Tibetan
འང་ཡོངས་ཤེས་ནས། །དེ་ལྟར་ཧེ་རུ་ཀ་སྒོམ་བྱ། །འདིའི་ཚིག་རྐང་དང་པོ་གསུམ་གྱི་དོན་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས། མཁའ་སྤྲིན་དག་ལྟར་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ནི། རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོ་མི་ཤིགས་པས་སོ། །ཞེས་ཅི་ལྟར་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྙིང་རྗེ་བདེ་བ་ཆེན་པོར། དངོས་པོ་དེ་འགགས་ཤིང་གནས་གྱུར་པ་ནའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡུལ་བདེ་བར་སོགས་ཏེ། དེ་ལ་ཉེ་སྒྱུར་སུ་ནི་བདེ་བའམ་བཟང་པོར་བརྗོད་དེ། བདེ་བ་དང་ཡུལ་དུ་ཞེས་པའམ། ཡུལ་བཟང་པོར་ཞེས་པར་འགྱུར་རོ། །བདེ་བ་ནི་འདོད་པ་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ལས་བྱུང་བའམ། སྤྲཽས་བྲལ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་བདེ་དགའ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནམ། འདོད་པའི་བདེ་བ་ཐ་མལ་བ་ག་ལ་ཞིག །འདི་ནི་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ལྟ་བ་དང་རིམ་པ་དང་པོ་གོམས་པ་ཞིག་གིས། རྫོགས་རིམ་སྒོམ་པ་ལས་འབྱུང་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རླུང་རྣམས་དྷཱུ་ཏིར་ཐིམ་པས་ཙཎྜ་ལཱི་འབར་ནས་ཧཾ་ཞུ་བའི་འདུ་འཕྲོད་དང༌། དེས་ཀྱང་རླུང་ཞི་བར་བྱེད་དོ། །རླུང་ཐིམ་ པས་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ནུབ་ལ། ཁམས་འདྲ་འཕྲོད་ཀྱི་བདེ་བ་སྟེ་དགའ་བཞི་ཐོབ་པ་ལས་གཙོ་བོ་ནི་ལྷན་སྐྱེས་ཡིན་ལ། བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་སེམས་ཉིད་ལྷན་སྐྱེས་སུ་ཤར་བ་སྟོང་ཉིད་དང༌། དབྱེར་མེད་དུ་སྒོམ་པའི་ཐུན་མོང་མིན་པའོ། །རླུང་དྷཱུ་ཏིར་གང་གིས་སྦྱོར་བ་ཡང་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་དང༌། བུམ་ཅན་དང༌། གཏུམ་མོ་དང༌། ཕྱག་རྒྱའི་སྲོག་རྩོལ། སྙིང་གའི་ཐིག་ལེ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་འདིར་ནི་སྙིང་གའི་ཐིག་ལེ་ཉིད་དེ། འོད་གསལ་འཆར་བའི་གནས་གཙོ་བོ། སྙིང་ག་སྟེ། དེའི་རྩ་མདུད་གྲོལ་བས་ལམ་དེ་ནས་རླུང་ཕྲ་རགས་ཐིམ་པ་ལས་ཡིན་ལ། ཡུལ་དུ་ཞེས་པ་ལ་ཡུལ་ཏེ་ཡུལ་བཟང་པོའོ། །ཡུལ་ནི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་སྟོང་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་དང༌། བཟང་པོ་ནི་བདེ་བ་ལྷན་སྐྱེས་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དེ་རྟོགས་པ་སྟེ། དེ་ནི་མིག་ཤེས་ཀྱིས་དཀར་པོ་མཐོང་བ་ལྟ་བུར་མི་འགྱུར་ལ། བདེ་བ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པའམ། སྟོང་ཉིད་བདེ་བའི་ངོ་བོར་ཤར་བས་ན། ཡུལ་ཡང་ཡིན་བཟང་པོ་ཡང་ཡིན་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་མི་རྟོག་པ་ཙམ་དང༌། རྟགས་ཀྱི་སྒོ་དུས་མས་སམ། རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་ཡང༌། འདི་དག་མེད་པའོ་ཞེས་སྒོམ་པ་ཡང་སྟོང་ཉིད་ཟབ་མོ་སྒོམ་པར་མི་ལྟ་ལ། རྟོག་པ་བཀག་པ་ཙམ་དང་ཆེད་དུ་མི་འགོགས་པར་དྲན་པས་སྐྱོང་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །མིག་ལྡན་དག་གྀས་ དཀར་པོའི་ཞེས་རྟོག་པ་ཡང་མེད་ལ། རྟོག་པ་དགག་པ་ཡང་མེད་པར་དཀར་པོ་མཐོང་བ་བཞིན་དུ། དངོས་པོ་དག་སྣང་ཡང་རུང་མི་སྣང་ཡང་རུང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། མ་བརྟགས་པར་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་མཐོང་བ་ན་འདིས་ནི་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་བའི་སྟོང་ཉིད་འགྲུབ་བོ། །འོན་ཀྱང་དེ་དག་རྣམས་ཀྱང་ཐབས་ཁོ་ན་སྟེ། ཁ་ཅིག་ནི་འདིར་ཤིན་ཏུ་གལ་ཡང་ཆེ་མོད་གྲུར་ཞུགས་པ་ཙམ་གྱིས་ནོར་བུའི་གླིང་དུ་ཕྱིན་པས་དོན་གྲུབ་པར་རློམ་ན་མི་རུང་ངོ༌། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་ན། བཟང་པོ་དང་བཟང་པོ་མ་ཡིན་པ་ག་ལ་ཡོད། སྨྲས་པ། གཽ་ཌ་དང༌། བཱ་ག་ལ་ནི་བྱེ་བྲག་མེད་མོད། གདུག་པ་དང་སྲུན་པའི་གཽ་ཌ་པ་དང་བཱ་ག་ལ་བདག་སྟེ། བཱ་ག་ལ་ནི། ཡུལ་བཟང་པོའི་ཟེར་བ་དང༌། གསེར་གྱི་རྒྱན་ནི་གཅིག་ནམ་ཐིང་ཀས་སྤྲས་པ་ནི་མཛེས་སོ་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཡུལ་བདེ་བར་ཏེ་རླུང་རྣམས་མི་ཤིགས་པའི་རླུང་ཕྲ་མོ་ལ་ཐིམ། དེའི་སྟོབས་ལས་འབར་འཛག་གིས་རྩ་མདུད་གྲོལ་བས་ཐོབ་པའི་བདེ་སྟོང་དགའ་བཞིའི་ལྷན་སྐྱེས་ནི་རྒྱུའོ། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཡུལ་ཅན་འབྲས་བུ་ནི་སྒྱུ་མའི་ལྷའོ། །དེ་ཉིད་བརྟན་པར་གྱུར་ན་ཁམས་དང་རླུང་གི་འགྲོས་དང་ལྷན་ཅིག་བསམ་གཏན་གྱིས་བསྡུད་པ་ནི་བློ་གྲོས་སྟེ་གང་བློ་བདེ་བ་དམ་པར་ཤར་བའི་འོད་གསལ་ལོ། །ཞེས་པའི་དོན་སྒྱུ་མའི་ལྷ་དང༌། བླ་མའི་བླ་མར་གཉིས་ཀར་སྦྱར་རོ། །མིག་ འཕྲུལ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དོན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་སློབ་པ་དང༌། ཞུགས་པ་དང༌། དེ་ལས་ལྡང་བ་རྣམས་ལས་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ལ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་པས་ལྡན་པ་དང༌། བར་པ་ལ་དེ་ལྟར་མེད་ཀྱང་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །བླ་མ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེ་བས་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། དེ་ཡི་བླ་མ་དེ་དང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རྡོ་རྗེའི་སྐུའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རང་ཉིད་ཇི་ལྟ་བའི་སྐུ་སྤྲོས་ཤིང་སྦྱངས་ནས་ངོ་བོ་གཉིས་སུ་མེད་པར་མོས་པས་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ནི་ཤེས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་སྤྱོད་པའི་སྐབས་སམ་གཞན་དུ་ཡང་སྟེ་སྒྱུ་མའི་ལྷས་ཞེས་པར་ཡང་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། ལུས་དང་ངག་སེམས་རྡོ་རྗེ་ལ། །རྡོ་རྗེ་འཇམ་པ་རབ་ཏུ་བསྒོམས། །ལུས་དང་ངག་སེམས་ལ་སྤྲོས་པས། །རྡོ་རྗེ་འཇམ་པ་འདྲ་བར་འགྱུར། །དེ་དག་གང་ལ་བརྟེན་པའི་རྒྱུད་དང་སྦྱར་བ་ནི། སྔར་དྲངས་པའི་ལུས་ལ་སོགས་ཚན་པ་གསུམ་དང༌། དེ་ཡོངས་ཤེས་སོགས་དང༌། མཁ
Chinese
又完全了解后，就这样修持黑汝嘎。将此处的头三句的意义铭记于心后，说了“如虚空云朵”等。实体是，因为自性的实体不可摧毁。如果问怎样才能解脱呢？在金刚空性的精华所具有的无与伦比的慈悲大乐中，那个实体止息并转变处境时。第三是，境乐等，对此，近取“苏”是指快乐或美好，会变成“快乐和境”或者“美好境”。快乐是从欲望中向外，从一心一意的极度调伏中产生的，或者不是安住于无戏论的快乐喜悦本身吗？世俗的欲望快乐在哪里呢？这是通过无戏论的见解和第一步的熟悉，从圆满次第的修持中产生的。怎样产生呢？诸风融入于中脉，拙火燃烧，（ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：吽）融化的结合，由此也能平息风。风融入后，戏论的相消失，获得乐空和合的安乐，也就是四喜，其中最主要的是俱生，安乐的智慧，也就是心性显现为俱生，与空性无二无别地修持的无与伦比。风用什么融入中脉呢？也是金刚念诵，宝瓶气，拙火，手印的命勤，心间的明点等，此处是心间的明点本身，光明显现的主要处所，是心间，由于其脉结解开，从那条道路细微和粗大的风融入。在“境”中，境就是美好境。境是舍弃一切戏论的空性，一切法的自性空性，美好是俱生智慧的安乐证悟它，那不会像眼识见到白色一样，而是安乐生起为空性证悟的体性，或者空性显现为安乐的体性，因此，既是境也是美好。因此，对于安乐，仅仅是不作意，或者通过标记的门在三时中，或者无缘无故地，修持“这些都不存在”也不算是修持甚深空性，仅仅是阻止分别念，不是特意阻止，而是通过忆念生
English
And also, having fully understood, thus meditate on Heruka. Keep the meaning of the first three verses here in mind, and then it is said, "Like clouds in the sky," etc. The entity is, because the entity of self-nature is indestructible. If you ask how one can be liberated, it is when that entity ceases and transforms its situation in the incomparable compassion and great bliss possessed by the essence of Vajra emptiness. The third is, object and bliss, etc. In this, the prefix "su" refers to happiness or goodness, and it will become "happiness and object" or "good object." Happiness arises from turning away from desire, from the extreme taming of one-pointed mind, or is it not the very joy of abiding in non-elaboration? Where is mundane happiness of desire? This arises from the practice of the completion stage by someone who is familiar with the view of non-elaboration and the first stage. How does it arise? When the winds dissolve into the central channel, the Caṇḍālī blazes, and the union of (ཧཾ, Devanagari: हं, Romanized Sanskrit: haṃ, Literal meaning: Hūṃ) melting, and by that, the winds are also pacified. When the winds dissolve, the characteristics of elaboration subside, and from obtaining the bliss of the union of elements, that is, the four joys, the main one is the innate, the wisdom of bliss, that is, the nature of mind appearing as innate, the incomparable practice of meditating on emptiness and indivisibility. By what does the wind unite with the central channel? Also, Vajra recitation, Kumbhaka, Tummo, the life force of mudras, the bindu in the heart, etc. Here, it is the bindu in the heart itself, the main place where clear light appears, which is the heart. Because its knot is untied, the subtle and coarse winds dissolve from that path. In "object," object is a good object. Object is emptiness, abandoning all elaboration, the emptiness of the self-nature of all phenomena, and goodness is the realization of that by the bliss of innate wisdom. That will not be like the eye consciousness seeing white, but rather bliss arises as the nature of realizing emptiness, or emptiness appears as the nature of bliss. Therefore, it is both object and goodness. Therefore, for bliss, merely not conceptualizing, or through the door of signs in the three times, or without reason, meditating that "these do not exist" is not considered meditating on profound emptiness. It is merely stopping conceptual thoughts, not intentionally stopping them, but arising through mindfulness.
Chinese
也是如此。有眼睛的人们， 对于白色也不会产生“这是白色”的分别念，就像不否定分别念而见到白色一样。事物显现也好，不显现也好，无论在任何情况下，未经观察也能见到无自性，这就能成就乐空双运的空性。然而，这些也仅仅是方法而已。有些人认为这非常重要，但仅仅是上了船就以为到达了珍宝岛，从而认为目的已经达成，这是不行的。如果空性是所有事物无分别，那么好与不好又在哪里呢？回答说：高达和巴嘎拉没有区别，但有凶猛和驯顺的高达人和巴嘎拉人。巴嘎拉被称为是好的地方，就像金饰品一样，用蓝色颜料装饰后就变得美丽一样。因此，在安乐的地方，气息融入不破损的细微气息中。凭借这种力量，通过燃烧滴漏使脉结解开，从而获得的乐空四喜俱生是因。由此产生的有境之果是幻化之神。如果它变得稳固，那么与脉和气息的运行一起，用禅定来摄持，这就是智慧，即心中安乐而显现的光明。幻化之神和上师的上师，这两者都要结合起来。眼睛 如同幻术般的智慧之身，进入意义上的空性，学习、进入和从中出来，对于前两者来说，因为同时存在而具有，对于中间者来说，虽然没有这样，但以因果的方式而具有。上师是凭借胜义的安乐而现量证悟法性的智慧，而他的上师是与他结合的金刚身。对于一切有情，都幻化并调伏如同自己一样的身体，并以无二的方式信解，如此显现就是知识的意义。这在行为的场合或其他地方，也可以与“幻化之神”结合起来。如所说：身语意金刚，应善妙地观想金刚柔和。以身语意来调伏，将变得如金刚柔和一般。这些所依赖的续部结合起来，就是之前引用的身体等三个部分，以及完全了知等等，以及虚
English
It is also so. Those with eyes, They also do not have the thought of "this is white" for white, just as they see white without denying the thought. Whether things appear or do not appear, in all ways, seeing without self-nature even without examination, this accomplishes the emptiness of the union of bliss and emptiness. However, these are only methods. Some think this is very important, but it is not right to think that just getting on the boat means reaching the island of jewels, and thus thinking that the goal has been achieved. If emptiness is all things without distinction, then where are good and bad? It is said that Gauda and Bagala are not different, but there are fierce and docile Gauda people and Bagala people. Bagala is called a good place, just like a gold ornament, which becomes beautiful when decorated with blue dye. Therefore, in a comfortable place, the winds dissolve into the subtle winds that do not break. From that power, the co-emergent bliss-emptiness of the four joys obtained by burning and dripping and releasing the knots of the channels is the cause. The resulting object-possessing fruit is the illusory deity. If it becomes stable, then together with the movement of the elements and winds, gathering with meditation is wisdom, that is, the clear light that arises in the mind with ease. The meaning of the illusory deity and the guru of the guru, both of these should be combined. Eyes The wisdom body like an illusion, entering the emptiness of meaning, learning, entering, and emerging from it, for the former two, because they exist simultaneously, they possess, and for the middle one, although it is not like that, it possesses in the manner of cause and effect. The guru is the wisdom that directly realizes the nature of reality with the bliss of ultimate truth, and his guru is the Vajra body that unites with him. For all sentient beings, one emanates and subdues a body like oneself, and believes in it as non-dual, and the appearance of it is the meaning of knowledge. This, in the context of action or elsewhere, can also be combined with "illusory deity." As it is said: Body, speech, and mind Vajra, one should meditate well on the gentle Vajra. By taming body, speech, and mind, one will become like the gentle Vajra. Combining these dependent tantras is the three parts of the body, etc., quoted earlier, as well as complete knowledge, etc., and emptiness.