Tibetan
སྔར་བཞིན་སེམས་བཟུང༌། དེ་ལྟར་ཡང་ཡང་བསྒོམ། བར་སྐབས་ སུ་ངལ་གསོ་བ་དང༌། འཇུག་ཏུ་ཐུན་འཇོག་པའི་སྐབས། རང་གཞན་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུའི་རྟགས་སུ་མོས་པ་བྱས་ལ། ཤེས་པ་ཁོང་ལྷོད་ཀྱིས་གློད། གོམས་ནས་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུའི་རྟགས་འབྱུང་ཡང་འབྱུང་བ་ཡིན། དམིགས་སྐོར་གཉིས་པའོ། །གཉིས་པ་དབྱིབས་སྤོ་བ་ལ་བསླབ་པ་ནི། དམིགས་པ་སྔ་མ་ལ་གོམས་ན། འདི་སྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་རང་གི་མདུན་དུ་མཎྜལ་གྱི་སྟེང་དུ་ལུགས་སྐུའམ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ལྟ་བུ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་བཞག།རང་ལྷ་སྐུར་སྒོམ་པ་བཞིན། དེ་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོར་བསྒོམ། དེ་ཡང་ཞིབ་ཏུ་གསལ་བཏབ་པའི་རྗེས་སུ། རགས་པ་ལ་སེམས་འཛིན་ཚུལ་སོགས་གོང་དང་འདྲ། དམིགས་པ་མཚམས་གཅོད་ཚུལ་གོང་དང་འདྲ་ཞིང༌། ངལ་གསོ་དང་ཐུན་མཚམས་སྐབས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་ནོ། །ཐུན་འཇོག་པའི་ཚེ་མདུན་གྱི་ལྷ་རང་གི་ལྟེ་བའི་བཾ་ལ་ཐིམ་པར་བསམ། དམིགས་སྐོར་གསུམ་པའོ། །གསུམ་པ་སྣང་བ་དབྱིབས་ལ་བསླབ་པ་ནི། སྐྱབས་སེམས་གསོལ་འདེབས་གོང་བཞིན་སོང་ནས། ཀ་བ་བུམ་པ་རྩིག་པ་ཤིང་བུ་རྡེའུ་སོགས། རང་གི་ཉེ་སྐོར་ན་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད། རྡོ་རྗེ་ཕག་མོའི་སྐུར་ལམ་སྟེ་བསྒོམས་ནས། དེ་དག་ལས་དམིགས་པའི་ཡུལ་གང་ཡང་རུང་བ་རྣམ་པ་གསལ་བ་ཞིག། རྡོ་རྗེ་ཕག་མོར་ནན་ཏན་དུ་གསལ་བཏབ་ཅིང་ཤེས་པ་དྲག་ཏུ་བསྟད་ལ་བསྒོམ། གཞན་རྣམས་ལྷ་སྐུར་ལམ་མེ་ཡོད་པའི་མོས་པ་ཙམ་བྱ། ངལ་གསོ་སོགས་དམིགས་པའི་ཡན་ལག་ རྣམས་གོང་དང་མཚུངས། གཅིག་ལ་གསལ་ན་གཉིས་གསུམ་ལ་བསླབ་པ་སོགས། རིམ་གྱིས་རིམ་གྱིས་སྦྱོང་བ་ཡིན། དམིགས་སྐོར་བཞི་པའོ། །དེས་སྒོམ་ཐབས་དང་པོ་དབྱིབས་ལ་བསླབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལེགས་པར་ཚར་བ་ཡིན། གཉིས་པ་རླུང་ལ་བསླབ་པ་ལ། རླུང་བསྡུ་བ་དང༌། རླུང་སྦྱང་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཐུན་མོང་གི་ཞལ་གདམས་ལས་འབྱུང་སྟེ། སྐྱབས་སེམས་གསོལ་འདེབས་ཏེ་ཐུན་གྱི་སྔོན་འགྲོ་སྔར་ལྟར་ལས། ལུས་གནད་རྣམ་སྣང་གི་ཆོས་བདུན་སྤྱི་དང་འདྲ་བར་བཅས། རང་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོའི་སྐུར་གསལ་བའི་ལུས་ཀྱི་དབུས་ལྟེ་བའི་ཐད་དུ་བཾ་དམར་པོ། རྩ་ཞལ་གྱི་སྣ་རྩེ་ནས་ཡར་གཞལ་བའི་སོར་བརྒྱད་ཀྱི་ཐད་ཙམ་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་དགའ་བ་འཁྱིལ་བ། ལག་བཞི་པ་ཁ་དོག་དམར་པོ་རྒྱ་སྐྱེགས་ཀྱི་ཁུ་བས་བྲིས་པ་ལྟ་བུ་རང་ལ་མདུན་བསྟན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་གཡོན་སྐོར་དུ་འཁྱིལ་བ་གཅིག་བསྒོམ། འདི་སྒོམ་ས་ངེས་པ་ཅན་ནི། སྣ་རྩེ་ནས་ཡར་སོར་བརྒྱད་དྲང་ཐད་དུ་གཞལ་བ
Chinese
如前一样摄持心。如是再三修习。中间休息，结束时作座时，观想自他器情一切如阳焰，放松觉性。习惯后，阳焰之相也会显现。第二观想次第竟。第二、修习转变形状，如果习惯了之前的观想，这就是修习，也就是在自己的面前，在坛城上放置佛像或者金刚铃等任何一个。如自己观想为本尊一样，将其观想为金刚亥母。那也是在仔细观清楚之后，粗略地摄持心等和之前一样。观想间断的方式和之前一样，休息和座间的时候也如是。结束时，观想面前的本尊融入自己脐间的വം（藏文，梵文天城体：वं，梵文罗马拟音：vaṃ，汉语字面意思：വം）。第三观想次第竟。第三、修习显现形状，如前一样皈依发心祈请后，柱子、瓶子、墙壁、树枝、石子等，将自己周围的所有事物，都观想为金刚亥母的身相。从那些之中，将任何一个观想对境，清楚地观想。努力地将金刚亥母观想清楚，并强烈地专注觉性而修习。其他的只作意为模糊的本尊身相。休息等观想的支分和之前相同。如果对一个清楚了，就修习两个三个等，逐渐逐渐地串习。第四观想次第竟。由此，第一个修习形状的修法就圆满了。第二、修习风息，有摄持风息和清净风息两种。第一种是，出自共同的教言，皈依发心祈请等，座的前行如前一样。身体要点以毗卢七法和共同的相同。观想自己是金刚亥母身相，身体中间，在脐轮的位置有红色的വം（藏文，梵文天城体：वं，梵文罗马拟音：vaṃ，汉语字面意思：വം）。从鼻尖向上量八指的位置的虚空中，观想一个四臂的、红色的、如用茜草汁书写的、朝向自己的、向左旋转的嘎巴拉。这是确定的修习处，从鼻尖向上正直地量八指
English
Hold the mind as before. Meditate in this way again and again. In between, take a rest, and at the end, when concluding the session, contemplate that all phenomena of self and others, both the container and its contents, are like mirages, and release awareness with relaxation. Once accustomed, the signs of mirages will also appear. This completes the second round of contemplation. Second, training in transforming shapes: If you are accustomed to the previous contemplation, this is the practice. That is, in front of you, place a statue or a vajra bell, or anything else, on a mandala. Just as you contemplate yourself as a deity, contemplate it as Vajravarahi. After visualizing it clearly in detail, the method of holding the mind on the gross aspect, etc., is the same as before. The method of interrupting the contemplation is the same as before, and the times of rest and breaks are also the same. When concluding the session, contemplate that the deity in front dissolves into the vaṃ (藏文，梵文天城体：वं，梵文罗马拟音：vaṃ，汉语字面意思：വം) at your navel. This completes the third round of contemplation. Third, training the appearance on shapes: After going through refuge, bodhicitta, and supplication as before, contemplate all the objects around you, such as pillars, vases, walls, branches, pebbles, etc., as the body of Vajravarahi. From among them, clearly visualize any object of contemplation. Clearly visualize Vajravarahi with diligence, and meditate by strongly focusing awareness. For the others, just have the intention that they are vaguely deity forms. The limbs of contemplation, such as rest, etc., are the same as before. If one is clear, then train in two or three, etc., gradually training step by step. This completes the fourth round of contemplation. Thus, the first method of meditation, training in shapes, is well completed. Second, training in the winds: There are two types, gathering the winds and purifying the winds. The first is: It comes from the common instructions. Refuge, bodhicitta, and supplication, the preliminaries of the session, are as before. The physical posture is arranged in the same way as the general seven-point posture of Vairochana. Visualize yourself as the form of Vajravarahi, and in the center of the body, at the level of the navel, there is a red vaṃ (藏文，梵文天城体：वं，梵文罗马拟音：vaṃ，汉语字面意思：വം). In the sky, about eight finger-widths above the tip of the nose, visualize a four-armed kapala that is red in color, as if written with madder juice, facing you, swirling to the left. This is the definite place of meditation: measure eight finger-widths straight up from the tip of the nose.
Tibetan
་མ་ཡིན། གྱེན་སོགས་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་ལ་རྩི་བ་ཡིན་པས། དོན་དཔྲལ་བའི་དབྱིངས་དང་མཐོ་དམན་མཉམ་པའི་ཚད་ལས། དཔྲལ་བ་ལ་སོར་བཞིས་མ་རེག་པའི་བར་སྟོང་ཡོད་པའི་ནམ་མཁའ་ལ་སྒོམ་པ་ཡིན། དགའ་འཁྱིལ་གྱི་ཚད་ལ་སྤྱིར་ངེས་པ་མེད་ཀྱང༌། མཐེ་བོང་གི་སེན་མོའི་རྒྱ་ཙམ་སྒོམ་པར་བཞེད་དོ། །དེ་རྗེས་རླུང་རོ་ལན་གསུམ་བསལ། འཇམ་རླུང་ཁ་སྦྱོར་དུ་བཟུང༌། འདི་ལ་ཐུར་སེལ་རང་གནས་སུ་བཅིང་བ་ མ་གཏོགས་ཡར་འཐེན་མི་དགོས། ལྟེ་བའི་བཾ་ལས་རླུང་སྤོས་རིང་གི་དུ་བ་ལྟ་བུ་སྔོ་སྐྱ་ཞིག་གྱེན་དུ་ནར་གྱིས་བྱུང༌། རླུང་གང་ནས་རྒྱུ་བའི་སྣ་བུག་ནས་འཐོན། ནམ་མཁར་གནས་པའི་དགའ་བ་འཁྱིལ་བ་ལ་ཕོག་པས། གཡོན་སྐོར་དུ་ཁྱིལ་ལི་ལི་མྱུར་དུ་འཁོར་བ་ལ་ཤེས་པ་བསྟད། རླུང་གཡས་གཡོན་གྱི་རྒྱུ་བ་གསལ་བའི་ཚེ་ན་དེ་བཞིན་ཡིན་ལ། རྒྱུ་བ་མི་གསལ་བའམ་མཉམ་རྒྱུའི་སྐབས་ཡིན་ན། སྣ་བུག་གཉིས་ཀ་ནས་རྒྱུ་བར་མོས་དགོས་པ་ཡིན། འདི་ཞག་ཤས་སྒོམ་དགོས་པས་དམིགས་ཆུང་དམིགས་སྐོར་གཅིག་ཏུ་བྱ། ཐུན་གྱི་རྗེས་ཡན་ལག་རྣམས་སྔ་མ་དང་འདྲ་བ་ལས། སྨིག་རྒྱུར་མོས་པའི་ཚབ་ཏུ་དུ་བ་ལྟ་བུར་མོས་པ་བྱ། དེ་ལ་གོམས་ནས་སྣ་རྩེ་ནས་སོར་དྲུག་གི་ཐད་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལ་དགའ་འཁྱིལ་འཁོར་བར་སྒོམ། གཞན་སྔར་དང་འདྲ། འདི་ཡང་ཞག་ཤས་བསྒོམ་དགོས་པས་དམིགས་སྐོར་གཅིག་ཏུ་རྩི། དེ་བཞིན་དུ་སྣ་རྩེ་ནས་སོར་བཞི་གཞལ་བའི་སར་དགའ་འཁྱིལ་འཁོར་བར་སྒོམ། གཞན་འདྲ། འདི་ཡང་ཞག་ཤས་བསྒོམ་དགོས་པས་དམིགས་སྐོར་གཅིག་ཏུ་བརྩི་ཡང་སྣ་རྩེའི་ནང་དུ་དགའ་འཁྱིལ་འཁོར་བ་ལ་སེམས་གཏོད། གཞན་སྔར་དང་འདྲ། འདི་ཡང་དམིགས་སྐོར་ཆུང་བ་གཅིག་སྟེ། མདོར་ན་ཚན་པ་བཞི་པོ་དེ་ལ། སྤྱིར་དམིགས་པ་གསལ་མི་གསལ་དང༌། རྩོལ་བ་ཆེ་ཆུང་གིས་ཡུན་རིང་ཐུང་སྦྱོར་བ་ཡིན་གྱི། ཞག་གྲངས་ལ་ངེས་པ་ཆེར་མེད་ནའང༌། དམིགས་པ་གསལ་མི་གསལ་འབྲིང་བ་ཞིག་གིས་ཐུན་བཞི་ལ་རླུང་ཐེངས་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་ཙམ་རེ་སྒོམ་པ་ ཡིན་ན། དེ་རྣམས་ལ་ཞག་བདུན་རེ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེའི་རྗེས་སུ་སྔ་དྲོ་སོགས་ཐུན་རེ་རེ་བཞིན་དུམ་བུ་བཞི་བཞིར་བཅད་པ་ཐུན་ཆུང་རེ་རེར་བྱས་ཏེ། ཐུན་ཆུང་དང་པོ་ལ་སྣ་རྩེ་ནས་སོར་བརྒྱད་པའི་མཚམས་སུ་དགའ་འཁྱིལ་འཁོར་བར་བསྒོམ། གཉིས་པ་ལ་དྲུག གསུམ་པ་ལ་བཞི། བཞི་པ་ལ་སྣ་རྩེར་འཁོར་བར་བསྒོམ། གཞན་གོང་དང་འདྲ། འདི་ལ་རྟགས་མ་བྱུང་གི་བར་དུ་སྒོམ་པ་གལ་ཆེ། མ་མཐའ་ཡང་ཟླ་བ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཙམ་ཐུན་བཞི་སོ་སོར་རླུང་ཐེངས་བརྒྱ་
Chinese
不是的。因为认为有稍微向上等的情况，所以，意义是从额头的范围和高低相同的程度开始，观想额头向上四指未触及的虚空。虽然一般来说，对于喜旋的大小没有规定，但是主张观想拇指指甲盖的大小。之后，排除三次浊气，保持柔和风的结合。对于这个，除了将下行气束缚在自身位置之外，不需要向上提。从肚脐的వం（藏文：བཾ།）中，像檀香烟一样的蓝绿色烟雾向上笔直升起，从气息流动的鼻孔中呼出，撞击到安住在虚空中的喜旋上，观想它以左旋的方式快速旋转。当左右气息的流动清晰时，就像那样。如果流动不清晰或者处于同时流动的情况下，则必须认为从两个鼻孔中流动。这个需要修习几天，所以将小目标作为一次目标循环。禅修结束后的肢体等与之前相同，只是将观想彩虹光芒改为观想烟雾。习惯之后，观想从鼻尖向上六指处的虚空中喜旋旋转。其他与之前相同。这个也需要修习几天，所以算作一次目标循环。同样，观想从鼻尖向上四指处喜旋旋转。其他相同。这个也需要修习几天，所以算作一次目标循环，但是将心专注于鼻尖内的喜旋旋转。其他与之前相同。这也是一次小的目标循环。总之，对于这四个部分，一般来说，根据目标是否清晰以及努力程度的大小来调整时间的长短。虽然对于天数没有特别的规定，但是如果以目标清晰度中等的状态，每次禅修六十四次呼吸，那么就对这些修习七天。在那之后，早晨等每次禅修都分成四个小段，每次小禅修。第一次小禅修时，观想从鼻尖向上八指的地方喜旋旋转。第二次是六指，第三次是四指，第四次是在鼻尖旋转。其他与之前相同。这个在出现征兆之前修习非常重要。至少也要用一个半月的时间，每次禅修一百次呼吸。
English
It is not. Because it is considered that there are slight upward movements, etc., the meaning is to meditate on the sky where the forehead does not touch the space four fingers upwards from the level where the forehead's range and height are the same. Although there is generally no fixed size for the joy swirl, it is asserted that it should be meditated upon as the size of a thumbnail. After that, eliminate the stale air three times, and hold the gentle wind in conjunction. For this, there is no need to pull upwards except to bind the downward-clearing air in its own place. From the vaṃ (Tibetan: བཾ།) at the navel, a bluish-green smoke like incense smoke rises straight up, emerges from the nostril through which the air flows, and strikes the joy swirl residing in the sky. Focus your awareness on it spinning rapidly in a leftward spiral. When the flow of air on the left and right is clear, it is the same. If the flow is unclear or simultaneous, then it must be assumed that it flows from both nostrils. This needs to be meditated on for a few days, so make the small object one object cycle. The limbs, etc., after the session are the same as before, except that instead of focusing on the mirage, focus on the smoke. Once accustomed to this, meditate on the joy swirl rotating in the sky six fingers above the tip of the nose. The rest is the same as before. This also needs to be meditated on for a few days, so count it as one object cycle. Similarly, meditate on the joy swirl rotating four fingers above the tip of the nose. The rest is the same. This also needs to be meditated on for a few days, so count it as one object cycle, but focus on the joy swirl rotating inside the tip of the nose. The rest is the same as before. This is also one small object cycle. In short, for these four sections, in general, the duration is adjusted according to whether the object is clear or not, and the size of the effort. Although there is no specific number of days, if one meditates about sixty-four breaths per session with a medium level of object clarity, then one should meditate on these for seven days each. After that, divide each session, such as morning, into four small segments, making each a small session. In the first small session, meditate on the joy swirl rotating eight fingers above the tip of the nose. The second is six fingers, the third is four fingers, and the fourth is rotating at the tip of the nose. The rest is the same as before. It is very important to meditate on this until signs appear. At the very least, spend a month and a half meditating one hundred breaths in each of the four sessions.