Tibetan
་སོགས་པ་ནི་ཐ་མལ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་འགལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་དང་ལྡན་ཡང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་དངོས་སུ་འགལ་བ་མེད་ལ། བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་ཁོ་ན་དང་ནི་དངོས་སུ་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། ཐ་མལ་པ་ཡི་རང་གི་གཟུགས་ཀྱི་ནི། །བདག་མེད་ལྡན་ཡང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པས། །འགལ་བ་དག་ནི་ཡོད་མིན་གང་གི་ཕྱིར། །འདི་ནི་བདེན་ཡང་དེར་ནི་བཟློག་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། 6-12-6b མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་བདེ་བའི་རྒྱུར་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཀའ་བ་བརྒྱ་ཕྲག་གིས་བསྟེན་ཅིང་འཁྲུག་པ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་བསྐལ་པ་མི་ཉུང་བས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ནི་སྐྱེས་བུ་མཆོག་གི་དོན་གྱི་ལམ་གྱི་རྒྱུ་ལེགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པའི་སེམས་འདི་ནི་དངོས་པོ་ཁོ་ནར་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་མ་ལུས་པ་དང་འགལ་བ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་བདེ་བ་ཚོགས་མེད་ཅིང་བདེ་བའི་ཐབས་མྱུར་བས་ན་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཁོ་ན་ལམ་གྱི་བདེ་བ་ཡིན་པར་རིགས་པའི་ཕྱིར་ན་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པས་སྟོན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འོ་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དཀའ་བས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། འགྲོ་བའི་དོན་བྱ་བ་ཁོ་ན་དགོངས་པའོ་འདི་ལྟར་ཡང་དང་པོ་ཁོ་ནར་འགྲོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ། འགྲོ་བ་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པ་ལ་ལྟ་བས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྨོན་པ་དང་འཇུག་པའི་མིང་ཅན་རྣམ་པ་གཉིས་བསྐྱེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཁོ་ནས་རྒྱུ་མེད་པར་མཆོག་ཏུ་མཉེས་གཤིན་པ་དག་གིས་འཇུག་པ་ནི་རང་གི་དགོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། དེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གནས་སྐབས་ན་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བའི་ཚུལ་གྱིས་བྱེད་ཅིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ལངས་པ་ན་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུའི་ཚུལ་གྱིས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ནི་དགོས་པ་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ནི་ཞར་ལ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྲིད་ཐ་དད་པར་ཞེན་པ་འཁོར་བར་ཞེན་པ་དེ་སྲིད་དུ་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་དང་དེའི་ཅིག་ཤོག་སྤང་བ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ 6-12-7a སོགས་པ་བྱ་བ་དང་མཆོད་རྟེན་ལ་ཕྱག་བྱ་བ་དང་། མཆོད་རྟེན་གྱི་ལས་ལ་སོགས་པ་ལ་ངེས་པར་ནན་ཏན་དུ་བྱའོ། །གཞན་ཡང་རིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང་སྐྱེས་བུའི་དོན་གཙོ་བོ་བསླུ་བ་མེད་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱན་ལས་ཀྱང་། གལ་ཏེ་གཉིས་མེད་ལ་བརྟེན་ནས། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོ
Chinese
因此，平凡之人的分别念与轮回的痛苦并不相悖。虽然具有无我之见，但与布施等行为并不直接冲突，只是与无我之见本身直接冲突。正如佛陀智慧尊者所说：‘平凡之人虽具无我之见，为何与布施等相悖？此为真实，然于彼处不可违。’ 极度的喜悦不会成为安乐之因，因为它具有舍的自性。经历成百上千的苦行，平息一切冲突的圆满菩提，也要经历无数劫才能获得。因此，度彼岸之法并非殊胜之人解脱道的善妙之因。这种坛城轮涅的觉性，与周而复始的一切痛苦相悖，它不执着于极度的喜悦和安乐，以快速获得安乐之法为因。因为唯有此道才是安乐，所以应以觉性来宣说。如果这样，那么布施等岂不是没有果报了吗？这需要通过苦行来证明，因为（诸佛）只考虑利益众生。因此，首先为了平息众生的痛苦，以怜悯之心生起希求菩提心和行菩提心这两种心，那些极其温顺的人并非为了自己的利益而行持。他们在禅定状态中，以欢喜和收摄的方式行持，从禅定中出定后，对于法和财物等不作意，行持无所缘的瑜伽等，像如意宝一样利益众生才是主要目的，如来果位是自然而然产生的。只要执着于差别，执着于轮回，就必须精进于十善业道，断除其过患，以及坛城 等行为，顶礼佛塔，从事佛塔事业等。此外，因为这合乎正理，与世尊所说的不欺骗众生主要利益的教言相关联。正如《宝鬘论》中所说：‘若依于无二，世间彼岸。’
English
Therefore, the ordinary person's conceptualizations do not contradict the suffering of existence. Although possessing the view of selflessness, it does not directly conflict with generosity and so forth, but only directly conflicts with the view of selflessness itself. As the Buddha, the Lord of Wisdom, said: 'Although the ordinary person possesses selflessness in their own form, why would it conflict with generosity and so forth? This is true, but it cannot be reversed there.' Extreme joy does not become a cause of happiness, because it is of the nature of equanimity. Even perfect enlightenment, which is attended by hundreds of hardships and the cessation of conflict, is to be attained through countless eons. Therefore, the way of the pāramitās is not a good cause for the path of the supreme being's purpose. This mind in the form of a mandala wheel contradicts all the sufferings of revolving in samsara, and because it is without the collection of extreme joy and happiness and is a swift means of happiness, it is the cause. Since this alone is reasonably the happiness of the path, it should be taught with awareness. If that is so, then are generosity and so forth without fruit? That is to be shown with difficulty, for the intention is only to do the benefit of beings. Thus, only in the beginning, for the sake of pacifying the suffering of beings, by seeing beings suffering, with compassion alone, generating the two aspects of bodhicitta, aspiration and action, those who are supremely gentle do not engage for their own need. Thus, in the state of samādhi, they act with the manner of delight and gathering, and when they arise from samādhi, in the state of engaging in actions without objectification, such as dharma and material things, doing the benefit of sentient beings like a wish-fulfilling jewel is the main purpose, and the Thus-Gone One arises incidentally. As long as there is attachment to difference and attachment to samsara, one must diligently engage in the path of the ten virtuous actions and abandon its faults, and in the mandala and so forth, prostrating to stupas, and engaging in stupa activities, and so forth. Furthermore, because it is reasonable and connected to the words of the Blessed One, which do not deceive the main purpose of beings. Similarly, it is said in the Garland [of Precious Gems]: 'If one relies on non-duality, the world beyond.' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ལ་ཟློག་བྱེད་ན། །འདི་ལའང་གྱིས་ཤིག་མིན་ཞེ་ན། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་གནས་སོ། །གལ་ཏེ་གཉིས་མེད་ཀྱིས་མགུ་ཀྱིས་མགུ་ཡོད། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཐ་སྙད་དུ་ནི་འཇུག་ཅེ་ན། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཀྱང་སོམས་ཤིག །ཅེས་གསུངས་སོ། །བླ་མའི་ཞལ་ལྔ་ནས་ཀྱང་། ཇི་སྲིད་དུ་ནི་ཐ་སྙད་ཡོད། །སྡིག་པ་སྤང་ཞིང་བསོད་ཉམས་ཚོགས་བསག་གྱིས་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་ལངས་ལ་རང་དང་གཞན་ཧེ་རུ་ཀའི་རྣམ་པ་ལྟ་བུར་སེམས་ཤིང་། གཡེལ་བ་མེད་པའི་ཡིད་ཀྱིས་བསོད་ནམས་མཉན་པ་དང་བཤད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ་ཞེས་སོ།། །།འདི་ཡང་རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་ཟིན་བྲིས་སུ་གནང་བའོ།། སརྦ་མངྒལཾ།། །། 6-12-7b empty page 目录 རྒྱལ་བས་བྱིན་དང་ཤཱནྟི་པའི་གསང་འདུས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་དང་འདུལ་བ་བྱིན་གྱི་སྒྱུ་འཕྲུལ་དཀྱིལ་ཆོག་གི་ཟིན་བྲི་བཞུགས་སོ། །
Chinese
如果能遣除，难道不也应该对这个（自性）这样做吗？这个（自性）本身即是安住之处。如果以无二的智慧感到满足，那么一切都将获得解脱。如果说要进入世俗谛，那么也应该思考来世。’ 上师的教言中也说：‘只要有世俗谛存在，就应该断恶行善，积累福德资粮。’ 然后，从该三摩地中起身，观想自己和他人如同黑汝嘎（Heruka）的形象，以不散乱的心，进行听闻、讲述等福德之事。 这也是尊者您亲自记录下来的。 萨瓦芒嘎朗（Sarva Mangalam）。 （空白页） 目录 胜者（佛陀）的加持、寂天（Shantipa）的《密集金刚》释论，以及《毗奈耶经》加持的幻化坛城仪轨的笔记。
English
If it can be removed, shouldn't it also be done to this (self-nature)? This (self-nature) itself is the place of abiding. If one is satisfied with non-duality, then all will be liberated. If it is said to enter into conventional truth, then one should also contemplate the next life.' The Guru's teachings also say: 'As long as there is conventional truth, one should abandon evil and accumulate merit and gather accumulations.' Then, arising from that samadhi, contemplate oneself and others as the form of Heruka, and with an undistracted mind, perform meritorious deeds such as listening and speaking. This was also recorded by the venerable one himself. Sarva Mangalam. (empty page) Table of Contents The blessings of the Victorious One (Buddha), Shantipa's commentary on the Guhyasamaja Tantra, and the notes on the mandala ritual of the Vinaya's blessings. --------------------------------------------------------------------------------