Tibetan
ནས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཁྲིད་ཚུལ་ཡོད་པར་གསུངས་ཀྱང་། འདིར་ཐོག་མ་ནས་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་ཡིན། མདོ་སྔགས་གང་གི་ལུགས་ལའང་ཞི་ལྷག་ཟུང་དུ་མ་འབྲེལ་བའི་ལྟ་བ་རྣམ་དག་ཞིག་མེད། གནས་པའི་ཐབས་གདམས་ངག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ནི་དད་པ་ཁོ་ན་ཡིན། གང་ཟག་ཐུན་མོང་ཡིན་པའི་དད་པ་ཅན་དེས་ནི་བླ་མ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་དང་བཀའ་དྲིན་དྲན་པ་དང་། ཡང་གསང་བླ་མེད་ཀྱི་ཟབ་གནད་ཤེས་པའི་དད་པ་དེའི་སྟོབས་ལས། མ་རིག་བདེན་འཛིན་གྱིས་དྲངས་པའི་དུས་གསུམ་ཡིད་ཀྱི་འཁྲུལ་བ་དང་། ཉམས་ཞེན་གྱི་ཤུན་པ་ཐམས་ཅད་སྤྲིན་ཆེན་ནམ་མཁར་དེངས་པ་ལྟར་དབྱིངས་སུ་དེངས་ནས། རྐྱེན་དབང་དུ་མི་འགྲོ་བར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་དགའ་སྤྲོ་དང་བཅས་པས་འཇུག་པ་ནི། དཔེར་ན་པདྨ་ཅན་གྱི་མཚོ་རུ་ངང་པ་ཞུགས་པ་དང་། དྲི་ཞིམ་པདྨོའི་ཚལ་དུ་བུང་བ་རྒྱུ་བ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་མིན་པའི་གང་ཟག་གཞན་མ་རྣམས་ཁམས་དང་མཐུན་པར་ཁྲིད་ཚུལ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་བདུན་ལྔ་གསུམ་སོགས་བསྟན། དམིགས་པའི་རྟེན་ལ་རྣམ་རྟོག་འདོན་བྱེད་ཧཱུྃ། གཅོད་བྱེད་ཕཊ༔ བག་ཆགས་བསྲེག་བྱེད་རཾ༔ སོགས་ལ་བསླབ་ཚུལ་བསྟན། གནས་པའི་གོ་སྐབས་གཏན་ནས་མི་རྙེད་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ལ། ལྷ་མིན་གཡུལ་འགྱེད་ཀྱི་ཁྲིད་འཇོག་ཚུལ་གསུངས། སློབ་མ་གཡོ་མེད་དྲང་པོ་རྫུན་མི་བཤད་པ་ཞིག་ཡིན་ན། བླ་མ་དེས་ཁམས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་འབྱེད་ཤེས་ན། ས་ཁམས་པ་དུབ་ཆ་ཆེ་བས་དྭངས་ཆ་འདོན་དགོས། རླུང་ཁམས་པ་འཚུབས་ཆ་དང་འཕྲོ་འཐོར་ཆེ་བས་ལྷོད་ཐབས་བསྟན་དགོས། མེ༵་ཁམས་པ་དེ་རིང་གོ་ན་སང་ཉིན་གླིང་ན་མེད་པས་དེ་ལ་གང་ཡང་ཡིན་མདོག་དང་བརྟན་པའི་ཐབས་དགོས། ཆུ༵་ཁམས་པ་གཏན་ཞེན་ཆེ་བས་ཉམས་སྣང་སྣ་ཚོགས་འཆར་ནའང་། དེ་ལ་ནམ་མཁའ་ལྷས་གང་། བར་སྣང་བདུད་སྲིན་གྱིས་གང་། ས་གཞི་འདྲེས་གང་བའི་ཉམས་སྣང་ཤར་ན་ཡང་སྤང་བླང་མེད་པར་རང་སྣང་ཡིན་ཚུལ་བསྟན་ནས་རིག་ཐོག་ཏུ་སྐོར་དགོས། ནམ༵་མཁའི་ཁམས་ནི་འབད་རྩོལ་དྲག་པོ་བྱས་ཀྱང་འཆིང་ཞེན་མེད་པར་དབྱིངས་སུ་ཞིག་པར་འགྱུར་བས་རང་ལམ་ལ་བཞག་ཆོག །དེས་ན་གནས་པའི་ཚེ་དྭངས་སྙིགས་གཉིས་ཕྱེ་ནས་དྭངས་ཆ་ཐོན་དགོས། དྭངས་ཆ་ལ་གསལ་ཆ་ཐོན་དགོས། མེད་ན་བྱིང་བས་དྭངས་ཆ་སྒྲིབ། རྨུགས་པས་གསལ་ཆ་སྒྲིབ་ནི་རེད། གསལ་ཆ་ལ་ལྷོད་ཆ་ཡོད་དགོས། དྭངས་གསལ་གྱི་དབྱིངས་ལ་ཤར་ཆ་འགག་མེད་ཅིག་ཡོད་དགོས། མེད་ན་གནས་ཆ་ཡོད་ཀྱང་གྲོལ་ཆ་མེད་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་ལྷ་དང་འདྲ་བར་གསུངས། དེས་ན་དྭངས་གསལ་གྱི་དབྱིངས་ལ་ཤར་ཆ་འགག
Chinese
据说有先导的引导方式，但这里从一开始就是止观双运。无论显宗密宗的哪种流派，都没有不与止观双运的纯正见解。安住的方法，所有诀窍之王，唯有信心。作为普通人的有信心者，忆念上师三宝的功德和恩德，以及了知甚深无上密法的信心的力量，由无明实执所牵引的三世意念的错乱，以及所有经验执着的皮囊，如乌云消散于天空般消散于法界。不随因缘所转，以专注的喜悦而进入，譬如天鹅进入莲花之湖，蜜蜂飞舞于芬芳的莲花丛中。不是这样的人，则根据其根器，宣说了二十一种、七种、五种、三种等引导方式。对于所缘的对境，遣除分别念的是吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽），断除的是帕（藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：帕），焚烧习气的是让（藏文：རཾ，梵文天城体：रं，梵文罗马拟音：raṃ，汉语字面意思：让）等，讲述了修习的方法。对于根本无法获得安住机会的人，讲述了阿修罗作战的引导安放方式。如果弟子是诚实正直、不撒谎的人，那么上师如果懂得分辨根器的差别，对于土大根器的人，因为疲惫沉重，必须去除浊气；对于风大根器的人，因为躁动散乱，必须教导放松的方法；对于火大根器的人，今天明白明天就无影无踪，因此需要任何情况下都显得稳重的方法；对于水大根器的人，因为执着强烈，即使出现各种各样的体验，如果出现天空充满神灵，空间充满魔鬼，大地充满鬼怪的体验，也要告诉他们没有取舍，一切都是自现，从而将他们引导到觉性上。对于空大根器的人，即使付出巨大的努力，也会因为没有执着而消融于法界，因此可以让他们保持在自己的道路上。因此，在安住的时候，必须区分精华和糟粕，去除浊气；在精华中，必须显现明性；如果没有，沉没会遮蔽精华，昏沉会遮蔽明性。在明性中，必须有放松；在明空之界中，必须有无碍的显现。如果没有，即使有安住，也没有解脱，就像禅定的天神一样。
English
It is said that there are guiding methods that precede, but here it is the union of shamatha and vipashyana from the beginning. In any tradition of Sutra or Tantra, there is no pure view that is not united with shamatha and vipashyana. The king of all methods and instructions for abiding is faith alone. The faithful person who is ordinary remembers the qualities and kindness of the Guru and the Three Jewels, and through the power of faith that knows the profound essence of the Secret Supreme, the delusions of the three times of mind caused by ignorance and clinging to reality, and all the husks of experiential attachment, dissolve into the expanse like great clouds dissolving into the sky. Without being subject to circumstances, one enters with single-pointed joy and delight, like a swan entering a lotus lake, or a bee flying through a fragrant lotus grove. For those who are not like this, twenty-one, seven, five, three, etc., guiding methods are taught according to their disposition. For the object of focus, the one that removes conceptual thoughts is Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：Hūṃ), the one that cuts is Phaṭ (藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：Phaṭ), the one that burns habitual patterns is Raṃ (藏文：རཾ，梵文天城体：रं，梵文罗马拟音：raṃ，汉语字面意思：Raṃ), etc., and the methods of practice are taught. For those who can never find an opportunity to abide, the method of placing the guidance of the Asura war is taught. If the student is unwavering, honest, and does not lie, and if the Guru knows how to distinguish the differences in dispositions, then for those with an earth disposition, because they are tired and heavy, the impurities must be removed. For those with a wind disposition, because they are agitated and scattered, the method of relaxation must be taught. For those with a fire disposition, if they understand it today, they are gone tomorrow, so they need a method of being stable and appearing to be something. For those with a water disposition, because they have strong clinging, even if various experiences arise, if experiences arise where the sky is filled with gods, the space is filled with demons, and the earth is filled with spirits, they should be told that there is no acceptance or rejection, that everything is self-appearance, and thus they should be turned towards awareness. For those with a space disposition, even if they make great effort, they will dissolve into the expanse without clinging, so they can be left on their own path. Therefore, when abiding, one must separate the pure from the impure and remove the impurities. In the pure, clarity must arise. If not, sinking obscures the pure, and dullness obscures the clarity. In the clarity, there must be relaxation. In the expanse of clarity and purity, there must be unobstructed arising. If not, even if there is abiding, there is no liberation, like the gods of meditative absorption.
Tibetan
་མེད་ཅིག་ཡོད་པ་ནི་ཕྱི་ནང་གང་དུའང་གཏན་ཞེན་གྱི་འཛིན་སྟངས་མེད་པའི་ལམ་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན། ལས་དང་པོ་པའི་ཕན་གནོད་མེད་པའི་རྟོག་པ་རྣམས་རྗེས་མཐུད་མེད་པར་གྲོལ་ན་ལྷག་མཐོང་ཙམ་པོ་ཞིག་ཡིན། ལྷག་མཐོང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ནི་འོད་གསལ་བའི་རིག་པ་ལ་ཟེར། དྲན་ཤེས་ཀྱིས་རྩིས་ཟིན་པའི་ཤར་ཆ་རྣམས་རྗེས་མཐུད་མེད་པར་གྲོལ་བ་འདི་ལ་འཁྲུལ་པ་གཏན་ནས་མི་ཟེར། འཁྲུལ་བ་ཞེས་པ་ནི་ཉམས་ལེན་བརྗེད་རྗེས་འབྱམས་སུ་ཤོར་བས་ཉོན་མོངས་རང་རྒྱུད་པ་དེ་ལ་འཁྲུལ་པ་ཟེར་བ་ཡིན། དེས་ན་འགྱུ་ཆ་ལ་གྲོལ་ཆ་ཡོད་དགོས། དེ་ལྟར་གནས་འགྱུ་གཉིས་རེས་མོས་ཚུལ་དུ་ཤེས་པ་དེ་ལ་ཕྱག་ཆེན་པས་རིག་པར་བཏགས་ཀྱང་། སེམས་རིག་ལ་ཤན་འབྱེད་པའི་གཞིའི་རིག་པ་དངོས་མིན། བློ་རིག་ཤེས་གསུམ་དོན་གཅིག་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པས་རྫོགས་ཆེན་པས་འདི་ལ་དྲན་ཤེས་ཟེར། སྤྱིར་ཀུན་རྟོག་ཐམས་ཅད་ལ་གཞིའི་དབྱིངས་དང་རིག་པའི་ཁྱབ་ཆ་ཡོད་པས་རྩལ་གྱི་རིག་པ་དངོས་ཡིན། དེ་ལྟར་སྣོད་བཅུད་འདི་དག་དབྱིངས་དང་རིག་པས་ཁྱབ་ཚུལ་ཤེས་ནས་རྦ་རླབས་རྒྱ་མཚོར་བསྐོར་བའི་མན་ངག་ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་རིག་པའི་དོན་ཕྱོགས་ཙམ་ཤེས་པ་ཡིན། དེ་ཡང་བྱིང་རྨུགས་སེལ་ཐབས། རྒོད་ན་ལྷོད་ཐབས། ཁམས་གསུམ་དང་སྐུ་གསུམ་གྱི་རྣམ་དབྱེ་སོགས་ཡིན་མིན་གྱི་སྟངས་ལེགས་པར་ཕྱེ་ནས་རྒྱུན་ཏུ་བསྐྱངས་ན་དགའ་སྡུག་གི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་དེ་ཉིད་རང་སེམས་ལས་ཤར་ཞིང་དེ་ཉིད་དུ་ཐིམ་པའི་གནད་ཤེས། དགའ་སྡུག་གི་སྣང་བ་ནི་ཕྱི་ནང་གང་དུའང་རང་མཚན་དུ་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད་ཀྱང་། ཡུལ་རྐྱེན་གྱིས་བསླངས་བའི་སེམས་ཀྱི་ཉེར་ལེན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལུང་ལས། སྐྱེ་བོ་མཛའ་བོ་མཐོང་ན༴ སོགས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་དགའ་སྡུག་གི་སྣང་བ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་འོད་གསལ་གྱི་དབྱིངས་ལས་ཤར་བའི་སྟོང་གཟུགས་ཉག་གཅིག་ཡིན་པར་ཤེས་དགོས། དེ་ཉིད་དུ་ཐིམ་ཚུལ་དུས་འཁོར་ལུང་དྲངས། ཐིམ་ཞེས་པ་ནི་ས་རྡོ་སོགས་བེམ་པོ་འདི་དག་སེམས་ལ་ཐིམ་པ་ལྟ་བུ་མིན་ཏེ། བཟང་ངན་བར་མའི་རྟོག་པ་རྣམས་དབྱིངས་ལས་ཤར་ཞིང་དབྱིངས་སུ་རང་དེངས་ལ་འགྲོ་བའམ་གྲོལ་བའི་ཚུལ་ཡིན། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རང་སྣང་དུ་ངོ་འཕྲོད་ཅེས་པ་ནི་ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པ་དང་། སྔགས་བླ་མེད་གཉིས་ཀའི་སྣང་སེམས་གཉིས་གཅིག་ཡིན་པར་འདོད། ཡུལ་སྣང་བ་ལ་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་ཡུལ་ཅན་སེམས་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ཚུལ་མི་མཚུངས་
Chinese
存在着某种“无”，那是内外任何执着都没有的正确的道相。 初学者无益无损的念头，若能无有后继地解脱，那只是一种单纯的胜观。 一切胜观之王，指的是光明之觉性。 忆念所及的显现，若能无有后继地解脱，这根本不叫做错乱。 错乱指的是，忘记了修习之后，放任自流，烦恼自然生起，这叫做错乱。 因此，动摇之处必须有解脱之处。 像这样，了知住与动摇二者交替的方式，大手印称之为觉性，但并非区分心与觉性的根本觉性本身。 智慧、觉性、识三者，意义相同，只是名称不同，因此大圆满称此为忆念。 一般来说，一切分别念都具有基之法界和觉性的遍及，因此是本来的觉性。 像这样，了知器情世界被法界和觉性遍及的方式，就稍微了解了波浪回旋于大海中的窍诀，以及慈悲遍及一切的觉性之义。 还有，遣除昏沉之法，躁动时放松之法，三界和三身的差别等，好好区分是否正确，恒常修持，那么喜悦和痛苦的各种显现，要知道那只是从自心显现，并且在那之中消融的关键。 喜悦和痛苦的显现，无论内外，没有丝毫自性成立，但却是因外境的缘起而产生的心的近取因。 如佛在律藏中所说：“若见悦意之人……”等等。 因此，要知道所有这些喜悦和痛苦的显现，都是从光明之法界显现的唯一的空色。 在那之中消融的方式，引用时轮经的教证。 所谓消融，并非指土石等物质消融于心，而是指善恶中庸的念头从法界显现，并且在法界中自然消散或解脱的方式。 所谓一切显现都认识为自心的自显现，是指波罗蜜多乘和无上密乘都认为显现与心二者是一体的。 因为外境显现有形状和颜色，而有境的心没有，因此二者方式不同。
English
The existence of a certain "absence" is the correct sign of the path, free from any clinging to inner or outer. If the thoughts of a beginner, which are neither beneficial nor harmful, are liberated without continuation, that is merely a simple vipassanā. The king of all vipassanā is called the luminosity of awareness. The appearances that are grasped by memory, if liberated without continuation, are definitely not called delusion. Delusion is when one forgets practice and becomes unrestrained, and afflictions arise naturally; that is called delusion. Therefore, there must be a liberation point in the movement. In this way, understanding the alternating manner of abiding and movement, Mahāmudrā calls it awareness, but it is not the actual fundamental awareness that distinguishes mind and awareness. Intelligence, awareness, and consciousness are the same in meaning, only different in name; therefore, Dzogchen calls this memory. In general, all conceptual thoughts have the expanse of the ground and the pervasiveness of awareness, so it is the actual awareness of skill. In this way, understanding how these containers and contents are pervaded by the expanse and awareness, one understands a little of the meaning of the instructions of the waves circling in the ocean, and the all-pervasive awareness of compassion. Also, the method of dispelling dullness, the method of relaxing when agitated, the distinctions of the three realms and the three kāyas, etc., if one distinguishes well whether they are correct or not and constantly cultivates them, then the various appearances of joy and sorrow, know that the key is that they arise from one's own mind and dissolve into it. The appearances of joy and sorrow, whether inner or outer, do not have even a particle of inherent existence, but they arise from the mind's proximate cause, which is caused by external conditions. As the Buddha said in the Vinaya Sutra, "If one sees a pleasing person..." etc. Therefore, know that all these appearances of joy and sorrow are the sole empty form arising from the expanse of luminosity. The way to dissolve into it is quoted from the Kalachakra scripture. Dissolving does not mean that material things like earth and stones dissolve into the mind, but rather that thoughts of good, bad, and neutral arise from the expanse and naturally dissipate or liberate in the expanse. To recognize all appearances as the self-appearance of the mind means that both the Paramita Vehicle and the Unsurpassed Tantra consider appearance and mind to be one. Because external appearances have shapes and colors, while the mind that possesses them does not, the two are different in manner.