང་ཞིང།། དཔག་ཅིང་གཞལ་བས་འདི་ལ་དཔོགས་པ་མིན།། ནམ་མཁའི་མཐའ་བཞིན་གང་ཡང་ཐོག་པ་མེད།། སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་བཞིན།། དམིགས་པ མེད་ཅིང་འགྱུར་བར་མི་བྱེད་པར།། རང་བཞིན་གནས་པས་རེ་བ་ཐམས་ཅད་སྐོང།། བརྟག་མེད་བཞག་ན་ལེགས་པའི་འབྱུང་བ་ཆེ།། དྲན་དང་ཞི་བ་འབྱེད་མེད་སྙིང་རྗེས་བསྟན།། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་འགྲོ བའི་ལམ།། དེ་ལྟའི་ཡུལ་མེད་སངས་རྒྱས་མཐོང་བ་མེད།། སངས་རྒྱས་མེད་པས་སངས་རྒྱས་མིང་ཡང་མེད།། སངས་རྒྱས་སྟོན་པས་མིང་དུ་བཏགས་པས་ནོར།། སངས་རྒྱས་གཞན་ནས་ཐོབ་བྱེད་ནོར་བའི ལམ།། རང་རིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་སངས་རྒྱས་སྐུ།། གཞན་གྱིས་ནོར་མིན་ཡེ་ནས་གནས་པ་ཡིན།། བདེ་བ་འདོད་པས་བདེ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས།། མ་གཡོག་ནང་དུ་བཙལ་བའི་གནས་མེད་དེ།། ཡུལ་ཕྱིར་ཆགས ཤིང་ཡུལ་ལ་བསྔོ་བའི་དམིགས་པ་མེད།། ཁྱུང་ཆེན་ནམ་མཁར་ལྡིང་སྟེ་འགྲོ་བ་བཞིན།། རང་བཞིན་སྤྲོ་བ་མེད་ཅིང་བསྡུ་བ་མེད།། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་བཞིན་དུ་ཡེ་གནས་ལ།། ཆོས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་མ་ལུས་འབྱུང་བར བྱེད།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་དག་པ་ལ།། སྐྱེ་ཞིང་འཕོ
Chinese
། 希日悉达（Śrī Siddha）和毗卢（Vairocana）的译本。 这是不住处无境之品，第二十二章，大鹏鸟续。 之后，薄伽梵吉祥金刚萨埵等众，以极大的恭敬顶礼，薄伽梵吉祥普贤如来安住于解脱道。 赞叹道：善逝善哉！ 众人聚集，默然不语。 之后，薄伽梵吉祥普贤如来亲自安住于自身伟大的法座上，宣说道：无缘无念之法道，不住明点如实之自性，自生智慧如实安住，不住于境，无有对治可修饰。 舍弃四种行持之义，无有特殊之义，无色之法如何能修？ 心乃根本，诸法乃种种道，于胜义中空性如是安住于法。 住与不住，自性之本道，如实修持亦不可得。 贪执而得解脱，此非所欲。 根器利钝，执持法道，亦无所得之处，精要不生，不可思议衡量，此非所能测度。 如虚空之边际，无有任何阻碍。 空性之空性，如珍宝一般。 无有对境，亦不作改变，以自性安住，圆满一切希望。 安住于无所思，乃为殊胜之大源。 不分别忆念与寂止，以慈悲宣说。 无上菩提，趋入精要之道，如是无境，不见佛陀。 无有佛陀，亦无佛陀之名。 以佛陀之名诠释，是为错误。 从他处获得佛陀，是为错误的道路。 自证菩提心性即是佛身，非由他者所造，本自安住。 欲求安乐，则背离安乐。 无有欺骗，于内寻觅亦无处可得，于境外生贪执，于境外无有回向之对境。 如大鹏鸟翱翔于虚空，自性无有舒展亦无收缩。 如大海一般，本自安住，诸法种种，无余生起。 于普贤如来之清净行境中，生起而
English
The translation of Śrī Siddha and Vairocana. This is the twenty-second chapter, the lineage of the Great Garuda, on the absence of dwelling and object. Then, the Bhagavan, glorious Vajrasattva, and others, with great reverence, prostrated. The Bhagavan, glorious Samantabhadra, abides on the path of complete liberation. Praising, "Sugata, well done!" The assembly gathered, remaining silent. Then, the Bhagavan, glorious Samantabhadra himself, seated upon the great throne of his own greatness, spoke: The path of Dharma, without object, without thought, The essence of non-dwelling, like the bindu itself. Self-arisen wisdom abides perfectly as it is. Not dwelling on objects, there is no remedy to be applied. Seeking the meaning of the four conducts, there is no special meaning. How can formless dharmas be meditated upon? Mind is the basis, the dharmas are various paths. In the ultimate, emptiness abides in the Dharma as such. Dwelling and non-dwelling, the path of self-nature itself. Meditating on it as it is, it cannot be found. Liberation through attachment is not desired here. Even by holding the sharp or dull faculties on the path of Dharma, There is no place to be found, the essence does not arise. It cannot be fathomed or measured, it cannot be estimated. Like the edge of the sky, there is nothing to obstruct it. The emptiness of emptiness is like a precious jewel. Without an object, and without changing, Abiding in its own nature, it fulfills all hopes. If left unexamined, it is a great source of goodness. Without separating memory and peace, it is shown with compassion. The path to the heart of unsurpassed enlightenment. Such a place without object, the Buddha is not seen. Because there is no Buddha, there is no name of Buddha. It is a mistake to name it by showing the Buddha. Obtaining the Buddha from another is a mistaken path. Self-awareness, the mind of enlightenment, is the body of the Buddha. It is not made by others, it has always been there. Desiring happiness, one turns one's back on happiness. There is no place to seek within deception. Attachment arises for objects, there is no object of dedication for objects. Like a great garuda soaring in the sky, There is no expansion or contraction of its own nature. Like a great ocean, it abides as it is. All kinds of dharmas arise completely. In the pure realm of Samantabhadra's conduct, arising and
Tibetan
་བའི་གནས་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད།། བཤད་པ་བཞིན་དུ་བརྟགས་པའི་ཆོས་ཀུན་ལས།། རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ནང་གི་སེམས་ལས བཙལ།། འཁྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་ཙམ་ཉིད་དུ་ནི།། ཚིག་དང་ཡི་གེར་སྟོན་པས་བཤད་པ་ཡིན།། རང་རིག་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། ཆོས་དབྱིངས་གཞན་ནས་མི་རྙེད་དེ་བཞིན་ཉིད།། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁྱུང་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་ལས། སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་གུད་ན་བསྟན་དུ་མེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་དང་པོའོ།།།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང པོས་ཉིད་ལ་ཉིད་བརྗོད་པ།། མི་གནས་དམིགས་པའི་ཡུལ་མེད་མི་རྟོག་ཆོས་ཀྱི་ལམ།། བསྔོ་བའི་ཆ་ཤས་ཕྲ་མོ་ཡུལ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ།། རྟོག་བསྒོམ་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དོན་མེད་པས།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མི་རྟོག་ཀུན་ཏུ ཇི་བཞིན་གནས།། བྱ་བྲལ་ཡུལ་ལ་མི་གནས་གཉེན་པོས་བཅོས་སུ་མེད།། ལྷག་པའི་དོན་མེད་འདི་ཡི་རང་བཞིན་ལས།། སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་འབྱུང་བས་ཆོས་སྐུ་གནས།། མངོན་སུམ་ཀུན་ཏུ་མི་རྟོག་ཡངས་པའི སྙིང་པོ་ལ།། རྟག་ཏུ་འདུག་པར་འདོད་པའི་དྲང་སྲོང་ཉིད།། རྣམ་དག་ལམ་དེར་ཞུགས་པས་མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོ་འཐོབ།། གང་ལ་ཐོས་པར་མི་རིགས་བསྙད་པ་ཀུན་དང་བྲལ།། ཆོས་དང་ཆོས་མིན་འདྲེས་ཤིང་དབྱེར མེད་ལ།། དོན་དམ་ཆོས་ཞེས་ལྷག་པའི་གནས་ཞེས་བཤད་པའང་མེད།། འཁྲུལ་དང་བྱང་ཆུབ་ལམ་དེ་རྟོག་པས་འཐོབ་པའང་མེད།། བྱང་ཆུབ་ལམ་ཆེན་ཚིག་གི་མཐའ་ལས་འདས།། འདི་དང་སངས་རྒྱས་འདྲ སྟེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན།། མི་ཕྱེད་རྟོག་པར་ཞུགས་ཕྱིར་བསམ་པ་ཀུན་དང་བྲལ།། དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་རྟག་ཏུ་བཞུགས་པ་ཡིན།། ལམ་མེད་ལམ་དུ་འཇུག་པ་འཁྲུལ་པའི་ནད་ཆེ་བས།། བཙལ་བར་འདོད་པས་རི དགས་སྨིག་རྒྱུ་བསྙེག་པ་འདྲ།། རྙེད་པའི་ཡུལ་མེད་བཙལ་བས་མི་འབྱུང་ཞིང།། གང་ལའང་མ་ཆགས་ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་འདས་ཕྱིར།། ས་བཅུར་ལྟོས་པའི་གནས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སྒྲིབ་པ་ཡིན།། དེ་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཉིད ལ་རྟག་ཏུ་གཞོལ་བར་བྱ།། མི་གཏང་བྱང་ཆུབ་ཉིད་ཀྱི་དྲན་པ་ཤིན་ཏུ་བསྐྱེད།། མི་གཡོ་རང་བཞིན་གནས་པས་སྨན་ཆེན་མ་བྱས་ན།། མཐོ་རིས་བགྲོད་པའི་རྒྱུ་དེས་ཉོན་མོངས་ཟིན་པར་འགྱུར།། ལམ་མེད་ལམ་དུ འཇུག་པས་ལམ་འདི་མི་རྙེད་དེ།། ཆུས་གདུངས་གླང་ཆེན་སྨིན་རྒྱུ་བསྙེག་པ་འདྲ།། བསྐལ་པར་བགྲོད་ཀྱང་རྙེད་པར་རབ་ཏུ་དཀའ།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁྱུང་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་ལས། ཡང་དག་པའི་དོན་འདིས་མ་ཟིན་ན སངས་རྒྱ་བར་བྱ་བའི་ཐབས་
Chinese
无有迁变的处所即是真如， 如所说般观察一切诸法时， 无法寻得，应于内心寻觅。 仅以词句文字显示迷惑之门， 如是宣说。 自明菩提心之法界， 法界不由他处寻得，即是真如。 贤者们，如是了知。 菩提心金翅鸟续中，除心之外无有可示之法的篇章，是为第一。 其后，薄伽梵吉祥普贤王如来，自语于自。 不住于处，无有对境，无分别之法道， 微细回向分，乃由对境所生。 思虑修习之法差别，皆无意义， 自生智慧，无分别，如是安住。 离于作为，不住于境，无须对治。 此无上义之自性中， 由心要之自性生起，法身安住。 于显现、周遍、无分别之广阔心要中， 常欲安住之仙人， 入于彼清净道，获得平等之王位。 于彼不可言说，远离一切诠释， 法与非法相混，无有分别处， 无有称说胜义谛法与殊胜处所。 迷惑与菩提之道，亦非由分别而得。 大菩提道，超越言词之边际， 此与佛陀无别，乃一切智者。 不入于分别，故离一切思虑， 彼即是于真如中常住者。 于无道中入道，乃是极大之迷惑病， 若欲寻觅，如鹿渴求阳焰。 无有可得之境，寻觅亦不可得， 于何亦不执着，因智慧界已超越。 观待十地之位，亦是菩提之障碍， 是故当恒常勤于菩提。 莫舍弃，当极力生起菩提之忆念， 若不安住于无动摇之自性，未施大药， 则趣往善道之因，反成烦恼所缚。 于无道中入道，故此道不可得， 如渴象追逐幻影。 纵经多劫，亦极难寻得。 菩提心金翅鸟续中，若未以真实义摄持，则无成佛之方便。
English
The unchanging place is Suchness itself. When all phenomena are examined as described, They cannot be found; search within the mind. Only the door to delusion is shown Through words and letters, as explained. The self-aware Bodhicitta is the Dharmadhatu, The Dharmadhatu cannot be found elsewhere; it is Suchness. Wise ones, understand it thus. From the Garuda Tantra of Bodhicitta: The first chapter, where no dharma apart from the mind can be shown. Then, the Bhagavan, glorious Samantabhadra, spoke to himself: The path of Dharma is without abode, without object, without thought. The subtle portion of dedication arises from objects. The distinctions of thought and meditation on Dharma are meaningless. Self-born wisdom, without thought, abides as it is. Free from action, not abiding in objects, not to be remedied by antidotes. From the nature of this unsurpassed meaning, The nature of essence arises, the Dharmakaya abides. In the essence of manifestation, all-pervading, without thought, The ascetic who wishes to remain forever Enters that pure path and attains the kingdom of equality. It cannot be spoken of, it is free from all descriptions, In the mixture of Dharma and non-Dharma, without distinction, There is no saying of ultimate Dharma or supreme place. The path of delusion and enlightenment is not attained through thought. The great path of enlightenment transcends the limits of words. This is the same as the Buddha, the all-knowing one. Since it enters into unwavering thought, it is free from all conceptions. That itself always abides in Suchness. Entering the pathless path is a great disease of delusion. Desiring to seek it is like a deer pursuing a mirage. There is no object to be found, it does not arise from seeking. Since it is unattached to anything, the sphere of wisdom is transcendent. Even the place that depends on the ten bhumis is an obscuration of enlightenment. Therefore, one should always be devoted to enlightenment itself. Do not abandon it, greatly cultivate the mindfulness of enlightenment itself. If you do not abide in the unwavering nature, and do not apply the great medicine, The cause of going to higher realms will be seized by afflictions. Entering the pathless path, this path cannot be found, Like an elephant tormented by thirst pursuing a mirage. Even if you go for kalpas, it is very difficult to find. From the Garuda Tantra of Bodhicitta: If you do not grasp this true meaning, there is no method to attain Buddhahood.