Tibetan
ཞིབ་མོ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ། ཞིབ་མོ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ། ཞིབ་མོ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས། ཨོཾ་སྭཱ་སྟི་སིདྡྷི་རསྟུ། གང་ཞིག་དངོས་ཀུན་འདབ་བརྒྱ་ལས། །ཡེ་ཤེས་སྦྲང་རྩིར་སྤྱོད་བྱེད་པ། །དེ་ལ་འཁྲུལ་བར་སེམས་བྱེད་ན། །རིགས་པས་འབད་དེ་གསལ་བར་བྱ། །རྒྱལ་བས་གསུངས་པའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱང༌། །མདོར་ན་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར། །རྒྱུ་ཡི་ཐེག་པའི་སྡེ་སྣོད་དང༌། །འབྲས་བུ་རིག་འཛིན་སྡེ་སྣོད་དོ། །དང་པོའང་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱི་ལམ། །རྫོགས་དང་མ་རྫོགས་དབྱེ་བ་ཡིས། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་དང་ཐེག་དམན་གྱི། །སྡེ་སྣོད་གཉིས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན། །བདག་ཉིད་ངེས་པར་འབྱུང་འདོད་དང༌། །འགྲོ་བ་སྒྲོལ་འདོད་བློ་ཆེན་དང༌། །ཤིན་ཏུ་དབང་པོ་རྣོན་པོ་ཡིས། །གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་དགོངས་ནས་ནི། །ཉན་ཐོས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དང༌། །སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཚེགས་ཆུང་དུས་ནི་མྱུར་བ་རུ། །བྱང་ཆུབ་ཐོབ་འདོད་དེ་དབང་རྣོ། །སྐུ་ཡི་རྣམ་པ་མི་སྒོམ་ཞིང༌། །བདེ་བ་དམ་པ་མེད་པས་ན། ། གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ངལ་བྱས་ཀྱང༌། །ད་དུང་མཐར་ཐུག་ཐོབ་མ་ཡིན། །མདོ་ལས་བཤད་པའི་ཆེ་བ་དག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཡོད་མིན། །དེ་ཕྱིར་ཚུལ་གཉིས་ཐོབ་བྱ་ཡི། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ལ་ཁྱད་པར་མེད། །སངས་རྒྱས་གཉིས་སུ་འདོད་ན་ནི། །ཐེག་པ་བཞི་པ་ཅིས་མ་ཡིན། །མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར། །བཟང་ངན་མེད་ན་ཅི་ཞིག་ཁྱད། །ཅུང་ཟད་མངོན་རྟོགས་ཁྱད་ཡོད་ཀྱང༌། །ཕལ་ཆེར་མཚུངས་ཕྱིར་གཅིག་ཅེ་ན། །ཉན་ཐོས་དང་ནི་རང་རྒྱལ་གྱི། །ཐེག་པའང་གཅིག་ཏུ་སྨྲ་བར་བྱོས་སོ། །ཐོབ་བྱའི་ཡུལ་ལ་ཁྱད་མེད་ཀྱང༌། །ལམ་དེས་ཐོབ་དང་མི་ཐོབ་ཁྱད། །རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་ཙམ་ལའང༌། ཁྱད་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་གཞུང་ལུགས་ལས། །སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་སྐུའི་རྣམ་པ་དང༌། །མཐུན་པ་ལམ་དུ་བྱེད་མོད་ཀྱི། །གཟུགས་སྐུའི་རྣམ་པ་ལམ་བྱེད་མེད། །འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་བདེ་བ་ཞེས། །བཤད་ཀྱང་དེ་ཡི་ལམ་མ་བསྟན། །འབྲས་བུ་རྒྱུ་ལས་གཞན་མིན་ཕྱིར། །འདི་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཆེ་བ་ཡིན། །སྦྱིན་སོགས་བསོད་ནམས་ཚོགས་རྫོགས་ཤིང༌། །སྨོན་ལམ་མཐུ་ལས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ། །འབྱུང་བར་འགྱུར་ན་ཆོས་སྐུ་ཡང༌། །སྨོན་ལམ་མཐུ་ལས་ཅིས་མི་འབྱུང༌། །གོམས་པ་སྔོན་ དུ་མ་གྱུར་པས། །དེ་མི་འབྱུང་ན་གཟུགས་སྐུ་ཡང༌། །འབྱུང་ཞེས་བརྗོད་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ལྷ་རུ་སྐྱེ་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི། །མཐུ་ལས་བྱུང་གི་ལྷ་ཉིད་དང༌། །རྣམ་པ་མཐུན་པ་ཅི་ཞིག་དགོས། །དེ་ཕྱིར་ལྷག་པ་མིན་ཞེ་ན། །སྐྱེ་འདི་ཉིད་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས། །ལྷ་རུ་འགྱུར་བ་འགའ་ཡང་མེད། །བྱིས་པའི་མིག་དག་འཕེལ་བ་ལས། །མཐུ་ལྡན་རིང་དུ་མཐོང་བར་འགྱུར། །རྣམ་སྨིན་རྒྱུ་ནི་འབའ་ཞིག་གིས། །གཟུགས་སྐུ་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བར་སྲིད་ཉིད། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པར་སྐྱེད་བྱེད་དམ། །བསོད་ནམས་རྣམ་སྨིན་བྱེད་སེམས་ཀྱི། །ལུས་མཆོག་མཚན་དཔེས་བརྒྱན་པ་འབྱུང༌། །དེ་ཡི་རྒྱུ་མཐུན་འབྲས་བུ་ནི། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཁོ་ན། །འོན་ཀྱང་སྒོམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །སྐྱེ་བ་གཅིག་ལ་སྐུ་མི་འགྲུབ། །གཞན་ཡང་རྒྱལ་བའི་སྐུ་སྒོམ་པ། །སངས་རྒྱས་རྗེས་དྲན་ཡིན་གསུངས་ན། །ལྷ་ཡི་རྣམ་པ་སྔགས་བསྐྱེད་འདི། །སངས་རྒྱས་རྗེས་དྲན་ཅིས་མ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་འདི་ནི་བསྟེན་བྱ་སྟེ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་མེད་པས་ན། །དེས་ཀྱང་ཐབས་མང་ཉིད་འགྱུར་ཏེ། །དེ་བསྟན་གང་ཡིན་འདི་རུ་ཡོད། །སྟོང་ཉིད་ལྷ་ཡི་སྣང་བ་ཡིས། །ཐ་མལ་སྣང་བ་འགོག་བྱེད་དེ། །རྣམ་པ་འགལ་བའི་མཐུ་ཉིད་ཡིན། །སྦྱིན་སོགས་དགེ་བས་དེ་ལྟར་མིན། །སེམས་ནི་སྒོམ་པའི་གཟུགས་སུ་སྣང༌། །སེམས་ཀྱི་ཚུལ་ལས་ལུས་འགྲུབ་པས། །སྒོམ་པས་ཚེ་འདིར་མི་འགྲུབ་མིན། །ལྷན་སྐྱེས་བག་ཆགས་ཟློག་པའི་ཕྱིར། །སྟོང་ཉིད་སྒོས་ཀྱི་བདེ་བ་མིན། །ཇི་སྙེད་ཤེས་ཕྱིར་ཤེས་བྱ་ནི། །ཀུན་ལ་སློབ་ཅེས་འགལ་བར་སྨྲ། །སྟོང་ཉིད་རང་བཞིན་ཚུལ་ཞུགས་ན། །བདེ་བའང་ཀུན་རྫོབ་ཚུལ་ལ་ཞུགས། །དེ་ཕྱིར་སྒོམ་སྟེ་སྙིང་རྗེ་བཞིན། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད། །མི་ཤེས་འཁྲུལ་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ན། །ཤེས་ན་བདེ་བ་ཀུན་འཐོབ་ཕྱིར། །རང་བཞིན་ བདེ་བ་ཅིས་མ་ཡིན། །མི་རྟག་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་གྱི། །འདུ་ཤེས་འཁྲུལ་མེད་སྐྱེ་བར་གསུངས། །རང་བཞིན་འཇིག་མེད་ལ་བདེ་བའི། །འདུ་ཤེས་འཁྲུལ་བ་མེད་པ་འབྱུང༌། །བདེ་མིན་བདེ་བར་འདུ་ཤེས་ན། །འདུ་ཤེས་འཁྲུལ་བ་ཅི་ཕྱིར་མིན། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ལ་སོགས་པ། །ཇི་སྙེད་ཆོས་ཀུན་སྒོམ་བྱེད་ན། །བདེ་བ་ཁོ་ནས་ཅི་ཞིག་ཉེས། །སྔགས་དང་ལས་ཚོགས་དངོས་གྲུབ་སོགས། །ཐབས་མང་གཞན་ཡང་འདིར་ཡོད་དོ། །དཀའ་བ་མེད་པར་མྱུར་འགྲུབ་པས། །སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཁྱད་པར་འཕགས། །འདོད་ཆགས་ལམ་བྱེད་མི་བྱེད་ཀྱང༌། །མདོ་དང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་མཐོང༌། །སྔགས་དང་རྒྱུ་སྦྱོར་ལམ་གྱིས་ནི། །དངོས་གཞི་སྟོན་དང་མི་སྟོན་ཁྱད། །བདེ་དང་མྱུར་བའི་ཁྱད་པར་གྱི། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་གཙོ་བོའི་ག
Chinese
ཞིབ་མོ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ། ཞིབ་མོ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ། ཞིབ་མོ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས། 嗡 斯瓦斯德 悉地 惹斯图。（藏文：ཨོཾ་སྭཱ་སྟི་སིདྡྷི་རསྟུ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ svāsti siddhi rastu，汉语字面意思：嗡，吉祥，成就，如是）。 何者于诸事物百瓣中，以智慧享用蜂蜜，若于彼作迷乱之想，当以理智努力而明之。 胜者所说之教藏，总而言之成二种，即因之乘之教藏，与果之持明教藏。 初者亦由胜者子之道，圆满与未圆满之差别，而示现波罗蜜多与下乘之教藏二者。 自身欲决定生起，与欲度脱有情之大慧，及甚为根器敏锐者，观待所化诸众而，宣说声闻波罗蜜多，与密咒之乘。 费力小而时间速，欲得菩提彼根利，不修身之形相，亦无殊胜安乐故，虽于三无数劫勤劳，然至今未得究竟果。 经中所说之伟大，菩萨无有，是故二者所获之，圆满佛陀无差别。 若谓佛陀有二者，何不为第四乘耶？ 究竟归为二乘，无好坏则有何别？ 稍有现证之差别，然大体相同故谓一，则声闻与独觉之，乘亦当说为一也。 所获之境虽无别，然由道得与不得有别，仅修自性空性亦，无有差别也。 波罗蜜多之论典中，虽有与离戏法身之形相，相符顺者作为道，然无以色身之形相为道者。 虽说果为佛陀安乐，然未示彼之道，果非异于因故，此乃密咒之伟大。 布施等福德资粮圆满，与由愿力之威力，而生色身，若尔法身亦，何不从愿力之威力生？ 串习若未先 前已成，彼若不生则色身亦，能说为生则不能也。 生为天人由戒律之，威力所生，然天人与，形相相同有何用？
English
Zhib mo rnam par 'byed pa. Zhib mo rnam par 'byed pa. Zhib mo rnam par 'byed pa zhes bya ba bzhugs. Om Svasti Siddhi Rastu. Whoever, from the hundred petals of all things, enjoys the nectar of wisdom, if one thinks confusedly about that, one should strive with reason to clarify it. The collections of teachings spoken by the Victorious Ones, In short, they become two types: The collection of teachings of the causal vehicle, And the collection of teachings of the fruition, the Vidyadhara. The first, too, is the path of the Victorious One's offspring, By the distinction of complete and incomplete, It is taught as two collections of teachings: The Paramita and the Inferior Vehicle. Those who wish to certainly arise themselves, And those great-minded ones who wish to liberate beings, And those with extremely sharp faculties, Considering the disciples to be tamed, The Sravaka Paramita, And the Mantra Vehicle are taught. With little effort and quick time, those sharp-witted ones wish to attain enlightenment. Without meditating on the form of the body, And without supreme bliss, Even if one labors for three countless eons, Still, the ultimate is not attained. The greatness spoken of in the Sutras, is not possessed by the Bodhisattvas. Therefore, the attainment of these two ways, is no different from the complete Buddha. If one considers there to be two Buddhas, Why not a fourth vehicle? Ultimately, it becomes two vehicles, If there is no good or bad, what is the difference? Although there is a slight difference in direct realization, If one says they are mostly the same, then the Sravaka and Pratyekabuddha, vehicles should also be said to be one. Although there is no difference in the object to be attained, There is a difference in whether it is attained or not attained by that path. Even just meditating on emptiness of inherent existence, There is no difference. In the treatises of the Paramita, Although there is conformity with the form of the Dharmakaya free from elaboration, It is made into the path, but, the form of the Rupakaya is not made into the path. Although it is said that the fruit is the bliss of Buddhahood, the path to it is not shown. Since the fruit is not different from the cause, This is the greatness of Mantra. Generosity and so forth, the accumulation of merit is complete, And from the power of aspiration, the Rupakaya, If it arises, then the Dharmakaya also, Why does it not arise from the power of aspiration? If familiarity has not previously become, If that does not arise, then the Rupakaya also, It is not possible to say that it arises. Being born as a god is from the power of morality, But what is the use of the god himself, And the similarity in form?
Chinese
哦。因此若说没有更殊胜，那么在此生以戒律，也没有变成天人的。孩童的眼睛增长后，有能力长久见到。仅以异熟果的因，想要成就色身，乃是菩萨的中阴身，能生起圆满受用吗？以福德成熟所生的心，其殊胜之身以妙相庄严而生。它的同类因的果，唯是圆满受用身。然而因为没有禅修，一生成就身是不可能的。另外，观修胜者身，若说是忆念佛陀，那么天神的形象以咒语生起，为何不是忆念佛陀？因此这应当修习，因为它在波罗蜜多中没有，因此它也变成众多方便，凡是它所开示的，这里都有。以空性天神的显现，遮止了庸常的显现，这是相违的力量。布施等善业不是这样。心显现为禅修的形象，从心的状态成就身体，因此禅修今生不能成就并非如此。为了遣除俱生习气，空性不是特有的安乐。为了知晓多少，知晓所知，说向一切学习是相违的。空性自性之理趣入，安乐也趣入世俗之理。因此禅修如慈悲等，心的自性是空性。若因不知而迷惑是痛苦，若知晓则能获得一切安乐，为何不是自性安乐？从无常产生痛苦的，据说不错误的想产生。自性不坏灭而有安乐的，不错误的想会产生。若将非安乐想为安乐，为何不是颠倒想？缘起等，凡是诸法都修习，唯独安乐有什么过失？咒语和事业等成就等，其他众多方便也在这里。无有困难而快速成就，因此咒语的乘是特别殊胜的。贪欲作为道用或不用，在经和咒的道理中都能见到。以咒语和合修道，是否开示真实和不开示的差别。以安乐和快速的差别，金刚乘是主要的。
English
O. Therefore, if it is said that there is nothing more excellent, then in this life, even with discipline, there is no becoming a god. When the eyes of children grow, they will be able to see far for a long time. If one wishes to accomplish the form body with only the cause of the ripening result, it is the intermediate state of the Bodhisattva, which can generate perfect enjoyment? The mind born from the ripening of merit, its excellent body is born adorned with excellent marks. The result of its homogeneous cause is only the body of perfect enjoyment. However, since there is no meditation, it is impossible to achieve the body in one lifetime. Furthermore, if meditating on the body of the Victorious Ones is said to be remembering the Buddha, then why is the form of the deity generated by mantra not remembering the Buddha? Therefore, this should be practiced, because it is not in the Paramitas, so it also becomes many methods, and whatever it teaches is all here. The appearance of emptiness deities prevents ordinary appearances, and this is the power of contradiction. Generosity and other virtues are not like that. The mind appears as the form of meditation, and the body is accomplished from the state of mind, so it is not that meditation cannot be accomplished in this life. In order to reverse innate habits, emptiness is not a special happiness. In order to know how much, knowing what is to be known, it is contradictory to say to learn everything. If the nature of emptiness enters into reason, then happiness also enters into the reason of convention. Therefore, meditate like compassion, the nature of the mind is emptiness. If suffering is caused by ignorance and delusion, if one knows, one can obtain all happiness, why is it not natural happiness? From impermanence, it is said that the perception of suffering arises without error. The perception of happiness arises without error in the indestructible nature. If one perceives non-happiness as happiness, why is it not a reversed perception? Dependent origination, etc., if all phenomena are practiced, what fault is there in happiness alone? Mantras and activities such as accomplishments, and many other methods are also here. Without difficulty, it is quickly accomplished, so the vehicle of mantra is particularly excellent. Whether desire is used as a path or not, it can be seen in the principles of Sutra and Mantra. The difference between whether the mantra and the combined path show the reality or not. With the difference of ease and speed, the Vajra Vehicle is the main one.