Tibetan
དབེན་པའི་གཏམ་ལྷའི་རྔ་སྒྲ། དབེན་པའི་གཏམ་ལྷའི་རྔ་སྒྲ། དབེན་པའི་གཏམ་ལྷའི་རྔ་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། ན་མོ་གུ་རུ་ལོ་ཀཱི་ཤཱ་ར་ཡ། མཐའ་ཡས་འགྲོ་ལ་བརྩེ་བ་ལྷུར་ལེན་པའི། །མཁྱེན་དང་ནུས་པ་དཔག་དཀའི་མཛད་པ་ཅན། །རིགས་གསུམ་སེམས་དབང་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རྒྱལ་ཚབ་སེམས་དཔར་གྱུར་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་ལ་བརྟེན་ན་དུས་ཀུན་མི་བསླུ་བ། །འདུལ་བ་མདོ་སྡེ་མངོན་པ་རིན་པོ་ཆེ། །བསླབ་གསུམ་ཡོངས་རྫོགས་མཚུངས་མེད་བླ་མའི་དཀའ། །མན་ངག་བདུད་རྩིའི་སྙིང་ཁུ་དེས་ཀྱང་སྐྱོངས། །སྐལ་བཟང་གང་ཞིག་ཞི་བའི་ལམ་དགྱེས་པ། །དེ་འདྲའི་ཡིད་ལ་སྤྲོ་དགའ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། །དབེན་པའི་གཏམ་འདི་ལྷ་ཡི་རྔ་སྒྲ་བཞིན། །སྒྲོགས་པར་བགྱི་ཡིས་དེ་དོན་ཡོད་བགྱིད་རིགས། །ཀྱེ་ཧོ་འཁོར་བ་སྒྱུ་མའི་གྲོང་ཁྱེར་ན། །མེད་བཞིན་ སྣང་བ་ལས་ཀྱི་ཚོང་ཟོང་གིས། །སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱི་མཛོད་ཁང་བསགས་པ་ལ། །མ་རིག་སེམས་ཅན་བུང་བ་བཞིན་དུ་འཁོར། །སྲིད་པའི་འགྲོ་བ་ཞིང་རྡུལ་ལས་མང་ཡང་། །བདེ་བའི་རྣམ་འགྱུར་ཉིན་སྐར་ལས་དཀོན་ན། །འགྲོ་བའི་གནས་འདིར་སུ་ཞིག་མི་སྐྱོ་སྟེ། །བདེ་གཤེགས་ཆོས་ལ་རབ་དགའ་ཅིས་མི་སྐྱེ། །སྙིགས་མའི་སྐྱེ་བོ་ཤིན་ཏུ་བསྟེན་དཀའ་བ། །སྲིན་པོ་བཞིན་དུ་ཁྲོ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན། །གང་དང་འགྲོགས་ན་ཉོན་མོངས་ཚོགས་འཕེལ་བ། །དུས་ངན་གྲོགས་ཀྱིས་སུ་ཞིག་སྐྱོ་མི་འགྱུར། །བསགས་ཤིང་བསགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་སྦྲང་རྩི་བཞིན། །རང་གིས་མི་སྤྱོད་ཆོས་ཕྱིར་ལྟ་ཅི་སྟེ། །འཆི་བའི་ཚེ་ན་ཞེན་པའི་ལྕགས་སྒྲོག་གིས། །རང་རྒྱུད་ འཆིང་བའི་རྒྱུ་དེ་ཁོ་ནར་ཟད། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཤིང་དྲེགས་པའི་སྙན་པ་ཀུན། །གཡེང་བའི་ངང་དུ་གསོན་པའི་ཚེ་སྤངས་ནས། །འཆི་བའི་ཚེ་ན་གདུང་བ་སྐྱེ་འགྱུར་བའི། །གནས་འདི་བསམ་ན་འབྱོར་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། །སྲིད་གསུམ་བདག་པོ་བསྐལ་བརྒྱར་བྱས་ན་ཡང་། །འདོད་པའི་ཡུལ་འདིས་ངོམས་པ་ལྟ་ཅི་སྟེ། །མྱང་བཞིན་མྱང་བཞིན་སླར་ཡང་སྲེད་པ་འཕེལ། །ཇི་ཙམ་སྲེད་བཞིན་སྲིད་པའི་རྒྱུ་རུ་ངེས། །ལོངས་སྤྱོད་བདེ་ཡང་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། །སྲིད་པའི་འཕྲལ་བདེ་ངན་སོང་ཁོ་ནའི་རྒྱུ། །ངེས་པར་བརྟགས་ན་འཁོར་བའི་གནས་རིས་འདིར། །ཁབ་རྩེ་ཙམ་གྱི་བདེ་བ་ཡོད་མི་སྲིད། །དྲེགས་ལྡན་སྟོང་གི་སྤྱི་བོའི་ལ་ཐོད་ཀྱིས། །མངོན་པར་འདུད་བྱས་སྙེམས་པ་འཆང་རྣམས་ཀྱང་། །བྲན་གྱི་ཐ་མར་མཆི་བའི་སྐབས་ཡོད་ན། །ཁེངས་དང་རྒྱགས་པས་བདག་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ། །སྙིགས་མའི་མཐའ་འདིར་ཐུབ་པའི་བསྟན་པ་ཡང་། །གཟུགས་བརྙན་ཙམ་གྱིས་ཚེ་འདིའི་ཆེ་ཐབས་བགྱིད། །ལུང་རྟོགས་གནས་ལ་བརྩོན་པ་མི་འོང་གིས། །རང་རྒྱུད་བསླབ་གསུམ་བསྟན་པའི་སྙིང་པོར་ཟུངས། །རང་གི་བློ་རྩེ་ཆོས་ལ་སྒྲིལ་བ་ན། །རང་དང་མཐུན་པ་སུ་ཡང་ཡོད་དཀའ་བས། །རང་སེམས་གཙང་མ་རང་གི་དབང་བྱས་ཏེ། །ཐམས་ཅད་མགུ་བའི་བློ་རྒྱ་བསྐྱུངས་ན་ལེགས། །རྒྱལ་བ་སྟོང་གིས་གདུལ་བར་མ་ནུས་པའི། །དུས་ངན་ འགྲོ་ལ་སོ་སྐྱེ་བདག་ལྟས་ཅི། །དེ་སླད་གཞན་དོན་སྨོན་པའི་ཡུལ་བགྱིས་ནས། །འཕགས་པའི་ལམ་ལ་བདག་ཉིད་གཉེར་བར་རིགས། །རྣམ་གཡེང་འཁྲུལ་པ་སྤྱོད་བཞིན་སླར་ལ་འཕེལ། །བདག་གི་ཚེ་ནི་རང་བཞིན་རྒྱུན་དུ་འཛད། །ཡེངས་མ་ལམ་ལ་འཆི་བའི་དགྲས་གཏུགས་ན། །དེ་ལས་བསླུས་པ་བདག་ལ་ཇི་ལྟར་ཡོད། །གདུལ་བར་དཀའ་བའི་སེམས་ནི་གདུལ་ནུས་ན། །མཁས་པའི་ལག་རྗེས་དེ་ལས་གཞན་མེད་དེ། །གྲུབ་པའི་རྟགས་ཀྱང་དེ་ལས་ལྷག་པ་མེད། །བཙུན་པའི་ཚུལ་ཡང་འདི་ཙམ་ཁོ་ནར་ཟད། །བཅོས་ཤིང་བཅོས་པའི་ཕྱི་ཚུལ་མཛེས་མཛེས་ལྟས། །གཞན་དག་མགུ་ནས་བསྔགས་པ་སྨྲ་ན་ཡང་། །རང་གི་སེམས་ལ་ཆོས་བརྒྱད་མ་སྤངས་ན། །སོ་སྐྱེའི་རྒྱུད་འདི་འཆིང་བྱེད་མང་བ་ཡིན། །དུས་ངན་གྲོགས་ཀྱི་སྣང་བ་མགུ་ཙམ་ན། །ཅིས་ཀྱང་རང་རྒྱུད་ཆོས་ལས་རིང་བའི་རྟགས། །རྙེད་དང་བཀུར་སྟིའི་སྒོ་འཕར་ཕྱེ་ཙམ་ན། །ངན་འགྲོའི་ཁང་སྒོར་བདག་ཉིད་སླེབས་པ་ལགས། །རྨོངས་པས་བྱིས་པ་སྨིག་རྒྱུས་རི་དྭགས་བཞིན། །སྲིད་འབྱོར་ཕྲ་མོས་བསླུས་པ་འདི་མཐོང་ནས། །མཁས་པའི་རང་བཞིན་ཞེན་པའི་སྒྲོག་དྲལ་ཏེ། །དབེན་པའི་གནས་སུ་སྒྲུབ་ལ་བརྩོན་པར་རིགས། །ཐུབ་པས་བསྔགས་པ་དབེན་པའི་རི་ཁྲོད་དུ། །རྒྱལ་དང་རྒྱལ་སྲས་སྲང་སྲོང་ཆེ་རྣམས་བརྟེན། །ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་ འབྱུང་གནས་རིན་པོ་ཆེ། །གནས་འདི་བརྟེན་ལ་ཐར་ལམ་ཉེ་བ་ཡིན། །མཐོ་བའི་ངོ་སྲུང་དམའ་བའི་སྐྱོང་བྲན་དང་། མཉམ་པའི་ཆགས་སྡང་དག་གིས་འཆིང་བ་མེད། །རང་ཉིད་གཅིག་པུ་ངེས་འབྱུང་འོད་དཀར་ཅན། །དབེན་པའི་མལ་ན་ཟླ་བ་བཞིན་དུ་མཛེས། །ཆགས་མེད་མཁའ་ལ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིན། །དབེན་པའི་གནས་ན་མང་ཐོས་འོད་སྟོང་ཅན། །མི་སྣང་ལྷ་བརྒྱའི་སྐར་ཚོགས་མཛེས་བསྐོར་ཀྱང་། །གཡེངས་པའི་རྒྱུ་མིན་དམ་ཆོས་སྤྱོད་པའི་གྲོགས། །རྨོངས་པའི་སྐྱེ་བོས་མཐོང་བ་སྤངས་བ་ན། །འཕགས་པ་མཆོག་གིས་གཟིགས་པ་ལྷུར་མཛད་དེ། །རྒྱལ་དང་རྒྱལ་སྲས་སེམས་དཔའ་ཆེ་རྣམས་ཀྱིས། །སྲས་དང་སྤུན་དགོངས་བདག་གི་བཤེས་སུ་བགྱིད། །འདོད་པའི་ཡུལ་ལ་དུག་ལྟར་བྱོལ་ཙམ་ན། །དམ་ཆོས་སྨན་མཆོག་བདག་གིས་རྙེད་འགྱུར་ཏེ། །འཆི་བ་མེད་པ་ལྷ་ཡུལ་བདུད་རྩི་ལས། །ལྷག་པའི་རོ་བདའ་སྙིང་ལ་བདུད་རྩིར་འགྱུར། །འདུ་འཛིའི་དགྲ་ལས་རྒྱངས་རིང་འབྲོས་པ་ན། །ལྷག་པའི་ཏིང་འཛིན་བདག་གིས་རྙེད་འགྱུར་ཏེ། །མངོན་ཤེས་རྒྱལ་སྲིད་ལག་རྩེར་སྦྱིན་ནུས་པའི། །ཡོན་ཏན་འཁོར་འདབ་རྣམ་པར་རྒྱས་པར་འགྱུར། །ཆོས་སྤྱོད་དགེ་བ་ལྷག་པར་འཕེལ་ན་ཡང་། །དབེན་པའི་གནས་སུ་རློམ་པ་མི་སྐྱེ་སྟེ། །འགྲན་ཟླའི་གནས་དང་ངོམ་པའི་ཡུལ་མེད་ལ། །སྲས་བཅས་རྒྱལ་བ་ བདག་གི་དབང་དུ་འགྱུར། །ལེ་ལོས་བཅོམ་བྱས་བག་མེད་ལུས་ན་ཡང་། །ཆགས་སྡང་ཉོན་མོངས་དབེན་པར་འཕེལ་མིན་ཏེ། །རང་གི་རྒྱུད་ལ་བརྟགས་པ་ལྷུར་ལེན་ལས། །གཞན་ལ་བསྟེན་ནས་ཁྲོ་དང་ཞེན་དུ་མེད། །རྣམ་གཡེང་ལས་དང་འདུ་འཛིའི་གྲོགས་མང་དང་། །ཆགས་སྡང་ཡུལ་ལས་རིང་དུ་སོང་དེས་ན། །དབེན་པའི་གནས་སུ་དམ་ཆོས་ཁོ་ན་ལས། །བདག་ལ་བསམ་པར་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ངེས་འབྱུང་བློ་དང་སྙིང་རྗེའི་སེམས་སྟོབས་དང་། །མོས་གུས་དད་པས་མཆི་མ་སློང་ནུས་པ། །དབེན་པའི་གནས་འདིར་ཤུགས་ཀྱིས་སྐྱེ་འགྱུར་ཏེ། །བསྒྲིམ་པ་མེད་པར་ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་འགྱུར། །གང་ལ་བརྟེན་ན་གནས་སྐབས་མཐར་ཐུག་ཏུ། །ཕུང་བར་འགྱུར་བ་ཁྱིམ་དང་སྡིག་གྲོགས་དང་། །འདོད་པའི་ཡུལ་བཅས་ངེས་པར་ཐག་བསྲིང་བས། །ཉོན་མོངས་ཚོགས་ཀུན་ཤུགས་ཀྱིས་བྲི་བར་འགྱུར། །སྣ་ཚོགས་བྲག་རིའི་བ་གམ་མཛེས་པ་ནི། །ཡིད་འོང་བདེ་བའི་ངལ་སྟེགས་སྟོང་སྦྱིན་པ། །ཐུབ་བསྟན་རིན་ཆེན་ཐར་པའི་སྟེགས་བཞིན་དུ། །སྐལ་བཟང་སྐྱེ་བོའི་བསྟི་གནས་ཁོ་ན་ཡིན། །ཡལ་འདབ་དུད་པའི་འཁྲི་ཤིང་གཡོ་བཞི་ཚེད། །མགྲིན་སྙན་གླུ་ཡིས་ངེས་འབྱུང་བསྐྱེད་པའི་གཏམ། །ཡང་ཡང་སྒྲོགས་མཁས་ལྷ་ཡི་བྱ་ཚོགས་འདྲས། །སུམ་རྩེན་རྒྱལ་རྔའི་ཁེངས་པ་བཅོམ་མམ་སྙམ། །དཀར་དམར་ཚོན་ བརྒྱའི་ལང་ཚོ་བཀྲག་འབར་བའི། །དྲི་བཟང་དབྱིབས་མཛེས་མེ་ཏོག་ཚོམ་བུའི་ཚོགས། །ཐབས་མཁས་སེམས་དཔའི་བསོད་ནམས་ཉེར་སྤྱད་དུ། །རྒྱལ་བའི་མདུན་སར་ཆས་ལ་རིངས་བ་བཞིན། །ནང་དུ་རྐང་དྲུག་སྙན་པའི་གླུ་སྒྲ་ཅན། །པདྨའི་ཚལ་བུ་རབ་དགས་ལེགས་འཇུག་པ། །ཐུབ་བསྟན་སྐྱོན་མེད་པདྨའི་སྐྱེད་ཚལ་དུ། །ཐོས་བསམ་སྒོམ་པར་འཇུག་ལ་བསྐུལ་བ་བཞིན། །བདུད་རྩིའི་ཟིལ་མངར་མྱང་ཞིང་མྱང་ནས་སླར། །མྱོས་པའི་འཕུར་ལྡིང་བར་སྣང་ལ་སྤྱོད་པ། །བསམ་དང་སྒོམ་པའི་དམ་ཆོས་རོ་མྱོང
Chinese
寂静语 圣天鼓 寂静语 圣天鼓 名为寂静语 圣天鼓 存在。 那摩 咕噜 洛给夏拉亚。无限众生慈爱至极者， 智与力大不可思议之行者，三族心自在一切胜者之， 化身心士顶礼您。依止彼则何时亦不欺， 律经部论宝，三学圆满无等上师之难， 口诀甘露之精髓亦护佑。何等贤善喜悦寂静道， 如是为悦彼心生喜，寂静语此如天鼓， 宣告行之，彼义行之理。嗟呼轮回幻化之城市， 无而显现业之货物，三苦之仓库积累于， 无明众生如蜂般流转。有情众生多于微尘数， 然安乐之相少于晨星，此众生之地谁不厌倦， 何不极喜善逝之法？末世之人甚难亲近， 如罗刹般具嗔怒之相，与谁交往烦恼众增长， 恶时之友谁不厌倦？积而又积之受用如蜜， 自己不享用，何况为法？临死之时贪恋之铁锁， 束缚自相续之因唯此而已。圆满且傲慢之名声皆， 放逸之中舍弃生存之时，临死之时生痛苦之， 此地思之财富有何用？三有之主纵经百劫为， 然此欲妙何能满足？受用复受用，然又贪恋增， 如是贪恋，定为有之因。受用虽乐，然果乃痛苦， 有之暂时乐，乃堕恶趣之因。若定考察，轮回之此境， 针尖之乐亦不可能有。具慢千人之头顶颅骨， 显现敬礼，持骄慢者等，亦有为奴仆之末之时， 骄傲与自满于我有何用？
English
The Drum Sound of the Gods in Seclusion The Drum Sound of the Gods in Seclusion This is the Drum Sound of the Gods in Seclusion. Namo Guru Lokishwaraya. Taking boundless beings with utmost love, With deeds of wisdom and power beyond measure, the representative of all the victorious ones, I prostrate to the mind-hero. Relying on whom, one is never deceived, The precious Vinaya Sutra Abhidharma, the complete three trainings, the unequaled Lama's difficulties, And the essence of the nectar of oral instructions also protect. For the fortunate one who delights in the path of peace, To generate joy and happiness in such a mind, This speech of seclusion, like the drum sound of the gods, I will proclaim, and it is proper to act accordingly. Alas, in the city of illusion of samsara, Appearing as non-existent, with the merchandise of karma, Accumulating the storehouse of the three sufferings, Ignorant sentient beings wander like bees. Although the beings of existence are more numerous than dust particles, The aspects of happiness are rarer than morning stars, Who would not be weary in this realm of beings? Why not rejoice greatly in the Dharma of the Sugata? The beings of the degenerate age are very difficult to rely on, Like rakshasas, with angry dispositions, Associating with whom increases the accumulation of afflictions, Who would not be weary of evil companions? Accumulated and accumulated possessions, like honey, One does not use for oneself, let alone for the Dharma? At the time of death, the iron shackles of attachment, Are the very cause of binding one's own mind-stream. All the fame that is perfect and arrogant, Abandoning life in a state of distraction, At the time of death, suffering will arise, Thinking of this place, what is the use of wealth? Even if one were the lord of the three realms for hundreds of eons, How could one be satisfied with these objects of desire? Experiencing and experiencing, yet craving increases again, As much as one craves, it is certain to be the cause of existence. Enjoyment is pleasant, but the result is suffering, The temporary pleasure of existence is the cause of only bad migrations. If one examines carefully, in this realm of samsara, There is no possibility of even a needlepoint of happiness. Even those who are proud and hold arrogance, With the skull caps of a thousand arrogant ones bowing down in reverence, There is a time when they go to the end of servitude, What use is pride and conceit to me?
Chinese
于此衰败之际，佛陀之教法， 仅以形象，行此生之盛事。 不勤奋于经教证悟之境地， 故当执持自续三学为教法之精髓。 当己之慧心专注于佛法时， 难有与己相合之人， 故当自主己之清净心， 若能收敛令一切欢喜之胸怀则善妙。 千佛亦未能调伏之， 恶时之众生，凡夫如我何为耶？ 是故当以利他为愿境， 于圣者之道，自身勤勉为要。 于散乱之错谬行持中，复又增长， 我之寿命，自性中恒常耗损。 若于放逸之途，为死亡之敌所趁， 我将如何从中脱身？ 若能调伏难调之心， 则无胜于此之智者足迹， 亦无胜于此之成就之相， 僧人之行持，亦仅止于此。 矫饰再矫饰，外表美观之状， 即便他人欢喜而赞叹， 若自心未舍弃八法， 则凡夫之相续，束缚更多矣。 于恶时，仅欢喜于友伴之表象， 无论如何，皆是自续远离佛法之征兆。 仅仅开启利养恭敬之门， 实乃自身步入恶趣之门。 愚昧如孩童，如热气中之野兽， 见此为世间荣华所欺骗， 智者当断除执着之锁链， 于寂静处，勤奋修持为要。 佛陀所赞叹之寂静山林， 诸佛与佛子，大菩萨皆依之。 一切功德之 珍宝之源， 依此地，解脱道甚近。 无有对高者之奉承，对低者之役使， 亦无平等之贪嗔所束缚， 独自一人，具足出离之洁白光芒， 于寂静之床榻，如明月般皎洁。 如无执之虚空，如日轮般， 于寂静处，如多闻之光芒万丈。 纵有无数不现之天神星辰环绕， 亦非散乱之因，乃修持正法之友。 当愚昧之辈舍弃所见之时， 殊胜圣者则极尽垂视， 诸佛与佛子大菩萨们， 视我如子如弟。
English
In this degenerate time, even the Buddha's teachings, Are used merely as images to pursue greatness in this life. There is no diligence in the states of scriptural understanding and realization, Therefore, hold the three trainings of your own mindstream as the essence of the teachings. When your own mind is focused on the Dharma, It is difficult to find anyone who agrees with you, Therefore, control your own pure mind, It is good to restrain the broad-mindedness that pleases everyone. Even a thousand Buddhas could not tame, What can a common person like me do for beings of this degenerate age? Therefore, make the aspiration for the benefit of others your goal, And strive to cultivate yourself on the path of the noble ones. While engaging in distracting delusions, they increase again and again, My own life is naturally and constantly consumed. If the enemy of death attacks on the path of distraction, How can I be rescued from that? If you can tame the difficult-to-tame mind, There is no greater achievement than that of a wise person, And there is no greater sign of accomplishment than that, The conduct of a monk is limited to just this. The outward appearance is adorned with embellishments and refinements, Even if others are pleased and speak praises, If you have not abandoned the eight worldly concerns in your own mind, Then this stream of a common person has many more bonds. In a degenerate time, merely being pleased with the appearance of friends, Is definitely a sign that your own mind is far from the Dharma. Merely opening the door to gain and respect, Is actually leading yourself to the door of the lower realms. Like a mirage deceiving a wild animal, a child is deluded by ignorance, Seeing this deception by the subtle allurements of worldly wealth, The wise should break the chains of attachment, And strive to practice in a secluded place. The secluded mountain hermitage is praised by the Buddha, It is relied upon by great kings, princes, and bodhisattvas. The source of all qualities, A precious place, By relying on this place, the path to liberation is near. There is no flattery of the high, no enslavement of the low, And no bondage of attachment and aversion to equals. Alone, with the white light of renunciation, You are beautiful as the moon in a secluded bed. Like the sun's mandala in the unattached sky, In a secluded place, you are like a thousand lights of vast learning. Even though surrounded by a beautiful array of countless invisible deities and stars, They are not a cause of distraction, but friends who practice the sacred Dharma. When ignorant beings abandon what they see, The supreme noble ones fully attend to what they see, The Buddhas, princes, and great bodhisattvas, Regard me as a son and brother.