Tibetan
ཡངས་སྒོམ་པའི་མཆོག །རང་ལུགས་བྱར་མེད་འཛིན་བྲལ་སྤྱོད་པའི་མཆོག །རེ་མེད་མུ་མཐའ་གྲོལ་བ་འབྲས་བུའི་མཆོག །འཁྲུལ་རྩད་ཆོད་ན་ལྟ་བའི་མིང་ཡང་མེད། །དུས་གསུམ་འགྱུ་མེད་བསྒོམ་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། །སྙིང་པོ་མིང་མེད་མངོན་གྱུར་བསྒོམ་མི་དགོས། །འཁྲུལ་པ་བཟློག་ཐབས་མ་ཤེས་མུན་པ་འཇལ། །སྙིང་པོའི་མཐའ་སྟོངས་ཤེས་མེད་གསལ་དག་འདི། །དངོས་དང་དངོས་མེད་གཉིས་ཀ་གཉིས་མེད་ཡིན། །རིག་པ་མེད་ལ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་དོན་ལ་ཅི་ཞིག་བསྒོམ། །བརྗོད་མེད་ངང་ལ་ཅི་ཞིག་བཤད་དུ་ཡོད། །སྙིང་པོ་མིང་མེད་རང་བཞིན་མཐོང་བ་མེད། །རྒྱུ་འབྲས་མདོ་རྒྱུད་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་བསྒྲུབ་རྣམས། །གཞན་དག་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་ཕྱིར་རོལ་པར་སྤྱོད། །དོན་དུ་སྤྱོད་པ་དེ་ཉིད་འཁྲུལ་པའི་ལམ། །དབེན་པར་ལུས་ངག་བྱ་བཏང་དགོངས་པ་ལ། །ཡིད་གདུང་མ་བྱེད་གཏིང་ཡངས་ཀློང་དུ་ཞོག །འགྱུ་དྲན་སྐྱེ་མེད་སྐྱེས་ཀྱང་གང་བྱུང་ན། །ཕྱི་ནང་འཁྲུལ་པ་མཚོན་ཆེན་གཅིག་གིས་ཆོད། །དབུས་མཐའ་ཀུན་བྲལ་སྙིང་པོ་ཚིག་ལས་འདས། །མཚོན་མེད་མཐའ་སྟོངས་འགྱུ་མེད་ཀུན་གྱི་ལམ། །ཞེ་འདོད་འཛིན་པ་མེད་པ་ཐིག་ལེའི་ཀློང་། །ཡེ་སྟོང་ཡེ་བྲལ་སྒྲོ་སྐུར་མིང་དང་བྲལ། །ཀུན་ཁྱབ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་མེད་རྒྱ་མ་ཆད། །མི་ཟད་གཏེར་མཛོད་སྙིང་པོ་བསྟན་དུ་མེད། །ངོ་བོ་ཅིར་ཡང་མ་མཐོང་ལྟ་བ་ལ། །རྩལ་གྱི་ཡན་ལག་ལྟ་བའི་རིམ་པ་རྣམས། །རང་འདོད་སོ་སོར་སྣང་ཡང་གཅིག་ལས་མེད། །གཅིག་པོ་མ་སྐྱེས་བཅོས་མེད་ནམ་ མཁའ་འདྲ། །དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པས། །འདི་འདྲ་མཚོན་དུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་རྩོལ་བྲལ་ངང་དུ་སྤྱོད། །འཁྲུལ་རྟོགས་སྐྱེས་དང་སྐྱེ་མེད་གཉིས་མེད་སྤྱོད། །མི་འགྱུར་མི་དམིགས་མཚོན་བྲལ་ངང་ལ་བསྒོམས། །འགྲོ་འོང་ཡེངས་མེད་བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་མེད། །གཞན་མེད་རང་ས་སྙིང་པོའི་ཀློང་བསྒོམ་མཆོག །གཞན་ནས་ཐོབ་མེད་རང་གནས་འབྲས་བུའི་རྒྱལ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་མེད་ཆོས་སྐུ་མཁའ་མཉམ་མཆོག །རང་བཞིན་ཀུན་ཁྱབ་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན། །ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་འདི་ཞེས་བསྟན་དུ་མེད། །ཐོབ་བྱ་འཐོབ་བྱེད་མིང་མེད་མུ་མཐའ་སྟོངས། །འཁྲུལ་ཞེན་གྲོལ་ཚེ་བདག་གཞན་ཡོད་མ་ཡིན། །ལོག་པའི་རྒྱུད་ལས་གྲོལ་བས་བདེ་ཆེན་དོན། །སྙིང་པོ་འཁྲུལ་པའི་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་པར་དཀའ། །ལྡོག་ཐབས་གནད་ཀྱིས་གང་སྐྱེས་ཐད་ཀར་གསལ། །སྙིང་པོ་མ་ཡི་རྩ་བ་མཚོན་དུ་མེད། །འཁྲུལ་
Chinese
广阔禅修之殊胜，自宗无为离执之行持殊胜，无希冀无边际解脱为果之殊胜。若能断除错谬之根源，则连见解之名亦不存。 于三时中无动摇，禅修又有何用？心髓无名，现前亦无需禅修。若不知遣除错谬之方法，则徒劳无益地测量黑暗。此心髓之边际空寂，无知而又明净，实有与虚无二者皆为无二。若无明觉，又怎能生起？于无可禅修之义，又禅修何物？于不可言说之状态，又有何可说？心髓无名，自性不可见。 因果、经续、闻思修证等，皆为令他人兴致而作之游戏。然实执着于行持，彼即是错谬之道。于寂静处，身语放下，于意之境界中，莫生忧戚，置于广阔之虚空中。动念生与不生，无论生起何者，以内外错谬，一利器即可斩断。无中边，一切皆离，心髓超越言词。无相、边际空寂，乃一切之道。无欲无执，于明点之虚空。本初空、本初离，离于增损之名。周遍一切，无因无缘，无有间断。无尽之宝藏，心髓不可示人。于未见任何体性之见解中，功用之支分，见解之次第等，虽显现为各自所欲，然实则无二。唯一未生，无有造作，如虚空般。 因形状与颜色皆未成立，如是不可比拟之菩提心。身语意三，于无勤之状态中行持。错觉与觉悟，生与不生，行持无二。于不变、无所缘、离诠释之状态中禅修。无有来去散乱，无有能修所修。无有他者，安住自地，心髓之虚空乃禅修之殊胜。非由他得，安住自位，乃果之王。无因无缘，法身等同虚空乃殊胜。自性周遍，体性乃一切智。法身之体性，不可指此而言说。能得所得，无名无边际。错谬执着解脱之时，无有自他。从邪道中解脱，乃大乐之义。心髓因错谬之缘而难以证悟。以遣除之窍诀，无论生起何者皆可直接明了。心髓如母之根本，不可言说。错
English
The supreme of vast meditation, the supreme of conduct that is self-style, inaction, and detachment, the supreme of results that is liberation without hope and without limit. If the root of delusion is cut off, there is not even a name for view. What is the use of meditating without movement in the three times? The essence is nameless, and there is no need to meditate on its manifestation. If you do not know how to reverse delusion, you are measuring the darkness in vain. This emptiness of the essence, unknowingly clear and pure, both real and unreal are non-dual. How can it be born without intelligence? What do you meditate on in the meaning of not being able to meditate? What can be said in the state of unspeakable? The essence is nameless, and the nature is invisible. Cause and effect, sutras and tantras, listening, thinking, meditating, and accomplishing are all used as games to create joy for others. But in reality, practicing that is the path of delusion. In solitude, abandon the actions of body, speech, and mind, and in the realm of mind, do not be sad, but leave it in the vast space. Whether thoughts arise or not, whatever arises, the delusion of inside and outside can be cut off with one great weapon. The essence, free from all center and edge, transcends words. The path of the unrepresentable, the endless, and the immovable is the path of all. The space of the bindu without desire and attachment. Primordially empty, primordially free, free from names of addition and subtraction. All-pervasive, without cause and condition, without interruption. The inexhaustible treasure, the essence cannot be shown. In the view where no essence is seen, the branches of skill, the stages of view, etc., although they appear as their own desires, are actually non-dual. The only unborn, uncreated, like the sky. Because shape and color are not established, such a mind of enlightenment cannot be represented. Body, speech, and mind, practice in a state of effortless. Delusion and realization, birth and non-birth, practice non-duality. Meditate in the state of unchanging, unobjective, and unrepresentable. Without going and coming, without distraction, there is no meditator and no meditation. Without others, abiding in one's own ground, the space of the essence is the supreme meditation. Not obtained from others, abiding in one's own position, is the king of results. Without cause and condition, the Dharmakaya is equal to the sky, which is supreme. The nature is all-pervasive, and the characteristic is all-knowing. The nature of the Dharmakaya cannot be shown as this. Obtainable and obtainable, nameless and endless. When delusion and attachment are liberated, there is no self and other. Liberation from the wrong lineage is the meaning of great bliss. The essence is difficult to realize due to the cause of delusion. With the key to reversing, whatever arises is directly clear. The root of the essence, like a mother, cannot be represented. Delusion
Tibetan
སྣང་རང་དྭངས་མ་བུ་ངོ་སྤྲོད་མཆོག །འཁོར་འདས་ཆོས་རྣམས་གང་ཡང་མཐོང་མེད་ལ། །འཁྲུལ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅིར་ཡང་སྣང་། །སྣང་བ་གྲོལ་བར་ཤེས་པས་བག་ཆགས་སྟོངས། །མཉམ་རྗེས་གཉིས་མེད་མཐའ་སྟོངས་སྙིང་པོ་རྟོགས། །གཉིས་བསྡུས་མཚན་མའི་མིང་མེད་མུ་མཐའ་སྟོངས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རིན་ཆེན་སྒྲོན་མ་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡང་ཏིར་ལ་བཟླ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་པའོ།། །།དེ་ནས་རང་གསལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེས། །སྟོན་པ་བློ་འདས་གསང་བདག་ལ་ཞུས་པ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྣང་གྲོལ་ཀུན་བརླག་པར། །རྟོགས་པའི་དོན་ལ་དབྱེ་བསལ་མིང་མེད་ཀྱང་། །ཅིར་སྣང་མ་སྤངས་རྫོགས་ཕྱིར་བར་དོ་གང་། །ཞེས་ཞུས་པས། །བློ་འདས་སྟོན་པས་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། །ཅང་མེད་ཅིར་སྣང་སྣང་ཚུལ་བསམ་འདས་པས། །བར་དོའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་གྱིས་བཟུང་བར་གྱིས། ། རང་བཞིན་གནས་ལུགས་ཐོག་མའི་བར་དོ་རུ། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་ཀྱི་འབྱུང་གཞི་བཙལ། །རང་བཞིན་དང་ནི་རླུང་གི་བར་དོ་རུ། །རླུང་དང་འགྱུ་བ་གཉིས་ཀྱི་གྱེས་གཞི་བཙལ། །རྩལ་ཟེར་ཤེས་པ་ཕྲ་མོ་སྐྱེས་པ་ལ། །རག་པ་སྐྱེ་བའི་གཞི་མ་བཙལ་བར་བྱ། །ཡན་ལག་སྣང་ཚུལ་རིག་པའི་བར་དོ་རུ། །ཡར་མར་འཆར་སྒོ་འཁྲུལ་སྒོའི་གཞི་མ་བཙལ། །སྣང་བ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་བར་དོ་རུ། །སྟོན་པ་སྐུ་གསུམ་འབྱུང་བའི་གཞི་མ་བཙལ། །ཁ་དོག་རྣམ་པ་ལྔ་ཡི་བར་དོ་རུ། །གཟུགས་བརྙན་འོད་ཀྱི་གཞི་མ་བཙལ་བར་བྱ། །འོད་ལྔ་གཟུགས་ལྔར་འཆར་བའི་བར་དོ་རུ། །རིགས་དྲུག་འཁྲུལ་པའི་གཞི་མ་བཙལ་བར་བྱ། །ཐོས་དང་བསམ་པ་ཤེས་རབ་བར་དོ་རུ། །མར་གྱི་སེམས་ཅན་འཁྲུལ་ཚུལ་རྩད་ནས་བཅད། །ད་ལྟ་ཤེས་པ་སྔ་ཕྱིའི་བར་དོ་རུ། །འཁྲུལ་པ་བཟློག་ཐབས་རྣམ་གསུམ་ཉམས་སུ་བླངས། །སྐྱེ་དང་ཤི་བ་སྲིད་པའི་བར་དོ་རུ། །སྙིང་པོ་མཐའ་གྲོལ་ཀློང་དུ་གནས་པར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རིན་ཆེན་སྒྲོན་མ་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། བར་དོའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གསུམ་པའོ།། །།དེ་ནས་རང་གསལ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་དེས། །བློ་འདས་དོན་གྱི་སྟོན་པ་ལ་ཞུས་པ། །ཡང་ཏི་ལ་ཤན་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མ་འདིར། །ཕྱི་རབས་གཏད་པའི་སྣོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་། །ཞེས་ཞུས་པས། གསང་བདག་སྟོན་པས་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། །དགོས་འདོད་ཀུན་འབྱུང་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ། །གསལ་བའི་གོ་འབྱེད་ཐམས་ཅད་ཡོངས་རྫོགས་པས། །ཐེག་པ་ལ་ཟློ་ཤན་འབྱེད་ཡང་ཏི་འདི། །ལྷ་མིའི་འཇིག་རྟེན་གནས་སུ་དར་བའི་ཚེ། །རིན་ཆེན་ལྟ་བུར་སྣོད་ལྡན་ག
Chinese
显现自明清净本性之子殊胜介绍。轮回涅槃诸法任何皆未见，迷乱之相分别任何皆显现。知晓显现解脱故习气空尽，证悟俱后二无边际空性之精要。二者合集无相无名穷尽边际。如是说。珍宝灯根本续中，一切法皆融入于扬提之品第十二。之后自明金刚萨埵彼，向导师超意识秘密主请问：诸法一切显现解脱皆灭尽，于证悟之义虽无分别名言，然何显现不舍圆满故中阴为何？如是请问。超意识导师向眷属开示：无有任何显现，显现方式超离思，以中阴之体性执持之。 自性安住原始中阴中，寻觅佛与有情二者之生处。自性与风之中阴中，寻觅风与动摇二者之分离处。于生起明点觉性微细时，莫寻觅粗大生起之根本。支分显现觉性中阴中，寻觅上下生门迷乱门之根本。显现三种相之中阴中，寻觅导师三身生起之根本。五种颜色相之中阴中，莫寻觅影像光芒之根本。五光显现五色之中阴中，莫寻觅六道迷乱之根本。听闻思维修慧中阴中，从根斩断如油灯之有情迷乱之方式。如今觉性前后之中阴中，修持三种遣除迷乱之方便。生与死有中阴中，安住于精要穷尽边际之界中。如是说。珍宝灯根本续中，中阴之品第十三。之后自明心识金刚彼，向超意识义之导师请问：于扬提拉香珍宝灯此，后世付托之法器差别为何？如是请问。秘密主导师向眷属开示：所需欲求皆生如虚空之边际，明晰之悟入一切皆圆满故，于乘进行抉择扬提此，于天人之世间处兴盛之时，如珍宝般具器之
English
The supreme introduction to the son of self-appearing clarity. In samsara and nirvana, no phenomena are seen, yet deluded appearances arise in various ways. Knowing that appearances are liberated empties habitual tendencies. Realize the essence of non-duality, exhaustion of extremes, in simultaneity and subsequence. Exhaust the limits of duality, aggregation, signs, and namelessness. Thus it is said. From the Root Tantra of the Precious Lamp, the twelfth chapter: "All Dharmas are Recited into Yangti." Then, Self-Illuminating Vajrasattva asked the Teacher, Transcending Intellect, the Lord of Secrets: "All dharmas are liberated by appearance, and all are destroyed. Although there are no distinctions or names in the meaning of realization, what is the bardo since whatever appears is not abandoned and is perfected?" Thus he asked. The Teacher, Transcending Intellect, addressed the assembly: "Since there is nothing, whatever appears is beyond thought. Hold onto the characteristics of the bardo as taught." In the primordial bardo of the nature of abiding, seek the source of both Buddhas and sentient beings. In the bardo of nature and wind, seek the basis of separation between wind and movement. When the subtle awareness of the radiant essence arises, do not seek the basis for the arising of the coarse. In the bardo of the appearance of limbs and awareness, seek the basis of the doors of arising and the doors of delusion, both upward and downward. In the bardo of the three aspects of appearance, seek the basis for the arising of the three kayas of the Teacher. In the bardo of the five aspects of color, do not seek the basis of images and light. In the bardo where the five lights appear as the five forms, do not seek the basis of delusion in the six realms. In the bardo of hearing, thinking, and wisdom, cut off from the root the ways sentient beings are deluded like butter lamps. In the bardo of present awareness, before and after, practice the three methods of reversing delusion. In the bardo of existence, between birth and death, abide in the expanse where the essence is liberated from all extremes. Thus it is said. From the Root Tantra of the Precious Lamp, the thirteenth chapter: "The Bardo." Then, Self-Illuminating Vajra Mind asked the Teacher of the Meaning Beyond Intellect: "In this Yangti Lashan Precious Lamp, what are the special qualities of the vessel to be entrusted to future generations?" Thus he asked. The Lord of Secrets, the Teacher, addressed the assembly: "The arising of all needs and desires is equal to the extent of space. Since the opening of clarity is completely perfected in all ways, this Yangti, which distinguishes and separates vehicles, when it flourishes in the realms of gods and humans, is like a precious jewel, a worthy vessel."
Tibetan
ཅིག་ལ་གཏོད། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཀློང་ཡངས་གཅིག་ལ་གཏོད། །ཉི་ཟླ་ལྟ་བུར་བློ་གསལ་གཅིག་ལ་གཏོད། །མ་འོངས་བསྟན་པའི་སྒྲོན་མ་བྱེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལྟ་བ་ལ་ཤན་ཆེན་པོའི་རིན་པོ་ཆེའི་སྒྲོན་མ་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། རྒྱུད་གཏད་པའི་ ལེའུ་སྟེ་བཅུ་བཞི་པ་རྫོགས་སོ།། །།ལྟ་བ་ལ་ཤན་ཆེན་པོ་རིན་པོ་ཆེ་སྒྲོན་མ་རྩ་བའི་རྒྱུད། ཨུ་རྒྱན་གྱི་གུ་རུ་ཆེན་པོ་པདྨ་འབྱུང་གནས་དང་། བོད་ཀྱི་ལོཙྪ་བ་སྐ་བ་དཔལ་བརྩེགས་ཀྱིས་མངའ་བདག་རྒྱལ་པོའི་དོན་དུ་བསྒྱུར་བའོ། །གཏད་རྒྱ། སྦས་རྒྱ། །