Tibetan
གྲེ། སིདྡྷི་ཕ་ལ་ཧཱུྃ་ཨཱཿ །འོ་རིགས་ཀྱི་བུ་སོགས་ཀྱིས་བུ་མ་ཆུ་བླུད། ཁྲུས་བྱ། བརྡའི་དབང་ནི། རིག་ལྔའི་སྐུ་བསྟན་ལ། འོ་རིགས་ འཁོར་བའི་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་ལམ་བདེན་རྒྱུ་འགོག་པ་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་ཐར་བའི་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཡིན། །དེ་ལ་སྤང་བླང་བྱེད་པའི་དུས། སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པར་བྱ། ཀུན་འབྱུང་སྤང་བར་བྱ། འགོག་པ་ཐོབ་པར་བྱ། ལམ་རང་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་དགོས་པ་ཡིན། བདེན་པ་བཞིའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ནི། མི་རྟག་པ། སྡུག་བསྔལ་བ། སྟོང་པ། བདག་མེད་བཞི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན། རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང༌། རྐྱེན། རབ་སྐྱེ་བཞི་ཀུན་འབྱུང་གི་རྣམ་པ། འགོག་པ། ཞི་བ། གྱ་ནོམ་པ། ངེས་པར་འབྱིན་པ་བཞི་ལམ་བདེན་གྱི་རྣམ་པའོ། །ཕྱི་གཟུང་ཡུལ་རགས་སྣང་ཞེས་བ། རི་ར་བ་ཁང་ཁྱིམ་སོགས་དངོས་པོ་རགས་པ་རྣམས་ཡིན། སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ཞེས་པ། སེམས་སྐད་ཅིག་མ་དུ་མ་འབྱུང་བ་བཞི་འགོག་པའི་རྣམ་པ། ལམ་རིག་པ་བསྒྲུབ་པ་ངེས་པར། མཐུད་པའི་ཆགས་སྡང་སོགས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་རགས་པ་རྣམས་ཡིན། རགས་སྣང་རྩོམ་གཞི་ཞེས་པ་ཕྱི་ཡུལ་རགས་པ་རྣམས་རྡུལ་ཕྲན་དུ་མ་འདུས་པ་དང༌། རྣམ་རྟོག་རགས་པ་རྣམས་སྐད་ཅིག་དུ་མ་འདུས་པ་ཡིན་པས་རྡུལ་ཕྲན་དང་སྐད་ཅིག་གཉིས་ལ་རྩོམ་གཞི་ཟེར་བ་ཡིན། །རྡུལ་ཕྲན་དང་སྐད་ཅིག་དེ་གཉིས་དོན་དམ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འདོད་པས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མ་རྟོགས་པ་ཡིན། ང་དང་ང་ཡི་བ་ གཉིས་ཀ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །སོ་སོར་ཐར་ཞེས་བྱ་རྣམས་བརྒྱད། ཞེས་པ་སྤང་བྱ་ལྔ་སྤོང་བ་དགེ་བསྙེན། །བརྒྱད་སྤོང་བ་བསྙེན་གནས། བཅུ་སྤོང་བ་དགེ་ཚུལ། ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་དགེ་སློང་དང་བཞི་བོ་རེ་རེ་ལ་ཕོ་མོ་གཉིས་རེ་ཕྱེ་བས་སོ་ཐར་རིགས་བརྒྱད་ཡིན། དགེ་བསྙེན་གྱི་སྤང་བྱ་ལྔ་ནི་སྲོག་གཅོད། མ་བྱིན་ལེན། མི་ཚངས་སྤྱོད། རྫུན་དང་བཞི་རྩ་བ་བཞི་ཡིན་པས་དེའི་སྟེང་དུ་ཆང་དང་ལྔ་ཡིན། བསྙེན་གནས་ཀྱི་བརྒྱད་ནི་དེའི་སྟེང་དུ་གར་སོགས་ཕྲེང་སོགས། མལ་ཆེ་མཐོ། །ཕྱི་དྲོས་ཁ་ཟས་དང་གསུམ་སྤང་བ་ཡིན། དགེ་ཚུལ་གྱི་བཅུ་ནི་དེ་བརྒྱད་ལས་གར་སོགས་དང་ཕྲེང་སོགས་སོ་སོར་བརྩིས་པས་དགུ། གསེར་དངུལ་ལེན་པ་བསྣན་ནས་བཅུ་ཡིན། དགེ་སློང་ནི་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་པོ་ཡིན་ནོ། །ང་རྒྱལ་ཁམས་ཀྱི་རབ་དབྱེ་ཞེས་པ་ནི་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་དབྱེ་བ་སྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཞེས
Chinese
格热。悉地帕拉吽阿。以哦族之子等以女用水沐浴。表诠之灌顶是，开示五智之身。哦族是轮回之因果二者。如是道谛是因，灭谛是果，故此二者是解脱之因果二者。于彼取舍之时，应知痛苦，应断集谛，应得灭谛，道需依于自相续。四谛之十六行相是：无常、痛苦、空、无我，此四是痛苦之行相。因是集，缘，生起，增生，此四是集之行相。灭，寂静，殊胜， निश्चित रूप से 出 निर्यास，此四是道谛之行相。外境显现为粗大，如山、田地、房屋等粗大之事物。心之相续是指，心刹那生起之多，四是灭之行相。道是必定修习智慧。相续之贪嗔等之分别念是粗大之分别念。粗大显现之基础是指外境粗大之事物非由众多微尘聚集而成，粗大之分别念非由众多刹那聚集而成，故微尘与刹那二者称为基础。彼微尘与刹那二者若认为于胜义中真实成立，则是不了知法无我。我与我所二者皆了知为无有自性，即是了知人无我。别解脱共有八种，即是舍弃应舍弃之五者是近事男，舍弃八者是近住，舍弃十者是沙弥，舍弃一切者是比丘，此四者各自再分男女二者，故别解脱有八种。近事男应舍弃之五者是杀生，不予取，不行不净行，妄语，此四是根本四罪，于此之上加饮酒为五。近住之八者是在此之上加歌舞等，花鬘等，高广大床，过午不食等三种应舍弃。沙弥之十者是在彼八者中将歌舞等与花鬘等分别计为二，加上取金银为十。比丘是二百五十三条戒。我慢是界之差别是指修习十八界之差别。三界之烦恼是见道所应断者。
English
Gre. Siddhi Phala Hum Ah. Sons of the O clan and others should bathe the daughter with water. The empowerment of symbols is, showing the body of the five wisdoms. The O clan is the two, cause and effect, of samsara. Likewise, the truth of the path is the cause, and the cessation is the result, so these two are the two, cause and effect, of liberation. At the time of abandoning and adopting, one should know suffering, abandon the origin, attain cessation, and the path must rely on one's own continuum. The sixteen aspects of the four truths are: impermanence, suffering, emptiness, and selflessness are the four aspects of suffering. Cause is origin, condition, arising, and production are the four aspects of origin. Cessation, peace, excellence, and definitely issuing forth are the four aspects of the path truth. External objects appear coarse, such as mountains, fields, houses, etc., are coarse objects. The continuum of mind means that many moments of mind arise, and four are the aspects of cessation. The path is definitely cultivating wisdom. The coarse thoughts of attachment, aversion, etc., that continue are coarse thoughts. The basis of coarse appearance means that external coarse objects are not composed of many particles, and coarse thoughts are not composed of many moments, so particles and moments are called the basis. If those two, particles and moments, are believed to be truly established in ultimate truth, then one has not realized the selflessness of phenomena. Realizing that both "I" and "mine" are without inherent existence is realizing the selflessness of persons. Individual liberation has eight types, which means abandoning the five to be abandoned is a lay devotee, abandoning eight is a lay resident, abandoning ten is a novice, and abandoning all is a monk. Dividing each of these four into male and female, there are eight types of individual liberation. The five things to be abandoned by a lay devotee are killing, not giving, engaging in unchaste conduct, and lying, these four are the four root downfalls, and adding alcohol to these makes five. The eight of a lay resident are, in addition to these, dancing, garlands, a high and large bed, and three things to be abandoned: eating after noon. The ten of a novice are counting dancing etc. and garlands etc. separately from those eight, making nine. Adding taking gold and silver makes ten. A monk has two hundred and fifty-three vows. "Pride is the division of the realms" means meditating on the division of the eighteen realms. The afflictions of the three realms are to be abandoned by seeing.
Tibetan
་པ་ནི། ཁམས་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་ཉོན་མོངས་རྣམས་ལ་མཐོང་ལམ་གྱི་དུས་སྤང་དགོས་པ་ཚོ་གཅིག་ཡོད་པ་ལས་མཐོང་ལམ་གྱི་དུས་སྤང་དགོས་རྒྱུའི་ཉོན་མོངས་རྣམས་ལ་མཐོང་བས་སྤང་བ་ཟེར་བ་ཡིན། དེ་སྤོང་བྱེད་མཐོང་ལམ་གྱི་དུས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བཅུ་དྲུག་སྐྱེ་ བ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ཆོས་ཤེས། སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད། སྡུག་བསྔལ་རྗེས་ཤེས། སྡུག་བསྔལ་རྗེས་བཟོད་བཞི། ཀུན་འབྱུང་ཆོས་ཤེས། ཀུན་འབྱུང་ཆོས་བཟོད། ཀུན་འབྱུང་རྗེས་ཤེས། ཀུན་འབྱུང་རྗེས་བཟོད་དང་བཞི། འགོག་པ་ཆོས་ཤེས། འགོག་པ་ཆོས་བཟོད། འགོག་པ་རྗེས་ཤེས། འགོག་པ་རྗེས་བཟོད་དང་བཞི། ལམ་ཆོས་ཤེས། ལམ་ཆོས་བཟོད། ལམ་རྗེས་ཤེས། ལམ་རྗེས་བཟོད་དང་བཅུ་དྲུག་གོ། ༈ རང་རྒྱལ་གྱི་སྐབས་སུ། མངོན་རྒྱུའི་བག་ཆགས་ཞེས་པ་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་ཞེ་སྡང་དྲག་པོ་ལང་བ་ལྟ་བུ་རིག་རྒྱུ་ཡོད་པ་དེ་ཡིན། ཕྱིའི་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ནི། ས་བོན། མྱུ་གུ། སྡོང་བུ། མྱུ་གུ། སྡོང་བུ། ལོ་མ། མེ་ཏོག །འབྲས་བུ་སྟེ་རྒྱུ་དང་འབྲེལ་པ་དྲུག །ས་ཆུ་མེ་རླུང་ནམ་མཁའ་དུས་སྟེ་རྐྱེན་དང་འབྲེལ་པ་དྲུག་གོ །ནང་གི་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས། ང་དང་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་མ་རིག་པ། དགེ་སྡིག་གི་ལས་བསགས་པ་འདུ་བྱེད། རྣམ་ཤེས་འདི་ནས་ཕ་རོལ་དུ་འཕོ་བ་རྣམ་ཤེས། ཚོར་བ་སོགས་མིང་བཞི་དང་གཟུགས་ནི་མིང་གཟུགས། མིག་རྣ་བ་སྣ་ལྕེ་ལུས་ཡིད་དྲུག་ནི་སྐྱེ་མཆེད། ཕྱིའི་ཡུལ་ནང་གི་རྣམ་ཤེས་བར་གྱི་དབང་པོ་གསུམ་འདུས་པ་ནི་རེག་པ། དེ་གསུམ་ཕྲད་པས་བདེ་སྡུག་ཚོར་བ་ནི་ཚོར་བ། བདེ་བ་ཐོབ་འདོད་དང་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་འདོད་ནི་སྲེད་པ། དེ་དང་དུ་ལེན་པ་ནི་ལེན་པ། དེས་སྐྱེ་བ་ ཕྱི་མ་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་ནི་སྐྱེ་བ། སྐྱེས་ནས་མ་ཤི་བར་རྒ་བ་དང་ཤི་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལུགས་འབྱུང་དང་ལུགས་ལྡོག་ནི་མ་རིག་པ་ཡོད་ན་འདུ་བྱེད་ཡོད་པ་སོགས་ལུགས་འབྱུང་དང༌། མ་རིག་འགགས་ན་འདུ་བྱེད་འགགས་པ་སྐྱེ་ངེས་ཀྱི་རྒྱུ་འགྲུབ་པ་ནི་སྲིད་པ། དེས་ཕྱི་མར། སོགས་ལུགས་ལྡོག་ཏུ་གཞུང་འདིར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རང་རྒྱལ་རིགས་གསུམ་བཤད་པའི་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་ནི་གཅིག་པུར་གནས་པ་ཡིན། ཚོགས་ན་སྤྱོད་པ་ནི་མང་པོ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་པ་ཡིན། བསེ་རུ་ལྟ་བུས་ཚོགས་ལམ་དུ་བསྐལ་ཆེན་བརྒྱ་ཚོགས་བསགས་ནས་སྲིད་པ་ཐ་མའི་ཚེ་ལམ་ལྔ་སྟན་ཐོག་ཅིག་ཏུ་རྫོགས་པ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་ཚོགས་སྤྱོད་ཆེན་པོའི་ལམ་བཞི་དང༌། ཆུང་ངུས་ལམ་གསུམ་སྟན་ཐོག་ཅིག་ཏུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །མ
Chinese
是这样的，对于使三界产生轮回的烦恼，在见道时需要断除的一类，被称为见道所断。断除这些烦恼，需要生起见道时的十六种智慧，即：苦法智、苦法忍、苦类智、苦类忍四种；集法智、集法忍、集类智、集类忍四种；灭法智、灭法忍、灭类智、灭类忍四种；道法智、道法忍、道类智、道类忍十六种。 在自宗的观点中，所谓的“现行习气”，指的是像烦恼现行时，生起强烈的嗔恨等可以被觉察到的状态。外在的十二缘起是：种子、嫩芽、树干、嫩芽、树干、树叶、花朵、果实，这六个与因有关；地、水、火、风、空、时，这六个与缘有关。内在的十二缘起是：执着于我与我所是无明；积累善恶之业是行；从此处向他处转移的识是识；感受等四蕴和色蕴是名色；眼、耳、鼻、舌、身、意六者是六处；外境与内在的识之间的根（官能）三者聚合是触；这三者相遇所产生的苦乐感受是受；想要获得快乐和想要摆脱痛苦是爱；接受这些是取；由此在来世取受生是生；生之后未死之前是老和死。 按照这种方式，顺生和逆生是：如果存在无明，则存在行等是顺生；如果无明灭尽，则行灭尽，成就必定会生的因是“有”。由此在来世等是逆生，此论中是这样讲述的。自宗所说的像犀牛角一样（的独觉）是指独自居住。聚集在一起享用是指许多人一起居住。像犀牛角一样的（独觉）在资粮道积累一百大劫的资粮，然后在有生之年的最后一生，在同一个座垫上圆满五道。同样，大乘的聚集行者在同一个座垫上圆满四道，小乘的行者圆满三道。
English
It is like this, regarding the afflictions that cause beings to be born in the three realms, there is one category that needs to be abandoned during the path of seeing, which is called what is abandoned by seeing during the path of seeing. To abandon these afflictions, one needs to generate the sixteen wisdoms of the path of seeing, which are: the four knowledges of suffering-dharma, suffering-dharma-acceptance, suffering-subsequent-knowledge, and suffering-subsequent-acceptance; the four knowledges of origin-dharma, origin-dharma-acceptance, origin-subsequent-knowledge, and origin-subsequent-acceptance; the four knowledges of cessation-dharma, cessation-dharma-acceptance, cessation-subsequent-knowledge, and cessation-subsequent-acceptance; the four knowledges of path-dharma, path-dharma-acceptance, path-subsequent-knowledge, and path-subsequent-acceptance. In our own school's view, the so-called "manifest habit" refers to a state that can be perceived, such as when afflictions manifest and strong anger arises. The twelve external links are: seed, sprout, stem, sprout, stem, leaf, flower, fruit, these six are related to the cause; earth, water, fire, wind, space, time, these six are related to the condition. The twelve internal links are: ignorance, which is clinging to self and what belongs to self; action, which is accumulating virtuous and non-virtuous karma; consciousness, which is the transfer of consciousness from here to there; name and form, which are the four aggregates of feeling, etc., and the form aggregate; the six sense bases, which are eye, ear, nose, tongue, body, and mind; contact, which is the aggregation of the three faculties between the external object and the internal consciousness; feeling, which is the experience of pleasure and pain arising from the encounter of these three; craving, which is the desire to obtain pleasure and the desire to be rid of suffering; grasping, which is accepting these; becoming, which is taking birth in the next life; birth, which is aging and dying after being born and before dying. According to this method, origination and cessation are: if there is ignorance, then there is action, etc., which is origination; if ignorance ceases, then action ceases, and the cause for certain birth is accomplished, which is "becoming." Thus, in the next life, etc., is cessation, and this is how it is explained in this treatise. The solitary realizer like a rhinoceros horn, as described by our own school, refers to living alone. Enjoying together in a group refers to many people living together. The solitary realizer like a rhinoceros horn accumulates merit for a hundred great eons on the path of accumulation, and then in the last life of their existence, they perfect the five paths on a single seat. Similarly, the great vehicle practitioners who practice in groups perfect the four paths on a single seat, and the small vehicle practitioners perfect the three paths.