Chinese
如果对自他没有损害，就尽力做有情众生的救护者等等。再者，观察有情众生不同的意乐，总的来说，有情众生的种类、根器和意乐不可思议，但简而言之可归纳为八类：对高处和解脱的因果不相信也不希求的断种者；希求天人安乐因果者；希求声闻道的和果者；希求独觉道的和果者；希求菩萨乘道的和果者；希求大乘密咒道的和果者；希求顿悟深奥心要意义者；以及在哪一类也不确定的随缘者。如此观察这八类，除了断种者和不定种者之外，其余六类应顺应各自的意乐，以契合根器的佛法和财物来利益他们，而且要从下道向上道逐渐引导，不要从上道向下道施加，不要宣讲与根器不符的佛法。不定种者，应逐渐引导他们进入大乘，不要引导他们进入小乘。对于断种者，也不要舍弃，要以财物布施的方式与他们结缘，发愿他们未来能成为三宝的所化之机，从而建立联系。此外，还要通过财物布施的方式来了解有情众生不同的意乐，观察众生的类别，根据食物等的大小、多少、干净与否、合适与否、有益有害等情况，适当地利益有情众生。如寂天论师所说：“如此布施之时，于一切时应善知量。”因此，具有神通的菩萨，或者具有法之智慧眼的菩萨，应观察有情众生不同的意乐，与他们的情况相适应，通过佛法和财物等各种方式来利益有情众生。观察自己佛法的兴衰，简而言之，我
English
If there is no harm to oneself and others, one should do one's best to be a protector and so on for sentient beings. Furthermore, examining the different inclinations of sentient beings, in general, the types, faculties, and inclinations of sentient beings are inconceivable, but in short, they can be summarized into eight
Tibetan
སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་དོན་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་བར་ཆད་དུ་མི་འགྱུར་ན་དངོས་སུ་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ནུས་ཚད་བྱ། བདག་གི་དངོས་སུ་སེམས་ཅན་འགའ་ཞིག་གི་དོན་བྱས་པས་མ་འོངས་པ་ན་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་ལམ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་ན་མི་བྱ། དེ་ཡང་དངོས་སུ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་ཐོགས་ཆེ་ཆུང་དང་བདག་གི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གནོད་པ་ཆེ་ཆུང་ལ་བརྟགས་ཏེ་ཁེབས་བརྩི་བར་བྱའོ། །མཉམ་པོར་འདུག་ན་གཙོ་བོར་གཞན་དོན་བྱའོ། །ཆུང་ངུའི་ཕྱིར་ན་ཆེ་མི་བཏང༌། གཙོ་ཆེར་གཞན་གྱི་དོན་བསམ་མོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་བརྟག་པ་རྣམ་པ་དགུའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དེ་དག་བྱ་བའི་ཆ་གང་ཡིན་པ་རྣམས་བྱ་ཞིང༌། མི་བྱ་བའི་ཆ་གང་ཡིན་པ་རྣམས་སྤངས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་ཅིང་ཕན་ཡོན་དང་ལྡན་པའོ། །གལ་ཏེ་བྱ་བའི་ཆ་མ་བྱས་ཤིང་མི་བྱ་བའི་ཆ་བྱས་ན་ཉེས་ལྟུང་དང་བཅས་པའོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཆེན་པོ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། རང་གི་དོན་ཕྲ་མོ་དང༌། བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་འགའ་ཞིག་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་ནས་སེམས་ཅན་ གྱི་དོན་བྱེད་པ་ནི་ལྟུང་བའི་གཟུགས་བརྙན་ཞེས་བྱ་སྟེ་བླུན་པོས་བལྟས་ན་བཅས་པའི་ལྟུང་བ་འགའ་ཞིག་གིས་ཕོག་པ་འདྲ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཉེས་ལྟུང་གཏན་ནས་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཆེན་པོ་མཐོང་ཡང་རང་དོན་ཕྲ་མོ་དང༌། བཅས་པ་ཕྲ་མོ་ལ་འཛེམ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡལ་བར་འདོར་བ་ནི་ལྟུང་བ་མེད་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཞེས་བྱ་སྟེ། །བླུན་པོས་བལྟས་ན་ལྟུང་བ་མེད་པ་འདྲ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ལྟུང་བ་དང་བཅས་པའོ། །དེ་ལྟར་ལྟུང་བ་དང་ལྟུང་མེད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་གཉིས་སྤངས་ལ། ལྟུང་མེད་དང་ལྟུང་བའི་གཟུགས་བརྙན་གཉིས་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ནི་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བསླབ་ཚུལ་ལོ། །དེ་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་པོ་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ཡིན་ཏེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་ཀ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པ་ཙམ་དུ་ངོ་བོ་གཅིག་ལ། གོ་རིམ་གྱིས་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པ་ནི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ན་སེམས་ཅན་གྱི་ཕྱིར་རང་གི་དོན་བསྒྲུབ་པའོ། །དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ནི་རང་གཞན་གཉིས་ཀའི་དོན་བསྒྲུབ་པའོ། །སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ནི་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་པའོ། །སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ལས་དང་པོ་པས་ གཙོ་བོར་བྱའོ། །དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ནི་མོས་པ་སྤྱོད་པས་གཙོ་བོར་བྱའོ། །སེམས་ཅན་དོ
Chinese
如果为了利益无量众生，闻思修三者的障碍不会产生，那么实际上也要尽力利益众生。如果我实际利益了一些众生，将来为了能够利益无量众生，闻思修三者的道路会成为障碍，那就不做。这也要根据实际利益众生的大小和我闻思修三者损害的大小来衡量取舍。如果两者相等，就主要做利他之事。不要因为小而放弃大。主要考虑他人的利益。如是说。如此九种观察的结果，那些属于应该做的部分就做，那些属于不应该做的部分就舍弃，那么菩萨就没有堕落并且具有利益。如果应该做的部分没有做，不应该做的部分做了，那就具有罪过和堕落。此外，为了成办众生的大利益，自己的一些小利益和一些戒律上的轻微过失可以放在一边，而去利益众生，这叫做堕落的影像，愚笨的人看来好像触犯了一些戒律的堕落，但实际上其自性根本没有罪过和堕落。又，虽然看到了众生的大利益，却因为顾忌自己的小利益和微小的戒律，而放弃了利益众生的机会，这叫做没有堕落的影像。愚笨的人看来好像没有堕落，但实际上其自性具有堕落。因此，要舍弃堕落和无堕落的两种影像，而修学无堕落和堕落的两种影像。这些就是修学利益众生的戒律的方法。这三种戒律本体相同，而侧重点不同。菩萨的三种戒律，都是以利益众生为目标的智慧，本体上是相同的。次第上的侧重点不同是，在别解脱戒中，是为了众生而成就自己的利益。在摄善法戒中，是成就自他二者的利益。在饶益有情戒中，是成就他人的利益。别解脱戒是最初的修行者主要修持的。摄善法戒是信行者主要修持的。饶益有
English
If the obstacles to hearing, thinking, and meditating do not arise for the sake of benefiting immeasurable sentient beings, then one should actually do as much as one can to benefit sentient beings. If, by actually benefiting some sentient beings, the path of hearing, thinking, and meditating becomes an obstacle to being able to benefit immeasurable sentient beings in the future, then one should not do it. This should also be measured and decided according to the magnitude of the actual benefit to sentient beings and the magnitude of the harm to one's own hearing, thinking, and meditating. If the two are equal, then one should mainly do what benefits others. Do not abandon the great for the sake of the small. Mainly consider the benefit of others. Thus it is said. Thus, the result of these nine types of examination is that whatever parts are to be done should be done, and whatever parts are not to be done should be abandoned. Then, a Bodhisattva will be without downfalls and will possess benefits. If the parts that should be done are not done, and the parts that should not be done are done, then one will have faults and downfalls. Furthermore, in order to accomplish the great benefit of sentient beings, one can set aside some of one's own small benefits and some minor transgressions of the precepts, and go on to benefit sentient beings. This is called the image of a downfall. To foolish people, it seems as if one has incurred some downfall of the precepts, but in reality, its own nature has no fault or downfall at all. Also, although one sees the great benefit of sentient beings, one abandons the opportunity to benefit sentient beings because one is concerned about one's own small benefits and minor precepts. This is called the image of no downfall. To foolish people, it seems as if there is no downfall, but in reality, its own nature has a downfall. Therefore, one should abandon the two images of downfall and no downfall, and train in the two images of no downfall and downfall. These are the methods of training in the discipline of benefiting sentient beings. These three disciplines are the same in essence, but different in emphasis. The three disciplines of a Bodhisattva are all wisdom that aims at benefiting sentient beings, and are the same in essence. The different emphases in the order are that in the Pratimoksha discipline, one accomplishes one's own benefit for the sake of sentient beings. In the discipline of gathering virtuous dharmas, one accomplishes the benefit of both oneself and others. In the discipline of benefiting sentient beings, one accomplishes the benefit of others. The Pratimoksha discipline is mainly practiced by beginners. The discipline of gathering virtuous dharmas is mainly practiced by those who have faith and practice. The discipline of benefi
Tibetan
ན་བྱེད་ནི་ས་ཐོབ་པས་གཙོ་བོར་བྱའོ། །ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་པོས་རང་གཞན་གྱི་དོན་ལ་སྒྲིབ་པའི་སྤང་བྱ་མི་མཐུན་པ་མཐའ་དག་སྤོང་བའོ། །གཉིས་པས་རང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ། །གསུམ་པས་མཛད་པ་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་རྫོགས་བྱ་མཐའ་དག་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་པོ་དེ་ལ་གྲོགས་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་མེད་ན་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་ཟད་པ་མེད་པས་དུས་རིང་བ་དང༌། འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བསྒྲལ་བར་མ་ནུས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་བྱ་བྱེད་ངན་པས་ཕན་བཏགས་པའི་ལན་དུ་གནོད་པ་སྐྱེལ་དུ་ཡོད་པའི་དབང་གིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱིས་སུན་ནས་ཉན་རང་གི་སེམས་སྐྱེ་ཉེན་ཆེ་ལ། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཤེས་ན་སྐྱོ་སུན་མི་འབྱུང་ངོ༌། །དགེ་བའི་ལས་ཐམས་ཅད་ཚོགས་གཉིས་སུ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་དོ། །ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གཞན་གཉིས་ཀ་བདེ་བ་འདོད་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་པར་མཉམ་པར་རྟོགས་ པའི་སྒོ་ནས་བདག་རྨོངས་པའི་སེམས་ཅན་གཞན་གཅེས་པར་འཛིན་པའོ། །སྡོམ་པ་གསུམ་པོའི་གནས་ཚུལ་ནི་ངོ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་ན་མངོན་གྱུར་དང་བག་ཉལ་རེས་འཇོག་གི་ཚུལ་དུ་གནས། གང་ཟག་གི་དབང་དུ་བྱས་ན་ལས་དང་པོ་པ་ལ་སྡོམ་པ་གསུམ་ཀ་ངེས་དོན་གྱི་ཚུལ་དུ་གནས། མོས་པ་སྤྱོད་པ་ལ་སོ་སོར་ཐར་པ་དྲང་དོན་གཉིས་པོ་ངེས་དོན་གྱི་ཚུལ་དུ་གནས། ས་ཐོབ་པ་ལ་སྡོམ་པ་གསུམ་པོ་དྲང་དོན་གྱི་ཚུལ་དུ་གནས་ཏེ། ངེས་དོན་དུ་སྡོམ་བྱ་མེད་པས་སོ། །དུས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་སོ་སོར་ཐར་པ་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དང༌། གཉིས་པོ་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་བར་དུ་གནས་སོ། །དོན་དམ་པར་སེམས་ཅན་རང་རྒྱུད་པ་འཁོར་བ་ན་འཁྱམས་རྒྱུ་ཞིག་མེད། ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་གློ་བུར་གྱི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་སྒྱུ་མ་ཙམ་གྱིས་སེམས་ཅན་བློ་རྟོག་སྒྱུ་མ་ཙམ་འདི། ཁྲིད་ནས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་སྒྱུ་མ་ཙམ་ཞིག་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྐྱེས་བུ་གཉིད་ཀྱིས་ནོན་པའི་རྨི་ལམ་གྱི་ཡུལ་སེམས་བཞིན་ནོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་གང་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་གཉིས་ཀྱིས་ཟིན་ན་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྒྱུའམ་ལམ་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ལམ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ སྟེ། སེམས་བསྐྱེད་བླ་ན་མེད་པས་སྣ་དྲངས། སྨོན་ལམ་བླ་ན་མེད་པས་མཇུག་བསྡུ། ཤེས་རབ་བླ་ན་མེད་པས་རྒྱས་གདབ་པའོ། །དང་པོ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་བདག་གི་བླ་ན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་མྱུར་དུ་ཐོབ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་འདོད་པས་དེའི་རྒྱུད་ལ་འཇུག་པའི་སེམས་བརྟན་པོ་གཅིག་གོ །གཉིས་པ་ནི་བསོད་ནམས་འདི་ཡིས་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་ཉིད་སོགས་ཀྱིས་དོན་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པས་ཟིན་ཅིང་རྒྱས་ཐེབས་པའོ།། །། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་བརྟགས་པ་དགུའི་ཟིན་བྲིས།
Chinese
因此，获得果位者应以（持戒）为主。此外，第一种戒律是舍弃一切障碍自他利益的应断之法；第二种是圆满成办自他利益的功德；第三种是圆满成办一切事业利他的究竟。这三种戒律，如果没有通达无我的智慧作为助伴，由于有情界无有穷尽，时间漫长，过去的诸佛也未能度化，而且有情以恶劣的行为，以恩报怨，因此很容易对有情之事感到厌倦，生起声闻缘觉之心。如果以通达无我的智慧，从胜义谛上了知一切法皆如虚空般无实有，就不会产生厌倦。一切善业都可归纳为二资粮，因此善法聚集。殊胜意乐圆满的菩提心，是指通过平等了知自他都希求安乐不欲痛苦，从而将原本执著自我的愚痴有情转为珍爱他人。三种律仪的状况是，从本体的角度来说，以现行和习气交替的方式存在。从补特伽罗的角度来说，对于初学者来说，三种律仪都以真实义的方式存在；对于随信行和随法行者来说，别解脱戒的正直之义和两种律仪以真实义的方式存在；对于获得果位者来说，三种律仪以正直之义的方式存在，因为胜义中没有所守护之物。从时间的角度来说，别解脱戒存在于有生之年，后两种存在于未获得菩提之前。从胜义谛上来说，有情自相续中没有在轮回中流转之物。只是在世俗谛中，以虚幻不实的突发业和烦恼，牵引着有情虚幻不实的分别念，从而体验着轮回虚幻不实的痛苦，如同被睡眠压迫之人的梦境一般。如果将布施等善行，以空性和大悲二者摄持，则会成为现证一切智智的因或道。首先，菩萨应通过无上三法之门修持布施等现证一切智智之道，即发心。
English
Therefore, those who have attained fruition should prioritize (discipline). Furthermore, the first discipline is to abandon all discordant things that obscure the benefit of oneself and others; the second is to perfect the qualities that fully accomplish the benefit of oneself and others; the third is to completely accomplish all that perfects the activity of benefiting others. If these three disciplines lack the wisdom that realizes selflessness as a companion, then because the realm of sentient beings is inexhaustible, the time is long, and even the Buddhas of the past were unable to liberate them, and because sentient beings, with their evil deeds, repay kindness with harm, it is easy to become weary of the affairs of sentient beings and to generate the mind of a Hearer or Solitary Realizer. If, with the wisdom that realizes selflessness, one knows that all phenomena are without substance like the sky in the ultimate sense, then weariness will not arise. All virtuous actions are gathered into the two accumulations, therefore gather virtuous Dharma. The supreme thought, the complete mind of enlightenment, is to cherish others by realizing that both oneself and others equally desire happiness and do not desire suffering, and thereby transforming the self-grasping, deluded sentient being into one who cherishes others. The state of these three vows is that, from the perspective of their essence, they exist in a state of alternating manifestation and latency. From the perspective of the individual, for the beginner, all three vows exist in the mode of definitive meaning. For those who follow faith and those who follow Dharma, both the straight meaning of individual liberation and the two exist in the mode of definitive meaning. For those who have attained the ground, the three vows exist in the mode of straight meaning, because in the ultimate sense there is nothing to be guarded. From the perspective of time, individual liberation exists for as long as one lives, and the latter two exist until one attains enlightenment. In the ultimate sense, there is nothing in the sentient being's own continuum that wanders in samsara. Merely in the conventional truth, the sudden actions and afflictions, which are like illusions, lead the sentient being's illusory conceptual mind, and thus one experiences the illusory suffering of samsara, like the mind in the dream realm of a person oppressed by sleep. If one engages in generosity and other actions while being embraced by emptiness and compassion, it will become the cause or path of omniscience. First, a Bodhisattva should cultivate the path of omniscience, such as generosity, through the gateway of the three supreme dharmas, which is to generate the mind.