Tibetan
།མི་ཞུམ་མི་སྐྲག་འཁོར་འདས་ཟིལ་གནོན་པར། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་བལྟ་བ་མི་གཡེལ་བ། །དབེན་པའི་གནས་སུ་མི་ཡི་སེང་གེ་ཡིན། །རྣམ་རྟོག་རི་དྭགས་ཟོས་པའི་ང་རོ་ཡིས། །ཐེག་དམན་ཝ་སྐྱེས་གླད་པ་འགེམ་སྤྱོད་པ། །མངོན་སུམ་གཡུ་རལ་རྒྱས་པའི་ཆེ་རྟགས་ཅན། །རྣམ་གཡེང་གྲོང་དུ་འབྱམས་པ་ཇི་ལྟར་འོས། །དབྱིངས་སྣང་ཡེ་ཤེས་རྩལ་ལ་རོལ་པའི་ཉམས། །ལྷུན་གྲུབ་སྣང་བས་དྲེགས་པའི་ཤ་ཚུགས་ཅན། །གཟུང་འཛིན་ཡན་ལག་བསྐུམ་པའི་གཉིས་འཐུང་དབང་། །དབེན་པའི་གནས་སུ་ཡང་དག་རྟོགས་པས་དགྱེས། །ཤེས་རབ་རིག་པ་རང་བྱུང་སྒྲོན་མའི་གདངས། །རང་སྣང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་འཇའ་རིས་ལ། །རྒྱང་ཞག་ཟུར་གྱིས་རོལ་པའི་གཟིགས་སྟངས་ཅན། །རྣམ་རྟོག་སྤྲོས་པས་དབེན་པའི་གནས་དེར་དགྱེས། །བདེ་དྲོད་ཡེ་ཤེས་འབར་བའི་ལུས་དབེན་དང་། ། བརྗོད་བྲལ་ངག་དབེན་རྫོགས་པའི་དྲང་སྲོང་དབང་། །སྒྲོན་དྲུག་སེམས་ཀྱི་དབེན་པ་ལ་དགྱེས་པའི། །སྣང་བཞིའི་རྩེད་འཇོ་འདི་རོལ་མ་ཡིན་ནམ། །མ་དག་བག་ཆགས་ཐུར་མ་སེལ་བའི་གནད། །ཟིམ་བུར་ཐུགས་རྗེའི་གཟིགས་པ་ལྷུར་ལེན་པའི། །མངོན་ཤེས་སྤྲུལ་སྐུའི་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་པ་ཅན། །དབེན་པའི་གནས་སུ་ལྷ་ཡི་དྲང་སྲོང་བཞིན། །ཐུབ་པ་མཆོག་དང་ཐུབ་པའི་སྲས་རྣམས་དང་། །གྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བསྟེན་གྱུར་པ། །དབེན་པ་ཡིད་འོང་ལྷ་ཡི་དགའ་ཚལ་ལས། །ལྷ་ཡི་གནས་འདིར་སུ་ཞིག་སྤྲོ་མི་འགྱུར། །གནས་འདིར་གནས་ན་སྲེད་པས་ཡིད་འབྱུང་ཞིང་། །འཁོར་བར་མི་སྐྱོ་ཞི་བའི་བསམ་གཏན་ཅན། །སྨོན་པའི་སྟོབས་ཀྱི་དོན་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག །འཁོར་བ་དོང་སྤྲུག་སེམས་ཀྱིས་འགྲོ་དོན་ནི། །རྣམ་ཐར་དབྱིངས་སུ་སྤྲོས་པ་ཞི་བའི་བློ། །ཡེ་ཤེས་ངང་ལ་རང་སྣང་སྲིད་པའི་མཚང་། །རང་སར་ཞིག་ཚེ་འཁོར་བ་སྟོངས་ཞེས་གྲགས། །ཟང་ཐལ་རིག་པ་བློ་ཡིས་མི་ཐུག་པ། །ཆོས་སྐུའི་གཤིས་འདི་ཡེ་ནས་གནས་པ་སྟེ། །མ་བཅོས་མ་བསྒྱུར་རང་གི་ངང་བཞག་ན། །གདོད་མའི་གཞི་ཀློང་རང་བཞིན་གསལ་བ་ཡིན། །རྒྱ་ཡན་བར་མེད་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་ཀློང་། །མཉམ་པའི་དབྱིངས་སུ་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་མེད། །ས་ལམ་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱིས་པའི་རྩེད་མོར་ཟད། །རང་བཞག་རིག་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ ལ། །རང་བཟོས་བཅོས་ན་འཁྲུལ་པའི་ལམ་དུ་ལྷུང་། །རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྤྲོས་པ་དབེན་པ་ནི། །དབེན་པ་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་མཆོག་ལགས་ཏེ། །དབེན་པ་འདིར་དགྱེས་བསྐལ་བ་བཟང་པོ་ནི། །གྲོང་ན་གནས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་དབེན་པར་སྤྱོད། །བློ་གཏད
Chinese
不屈不挠，降伏轮回涅槃之威， 不懈地观照法界之境。 在寂静之处，是人中狮子， 以吞噬分别念之野兽的吼声， 享用低劣乘狐狸的脑髓， 是显现玉鬃盛大的伟大象征， 怎能适宜在散乱的城市中游荡？ 沉浸于境相智慧之力的神态， 具有自然成就之显现的傲慢姿态， 收缩能取所取支分的二饮之王， 在寂静之处，因如实证悟而欢喜。 智慧明觉自生灯光的回响， 在自显圆满受用之虹彩上， 具有以斜视角度玩赏的观看方式， 因分别戏论而喜悦于寂静之处。 乐暖智慧燃烧的身体寂静， 不可言说之语寂静圆满的仙人自在， 喜悦于六灯之心的寂静， 这不是玩赏四相的游戏吗？ 消除不净习气下流的关键， 全心贯注于慈悲关怀的目光， 具有以明智化身之眼观看者， 在寂静之处，如天之仙人。 最胜的能仁和能仁之子们， 以及成就者们所善加依止之处， 从寂静宜人的天之喜苑中， 谁不会喜欢这天之居所呢？ 若住于此地，因贪欲而厌离， 不厌倦轮回，具有寂静的禅定， 以愿力之力，双运二利。 轮回深渊，以心行利他之事， 解脱境中，平息戏论之智， 智慧自性中，自显有寂之过， 自灭之时，被称为轮回空尽。 通彻明觉，心识不可及， 此法身之体性本自存在， 不作不改，安住于自性中， 便是原始基界自性光明。 广大无垠金刚藏之心， 平等境中，无有见修行为， 地道勤作，徒劳如孩童嬉戏。 安住自性明觉金刚萨埵 上，若作造作，则堕入迷途。 明觉智慧戏论寂静者， 是所有寂静之最胜精华， 喜悦于此寂静之善妙劫， 即使住在城市，也行持极度寂静。 寄托希望。
English
Unwavering, unfearing, subduing the splendor of samsara and nirvana, Unwaveringly gazing upon the realm of Dharma. In a solitary place, one is a lion among humans, With a roar that devours the deer of discursive thoughts, Consuming the brains of inferior vehicle foxes, A great symbol with manifestly flourishing turquoise mane, How could it be fitting to wander in a distracted city? The demeanor of reveling in the power of the expanse-appearance wisdom, Possessing the arrogance of spontaneously accomplished appearances, The power of the two-drinker, contracting the limbs of grasping and the grasped, In a solitary place, one rejoices in accurate realization. The resonance of the self-born lamp of wisdom and awareness, Upon the rainbow of self-appearing perfect enjoyment, Possessing a way of looking that enjoys with a sidelong glance, One rejoices in that solitary place, devoid of discursive proliferation. The solitary body ablaze with the warmth of bliss and wisdom, The solitary speech beyond expression, the power of the perfected sage, Rejoicing in the solitude of the six-lamp mind, Is this not playing the game of the four visions? The key to dispelling the downward flow of impure imprints, Taking to heart the compassionate gaze in a subtle way, Possessing the eyes of an emanation body with clairvoyance, In a solitary place, like a sage among the gods. The supreme Thubpa (Buddha) and the sons of Thubpa, And those who have attained accomplishment, well served, From the delightful garden of the gods in solitude, Who would not be delighted in this abode of the gods? If one dwells in this place, one becomes disillusioned with desire, Not weary of samsara, possessing peaceful contemplation, Uniting the two benefits by the power of aspiration. The abyss of samsara, with a mind that benefits beings, In the realm of liberation, the wisdom that pacifies proliferation, In the nature of wisdom, the flaws of self-appearing existence and peace, When it self-destructs, it is said that samsara is emptied. The unobstructed awareness, unreachable by the mind, This nature of Dharmakaya has always existed, Without fabrication or alteration, abiding in its own nature, It is the primordial ground, the self-luminous nature. The vast, unobstructed expanse of the Vajra essence, In the realm of equality, there is no view, meditation, or action, The efforts of the paths and grounds are merely children's games. Upon the self-abiding awareness, Vajrasattva, If one fabricates, one falls into the path of delusion. The solitary place of the play of awareness-wisdom, Is the supreme essence of all solitary places, In this solitary place, the auspicious aeon rejoices, Even dwelling in the city, one practices extreme solitude. Entrusting hope.
Tibetan
་སྙིམས་བྱེད་གདོན་གྱིས་བཅིང་བ་ན། །མ་འཁྲུལ་སེམས་ཉིད་འཁྲུལ་པའི་གཡང་ལ་སྐྱུར། །གཏད་མེད་ངང་དུ་འཛིན་མེད་གནས་པ་ན། །ཆོས་སྐུའི་ཀློང་དུ་འཁོར་འདས་རང་སར་གྲོལ། །སྣ་ཚོགས་ཐབས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པའི་བསམ་གཏན་ནི། །འདུས་བྱས་ཉིད་ཕྱིར་རྐྱེན་གྱིས་ངེས་པར་བསླུ། །རྩོལ་མེད་རང་བཞག་ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པ་ནི། །འདུས་མ་བྱས་ཀློང་རྐྱེན་ངན་གྲོགས་སུ་འཆར། །འདིའོ་སྙམ་པའི་ཆེད་འཛིན་འཆིང་བའི་སྒྲོག །ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་ངེས་ཤེས་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ། །བསྒྲུབས་སོ་སྙམ་པའི་བྱ་རྩོལ་བྱིས་པའི་བློ། །ཐམས་ཅད་ཆམ་གྱིས་བསྐྱུར་ན་ཆོས་ཉིད་ཡིན། །སྟོང་དང་མི་སྟོང་ལས་འདས་སྟོང་ཆེན་ཏེ། །མཐོང་དང་མི་མཐོང་མ་ཡིན་ལྟ་བའི་གནད། །སྒོམ་དང་མི་སྒོམ་འཆིང་བྱེད་ཆད་པ་ན། །ཇི་ལྟར་སྤྱོད་ཀྱང་སྒྱུ་མའི་རོལ་པ་ཙམ། །རིམ་དང་རིམ་མིན་ཐེག་པའི་རྣམ་གྲངས་དང་། །བདེན་དང་མི་བདེན་གྲུབ་མཐའི་ཞེ་འདོད་ཀུན། །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་བཟང་ངན་རྩོད་པ་འདྲ། །གཏད་མེད་རྟོགས་ན་སྤྲུལ་མདུད་བཞིན་དུ་འཇིག །ཟང་ཐལ་རིག་པ་བར་མེད་མཉམ་པའི་ཀློང་། ། རིག་རྩལ་རྟོག་པ་ཆུ་རླབས་བཞིན་གཡོ་ཡང་། །འཛིན་པའི་སྲོག་བྲལ་ཤི་བའི་སྤྲུལ་བཞིན་དུ། །རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པས་འདོད་དགུར་སྤྱོད་པར་འགྱུར། །ཆོས་ཉིད་གཞི་བཞག་རིག་པ་རང་མལ་ལ། །སྒོམ་པའི་མན་ངག་རྒྱ་མཚོ་ཅོག་བཞག་ཡོད། །རིག་རྩལ་གཞི་བཞེངས་ཆོས་ཉིད་རོལ་པ་ལ། །སྤྱོད་པའི་མན་ངག་སྣང་བ་དབང་བསྒྱུར་ཡོད། །ཆགས་སྡང་རྟོག་པའི་བྲག་གཡང་མཐོན་པོ་དང་། །རྣམ་རྟོག་འཁྲུལ་པའི་ནགས་ཚལ་གཟིང་བ་འདི། །རང་གྲོལ་སྤྱོད་པའི་མཁའ་ལྡིང་རྒྱལ་པོ་དང་། །རིག་སྟོང་རི་དྭགས་རྩེད་འཇོར་རོལ་པའི་གནས། །འདི་ཡིན་སྙམ་པའི་ངེས་ཤེས་མ་ཟད་ན། །ཇི་ལྟར་བསྒོམས་ཀྱང་འཁྲུལ་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། །ཐམས་ཅད་མཐོང་ནས་བློ་གཏད་སྟོར་བ་ན། །བགྲོད་པའི་ས་ལམ་ད་གདོད་ཇི་ལྟར་རྙེད། །ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་དེ་ལྟར་གྲོལ་བའི་ལམ། །གང་ལྟར་བསྒོམས་ཀྱང་གཉུག་མ་ཆོས་སྐུའི་ཀློང་། །བྱིས་པའི་རྩེད་མོ་བཟང་ངན་མདོ་དོན་གཅིག །ཆེད་འཛིན་མེད་ན་བློ་བདེ་རྒྱུན་མི་ཆད། །འདུས་བྱས་ཆོས་ཀུན་སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་སྟེ། །སྐད་ཅིག་སྣང་བས་སེམས་ལ་ཕན་གནོད་ཅི། །ལེགས་ཉེས་ཆུ་རིས་ཆུ་ལ་ཐོབ་ཤོར་མེད། །ཞེ་འདོད་མེད་ན་ཆོས་བརྒྱད་ངང་གིས་འཇིག །རང་གི་ངང་འདི་ཡིན་གྱིས་ཅི་ཞིག་ཚོལ། །རང་བཞག་ཆོས་སྐུ་ཡིན་གྱིས་གང་ ཞིག་སྒྲུབས། །རྩོལ་སྒྲུབ་འཆིང་བ་ཡིན་པར་སུས་ཤེས་པ། །སྣ་ཚོགས་གྲུ
Chinese
若为迷乱之魔所束缚， 则未谬之心识堕入迷途之渊。 于无所依中，安住于无执， 则轮回涅槃于法身界中自解脱。 以种种方便修持之禅定， 因是造作之故，必为因缘所欺。 无勤任运法身之意， 则未造作之界，恶缘亦显为助伴。 “此是”之执着，乃束缚之锁， “是也”之定解，乃迷乱之因。 “已修”之作意，乃孩童之念， 若全然放下，即是法性。 超越空与非空之大空性， 非见与不见，乃见之要诀。 断除修与不修之束缚时， 无论如何行持，皆如幻化之游戏。 次第与非次第，乃乘之名相， 真与非真，乃宗派之欲求。 犹如乾闼婆城中争论好坏， 若证悟无所依，则如幻结般消散。 通透觉性，无间平等之界。 觉性之妙用，念头如水波般涌动， 然执着断命，如死尸之幻化。 具瑜伽者，则能随欲而行。 法性为基，觉性于自位， 禅修之诀窍，尽在于此。 觉性妙用为基，法性为游戏， 行持之诀窍，在于自在掌控显现。 贪嗔念头之高耸悬崖， 以及分别妄念之茂密森林， 乃自解脱行之雄鹰， 以及觉空野兽嬉戏之境。 若未穷尽“此是”之定解， 则无论如何修持，皆是迷途。 若见一切后，失去希求， 则何时方能寻得解脱之道？ 无论如何作为，皆是如是解脱之道， 无论如何修持，皆是本初法身之界。 孩童之游戏，好坏皆同一要义， 若无执着，则安乐无间断。 一切有为法，皆是刹那刹那， 刹那之显现，于心有何利害？ 好坏如水纹，于水无得失， 若无欲求，则八法自灭。 以“此是”之念，于自性中寻求何物？ 以“是也”之念，于任运法身中修成何事？ 谁知作意修持乃是束缚？ 种种宗
English
When bound by the demon of delusion, The unerring mind itself is cast into the abyss of confusion. When abiding without reliance, without grasping, Then samsara and nirvana are self-liberated in the expanse of the Dharmakaya. The meditation practiced with various methods, Because it is conditioned, is surely deceived by circumstances. The effortless, self-abiding intention of the Dharmakaya, In the unconditioned expanse, adverse conditions arise as friends. The deliberate grasping of "This is!" is a chain of bondage, The certainty of "It is!" is the cause of delusion. The effortful action of "I have accomplished!" is the mind of a child, If all is completely abandoned, that is the nature of reality. The great emptiness that transcends emptiness and non-emptiness, Not seeing and not not-seeing, is the key point of view. When the bondage of meditating and not meditating is severed, However one acts, it is merely a play of illusion. Gradual and non-gradual, are names of vehicles, True and untrue, are all the desires of philosophical tenets. Like arguing about good and bad in a city of gandharvas, If one realizes non-reliance, it dissolves like a magical knot. The unobstructed awareness, the uninterrupted expanse of equality. Though the play of awareness, thoughts move like waves, Yet when grasping loses its life, like a corpse's illusion, The yogi, endowed with such, will act as he pleases. With the nature of reality as the basis, awareness in its own place, The instructions for meditation are all contained therein. With the play of awareness as the foundation, the nature of reality as the play, The instructions for conduct lie in freely controlling appearances. The towering cliff of attachment and aversion, And this dense forest of deluded thoughts, Are the garuda king of self-liberated conduct, And the place where awareness-emptiness deer frolic. If the certainty of "This is it!" is not exhausted, Then however one meditates, it is a path of delusion. When one sees everything and loses all reliance, Then how will one ever find the path to traverse? However one acts, that is the path of liberation, However one meditates, it is the expanse of the primordial Dharmakaya. The games of children, good and bad, have the same essential meaning, If there is no deliberate grasping, then bliss is continuous. All conditioned dharmas are momentary, What benefit or harm do momentary appearances have on the mind? Good and bad are like ripples on water, there is no gain or loss in the water, If there is no desire, then the eight worldly concerns naturally collapse. With the thought of "This is it!" what do you seek in your own nature? With the thought of "It is!" what do you accomplish in the self-abiding Dharmakaya? Who knows that effortful practice is bondage? Various doc