Tibetan
མངོན་པ་མཛོད་ཀྱི་ས་བཅད། མངོན་པ་མཛོད་ཀྱི་ས་བཅད། ཁམས་བསྟན་པ། མངོན་པ་མཛོད་ཀྱི་ས་བཅད་བཞུགས་སོ། ། རྗེ་བཙུན་འཇམ་དཔལ་དབྱངས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དེ་ལ་འདིར་བརྗོད་བྱ་གཞི་ལྔ་རྗོད་བྱེད་གནས་བརྒྱད་ཀྱི་སྒོ་ནས་གཏན་ལ་འབེབས་པར་བྱེད་པ་ཆོས་མངོན་པའི་མཛོད་འཆད་པ་ལ། མཚན་གྱི་དོན། འགྱུར་གྱི་ཕྱག །གཞུང་གི་དོན། མཇུག་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱ་གར་སྐད་སོགས། གཉིས་པ་ནི། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུ། གསུམ་པ་ལ་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག །བརྩམ་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུས་དངོས་སོ། །དང་པོ་ལ་མཆོད་བརྗོད་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་རྩོམ་པར་དམ་བཅའ་བ་དང༌། སྤྲོ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་མཚན་གྱི་དོན་བཤད་པ་དང༌། དགོས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སྟོན་པས་གསུངས་པར་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། གང་ཞིག་ཀུན་ལ་སོགས། གཉིས་པ་ནི། ཆོས་མངོན་མཛོད་ཀྱི་སོགས། གསུམ་པ་ནི། ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་སོགས། གཉིས་པ་བརྩམ་པའི་ བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུས་དངོས་ལ། བརྗོད་བྱ་ངོས་བཟུང་བ་དང༌། དེ་རྒྱས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཟག་བཅས་ཟག་པ་སོགས། གཉིས་པ་ལ་འདུས་མ་བྱས་རྒྱས་པར་བཤད་པ། འདུས་བྱས་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདུས་མ་བྱས་རྣམས་སོགས། གཉིས་པ་ལ་གནས་བརྒྱད་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་ཁམས་བསྟན་པའི་གནས་ལ་གསུམ། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཕྱོགས་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདུས་བྱས་ཆོས་རྣམས་སོགས། གཉིས་པ་ལ་སྤྱིར་འདུས་བྱས་ཀྱི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་དང༌། བྱེ་བྲག་ཟག་བཅས་ཀྱི་མིང་གྲངས་སོ། །དང་པོ་ནི། དེ་དག་ཉིད་དུ་སོགས། གཉིས་པ་ནི། གང་དག་ཟག་བཅས་སོགས། གསུམ་པ་ལ་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རང་བཞིན། ཆོས་གཞན་བསྡུ་བའི་ཚུལ། ཁམས་དང་རྣམ་པའི་རབ་དབྱེའོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ། དངོས་དང༌། གསུམ་པོ་སོ་སོའི་སྒྲ་དོན་དགོས་པ་དང་བཅས། ཚོར་འདུ་གཉིས་ཕུང་པོ་ལོགས་སུ་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་གོ་རིམ་ངེས་ཚུལ། །སྐྱེ་མཆེད་གཉིས་ཀྱི་ངེས་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། གཟུགས་ཕུང་གི་རྣམ་བཞག །ཕུང་པོ་བར་བ་གསུམ་གྱི་རྣམ་བཞག །རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རྣམ་བཞག །རྫས་ཆོས་ལ་དོགས་པ་གཅོད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དངོས་དང་དེ་དག་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དུ་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། མདོར་བསྟན་པ་དང༌། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཟུགས་ནི་དབང་པོ་སོགས། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། དབང་པོ་ལྔ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟན། དོན་ལྔ་མཚན་གཞིའི་སྒོ་ནས་བསྟ
Chinese
《阿毗达磨俱舍论》科判 《阿毗达磨俱舍论》科判 界品 《阿毗达磨俱舍论》科判 敬礼！ 敬礼文殊菩萨！于此，以所说五事、能说八处之门而决定，宣说《法胜阿毗达磨俱舍论》，有名称之义、翻译之敬礼、论之义、结尾之义。第一是印度语等。第二是文殊童子。第三有入论之支分，造论之正文。第一有以供赞为前行而立誓造论，以欢喜为前行而解说名称之义，以必要为前行而成立是佛陀所说。第一是“何者于一切”等。第二是“法阿毗达磨俱舍论”等。第三是“诸法极”等。第二造论之 论之正文有，确定所说事，及彼详细决定。第一是“有漏无漏”等。第二有未作法详细说，已作法详细说。第一是“未作法者”等。第二有八处，其中第一界品有三，已作之方名之类别，蕴界处详细说。第一是“已作法诸”等。第二有总的已作之名之类别，及分别有漏之名数。第一是“彼等即于”等。第二是“何者有漏”等。第三有蕴界处之自性，摄集其他法之方式， 界与种类之差别。第一有五，实事，及三者各自之词义与必要，受想二者立为异蕴之理由，蕴界处之次第决定之方式，二处之决定。第一有四，色蕴之安立，中间三蕴之安立，识蕴之安立，断除对实事法之疑惑。第一有二，实事及彼等成为界与处。第一有二，略示及广说。第一是“色者根”等。第二有三，五根以体性之门而显示，五境以相之门而显示。
English
Outline of Abhidharma-kosa Outline of Abhidharma-kosa The Chapter on Realms Herein is the Outline of Abhidharma-kosa. Homage! Homage to the venerable Manjushri! Here, it is determined through the five subjects to be expressed and the eight topics of expression. In explaining the Treasury of Abhidharma, there is the meaning of the title, the homage of the translation, the meaning of the text, and the meaning of the conclusion. The first is the Indian language, etc. The second is Manjushri the Youthful. The third has the preliminaries for entering the treatise, and the actual body of the composed treatise. The first has the vow to compose preceded by praise, the explanation of the meaning of the title preceded by joy, and the establishment that it was spoken by the Teacher preceded by necessity. The first is "Whatever to all," etc. The second is "Dharma Abhidharma-kosa," etc. The third is "All dharmas extremely," etc. The second, the actual body of the composed treatise, has the identification of the subject matter and its detailed determination. The first is "Defiled and undefiled," etc. The second has the detailed explanation of the unconditioned and the detailed explanation of the conditioned. The first is "The unconditioned ones," etc. The second has eight topics, of which the first, the chapter on realms, has three: the enumeration of the names of the conditioned, and the detailed explanation of the aggregates, realms, and sources. The first is "Conditioned dharmas," etc. The second has the enumeration of the names of the conditioned in general, and the number of names of the defiled in particular. The first is "Those very ones," etc. The second is "Whatever is defiled," etc. The third has the nature of the aggregates, realms, and sources, the way of collecting other dharmas, and the distinction between realms and types. The first has five: the actual entity, and the meaning of the terms of the three individually with their necessity, the reason for placing feeling and perception as separate aggregates, the way of determining the order of the aggregates, realms, and sources, and the determination of the two sources. The first has four: the establishment of the form aggregate, the establishment of the three intermediate aggregates, the establishment of the consciousness aggregate, and the cutting off of doubts about substantial dharmas. The first has two: the actual entity and their being made into realms and sources. The first has two: a brief statement and a detailed explanation. The first is "Form is the sense faculty," etc. The second has three: the five sense faculties are shown in terms of their characteristics, and the five objects are shown in terms of their instances.