Tibetan
ཟབ་དོན་ཉེར་གཅིག་པ། ཟབ་དོན་ཉེར་གཅིག་པ། ཟབ་དོན་ཉེར་གཅིག་པ་བཞུགས་སོ། ཨོཾ་སྭཱ་སྟི། ཟབ་མོ་གཟིགས་པ་རྣམས་ལ་ནི། །བཞེད་དགོངས་འགལ་བ་མི་སྲིད་སྙམ། །འོན་ཀྱང་གདུལ་བྱ་ཐ་དད་དང༌། །དགོས་པའི་དབང་གཟིགས་ཐ་དད་བསྙད། །འདིར་ཆོས་རྗེ་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ་རྟོན་པ་བཞི་ལྡན་དང༌། པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་རྒྱལ་བ་ཤཱཀྱ་མཆོག་ལྡན་གཉིས། གཞན་སྟོང་དབུ་མའི་ལྟ་སྒོམ་གྱི་གནད་གཅིག་ཀྱང༌། གནས་སྐབས་ལྟ་བ་དེ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་སྐབས། གྲུབ་མཐའ་མི་འདྲ་བ་ཐན་ཐུན་མང་དག་ཡོད་པ་རྣམས་འདིར་ངོས་བཟུང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཤཱཀྱའི་མཚན་ཅན་ནི། ཐལ་རང་གི་ལྟ་བ་འདི་ཀུན་འཁོར་ལོ་བར་པ་དང༌། རིག་ཚོགས་ཀྱི་དགོངས་དོན་འཐད་ལྡན་ཡིན་ཞིང༌། བར་པའི་དངོས་བསྟན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ཡང་ཡིན། རིག་ཚོགས་དང་འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་དངོས་བསྟན་མི་མཐུན་པར་བཞེད་ལ། ཀུན་མཁྱེན་ཇོ་ནང་པ་ཆེན་པོ་ནི། ཐལ་རང་གི་ལྟ་བ་འདི་འཁོར་ལོ་བར་པ་དང་རིག་ཚོགས་ཀྱི་དགོངས་པར་རློམ་པ་ཡིན་ཀྱང༌། དགོངས་པ་རྨ་མེད་པ་མ་ཡིན་ལ། རིག་ཚོགས་དངོས་བསྟན་གྱི་ཚིག་ཕལ་ཆེར་ལ་འབྱོར་བ་ལྟར་སྣང་ཡང༌། མི་འབྱོར་པ་ཡང་མང་དུ་ཡོད་ལ། འཁོར་ལོ་བར་པའི་གཞུང་ཚིག་མང་ པོས་གཞན་སྟོང་གསལ་བར་སྟོན་པས་འཁོར་ལོ་བར་པ་དང་རིག་ཚོགས་ཀྱི་དངོས་བསྟན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འཁོར་ལོ་བར་པ་དང་རིག་ཚོགས་ཀྱི་ཚིག་ཕལ་ཆེར་གྱི་དངོས་བསྟན་ནི། ཐལ་རང་དང་གཞན་སྟོང་གཉིས་ཀ་ལ་མི་འགལ་ཡང༌། རང་སྟོང་པར་གྲགས་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གྲུབ་མཐའི་ཁུངས་ལ་འདྲེན་པ་རྣམས་ནི། དེ་རྣམས་ཉིད་ལ་འཁྲུལ་གཞི་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི། གྲུབ་མཐའ་དེ་དང་དེ་མི་སྟོན་ཞིང་དེ་ལས་གཞན་དེའི་ལུགས་དང་འགལ་ཞིང༌། གཞན་སྟོང་ཁོ་ན་སྟོན་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཚིག་ཀྱང་དུ་མ་ཡོད་པས། བར་པ་དང་རིག་ཚོགས་ཀྱིས་ཀྱང་གཞན་སྟོང་དབུ་མ་ཉིད་སྟོན་ཏོ། །འོན་ཀྱང་དེ་དག་ནས། འཁོར་ལོ་ཐ་མ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་ཙམ་དུ་གཞན་སྟོང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རྣམས་གསལ་ཞིང་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ། ཐལ་རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གྲུབ་མཐའ་དེང་སང་རང་སྟོང་གི་ལྟ་བར་གྲགས་པ་དེ་མི་སྟོན་ཀྱང༌། རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཀྱི་དགོངས་པའི་རང་སྟོང་དེ་རྒྱས་པར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་གསུང་ངོ༌། །ཁྱད་པར་དང་པོའོ། །ཡང་སྔ་མས་ནི། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་གྱིས། རང་སྟོང་གཞན་སྟོང་གི་ གྲུབ་མཐའ་གཉིས་ཀ་སྟོན་པ་ནི་ལྟ་བས་སྤྲོས་པ་གཅོད་པ་ལ་ཐལ་རང་གཞུང་ཕྱི་གསུམ་གྱི་རང་སྟོང་དང༌། སྒོམ་པས་ཉམས
Chinese
第二十一个深义。 第二十一个深义。 第二十一个深义完毕。 嗡 斯瓦斯谛（藏文：ཨོཾ་སྭཱ་སྟི།，梵文天城体：ॐ स्वस्ति，梵文罗马拟音：oṃ svasti，汉语字面意思：嗡，吉祥！）。对于甚深见解者来说，我认为见解上的冲突是不可能的。然而，由于所化众生的不同，以及所需所见的差异而导致了不同的阐述。在此，法主一切智者大尊四依怙，以及班智达大尊胜者释迦最胜二者，即使是关于他空宗中观的见解和修持的要点相同，但在确立暂时见解的时候，有许多不同的宗派，这些都应该在此加以辨识。其中，名为释迦者认为，一切随应和自续的见解都是中期法轮和《宝性论》的合理意旨，并且中期的直接表述也是字面意义上的。他们认为《宝性论》和后期法轮的直接表述是不一致的。而一切智者觉囊派大尊则认为，随应和自续的见解虽然自诩为中期法轮和《宝性论》的意旨，但并非毫无瑕疵的意旨。《宝性论》的直接表述的词句虽然看似大部分都符合，但也有许多不符合的地方。中期法轮的许多经文词句都清楚地显示了他空，因此中期法轮和《宝性论》的直接表述并非字面意义上的。 因此，中期法轮和《宝性论》的大部分词句的直接表述，与随应、自续和他空两者都不矛盾。然而，那些被认为是自空宗的独特宗派的来源，是由于那些人自己产生了误解。它并不指代那个宗派，并且与那个宗派的体系相悖，而且有许多独特的词句只显示了他空。因此，中期和《宝性论》也显示了他空中观本身。然而，从那些经文中，只有在后期法轮及其注释中，才会清晰而详尽地阐述他空宗的独特之处。虽然它并不指代如今被称为自空见解的随应和自续的独特宗派，但却广泛地阐述了胜者及其眷属的意旨——自空。这是第一种差别。此外，前者认为，《现观庄严论》既阐述了自空，也阐述了他空这两种宗派，即为了以见解断除戏论，阐述了随应、自续和外道三者的自空，以及通过修持来体验。
English
The Twenty-first Profound Meaning. The Twenty-first Profound Meaning. The Twenty-first Profound Meaning Concluded. Oṃ Svasti. For those with profound insights, I think it is impossible to have conflicting views. However, due to the different beings to be tamed and the different needs and perspectives, different explanations are given. Here, the Dharma Lord, the Great Omniscient One with the Four Reliances, and the Great Paṇḍita, the Victorious Shakya Supreme, both share the same essential view and practice of Other-Empty Madhyamaka. However, when establishing the view at a particular time, there are many different tenets that need to be identified here. Among them, the one named Shakya believes that all the views of Prasangika and Svatantrika are valid meanings of the Middle Wheel and the Ratnagotravibhāga, and that the direct statements of the Middle Wheel are also literal. They believe that the direct statements of the Ratnagotravibhāga and the Final Wheel are inconsistent. The Great Omniscient Jonangpa, however, believes that although the views of Prasangika and Svatantrika claim to be the meaning of the Middle Wheel and the Ratnagotravibhāga, they are not flawless meanings. Although most of the words of the direct statements of the Ratnagotravibhāga seem to be in accordance, there are also many that are not. Many sutra sentences of the Middle Wheel clearly show Other-Empty, so the direct statements of the Middle Wheel and the Ratnagotravibhāga are not literal. Therefore, the direct statements of most of the words of the Middle Wheel and the Ratnagotravibhāga do not contradict both Prasangika, Svatantrika, and Other-Empty. However, those who draw from the source of the unique tenet known as Self-Empty have created the basis for error in themselves. It does not refer to that tenet and contradicts the system of that tenet, and there are many unique words that only show Other-Empty. Therefore, the Middle Wheel and the Ratnagotravibhāga also show Other-Empty Madhyamaka itself. However, from those, only in the Final Wheel and its commentaries, the unique aspects of Other-Empty are clearly and extensively explained. Although it does not refer to the unique tenet of Prasangika and Svatantrika, which is now known as the view of Self-Empty, it extensively explains the Self-Empty of the Victorious One and his retinue. This is the first difference. Furthermore, the former believes that the Abhisamayalankara explains both the tenets of Self-Empty and Other-Empty, that is, in order to cut off elaboration with view, it explains the Self-Empty of Prasangika, Svatantrika, and the three outer schools, and to experience through practice.
Tibetan
་ལེན་གཞན་སྟོང་དགོས་པ་ལ་དགོངས་ལ། བྱམས་ཆོས་ལྷག་མ་བཞིས་གཞན་སྟོང་ཁོ་ན་སྟོན་མོད། དེ་ལའང་རིགས་གཉིས་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མར་མཐར་ཐུག་ཐེག་གཅིག་བཤད། རིགས་ཆད་བཀག་གཞུང་གཞན་གསུམ་དུ་མཐར་ཐུག་ཐེག་གསུམ་དང་རིགས་ཆད་བཤད་གསུང༌། ཕྱི་མས་ནི། བྱམས་ཆོས་སྡེ་ལྔ་ལ་གྲུབ་མཐའ་སོ་སོ་བ་ཡེ་མེད། རང་སྟོང་པར་གྲགས་པའི་གྲུབ་མཐའ་མངོན་རྒྱན་ནས་ཀྱང་མ་བཤད། མདོ་རྒྱན་སོགས་ནས་ཀྱང་གཏན་ནས་རིགས་ཆད་པ་དང་མཐར་ཐུག་ཐེག་གསུམ་མ་བཤད། ཞེས་གསུང་ངོ༌། །གཉིས་པའོ། །ཡང་སྔ་མས། ལྟ་བས་སྤྲོས་པ་གཅོད་པ་ལ་རང་སྟོང་ཟབ། སྒོམ་པས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་གཞན་སྟོང་ཟབ་ཅེས་ཏེ། དེའི་རང་སྟོང་ཡང་ཐལ་རང་གཞུང་ཕྱི་གསུམ་གྱི་ལུགས་ལ་ངོས་འཛིན། ཕྱི་མས་ནི། རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་བཞེད་པའི་རང་སྟོང་གི་ལྟ་བ་དེ་སྤྲོས་པ་གཅོད་བྱེད་མཆོག་ཡིན་ཀྱང༌། གཞན་སྟོང་དུ་འདུས་པས་ལྟ་གྲུབ་ལོགས་ལོགས་པ་མིན་ལ། དེང་སང་གྲགས་པའི་རང་སྟོང་ཐལ་རང་གཞུང་ཕྱི་གསུམ་གྱི་ལྟ་བ་དོན་དམ་བདེན་མེད་དུ་འདོད་པ་ནི་ནོར་བ་ཡིན་པས། ལྟ་བས་སྤྲོས་པ་གཅོད་པ་ལ་བཟང་པ་མིན་ཏེ། སྐུར་འདེབས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ཞེས་གསུང༌། གསུམ་པའོ། །ཡང་སྔ་མས། གཞན་སྟོང་སེམས་ཙམ་ལས་འདས་པས་དབུ་མ་གོ་ཆོད་པོ་ཡིན་ཀྱང༌། ལྟ་བའི་ངོས་ནས་དེ་བས་ཀྱང་རང་སྟོང་མཐོ། འོན་ཀྱང་སྔ་མ་དེ་ནོར་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྒོམ་དོན་དང་མཐུན་པས་སོ་གསུང༌། ཡང་ཕྱི་མས་ནི། རང་སྟོང་ཡང་སེམས་ཙམ་ལས་འདས་པས། གྲུབ་མཐའ་བཞིའི་དབུ་མར་བསྡུ་བ་ཙམ་ཡིན་ཀྱང་རྣམ་ དག་མཐར་ཐུག་མིན་ལ། ལྟ་བའི་མཐོ་ཤོས་གཞན་སྟོང་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་གསུང༌། བཞི་པའོ། །ཡང་སྔ་མས་དེའི་རྒྱུ་མཚན་དུ། བྱམས་ཆོས་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པར། གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་དཔྱད་པ་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། སྤྱི་ལྡོག་ནས་དེ་ཡང་རིགས་པས་དཔྱད་ན་དཔྱད་མི་བཟོད་པས། དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་མི་སྲིད་པས་ལྟ་བ་རང་སྟོང་ཟབ། དཔྱད་མ་བཟོད་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉམས་མྱོང་རྒྱུན་མི་འཆད་པས། སྒོམ་དོན་གཞན་སྟོང་ལྟར་གནས་གསུང༌། ཕྱི་མས་ནི། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་ཡིན་པས། དེ་ལ་དཔྱོད་པ་དེ་རང་གི་འཁྲུལ་གསུང༌། ལྔ་པའོ། །ཡང་སྔ་མས་ནི། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་དེ་རིག་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན། རྟག་པ་མིན། གནས་པའི་གོ་སྐབས་མེད་པ་ཅིག་ཡིན་གསུང༌། ཕྱི་མས་ནི། དེ་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན། དུས་གསུམ་ལས་གྲོལ་བས་རྟག་པ་བརྟན་པ་ཡིན་གསུང༌། དྲུག་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཡི
Chinese
考虑到需要他空。慈氏五论剩下的四部论典只阐述了他空。其中也有两种类别：在《宝性论》中阐述了究竟一乘；在遮止断种的其他三部论典中，阐述了究竟三乘和断种。后者说：慈氏五论没有各自独立的宗派。从《现观庄严论》中也没有阐述被称为自空的宗派。从《经庄严论》等中也根本没有阐述断种和究竟三乘。这样说。第二。又是前者说：以见解断除戏论，自空深奥；以修行来修持，他空深奥。并且，其自空也以应成派、自续派、宗喀巴派之外的三种方式来认知。后者说：诸佛菩萨所认可的自空见解，虽然是断除戏论的殊胜方法，但由于归属于他空，所以见解和宗派不是各自独立的。现在所说的自空应成派、自续派、宗喀巴派之外的三种见解，如果认为胜义谛是无有自性的，那就是错误的。因此，以见解断除戏论是不好的，因为会变成诽谤。这样说。第三。又是前者说：他空超越了唯识，所以中观理解得透彻，但是，从见解的角度来看，自空更高。然而，前者不会变成错误，因为与修行意义相符。这样说。又是后者说：自空也超越了唯识，所以仅仅是归纳为四宗的中观，但不是完全究竟的。见解的最高者唯有他空。这样说。第四。又是前者以其理由说：慈氏法及其追随者，不对无二智作分析。总的来说，如果以理智分析，也是无法分析的。由于胜义谛的分析理智无法分析，所以见解自空深奥。即使无法分析，但智慧的体验不会中断，所以修行的意义如他空般存在。这样说。后者说：无二智慧是可以用理智分析的，因此，对其进行分析是自己的错觉。第五。又是前者说：无二智慧是刹那的觉性，不是常有的，是没有存在机会的。后者说：那不是刹那的，由于从三时中解脱出来，所以是常有稳固的。这样说。第六。同样，对于知识的
English
Considering the need for other-emptiness. The remaining four treatises of the Maitreya's Five Treatises only expound other-emptiness. There are also two categories within that: the Uttaratantra explains the ultimate one vehicle; in the other three treatises that prohibit the extinction of lineage, it is said that the ultimate is the three vehicles and the extinction of lineage. The latter says: The five treatises of Maitreya do not have their own separate tenets at all. The tenet known as self-emptiness is not explained even in the Abhisamayalankara. From the Sutra Ornament and others, there is absolutely no explanation of the extinction of lineage and the ultimate three vehicles. Thus it is said. Second. Again, the former says: To sever elaborations with view, self-emptiness is profound; to take it into practice with meditation, other-emptiness is profound. And, that self-emptiness is also recognized in accordance with the three ways of Prasangika, Svatantrika, and the outer schools of Tsongkhapa. The latter says: Although the view of self-emptiness accepted by the Buddhas and Bodhisattvas is the supreme method for severing elaborations, since it is included in other-emptiness, the views and tenets are not separate. The view of self-emptiness, Prasangika, Svatantrika, and the outer schools of Tsongkhapa, which is now said to consider ultimate truth as devoid of inherent existence, is a mistake. Therefore, it is not good to sever elaborations with view, because it will become slander. Thus it is said. Third. Again, the former says: Other-emptiness transcends Mind-Only, so Madhyamaka is understood thoroughly, but from the perspective of view, self-emptiness is even higher than that. However, the former will not become a mistake, because it is in accordance with the meaning of practice. Thus it is said. Again, the latter says: Self-emptiness also transcends Mind-Only, so it is merely a summary of the Madhyamaka of the four schools, but it is not completely ultimate. The highest of views is only other-emptiness. Thus it is said. Fourth. Again, the former says with its reason: In the Maitreya's Dharma and its followers, there is no analysis of non-dual wisdom. In general, if analyzed with reason, it is also impossible to analyze. Since the analytical reason of ultimate truth cannot be analyzed, the view of self-emptiness is profound. Even if it cannot be analyzed, the experience of wisdom will not be interrupted, so the meaning of practice exists like other-emptiness. Thus it is said. The latter says: Non-dual wisdom can be analyzed with reason, therefore, analyzing it is one's own illusion. Fifth. Again, the former says: Non-dual wisdom is a momentary awareness, it is not permanent, it is something that has no opportunity to exist. The latter says: That is not momentary, since it is liberated from the three times, it is permanent and stable. Thus it is said. Sixth. Similarly, for the knowledge of