Tibetan
ེས་སུ་འགྲོ་བས་ན་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་ཅིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་ལ་རེག་སྟེ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཚད་མ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ལས་ཀྱང་། བསམ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ལ་གོམས་པར་བྱས་ན་དོན་དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་འཁྲུལ་པས་དབེན་པ། དྲི་མ་མེད་པ། འཇིག་པ་མེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཡང་དག་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟེན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ན་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་པ་ལས། གཉིས་ནི་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལྟར་རང་གི་ལྷ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས། ཉིན་རེ་བཞིན་ཡོངས་སུ་བསྐྱེད་པ་ནི་བསྐྱེད་པ་སྟེ། དེ་ལ་གནས་པ་ན་བསྐྱེད་པའོ། །རྫོགས་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་སྟེ། ཐབས་གསུམ་གྱིས་འབྲས་བུ་རྟོག་ནས། ཐབས་གོང་མ་བཞི་པའི་སྒོམ་པ་བརྟན་པོར་གྱུར་པས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཅི་རིགས་པར་སྐྱེས་ཤིང་རྫོགས་པར་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཞིང་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་དོན་ནི་རྫོགས་པའོ། །རྫོགས་པ་དེ་ཉིད་ལས་དང་པོ་བས་ཀྱང་། །ལྷག་པར་མོས་པས་དམིགས་པ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་ལྟར་རིམ་པ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་བཤད་ 6-12-3b པ་ཡིན་གྱི། རིམ་པ་གཅིག་གིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །ཡང་ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་པ་ལས། ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པས་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་སུ་འཇུག་གོ། །སྒྲུབ་པས་ནི་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་རོ། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་རོ། །དེ་སྐད་དུའང་། དེ་ལྟར་བྱེ་བྲག་རྟོགས་བྱས་ནས། །དངོས་གྲུབ་མཆོག་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །གཞན་དུ་བསྐལ་པ་སྟོང་དུ་ནི། །སངས་རྒྱས་སྐྱོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། །དངོས་གྲུབ་མཆོག་ནི་ཞི་བ་དག །འགྲུབ་པ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་བསྙེན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་མ་ལུས་པས་རིམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་རྡོ་རྗེ་ཅན་ཀུན་གྱི། །བཀའ་ནི་ཇི་ལྟར་བསྒོ་བ་བགྱི། །ཞེས་ཞུས་པའི་རིམ་པའི་དོན་དང་། ཁ་བསྐང་བའི་དོན་དེའི་ལན་ནི། ལས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལ། དྲག་ཤུལ་གྱི་ལས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་གང་གིས་སྦྱོར་བའི་ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པ་ལས་གསུངས་ཏེ། ཞེས་དང་། གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་སངས་རྒྱས་ཉིད་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ན། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོག་མོད་གཞན་གསུམ་པོས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་འཇུག་པའི་ཆེད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོག་ན། མོས་པས་སྤྱོད
Chinese
正如经文所说，'因为习惯于进入，所以没有显现的造作，自然成就，触及无分别的法界。' 在《量决定论》中也说：'如果习惯于具有思考自性的智慧，那么远离错误的、无垢的、不灭的真如智慧将会显现。' 因此，那些想要通过分别的智慧来证悟无分别菩提的人，应该依止世尊所说的正道，这是最终的结论。 第十八章说：'二者是两种瑜伽。' 如此，从完全融入自己的本尊等开始，每天不断生起的是生起次第，安住于此即为生起。圆满次第是完全的行持，通过三种方便证悟果位后，由于第四种更高方便的禅定变得稳固，对于一切事物，无论何种，都能在每个瞬间生起和圆满，所见即是完全行持的意义，即是圆满次第。与最初的生起次第相比，通过更大的虔诚来专注目标，这就是圆满次第。因此，这两种次第是相互依赖的，而不是仅仅依赖一种次第。' 又，第十八章说：'通过近取，进入无分别的法界。通过修持，达到完全清净的菩提心。通过大修持，成为如来。' 如是说：'因此，在区分了这些差别之后，应当修持殊胜的成就。否则，即使是千劫之中，诸佛救护者也无法成就寂静的殊胜成就。' 因此，通过所有近取等方便，逐渐获得菩提，这是确定的。' '所有金刚瑜伽士，如何奉行教诲？' 为了回答这个问题，以及补充说明，世尊宣说了'业'等内容。在第十三章中，讲述了如何运用与猛烈行为相符的手段。如果仅仅通过大修持就能获得佛果，那么仅仅通过这种方式就足够了，那么其他三种修持方式有什么用呢？如果菩萨们仅仅通过进入佛地的方便就足够了，那么通过虔诚的行为
English
As it is said, 'Because of habituation to entering, there is no manifest fabrication, and spontaneously accomplished, one touches the realm of non-discrimination.' Also, in the 'Determination of Valid Cognition': 'If one becomes accustomed to the wisdom that is the nature of thought, then the ultimate wisdom, devoid of delusion, immaculate, and imperishable, will be directly realized.' Therefore, those who wish to realize non-discrimination enlightenment through individual discrimination of the truth spoken by the Bhagavan should rely on it, which is the established conclusion. From the eighteenth chapter: 'The two are two kinds of yoga.' Thus, from the complete transformation into one's own deity and so forth, the daily generation is the generation stage; remaining in that is the generation. Perfection is complete conduct; having realized the fruit through three methods, because the meditation of the fourth higher method has become stable, one will see all things arising and perfecting in each moment, as appropriate. The meaning of complete conduct is perfection. Compared to the first generation, focusing on the object with greater devotion is the perfection stage. Thus, it is taught based on two stages, not just one stage. Also, from the eighteenth chapter: 'Through approximation, one enters the realm of non-discrimination. Through accomplishment, one becomes a Bodhisattva who has reached the ultimate purity of that very state. Through great accomplishment, one becomes a Tathagata.' As it is said: 'Thus, having discerned the distinctions, one should accomplish the supreme siddhi. Otherwise, even for a thousand kalpas, the Buddhas, the protectors, will not achieve the supreme siddhi of peace.' Therefore, it is certain that one will gradually attain enlightenment through all means such as approach. 'How should all Vajra Yogis follow the precepts?' To answer this question and to supplement the meaning, the Blessed One spoke of 'action' and so forth. In the thirteenth chapter, it is taught how to apply means that are in accordance with violent actions. If one could attain Buddhahood merely through great accomplishment, then that alone would be sufficient. What is the purpose of the other three? If Bodhisattvas only need the means to enter the Buddha-ground, then acting with devotion --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་པའི་ས་ལ་སོགས་པས་བཅུར་གཏོགས་པའི་སྦྱོར་བ་གཞན་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འདོད། ཡང་ན་ས་སྔ་མར་གཏོགས་པའི་སྦྱོར་བ་མེད་པར་སྦྱོར་བ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མར་བྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རིམ་པ་ནི་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་པ་འདི་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞིག་ཡིན་ 6-12-4a ཞེ་ན། དེའི་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་ཡིན་ཏེ། དེའི་གཟུགས་བརྙན་ནི་དེའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་དེ་རྣམས་འབྲས་བུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་བཞིན་དུ་བསྙེན་པ་ལ་སོགས་པ་ལའང་སྔ་མ་སྔ་མ་མེད་པར་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་མི་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་ཡིན་གྱི་དེ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན། དེ་ལས་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གཅིག་ཀྱང་དོན་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ན་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ལས་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན། གསུམ་པོ་དག་ལས་རིམ་གྱིས་རྟོགས་པའི་ས་ལ་གནས་པ་དེས་མཐར་ཐུག་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ཡིད་ཀྱིས་ཆོས་གང་དག་གོམས་པས་བོགས་ཕྱིན་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པ་ན། རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་པ་སྲིད་དེ། བྲམ་ཟེ་གཙང་མར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཐོད་པ་ཅན་ལ་དགའ་བ་བཞིན་ནོ། །བདག་ཅག་ལྟ་བུའི་སྙིང་རྗེ་དང་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པའང་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་རང་གི་རྒྱུད་དང་རིགས་མཐུན་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་སྲིད་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྱུར་བ་སྲིད་པའང་རྗེས་སུ་དཔག་གོ། །འགྱུར་བ་དེའང་ཉན་ཐོས་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་གོམས་པར་བྱས། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་དུ་བསྒྲུབས་པས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་ནི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་དཔག་ཏུ་མེད་པས། 6-12-4b སྔགས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བདེ་བ་དང་། བདེ་བར་སྤྱོད་པས་རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་ཐོབ་ནས་ཚེ་བཅུ་དྲུག་གིས་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །གསང་བ་འདུས་པ་ནི་རྒྱུད་རྣམས་ཀྱི་བླ་མའི་བླ་མ་སྟེ། ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཐབས་ཀྱི་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པར་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་འདིར་སྔགས་ཀྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུར་ཡན་ལག་དྲུག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དབང་དུ་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་མོའི་དཀྱིལ་ཆོག་འདུལ་བ་བྱིན་གྱིས་མཛད་པ་ལས། རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རྣམ་པའི་སེམས་འདི་འདྲ་བ་གཟུང་བ་དང་། འཛིན་པ
Chinese
如果因为地的次第等属于十种行，为何不希望用其他行来做什么呢？或者说，如果没有属于前地的行，就不能进行后后的行，因为次第是确定的。这个‘做’是什么呢？它本身不是， 而是它的影像而已。它的影像不是它的行为。如果认为因此它们没有结果，那么同样，对于亲近等，如果没有前前，就不能进行近取等，凡是不能做的都是影像而已，不是它本身，这样一来，就不能从中获得结果。因此，没有一个是能起作用的。如果说，那么如何说从大成就中会成佛呢？因为安住于从这三者次第证悟的地，最终会获得究竟。如果心思念的法通过习惯而变得纯熟，那么通过非常习惯，就有可能获得极端的究竟，就像婆罗门喜欢头盖骨一样。像我们这样的慈悲和智慧等也是如此，这是自性的理由。因此，这可以推断出对于和自己同类的人，慈悲等有可能达到极致，并且可以推断出他们有可能转变为佛法和菩提。这种转变是通过听闻者和到彼岸的痛苦，以及所有苦行的到彼岸，通过习惯和在无数劫中修行来实现的。瑜伽续部通过咒语和手印等无数方法， 通过咒语的诸神加持安乐和享受安乐，不会很久就能在此生获得极喜地，并在十六世中成佛。密集金刚是续部之王，被认为是此生获得菩提的殊胜方法，因为在此，六支瑜伽能自在地使所有咒语的诸神都加持。如《幻化网仪轨·调伏加持品》所说：‘执持和掌握如金刚持形象的心’。
English
If, because of the stages of the ground, etc., belonging to the ten practices, why not wish to do something with other practices? Or, without practices belonging to the previous ground, it is not possible to perform later and later practices, because the order is definite. What is this 'doing'? It is not the thing itself, but merely its image. Its image is not its action. If one thinks that therefore they are without result, then similarly, for approaching, etc., without the former, one cannot perform near attainment, etc. Whatever cannot be done is merely an image, not the thing itself. In that case, no result is achieved from it. Therefore, none of them are effective. If one says, then how is it said that one becomes a Buddha from great accomplishment? Because by abiding in the ground of gradual realization from these three, one ultimately attains the final goal. If the dharmas contemplated by the mind become refined through habituation, then through extreme habituation, it is possible to attain the ultimate extreme, just as Brahmins who practice purity delight in skull cups. Compassion and wisdom, etc., like ours are also like that; this is the reason of nature. Therefore, it can be inferred that for those of the same lineage as oneself, compassion, etc., are likely to reach the extreme, and it can also be inferred that they are likely to transform into the dharmas of the Buddha and Bodhi. This transformation is achieved through the Hearers and the suffering that goes to the other shore, and all the ascetic practices that go to the other shore, through habituation and practice over countless eons. The Yoga Tantra, through countless methods such as mantras and mudras, through the blessings of the mantra deities, ease and enjoyment of ease, one will not be long in attaining the Joyful Ground in this very life, and will become enlightened in sixteen lifetimes. The Guhyasamaja is the king of the tantras, and is said to be the supreme method for attaining Bodhi in this very life, because here, the six-limbed yoga freely enables all the mantra deities to bestow blessings. As it says in the chapter on taming and blessing in the *Vajramahabhairava Tantra*: 'Holding and grasping such a mind in the form of Vajradhara.' --------------------------------------------------------------------------------