Tibetan
་ཀུ་རེ་བྲེ་མོ་ངག་འཁྱལ་པ་སྣ་ཚོགས་པས་དགའ་བར་བྱས་ཏེ་དགེ་བ་ལ་དྲང་བར་བྱ་བ་དང་ ཡིད་ཀྱི་མི་དགེ་བ་གསུམ་པོ་གནང་བའི་གོ་སྐབས་མེད་ཟེར་ཏེ། དེ་གསུམ་ཡང་གཞན་དོན་དུ་སྒྲུབ་པའི་བསླབ་བྱར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་བཀྲེན་ཞིང་ཕོངས་པ་དག་མཐོང་ནས། རང་ལ་སྦྱིན་པའི་ཡོ་བྱད་མེད་ཅིང༌། འབྱོར་ལྡན་སེར་སྣ་ཅན་མཐོང་ན་སྙིང་བརྩེ་བས་སེར་སྣ་ཅན་འདིའི་ཟས་ནོར་ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བླངས་ལ་ཕོངས་པ་དག་ལ་བྱིན་ན་སྙམ་པའི་འདུན་པས་གཞན་གྱི་ཟས་ནོར་ལ་རློམ་སེམས་བྱེད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གང་དག་བླ་མ་དགེ་འདུན་ལ་སོགས་པ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་དགྲར་གྱུར་པའི་མ་རུང་པ་དག་ལ་སྙིང་བརྩེ་བས་དེ་ལ་ལུས་དང་སྲོག་ལ་གནོད་སེམས་དྲག་པོས་སྒོ་ནས་མངོན་སྤྱོད་ཀྱི་ལས་བྱས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གང་དག་ལོག་པའི་ལྟ་སྤྱོད་ལ་མོས་ཤིང་འདུན་པ་དག་ལ་སྙིང་བརྩེ་བས་དེའི་དོན་དུ་རེ་ཞིག་ལོག་པའི་ལྟ་སྤྱོད་བསྟན་ཏེ་བདག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་ཁ་དྲང་པའི་དོན་དུ་ལོག་ལྟ་བསྟན་པ་དང་བཅུ་པོ་དེ་དག་གིས་ཉེས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་སླར་བསོད་ནམས་མང་དུ་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ལས། སྙིང་བརྩེར་ལྡན་ལ་མི་དགེ་མེད། །ཅེས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མི་དགེ་བ་གཞི་དེས་སླར་རྩོད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའམ། དགེ་འདུན་འཁྲུག་པར་འགྱུར་བའམ། སེམས་ཅན་དད་པ་ཅན་མང་ པོའི་དད་སུན་འབྱིན་ཅིང་ལོག་ལྟ་སྐྱེ་བའམ། བདག་ཉིད་ལས་དང་པོ་པ་ཡིན་པས་མི་བྱའོ། །སྦྱིན་པའི་འབྱོར་རྒུད་བརྟག་པ་ལ་བཞི་ལས། དང་པོ་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པའི་འབྱོར་རྒུད་ལ་བརྟག་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཕོངས་པ་དག་མཐོང་ན། བདག་ལ་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་རྒྱུ་ཡོད་ཅིང་སྦྱིན་པས་བདག་ལ་མི་གནོད་ཅིང་གཞན་ལ་ཕན་ཐོགས་པར་འདུག་ན་ཕོངས་པ་དག་ལ་ཟང་ཟིང་གི་འབྱོར་པ་ཅི་ཡོད་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད་ལ། མི་དགེ་བའི་སེམས་བཟློག་ཅིང་དགེ་བ་ལ་གཟུད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་བྱིན་པས་བདག་གི་ལུས་དང་སྲོག་དང༌། ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་བར་ཆད་འགྱུར་ཞིང་གཞན་ལ་ཕན་ཐོགས་ཆུང་ན་མི་སྦྱིན་ཏེ། ཟང་ཟིང་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཅིག་བྱིན་ལ་འཛུམ་པའི་བཞིན་དང་འཇམ་པའི་ངག་གིས་གོ་བར་བྱས། གཞན་དུ་ཁ་བསྟན་ནོ། །ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པས་བདག་ལ་གནོད་པ་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་མཉམ་པོར་འདུག་པའམ། གཞན་དུ་ཁ་བསྟན་ས་མེད་ན་ཅི་རིགས་བགོ་བཤའ་བྱས་ནས་སྦྱིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པའི་སྐབས་སུ་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ནི། བདོག་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། སྦྱིན་རྒྱུ་མེད་པར་གཙོ་བོར་བྱའོ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་སྦྱིན་པ་གཙོ་བོར་བྱའོ། །ཡང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་དགོན་པ་བས་སྦྱིན་པ་ལ་གཙོ་བོར་མི་བྱ་ཞིང༌། གྲོང་དུ་རྒྱུ་བདག་གིས་ལྷུང་བཟེད་དུ་གང་བྱུང་བ་དེ་དག་ཕོངས་པ་རྣམས་དང་ཐུན་མོང་དུ་ལོངས་སྤྱད་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལུས་ཀྱི་སྦྱིན་པའི་འབྱོར་རྒུད་བརྟག་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ལུས་སློང་བ་བྱུང་ན་སྦྱིན་པའི་སྐབས་མ་ཡིན་པས། །དེས་ལུས་དངོས་སུ་བཏང་ན་བདུད་ཀྱི་ལས་སུ་འགྱུར་བས་ལུས་དངོས་སུ་མི་སྦྱིན་ནོ། །བསམ་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་ལ་ལུས་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །ས་ཐོབ་ནས་ལུས་དངོས་སུ་བྱིན་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཆེན་པོར་འགྱུར་བས་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་ཤ་ཁྲག་སོགས་གང་འདོད་སྦྱིན། ཕྱིན་ཆད་ཀྱང་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཤ་ཟ་བའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་གླང་པོ་ཆེ་དང༌། ཉ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ལུས་ཡང་དང་ཡང་དུ་བཤད་ཅིང་བླང་སྟེ། ཤ་ཁྲག་གི་དོན་བྱེད་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཤ་ཟོས་པ་དེ་དག་ཀྱང་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐོ་རིས་དང་ཐར་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའོ། །གསུམ་པ་ཆོས་ཀྱི་འབྱོར་རྒུད་ལ་བརྟག་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསམ་གཏན་གྱི་བར་ཆད་དུ་མི་འགྱུར་ཞིང་ཆོས་འདོད་པའི་གང་ ཟག་སྐལ་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་ནི་ཙམ་འདོད་པ་བཞིན་བཤད་པར་བྱའོ། །བདག་གི་བསམ་གཏན་གྱི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་ཞིང་ཆོས་འདོད་པའི་གང་ཟག་སྐལ་པ་དང་མི་ལྡན་ན་མི་བྱའོ། །བདག་གི་བསམ་གཏན་ལ་ཅུང་ཟད་གནོད་ཀྱང་ཆོས་འདོད་པའི་གང་ཟག་སྐལ་པ་དང་ལྡན་ན་བྱའོ། །བདག་གི་བར་ཆད་དུ་མི་འགྱུར་ཡང་ཆོས་འདོད་པའི་གང་ཟག་ལོག་སྲེད་ཅན་ཐོ་འཚམས་པའི་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཆོས་རྐུ་བ་ལ་མི་བྱའོ། །བདག་གི་མི་ཤེས་པས་ཆོས་འདོད་པ་ལ་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་བལྟས་ནས་ཤེས་རྫུན་གྱིས་རང་བཟོ་དང་གཟུ་ལུམས་བྱས་ན་ཉེས་དམིགས་དཔག་ཏུ་མེད་པར་གསུངས་པས་མི་བྱའོ། །བདག་གིས་ཤེས་བཞིན་དུ་སེར་སྣ་དང༌། སྙོམས་ལས་ཀྱིས་ཡལ་བར་མི་འདོར་ཏེ་ཆོས་བསྟན་པར་བྱའོ། །སྦྱིན་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་མཆོག་ཅེས་གསུངས་སོ། །བཞི་པ་མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པའི་འབྱོར་རྒུད་ལ་བརྟག་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སེམས་ཅན་ཉེན་པའི་སྐྱབས་མགོན་བྱ་བའི་ནུས་པ་ཡོད་ན་བྱ། མེད་ན་མི་བྱ། ནུས་པ་ཡོད་ན་གཞི་དེས་བདག་ལ་གནོད་པ་འབྱུང་ན་མི་བྱ། ནུས་པ་ཆུང་ཡང་
Chinese
以各种玩笑戏谑和闲聊使之高兴，从而引导向善， 据说没有给予意之不善三种行为的机会。那三种行为也变成为了他人利益而修行的教诲。见到贫穷困苦的众生，自己没有布施的财物，见到富裕吝啬之人，以慈悲心想，如果能用各种方法夺取此吝啬之人的财物，布施给贫困之人就好了，从而对他人财物生起贪念；对于那些成为上师僧众等三宝之敌的恶劣众生，以慈悲心，以猛烈的身语意加害之心，行现行之业；对于那些信奉和希求邪见的众生，以慈悲心，为了他们的利益，暂时示现邪见，将其置于自己的掌控之下，为了引导他们走向正见而示现邪见，这十种行为不会构成过失，反而会增加许多福德。 《二十戒律》中说：“具慈悲者无不善。” 如果那样，不善之举反而成为争论的根源，或者导致僧团分裂，或者使许多有信仰的众生失去信心，生起邪见，或者自己是初学者，所以不应这样做。观察布施的兴衰有四种，第一种是观察财物布施的兴衰。见到贫困的众生，如果自己有财物可以布施，而且布施不会对自己造成损害，又能利益他人，那么就应该将自己拥有的财物布施给贫困之人，从而阻止不善之心，引导向善。如果布施财物会导致自己的身命，以及闻思修三者的障碍，并且对他人利益甚微，则不应布施。可以给予少量财物，以微笑的面容和柔和的语言来开导他们，或者转移视线。如果布施财物对自己造成损害，但对他人也有利益，或者没有转移视线的余地，则应根据情况进行分配布施。因此，在财物布施的时候，应该这样理解：菩萨非常
English
To make them happy with various jokes, jests, and idle talks, thereby guiding them towards virtue, It is said that there is no opportunity to give rise to the three unwholesome actions of the mind. Those three actions also become instructions for practicing for the benefit of others. Seeing sentient beings who are poor and destitute, and not having the means to give, and seeing wealthy and stingy people, with compassion, thinking, "If I could take the wealth of this stingy person by various means and give it to the poor," thereby developing covetousness for the wealth of others; towards those evil sentient beings who have become enemies of the Three Jewels, such as lamas and the Sangha, with compassion, to engage in manifest actions with intense thoughts of harming their body and life; towards those sentient beings who are devoted to and desire wrong views and practices, with compassion, for their sake, to temporarily show wrong views and practices, to bring them under one's control, and to show wrong views in order to guide them to right view, these ten actions will not constitute faults, but will instead increase much merit. The Twenty Vows state: "For those with compassion, there is no unwholesomeness." If that is the case, if that unwholesome act becomes a cause for dispute, or causes the Sangha to split, or causes many faithful sentient beings to lose faith and generate wrong views, or if one is a beginner, then one should not do it. There are four ways to examine the prosperity and decline of giving. The first is to examine the prosperity and decline of material giving. When seeing impoverished sentient beings, if one has material possessions to give, and giving does not harm oneself and benefits others, then one should give whatever material possessions one has to the impoverished, thereby preventing unwholesome thoughts and directing them towards virtue. If giving material possessions causes obstacles to one's body and life, and to the three practices of hearing, contemplation, and meditation, and if it is of little benefit to others, then one should not give. One can give a small amount of material possessions and explain with a smiling face and gentle words. Otherwise, one should turn away. If giving material possessions causes harm to oneself and benefit to others equally, or if there is no room to turn away, then one should distribute and give accordingly. Therefore, in the context of material giving, one should understand as follows: A Bodhisattva who is extremely
Chinese
由于出家之故，应当舍弃一切财物，以无施舍为主要。 菩萨在家时，应以布施为主。而且对于出家人来说，相比于住在寂静处，不应以布施为主，在城市中乞食，无论得到什么，都应与贫困者共同享用。第二，观察身体布施的兴盛与衰败：如果菩萨向个人乞讨身体，这不是布施的时机。如果因此而实际舍弃身体，就会变成魔业，所以不要实际布施身体。应当通过意念，将身体普遍和个别地布施给众生。证得菩萨地之后，实际布施身体，会对众生有巨大的利益，所以应当布施。身体的肢体、血肉等，随其所欲地布施。今后也以愿力的力量，为了食肉众生的利益，大象和巨大的鱼等身体，也多次宣说和接受，如果为了血肉的利益，那么食用菩萨肉的那些众生，也会成为愿力所致的善趣和解脱之因。第三，观察佛法布施的兴盛与衰败：不应成为菩萨禅定的障碍，对于想要佛法且有资格的人，应当如其所愿地宣说。如果成为自己禅定的障碍，而且想要佛法的人没有资格，则不应宣说。即使对自己的禅定稍有损害，但如果想要佛法的人有资格，则应宣说。即使不会成为自己的障碍，但对于想要佛法却有邪见、心怀恶意、偷盗佛法的外道，则不应宣说。如果自己不了解，却因为想要佛法的人贪图利养和恭敬，而用虚假的知识进行伪造和欺骗，经中说有不可估量的罪过，所以不应这样做。自己明明知道，却因为吝啬和懈怠而不放弃，应当宣说佛法。经中说，在一切布施中，佛法布施最为殊胜。第四，观察无畏布施的兴盛与衰败：如果菩萨有能力成为众生危难时的救护者，就应该做；如果没有能力，就不应该做。如果有能力，但这件事会给自己带来损害，就不应该做。即使能力小，
English
Due to having renounced the world, one should abandon all possessions and prioritize non-giving. A Bodhisattva who is a householder should prioritize giving. Furthermore, for those who have renounced the world, compared to being in solitude, they should not prioritize giving. Whatever they receive in their begging bowl while wandering in the city, they should share and enjoy it with the impoverished. Second, examining the flourishing and decline of the giving of one's body: If a Bodhisattva is asked for their body by an individual, it is not the time for giving. If they were to actually give their body, it would become the work of Mara, so they should not actually give their body. Through thought, one should give one's body to sentient beings in general and in particular. After attaining the Bodhisattva grounds, actually giving one's body will become of great benefit to sentient beings, so one should give. Give whatever is desired, such as limbs, flesh, and blood. In the future, through the power of aspiration, for the benefit of meat-eating sentient beings, the bodies of elephants and large fish, etc., have been repeatedly spoken of and accepted. If it is for the benefit of flesh and blood, then those who eat the flesh of a Bodhisattva will also become the cause of higher realms and liberation due to the power of aspiration. Third, examining the flourishing and decline of the giving of Dharma: It should not become an obstacle to the Bodhisattva's meditation, and for those who desire Dharma and are qualified, it should be explained as they wish. If it becomes an obstacle to one's own meditation, and the person who desires Dharma is not qualified, then it should not be explained. Even if it slightly harms one's own meditation, but if the person who desires Dharma is qualified, then it should be explained. Even if it does not become an obstacle to oneself, but for those who desire Dharma but have wrong views, are malicious, and are heretics who steal the Dharma, it should not be explained. If one does not know, but because the person who desires Dharma is greedy for gain and respect, one fabricates and deceives with false knowledge, the sutras say there are immeasurable faults, so one should not do this. If one knows, one should not abandon the Dharma due to stinginess and laziness, but should teach the Dharma. It is said in the sutras that among all gifts, the gift of Dharma is the most supreme. Fourth, examining the flourishing and decline of the giving of fearlessness: If a Bodhisattva has the ability to be a protector for sentient beings in danger, they should do it; if they do not have the ability, they should not do it. If they have the ability, but this matter will cause harm to themselves, they should not do it. Even if their ability is small,
Tibetan
རང་གཞན་ལ་གནོད་པ་མེད་ན་སེམས་ཅན་ཉན་པ་དག་གི་སྐྱབས་མགོན་ལ་སོགས་པ་ནུས་ཚད་་ བྱའོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཅན་མོས་པ་ཐ་དད་པ་བརྟག་པ་ནི། སྤྱིར་སེམས་ཅན་གྱི་རིགས་དང་དབང་པོ་དང་བསམ་པའི་མོས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཀྱང༌། མདོར་བསྡུ་ན་རིགས་བརྒྱད་དུ་འདུ་སྟེ། མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་དད་ཅིང་མོས་པ་མེད་པའི་སྐལ་བ་ཆད་པའི་རིགས་དང༌། ལྷ་མིའི་བདེ་འབྱོར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་མོས་པའི་རིགས་དང༌། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ལ༴ རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་དང་༴ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པའི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ལ༴ ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལམ་དང་འབྲས་བུ༴ ཟབ་པ་སྙིང་པོའི་དོན་ཅིག་ཆར་ལ་མོས་པའི་རིགས་དང༌། རིགས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་གང་དུ་ཡང་མ་ངེས་པ་རྐྱེན་ཁ་བའི་རིགས་སོ། །དེ་ལྟར་རིགས་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ལ་བརྟགས་ཏེ། དེའི་ནང་ནས་རིགས་ཆད་པ་དང༌། རིགས་མ་ངེས་པ་གཉིས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་དྲུག་པོ་ལ་རང་རང་གི་མོས་པ་དང་བསྟུན་ཏེ་བློ་དང་འཚམས་པའི་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གི་སྒོ་ནས་དོན་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ལམ་འོག་མ་ནས་གོང་མར་རིམ་གྱིས་དྲང་བར་བྱའོ། །ལམ་གོང་མ་ནས་འོག་མར་སྦྱར་བར་མི་བྱའོ། །རྒྱུད་དང་མི་འཚམས་པའི་ཆོས་བསྟན་པར་མི་བྱའོ། །རིགས་མ་ངེས་ དེ་དག་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་རིམ་གྱིས་གཟུང་བར་བྱའོ། །ལམ་དམན་པ་ལ་གཟུང་བར་མི་བྱའོ། །རིགས་ཆད་པ་ལ་ཡང་ཡལ་བར་མི་འདོར་ཏེ། །ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པའི་སྒོ་ནས་ལས་འབྲེལ་བཞག་ཅིང་མ་འོངས་པ་ན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་གདུལ་བྱར་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག་པའི་སྨོན་ལམ་བཏབ་ལ་འབྲེལ་བ་བཞག་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་མོས་པ་ཐ་དད་ཀྱི་ཚོད་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཟག་གི་རིགས་བརྟགས་ཤིང་ཁ་ཟས་ལ་སོགས་པའི་ཆེ་ཆུང་དང༌། མང་ཉུང་དང་གཙང་སྨེ་དང༌། རུང་མི་རུང་དང་ཕན་གནོད་རྣམས་གང་འོས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཞི་བ་ལྷས། འདི་ལྟར་སྦྱིན་པའི་དུས་དག་ཏུ། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་ཚོད་རིགས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའམ། ཡང་ན་ཆོས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་སེམས་ཅན་མོས་པ་དག་གིས་སེམས་མོས་པ་ཐ་དད་ལ་བརྟག་ཤིང་དེ་དག་དང་སྒོ་བསྟུན་ལ་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱའོ། །རང་གི་ཆོས་ཀྱི་འབྱོར་རྒུད་ལ་བརྟག་པ་ནི། མདོར་ན་བདག་གིས་ དངོས་སུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱས་པས་བརྒྱུད་ནས་