Tibetan
宗喀巴大师教言集JTs152བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་རིམ་བའི་འཁྲིད་ཀྱི་ས་བཅད་བཞུགས་སོ། 14-3-1a ༄༅། །བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་རིམ་བའི་འཁྲིད་ཀྱི་ས་བཅད་བཞུགས་སོ། ༄༅། བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་རིམ་བའི་འཁྲིད་ཀྱི་ས་བཅད་བཞུགས་སོ། 14-3-1b ན་མོ་མཉྫུ་གྷོ་ཥཱ་གྷོ་ཥཱ་ཡ། བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་རིམ་པའི་འཁྲིད་ལ་བཞི། ཆོས་ཁུངས་བཙུན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མཛད་པ་པོའི་ཆེ་བ་བསྟན་པ། གདམས་ངག་ལ་གུས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་ཆེ་བ་བསྟན་པ་དང་། ཆེ་བ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ལ་ཉན་བཤད་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དང་། གདམས་པ་དངོས་ཀྱིས་སློབ་མ་ཇི་ལྟར་བཀྲི་བའི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། རིགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་སྐྱེ་བ་བཞེས་པའི་ཚུལ། རྟེན་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་བརྙེས་པའི་ཚུལ། བརྙེས་ནས་བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་མཛད་པའི་ཚུལ་ལོ། །རྟེན་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་བརྙེས་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། མང་དུ་མཁྱེན་པ་ལུང་གི་ཡོན་ཏན་བརྙེས་ཚུལ་དང་། ཚུལ་བཞིན་བསྒྲུབས་པ་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་བརྙེས་ཚུལ་ལོ། །དེ་ལ་གསུམ། ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པ། ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པ། ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ། རིག་པ་འཛིན་པའི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ་ལོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་གཉིས། ཐུན་མོང་བ་དང་། ཐུན་མོང་མིན་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་གཉིས། ཐུན་མོང་དང་། ཐུན་མོང་མ་ 14-3-2a ཡིན་པའོ། །བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་མཛད་པ་ལ་གཉིས། རྒྱ་གར་དུ་མཛད་ཚུལ་དང་། བོད་དུ་མཛད་ཚུལ་ལོ། །གཉིས་པ་གདམས་ངག་ལ་གུས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱི་ཆོས་ཀྱི་ཆེ་བ་བསྟན་པ་ལ་བཞི། བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་འགལ་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ཆེ་བ། གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་གདམས་ངག་ཏུ་འཆར་བའི་ཆེ་བ། རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་བདེ་བླག་ཏུ་རྙེད་པའི་ཆེ་བ། ཉེས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་རང་འགགས་སུ་འགྲོ་བའི་ཆེ་བའོ། །གསུམ་པ་ཆེ་བ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ལ་ཉན་བཤད་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ལ་གསུམ། ཉན་པའི་ཚུལ། བཤད་པའི་ཚུལ་དང་། མཇུག་ཏུ་ཐུན་མོང་དུ་བྱ་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཆོས་ཐོས་པའི་ཕན་ཡོན་བསམ་པ། ཆོས་དང་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ། ཉན་པའི་ཚུལ་དངོས་སོ། །འདི་ལ་གཉིས། སྣོད་ཀྱི་སྐྱོན་གསུམ་སྤང་པ། འདུ་ཤེས་དྲུག་བསྟེན་པའོ། །འདི་ལ་དྲུག །རང་ལ་ནད་པ་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས། ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་སྨན་པའི་འདུ་ཤེས། རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ལ་སྨན་གྱི་འདུ་ཤེས། ནན་ཏན་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལ་ནད་འཚོ་བའི་འདུ་ཤེས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་འདུ་ཤེས། ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་རིང་དུ་གནས་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ཆོས་བཤད་པའི་ཚུལ་ལ་བཞི། ཆོས་བཤད་པའི
Chinese
宗喀巴大师教言集JTs152菩提道次第引导科判 14-3-1a ༄༅། །菩提道次第引导科判 ༄༅། 菩提道次第引导科判 14-3-1b 那摩曼殊廓喀廓喀雅（藏文：ན་མོ་མཉྫུ་གྷོ་ཥཱ་གྷོ་ཥཱ་ཡ།，梵文天城体：नमो मञ्जुघोषाघोषाय，梵文罗马拟音：Namo Mañjughoṣāghoṣāya，汉语字面意思：顶礼妙音）。菩提道次第引导分四部分：为显示佛法的根源清净而宣说作者的伟大；为生起对教授的恭敬而宣说佛法的伟大；如何听闻和讲授具足二种伟大的佛法；以及如何以真实的教授引导弟子的次第。 第一部分分三点：以殊胜的种姓受生的方式；在此基础上获得功德的方式；获得功德后对佛法事业的作为。 在此基础上获得功德的方式分两点：广大学习而获得教理功德的方式；如理修习而获得证悟功德的方式。 证悟功德的方式分三点：具足增上戒律学；具足增上禅定学；具足增上智慧学。 第一点，具足增上戒律学分三点：具足别解脱戒的方式；具足菩萨戒的方式；具足明咒持明戒的方式。 具足增上禅定学分二点：共同的禅定；不共同的禅定。 具足增上智慧学分二点：共同的智慧；不共同的智慧。 14-3-2a 对佛法事业的作为分两点：在印度的事业；在西藏的事业。 第二部分，为生起对教授的恭敬而宣说佛法的伟大分四点：通达一切教法互不违背的伟大；一切经论显现为教授的伟大；轻易获得佛陀密意的伟大；重大恶行自然止息的伟大。 第三部分，如何听闻和讲授具足二种伟大的佛法分三点：听闻的方式；讲授的方式；以及最后共同应作的方式。 第一点分三点：思惟听闻佛法的利益；对佛法和说法者恭敬承侍；真实的听闻方式。 真实的听闻方式分两点：断除三种器皿的过失；依止六种意乐。 依止六种意乐分六点：视自己为病人；视说法者为医生；视所诠释的法为药物；精勤修持为疗病；视如来为殊胜士夫；生起佛法久住的意乐。 第二点，讲授佛法的方式分四点：讲授佛法的动机；
English
Collection of Teachings by Master Tsongkhapa JTs152 Outline of the Lamrim Teachings 14-3-1a ༄༅། །Outline of the Lamrim Teachings ༄༅། Outline of the Lamrim Teachings 14-3-1b Namo Manjughosha Ghoshaya (藏文：ན་མོ་མཉྫུ་གྷོ་ཥཱ་གྷོ་ཥཱ་ཡ།，梵文天城体：नमो मञ्जुघोषाघोषाय，梵文罗马拟音：Namo Mañjughoṣāghoṣāya，汉语字面意思：Homage to the sweet-voiced Manjushri). The Lamrim teachings have four parts: Showing the greatness of the author to establish the authenticity of the Dharma source; Showing the greatness of the Dharma to generate respect for the instructions; How to listen to and teach the Dharma that possesses both greatnesses; And the order of how to guide disciples with the actual instructions. The first part has three points: The manner of taking birth in an excellent lineage; The manner of acquiring qualities on that basis; The manner of acting for the benefit of the teachings after acquiring them. The manner of acquiring qualities on that basis has two points: The manner of acquiring the qualities of learning through extensive knowledge; The manner of acquiring the qualities of realization through proper practice. The qualities of realization have three points: Possessing higher discipline; Possessing higher concentration; Possessing higher wisdom. The first point, possessing higher discipline, has three points: The manner of possessing the vows of individual liberation; The manner of possessing the vows of a Bodhisattva; The manner of possessing the vows of a Vidyadhara. Possessing higher concentration has two points: Common concentration; Uncommon concentration. Possessing higher wisdom has two points: Common wisdom; Uncommon wisdom. 14-3-2a Acting for the benefit of the teachings has two points: The activities in India; The activities in Tibet. The second part, showing the greatness of the Dharma to generate respect for the instructions, has four points: The greatness of realizing that all teachings are not contradictory; The greatness of all scriptures appearing as instructions; The greatness of easily attaining the Buddha's intention; The greatness of great misdeeds naturally ceasing. The third part, how to listen to and teach the Dharma that possesses both greatnesses, has three points: The manner of listening; The manner of teaching; And the manner of what to do in common at the end. The manner of listening has three points: Thinking about the benefits of listening to the Dharma; Respectfully serving the Dharma and the speaker of the Dharma; The actual manner of listening. The actual manner of listening has two points: Abandoning the three faults of the vessel; Relying on the six thoughts. Relying on the six thoughts has six points: Thinking of oneself as a sick person; Thinking of the speaker of the Dharma as a doctor; Thinking of the teachings as medicine; Diligently practicing as curing the illness; Thinking of the Thus-Gone One as a holy person; Generating the thought of the Dharma abiding for a long time. The second point, the manner of teaching the Dharma, has four points: The motivation for teaching the Dharma; --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་ཕན་ཡོན་བསམ་པ། སྟོན་པ་དང་ཆོས་ལ་རིམ་གྲོ་བསྐྱེད་པ། 14-3-2b བསམ་པ་དང་སྦྱོར་བ་ཇི་ལྟ་བུས་བཤད་པ། ཡུལ་གང་ལ་བཤད་པ་དང་མི་བཤད་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །བཞི་པ་གདམས་པ་དངོས་ཀྱིས་སློབ་མ་ཇི་ལྟར་བཀྲི་བའི་རིམ་པ་ལ་གཉིས། ལམ་གྱི་རྩ་བ་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པའི་ཚུལ་དང་། བསྟེན་ནས་བློ་ཇི་ལྟར་སྦྱང་བའི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ངེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་སྤྲོས་ཏེ་བཤད་པ་དང་། སྐྱོང་ཚུལ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་དྲུག །བསྟེན་བྱ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་མཚན་ཉིད། སྟེན་བྱེད་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད། དེས་དེ་ཇི་ལྟར་བསྟེན་པའི་ཚུལ། བསྟེན་པའི་ཕན་ཡོན། མ་བསྟེན་པའི་ཉེས་དམིགས། དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་པའོ། །གསུམ་པ་དེས་དེ་ཇི་ལྟར་བསྟེན་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། བསམ་པས་བསྟེན་ཚུལ་དང་། སྦྱོར་བས་བསྟེན་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། བསྟེན་པའི་བསམ་པ་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་རྩ་བ་དད་པ་སྦྱང་བ་དང་། བཀའ་དྲིན་རྗེས་སུ་དྲན་ཏེ་གུས་པར་བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་སྐྱོང་ཚུལ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་ལ་གཉིས། སྐྱོང་ཚུལ་དངོས་དང་། དེ་ལ་ལོག་རྟོག་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཐུན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དང་། ཐུན་མཚམས་སུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སྦྱོར་བའི་ཆོས། དངོས་གཞི་ལ་ཇི་ལྟར་བསྐྱང་བ་དང་། མཇུག་ཏུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྤྱིའི་སྐྱོང་ཚུལ་དང་། སྐབས་འདིའི་སྐྱོང་ཚུལ་ལོ། །གཉིས་པ་བསྟེན་ནས་བློ་ཇི་ལྟར་སྦྱང་བའི་རིམ་པ་ལ་གཉིས། དལ་བའི་རྟེན་ལ་སྙིང་པོ་བླང་བའི་ཕྱིར་དུ་བསྐུལ་བ་དང་། སྙིང་པོ་ཇི་ལྟར་ལེན་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། དལ་འབྱོར་ངོས་བཟུང་བ་དང་། 14-3-3a དེ་དོན་ཆེ་བ་བསམ་པ་དང་། རྙེད་དཀའ་བ་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དལ་བ་དང་། འབྱོར་པའོ། །དེ་ལ་གཉིས། རང་འབྱོར་དང་། གཞན་འབྱོར་རོ། །གཉིས་པ་སྙིང་པོ་ཇི་ལྟར་ལེན་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། ལམ་སྤྱིའི་རྣམ་གཞག་ལ་ངེས་པ་བསྐྱེད་པ་དང་། དེ་ལ་སྙིང་པོ་ལེན་ཚུལ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་དུ་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་འདུ་ཚུལ་དང་། སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་སྒོ་ནས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་འཁྲིད་པའི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་གཉིས། སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་སྒོ་ནས་འཁྲིད་པའི་དོན་གང་ཡིན་པ་དང་། རིམ་པ་དེ་ལྟར་འཁྲིད་པའི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་གཉིས། རྒྱུ་མཚན་དངོས་དང་། དགོས་པའོ། །གཉིས་པ། དེ་ལ་སྙིང་པོ་ལེན་ཚུལ་དངོས་ལ་གསུམ། སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་དང་ཐུན་མོང་བའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་བློ་སྦྱང་བ་དང་། འབྲིང་དང་ཐུན་མོང་བའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་བློ་སྦྱང་བ་དང་། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་བློ་སྦྱང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཆུང་
Chinese
思惟利益，对导师和佛法生起恭敬心。 14-3-2b 如何以思惟和行为来阐述？阐述与不阐述的差别在哪里？第四，以实际教诲引导弟子的次第分为两部分：依止善知识作为道路的根本的方法，以及依止后如何修心的次第。第一部分分为两点：为了生起定解而略作 विस्तृत 阐述，以及简略地展示修持的方法。第一部分分为六点：应依止的善知识的特征，能依止的弟子的特征，以何种方式依止，依止的利益，不依止的过患，以及这些内容的总结。第三，以何种方式依止分为两点：以思惟依止的方式，以及以行为依止的方式。第一部分分为三点：总的展示依止的思惟，特别地修习根本的信心，以及忆念恩德而恭敬。第二，简略地展示修持的方法分为两点：实际的修持方法，以及对它的错误观念的驳斥。第一部分分为两点：在座上的本质中如何做，以及在座间休息时如何做。第一部分分为三点：加行之法，正行时如何修持，以及结尾时如何做。第二部分分为两点：总的修持方法，以及此时的修持方法。第二，依止后如何修心的次第分为两点：为了在闲暇的所依上获取精华而策励，以及如何获取精华的方法。第一部分分为三点：认识闲暇和圆满， 14-3-3a 思惟它的意义重大，以及思惟它难以获得。第一部分分为两点：闲暇和圆满。其中分为两点：自圆满和他圆满。第二，如何获取精华的方法分为两点：对总的道路的体系生起定解，以及实际的获取精华的方法。第一部分分为两点：一切经论都包含在三士道的道理中，以及展示通过三士道的门径依次引导的原因。其中分为两点：通过三士道的门径引导的意义是什么，以及展示如此依次引导的原因。其中分为两点：实际的原因，以及必要性。第二，实际的获取精华的方法分为三点：修习与下士夫共同的道路次第，修习与中士夫共同的道路次第，以及修习与大士夫的道路次第。第一部分分为三点：小
English
Thinking about the benefits, generating respect for the teacher and the Dharma. 14-3-2b How to explain with thought and action? What is the difference between explaining and not explaining? Fourth, the order of guiding disciples with actual instructions is divided into two parts: the method of relying on a spiritual friend as the root of the path, and the order of how to train the mind after relying on them. The first part is divided into two points: explaining in detail to generate certainty, and briefly showing the method of practice. The first part is divided into six points: the characteristics of a virtuous spiritual friend to be relied upon, the characteristics of a disciple who can rely on them, how to rely on them, the benefits of relying on them, the faults of not relying on them, and a summary of these contents. Third, how to rely on them is divided into two points: the way to rely on them with thought, and the way to rely on them with action. The first part is divided into three points: generally showing the thought of relying on them, especially cultivating the root of faith, and remembering their kindness and being respectful. Second, briefly showing the method of practice is divided into two points: the actual method of practice, and refuting the wrong views about it. The first part is divided into two points: how to do it in the essence of the session, and how to do it during the breaks between sessions. The first part is divided into three points: the preliminary practices, how to practice during the main practice, and how to do it at the end. The second part is divided into two points: the general method of practice, and the method of practice at this time. Second, the order of how to train the mind after relying on them is divided into two points: encouraging to obtain the essence on the leisure support, and how to obtain the essence. The first part is divided into three points: recognizing leisure and endowment, 14-3-3a Thinking about its great significance, and thinking about its difficulty to obtain. The first part is divided into two points: leisure and endowment. Among them, it is divided into two points: self-endowment and other-endowment. Second, the method of how to obtain the essence is divided into two points: generating certainty about the system of the general path, and the actual method of obtaining the essence. The first part is divided into two points: all the scriptures are included in the doctrine of the three types of individuals, and showing the reason for guiding in sequence through the gate of the three types of individuals. Among them, it is divided into two points: what is the meaning of guiding through the gate of the three types of individuals, and showing the reason for guiding in that order. Among them, it is divided into two points: the actual reason, and the necessity. Second, the actual method of obtaining the essence is divided into three points: cultivating the mind in the order of the path common to the small individual, cultivating the mind in the order of the path common to the medium individual, and cultivating the mind in the order of the path of the great individual. The first part is divided into three points: small --------------------------------------------------------------------------------