Tibetan
བླ་མ་རིན་པོ་ཆེས་སྐྱབས་འགྲོ་གསུང་སྐབས་ཞལ་རྒྱུན། བླ་མ་རིན་པོ་ཆེས་སྐྱབས་འགྲོ་གསུང་སྐབས་ཞལ་རྒྱུན། ༈ བླ་མ་རིན་པོ་ཆེས་སྐྱབས་འགྲོ་གསུང་སྐབས་ཞལ་རྒྱུན་ནི། སྤྱིར་གསང་སྔགས་རྙིང་མ་བས་བླ་མ་དེ་ཉིད་གུ་རུ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་ངོས་འཛིན། གུ་རུ་རིན་པོ་ཆེ་དེ་ཉིད་ནི་མཆོག་གསུམ་ཀུན་འདུས། རྩ་གསུམ་ཀུན་འདུས། སྐུ་གསུམ་ཀུན་འདུས། ཆོས་སྐུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ནས་ད་ལྟའི་རྩ་བའི་བླ་མའི་བར་དུ་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་ངོ་བོ། ཁྱད་པར་རྡོ་རྗེ་སྤུན་གྲོགས་འདུས་པར་བསམ། དེ་ལྟ་བུའི་སྐྱབས་གནས་ཀུན་འདུས་གྱི་ངོ་བོ་བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་གཅིག་གིས་ཀྱང་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་པ་ཞལ་ཕྱག་གི་རྣམ་པ་མ་གསལ་ཡང་མངོན་སུམ་བཞུགས་ཡོད་སྙམ་པའི་མོས་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོག ། དེ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཡུལ་ཡིན། དེ་ནས་དེའི་མདུན་དུ་རང་གཞན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དལ་འབྱོར་བཅོ་བརྒྱད་ལྡན་པའི་མི་ལུས་རེ་ཐོབ་སྟེ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གུས་པས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་དམིགས། དེ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་པོའི་གང་ཟག་ཡིན། དེ་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་དུས་དེ་རིང་ནས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའམ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་མ་ཐོབ་བར་དུ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ་ཞེས་པའི་དོན་རེད། དམ་བཅའ་འཛིན་དགོས་ནི་རེད། དེ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་དུས་དང་དམ་བཅའ་ཡིན། དེ་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་འདི་ལས་སུས་སྐྱོབ་ན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་མ་གཏོགས་གཅིག་གིས་ཀྱང་མི་སྐྱོབ། དེ་ཉིད་ཤེས་ནས། ཤེས་ནས་བྱུང་བའི་དད་པ་ནི། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཞེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡུལ་དཀོན་མཆོག་ལ་དད་པ་ཡོད་དགོས། དུས་གསུམ་ཡིད་ཀྱི་འཁྲུལ་རྟོག་གང་སྐྱེས་ཀྱང་སྐྱབས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དྲན་པའི་དད་པ་ཡང་དག་ཞིག་སྐྱེས་ན། དེ་མ་ཐག་ཏུ་དེ་ཐམས་ཅད་རང་སར་གྲོལ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་འཆར་ནི་རེད། ལར་ཕྱག་རྫོགས་ཀྱི་ལྟ་བ་གང་ཉམས་སུ་བླང་ན་དད་པ་ཁོ་ན་གཙོ་བོར་བྱེད་དགོས། དེ་མིན་མི་རྟོགས། དེ་ནས་གྲོགས་ཚོགས་བསགས་སྒྲིབ་སྦྱང་ཞིག་ཡོད་ན་རྟོགས་གསུངས་སོ། །སེམས་བསྐྱེད་ནི་སྨོན་འཇུག་གཉིས་ལས། འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་པ་དེ་ཡིད་ལ་སྨོན་པ་སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད། དེ་ནས་རྒྱུ་ལ་དམ་བཅའ་བ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་དགེ་བ་ལ་འཇུག་པ་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད། དེ་ལྟ་བུའི་སྐྱབས་སེམས་བསྒོམ་པའི་དུས་སྤྱོད་ལམ་སྐབས་སུ་ཆུ་གཙང་ཡིད་དུ་འོང་བ། མེ་ཏོག་ཡིད་དུ་འོང་བ་གང་རིག་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་༼ཚོགས་ཞིང་གསལ་༽མཆོད་༼ཚོགས་བསགས་༽རང་གཞན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་༼སེམས་བསྐྱེད། ༽དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་སྐྱབས་འོག་ཏུ་༼བསྔོ་བ་སྨོན་ལམ་༽ཚུད་པར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་ཡིད་ལའང་བསམ་ན་དེ་བས་ཅི་ཡང་དགོས་ནི་མ་རེད། ༈ བདེ་བ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་བཞི་ནི། སངས་རྒྱས་འོད་དཔག་མེད་༼ཞིང་ཁམས་རྟེན་དང་བཅས་རེད། ༽མཆོད། ༼ཚོགས་བསགས། ༽རང་གཞན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་༼སེམས་བསྐྱེད་༽བདེ་བ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བར་༼བསྔོ་བ་སྨོན་ལམ་༽ཤོག་ཅིག ། ༈ མདོར་ན་རྣམ་དཀར་དགེ་བའི་ཆོས་གང་བསྒྲུབ་ཚེ་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་གྱིས་ཟིན་དགོས། མ་ཟིན་ན་རྐྱེན་ཁོང་ཁྲོ་དང་ཆད་ལྟ་སོགས་ཀྱིས་དགེ་རྩ་འཛད་པར་མདོ་ན་གསུངས་ཡོད། མདོ་ལ་ལར་གཞི་གསུམ་པོའི་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་འཛད་གསུངས། མཆོད་པ་ཡང་དེའི་ཤུགས་ན་ལོས་ཡོད། མདོ་ལ་ལར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པ་བསྲུང་བའི་གང་ཟག་གིས་སྨོན་ལམ་ཅི་བཏབ་ཐམས་ཅད་མི་འགྲུབ་པ་མེད་གསུངས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་འཛད་ཅེས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཁ་ཚོན་ཆོད་དཀའ། སྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བོད་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ན་མི་འཛད་པར་གསུངས་ཡོད། དེ་ནི་གསར་རྙིང་གཉིས་ཀས་ཕར་ཕྱིན་གསུམ་པོ་འཇོགབཟོད་པ་ཁྲོ་བའི་གཉེན་པོ་རེད། ལོས་ཡིན་བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་རེད། བརྩོན་འགྲུས་ཀུན་ལ་དགོས་པའི་ཉིས་མི་ལྟར་ཀུན་གྱི་གྲོགས་རེད། འདི་གསུམ་ལ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་ཐམས་ཅད་འདུ་ནི་རེད། དཔལ་སྤྲུལ་དང་ཞེ་ཆེན་རྒྱལ་ཚབ་སོགས་མཁས་གྲུབ་དུ་མའི་གསུང་སྒོ་མཐུན་པར་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་གྱིས་ཟིན་པའི་དགེ་རྩ་མི་འཛད་གསུངས་ཡོད། དེ་མཁས་པ་ཆེན་པོ་རེད་ནི་མདོའི་དགོངས་པ་ཞིག་བླང་ངེས་ཡིན་གྱི་རེད་གང་ཡིན་མི་ཤེས། དེས་ན་ཐོག་མར་རང་གི་ཀུན་སློང་ལ་བརྟགས་ནས་ཀུན་སློང་བཅོས་དགོས། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་དང་པོའི་མགོ །རྒྱ་གར་སྐད་མཚུངས་རང་རྒྱུད་ལ། །ལེགས་པར་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས། །ཟླ་མེད་བླ་མ་མཆོག་དེས་གསུངས། །ཞེས་པ་ལྟར་ཀུན་སློང་ལ་བརྟགས་ན་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་དང་གསུམ། དེ་ཡང་དགེ་བའི་ཀུན་སློང་ལ་རང་དོན་བསྒྲུབ་པའི་ཀུན་སློང་དང་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་པའི་ཀུན་སློང་གཉིས། མི་དགེ་བའི་ཀུན་སློང་ནི། ཚེ་འདིའི་ལྟར་སྣང་གི་བསྟོད་བཀུར་སྙན་གྲགས་སོགས་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་བསམ་པ་དང་ལྷ་མིའི་བདེ་འབྲས་ཙམ་དོན་དུ་གཉེར་བ་སོགས་ཡིན། ལུང་མ་བསྟན་ནི་གཞན་དོན་མ་ཚད་རང་དོན་ཙམ་ཡང་མ་དམིག
Chinese
上师仁波切说皈依时的口头传承。 上师仁波切说皈依时的口头传承。 ༈ 上师仁波切说皈依时的口头传承是：一般来说，宁玛派认为上师就是莲花生大师。莲花生大师本身就是三宝总集、三根本总集、三身总集。从法身金刚持到现在的根本上师之间的所有上师都包含在其中。特别是观想金刚兄弟聚集在一起。像这样，皈依处总集的自性，即使一个毛孔也了知和照见一切所知法，即使面容和手势不清晰，也只要有真实存在的想法就足够了。那是皈依的对境。然后，在那之前，观想自己和他人的所有众生都获得了具足十八暇满的人身，以身语意三恭敬皈依。那是皈依者。然后，皈依的时间是从今天开始直到获得菩提果位或圆满佛陀的果位之间，皈依之。这是它的意思。必须持守誓言。那是皈依的时间和誓言。然后，皈依的理由是：轮回的自性是痛苦，除了三宝之外，没有人能从中救度。了解了这一点之后，如经中所说：“了知之后生起的信心，是遍知者所喜悦的。”因此，必须对皈依境三宝有信心。无论何时生起过去、现在、未来三时的心的错觉，只要生起忆念皈依三宝的真实信心，当下一切都会自然解脱，佛陀的意旨就会显现。总之，无论修持大手印或大圆满的任何见解，都必须以信心为首要。否则，就不会证悟。然后，据说如果具备积资净障的助缘，就能证悟。生起次第和圆满次第两种， желаю достичь плода, это зарождение желания, а затем обязуюсь к причине, вступаю в добродетель тела, речи и ума, это зарождение вступления. 像这样，在修习皈依和发心的时候，在行为方面，要使用干净悦意的水。
English
Oral Tradition When Lama Rinpoche Speaks of Taking Refuge. Oral Tradition When Lama Rinpoche Speaks of Taking Refuge. ༈ The oral tradition when Lama Rinpoche speaks of taking refuge is: In general, the Nyingma school identifies the Lama as Guru Rinpoche. Guru Rinpoche himself is the embodiment of the Three Jewels, the embodiment of the Three Roots, the embodiment of the Three Kayas. He is the essence of all the Lamas who have transmitted from the Dharmakaya Vajradhara to the present root Lama. In particular, think of the Vajra brothers and sisters as being gathered together. Such a refuge, the essence of the totality, even a single pore knows and sees all knowable things, even if the appearance of the face and hands is not clear, it is enough to have the belief that it is actually present. That is the object of refuge. Then, in front of that, visualize yourself and all other sentient beings as having obtained a human body with eighteen leisures and endowments, and taking refuge with reverence in body, speech, and mind. That is the person who takes refuge. Then, the time of taking refuge is from today until the attainment of the essence of enlightenment or the state of complete Buddhahood, I go for refuge. That is what it means. It is necessary to keep the vows. That is the time and vow of taking refuge. Then, the reason for taking refuge is: Samsara is of the nature of suffering, and no one can save us from it except the Three Jewels. Knowing this, as it is said, "The faith that arises from knowing is pleasing to the All-Knowing One." Therefore, one must have faith in the object of refuge, the Three Jewels. Whenever delusions of the mind arise in the three times, if a true faith arises that remembers the Three Jewels of refuge, then immediately all of that will be liberated in its own place, and the intention of the Buddha will arise. In general, whatever view of Mahamudra or Dzogchen is practiced, faith alone must be made the main thing. Otherwise, one will not realize it. Then, it is said that if there is a gathering of friends to accumulate merit and purify obscurations, one will realize it. Generation of Bodhicitta is of two types: aspiration and application. Wishing in the mind to accomplish the fruit is the Bodhicitta of aspiration. Then, vowing to the cause, engaging in the virtue of body, speech, and mind is the Bodhicitta of application. Like that, when meditating on refuge and Bodhicitta, in terms of conduct, use clean and pleasing water.
Chinese
无论看到任何悦意的花朵，都说：愿三宝（显现福田）受到供养（积累资粮），愿自他一切有情（发起菩提心）都进入三宝的庇护之下（回向发愿）。心中也这样想，那就再没有什么更需要的了。 愿往生极乐世界的四种因是：供养无量光佛（是所依和能依的净土），（积累资粮），愿自他一切有情（发起菩提心）都往生极乐世界（回向发愿）。 总之，无论修持任何白净善法，都必须以加行、正行、后行三者摄持。如果未摄持，经中说，善根会被嗔恨和断见等损耗。有些经中说，布施这三种行为所生的福德会耗尽。供养也当然包含在其中。有些经中说，如果持守清净戒律的人，无论发什么愿都能实现，因此很难断定说戒律的福德会耗尽。关于禅修所生的福德，藏地新旧两派都说不会耗尽。这是因为新旧两派都将忍辱放在前三者中，忍辱是嗔恨的对治。当然，还有禅定和智慧。精进就像是任何时候都需要的伙伴一样，是所有人的朋友。所有的福德事业都包含在这三者之中。巴珠仁波切和雪谦嘉察等众多智者的观点一致，都说以加行、正行、后行三者摄持的善根不会耗尽。那些大学者们肯定引用了经部的观点，但具体是什么我就不知道了。因此，首先要观察自己的发心，然后修正发心。一切佛法的首要开端，如同印度梵语一样，在于自己的相续。无与伦比的上师曾说：要好好观察。就像这样，观察发心有善、不善和无记三种。其中，善的发心又分为成办自利的发心和成办他利的发心两种。不善的发心是：追求今生的名闻利养等世间八法的想法，以及只追求人天福报等。无记是指既不追求他利，也不追求自利。
English
Whatever pleasing flowers are seen, say: May the Three Jewels (manifesting the field of merit) be offered (accumulating merit), may all sentient beings, self and others (generating Bodhicitta), enter under the protection of the Three Jewels (dedication and aspiration). If you also think this way in your heart, then there is nothing more needed. The four causes for being born in Sukhavati are: Offering to Amitabha Buddha (the pure land with its support and supported), (accumulating merit), may all sentient beings, self and others (generating Bodhicitta) be born in Sukhavati (dedication and aspiration). In short, whenever you practice any white and virtuous Dharma, it must be encompassed by the three: preliminary, main practice, and concluding practice. If it is not encompassed, the Sutras say that the roots of virtue will be exhausted by anger and nihilistic views, etc. Some Sutras say that the merit arising from the giving of these three is exhausted. Offering is of course included in that. Some Sutras say that if a person who keeps pure morality, whatever prayers they make will all be fulfilled, so it is difficult to definitively say that the merit of morality will be exhausted. Regarding the merit arising from meditation, both the old and new schools in Tibet say that it will not be exhausted. This is because both the old and new schools place patience among the first three, patience is the antidote to anger. Of course, there are also Samadhi and wisdom. Diligence is like a companion needed at all times, it is a friend to all. All meritorious activities are included in these three. Paltrul Rinpoche and Zhechen Gyaltsab, etc., many wise and accomplished ones have the same view, saying that the roots of virtue encompassed by the preliminary, main practice, and concluding practice will not be exhausted. Those great scholars must have quoted the views of the Sutra Pitaka, but I don't know what it is specifically. Therefore, first examine your own motivation, and then correct your motivation. The primary beginning of all Dharmas, like Sanskrit in India, lies in one's own continuum. The peerless supreme Lama said: Examine it well. Like this, examining motivation has three types: virtuous, non-virtuous, and neutral. Among them, virtuous motivation is divided into two types: the motivation to accomplish one's own benefit and the motivation to accomplish the benefit of others. Non-virtuous motivation is: the thought of pursuing worldly gains such as praise, honor, and fame in this life, and only seeking the happiness of gods and humans, etc. Neutral refers to not even aiming for one's own benefit, let alone the benefit of others.