Tibetan
་གི་སེམས་ཉིད་ལ་མ་བཅོས་པ་འཁོར་ནས་དྲན་ཤེས་ཅུང་ཟད་བསྟེན་ཞིང་བསྒོམ། དེའི་ཚེ་སེམས་རིག་སྟོང་མ་འགགས་པ། ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བ་དེ་ཉིད་གདོད་མའི་སྟོང་ཉིད་ཡིན་ཞིང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེ་ཉིད་ལ་དང་བསྐྱང་བར་བྱའོ། །དམིགས་སྐོར་བཅུ་བཞི་པའོ། །དེར་རྣམ་རྟོག་དང་ཡུལ་སྣང་གི་འཆར་སྒོ་ཅི་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། མ་བཅོས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དྲན་ཤེས་བསྟེན་པ་ན། དེ་དག་ལ་གདོད་མ་ནས་སྐྱེ་འགག་དང༌། ངོས་བཟུང་མ་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་བཞག དམིགས་སྐོར་བཅོ་ལྔ་པའོ། །འཁོར་བ་འཁྲུལ་པའི་རང་སྣང་ཙམ་ལས། ཡེ་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་བ་ཐག་ཁྲའི་སྦྲུལ་ལྟ་བུ་ལ་ངོ་སྤྲོད་དེ། ཐམས་ཅད་རྣམ་རྟོག་དང་བྲལ་བས། འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་ཡོད་མ་ཡིན། འོན་ཀྱང་ཐག་པའི་སྦྲུལ་ལྟ་བུར། སྣང་ཞིང་མེད་པ་ཉིད་དུ་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། འཁོར་བ་གདོད་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་བ་དང༌། སེམས་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། ། འདི་ཚུན་ཆད་དུ། སེམས་རྣམ་རྟོག་རྒོད་ན། རབ་ཀྱིས་རྒོད་པ་ལས་གཞན་པའི་སེམས་མེད་ཅིང༌། སེམས་ལས་གཞན་པའི་རྒོད་པ་མེད་ལ། དེ་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས་གསལ་སྟོང་དུ་འགྱུར་རོ། །འབྲིང་གིས་རྒོད་པ་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལ་འཕྲོ་བཅད་དེ་བསྐྱངས་པས་ཆོག ཐ་མས་ས་དམའ་སར་བསྡད། རིག་པ་ལྷོད་ཀྱིས་སློང༌། ཁ་ཟས་བཅུད་ཆེ་བ་ཚིམ་པར་བཟའ། དེས་སེལ། གལ་ཏེ་བྱིང་ན། རབ་འབྲིང་གཉིས་ལ་སྔར་གྱི་རིགས་འགྲེ་སྦྱར། ཐ་མ་གོ་ཟློག་ཏུ་བྱས་པས་སེལ་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་དམིགས་པ་དྲུག་གོ ། དེ་དག་གིས་ཀྱང་མ་སེལ་ན། རྒོད་པ་ལ། བདེ་བ་བསྐྱེད་པ་དང༌། མགོ་བཅད་པ་དང༌། སྣ་བུག་ནས་ཐིག་ལེའི་འགྲོ་འོང་བྱེད་པར་བསམས་པས་སེལ། བྱིང་བ་ལ་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་བདུད་རྩི་བསྟེན་ཞིང༌། གླུ་གར་དང། རོལ་མོ་སོགས་ཀྱིས་བསལ། སྙིང་མི་དགའ་ན། སྙིང་གཤོག་པ་དང༌། འབྱིན་པ་བྱ། རོ་སྟོད་འཚང་ན་རིག་པ་འཐུར་དུ་འཕངས། ཟུག་རྔུ་སྐྱེས་པ་སོགས་ལ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཁྲོལ་ཚགས་སུ་བསྒོམ། ཡུལ་གཅིག་ལ་སེམས་རྟག་ཏུ་རྒྱུག་ན། སེམས་བཞུར་ནས་ཡུལ་དེ་ཉིད་ལ་བཏང་པས་འཕྲོ་བ་ཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་གེགས་སེལ་དམིགས་པ་དགུ་དང༌། དྲུག་སྟེ་བཅོ་ལྔ་པོ་འདི་དམིགས་སྐོར་དཀྱུས་ལ་མི་བགྲོང་ངོ། །དེ་དག་གི་མན་ངག་རྒྱས་པར་ཡིག་རྙིང་དང་བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས་རིག་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ལྷོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི། གསེར་དང་གསེར་གྱི་ཁ་དོག་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་དབྱེ་བ་མེད་པར་རང་ཤར་དུ་འབྱུང༌། སྣང་བ་ཅི་ཤར་བ་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་སྟོང་སང་ངེ་བ། དྲན་རིག་འགྱུ་བ་ཐམས་ཅད་ཆུ་ནང་གི་ཟླ་གཟུགས་ལྟར་ཡལ་ཡུལ་དུ་ཤར་བ་སྟེ། དེའི་སྔོན་དུ་མཉམ་བཞག་གི་ཚེ་རིག་པ་ཡུལ་མེད་དུ་སངས་ཀྱིས་སོང༌། ལུས་དང་རླུང་གི་འགྲོ་འོང་དང༌། སེམས་ངོ་བོ་རྗེན་ནེ་འཆར་བ་འབྱུང་ངོ༌། དམིགས་སྐོར་བཅུ་བདུན་པའོ། །དཀྱུས་ཀྱི་དམིགས་པ་དང་གེགས་སེལ་སྡོམས་པ་སུམ་ཅུ་སོ་གཉིས་པ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་འདི་ཉིད་མཐར་ཕྱིན་ནས་ཟབ་པའི་ལྟ་བའི་རྟོགས་པའོ། དེ་དག་ནི་སོ་སོར་བསྡུད་པའི་ཕྱེད་འོག་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་གསལ་བ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁྲིད་ལ། དང་པོར་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་བ་ནི། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་གཟུགས་འཆང་བ། །སྒྱུ་མ་འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུ་རུ། ། རང་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་སྦྱོང་བ། །ཡང་དག་གསལ་བ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ལས། དེ་ལམ་དུ་སློང་བ་ལས། སོ་སོར་སྡུད་པའི་ཕྱེད་གོང་མ་དང༌། བསམ་གཏན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་རྟོག་པ་ཅན་དང༌། རྟོག་བྲལ་གཉིས། དེའི་ཡང་དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་རྟོག་ཤས་ཆེ་བས་སྙིང་གའི་ཐིག་ལེ་སྒོམ་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་ཤས་ཆེ་བས་འོག་གི་སྣ་རྩེར་སྒོམ་པའོ།། དང་པོ་ལ་ནི་ཐིག་ལེའི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་ལ། གཉིས་པ་ལ་ནི་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱའོ། །དང་པོ་ནི། རང་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོར་གསལ་བའི་གཙོ་བོའི་ཐུགས་ཀར་རང་འདྲའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ། དེའི་ཐུགས་ཀར་ཕྱག་མཚན་གྱི་ལྟེ་བར་ས་བོན་ཟླ་བ་གནས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དཔའ། དེའི་འོད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ལ་བཀོད་ནས་སླར་བསྡུས་ཏེ་ཐིམ་པས་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཐིག་ལེ་ཡུངས་འབྲུ་ཙམ་རང་ལྷའི་མདོག་དང་འདྲ་བར་བསྒོམ། སེམས་འཕྲོ་ན་ཐིག་ལེའི་འོད་ཀྱིས་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་རིམ་གྱིས་གསལ་བར་བྱས་སླར་འདུས་ཏེ་ཐིམ། ཐིག་ལེ་ལས་བདེ་བའི་བདུད་རྩི་འཛག་པར་བསམ། དམིགས་སྐོར་དང་པོའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དཔའི་འོད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ཐམས་ཅད་སྤྱན་དྲངས། ཞལ་དུ་ཞུགས། ཐིག་ལེར་ཞུ་བ་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨའི་རྩའི་སྣེ་འཕྲད་མཚམས་སུ་བབས་པ། ཕྱག་མཚན་ནས་འབྲུ་ཙམ་གྱི་ལྟེ་བར་ས་བོན་ཞུ་བའི་ཐིག་ལེ་ཕྲ་མོས་མཚན་པ། ཡེ་ཤེས་ལྔའི་འོད་ཟེར་འཕྲོ་བ་ལ་སེམས་བཟུང༌། དེ་དག་གི་གནས་སྐབས་སུ། སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་ན། རྣམ་གཡེངས་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ་སྒོམ་པ
Chinese
从其心性不加改造地流出，稍微依靠觉知而修习。那时，心识空性不间断，远离能所执著的本初空性。于彼菩提心普贤行愿应当发起和修习。第十四座。在那里，无论生起什么分别念和境相，都以不加改造的方式依靠觉知，对它们从本初就没有生灭和能所执著这一点安住。第十五座。轮回仅仅是错觉的自现，本来就不存在，如同绳上的蛇一样被认识。因为一切都远离分别念，所以没有所谓的轮回。然而，正如绳上的蛇一样，显现而实无。如是说，轮回从本初就不存在，并且应当证悟心性离戏论的法身自性任运成就。从这以后，如果心分别念散乱，那么最好是没有其他心可以散乱，也没有其他散乱可以离开心，对它安住就能转为明空。中等者认识到散乱，截断它并加以保持就足够了。下等者坐在低处，放松觉性，吃饱有营养的食物，这样就能消除。如果昏沉，那么对上等和中等者采用之前的类似方法，对下等者采用相反的方法就能消除。这样就有六种对境。 如果这些也不能消除，对于散乱，就通过产生快乐、砍头、以及观想气息从鼻孔出入来消除。对于昏沉，就依靠各种各样的甘露，通过歌舞和音乐等来消除。如果不高兴，就拍打心口，并发出声音。如果胸口发闷，就把觉性向上抛。对于产生的疼痛等，就观想整个身体疏松。如果心总是追逐一个对境，就让心流向那个对境，这样就能截断追逐。这样就有九种消除障碍的对境，加上之前的六种，这十五种对境不包括在普通的座次中。这些的诀窍详细地要从古籍和上师的口中学习。第三，成为贤善者，如同黄金和黄金的颜色一样，一切法都是菩
English
From its very nature, without modification, it flows out, slightly relying on awareness and practicing. At that time, the mind's emptiness is uninterrupted, the primordial emptiness that is free from grasping. In that very mind of enlightenment, Samantabhadra's aspiration should be aroused and practiced. The fourteenth session. There, whatever thoughts and appearances arise, by relying on awareness in an unmodified way, one should rest in the fact that from the beginning, they have no arising or ceasing, and no grasping. The fifteenth session. Samsara is merely a self-appearance of delusion, and has never existed from the beginning, like a snake on a rope. Because everything is free from conceptualization, there is no such thing as samsara. However, like a snake on a rope, it appears but is not. As it is said, samsara has never existed from the beginning, and one should realize the nature of mind as the spontaneously accomplished Dharmakaya, free from elaboration. From this point on, if the mind is agitated with thoughts, then there is no other mind apart from the agitation, and no agitation apart from the mind. By resting in that, it will transform into clarity and emptiness. The middling one recognizes the agitation, cuts it off, and maintains it. The lowest one sits in a low place, relaxes awareness, and eats nutritious food to satisfaction. This will eliminate it. If there is dullness, then apply the previous methods to the highest and middling ones, and apply the opposite method to the lowest one to eliminate it. Thus, there are six objects of focus. If these do not eliminate it, then for agitation, eliminate it by generating pleasure, cutting off the head, and visualizing the movement of drops from the nostrils. For dullness, rely on various kinds of nectar, and eliminate it through song, dance, and music. If one is unhappy, clap the heart and make a sound. If the chest is stuffy, throw awareness upwards. For pain that arises, visualize the entire body as relaxed. If the mind always runs after one object, let the mind flow to that object, and this will cut off the pursuit. Thus, there are nine objects of focus for eliminating obstacles, and these fifteen objects of focus, including the previous six, are not counted in the ordinary sessions. The detailed instructions for these should be learned from ancient texts and the mouths of the lamas. Third, becoming virtuous, like gold and the color of gold, all dharmas are Bodh
Chinese
俱生（俱生）的心与普贤王如来无别而自生。显现的一切现象，原本就是空朗朗的。所有念头和智慧的流动，都如水中月影般消逝。在那之前，入定时，觉性在无所缘中清醒。身体和气息的出入，以及心的本性赤裸裸地显现。这是第十七个修心次第。这是通常的修心和遣除违缘的总集，第三十二个。这种无分别瑜伽最终会带来深刻见地的证悟。这些是各自收摄的下半部分。第二，关于明观坛城的引导，首先是确定明观智慧的自性：持有大手印的形象，如幻如彩虹般，调伏自他相续，被称为真正的明观。如是说。将其转化为道用，有各自收摄的上半部分和禅定两种。第一种又分为有分别和无分别两种。其中第一种又分为两种：由于分别念较重，修持心间的明点；由于烦恼较重，修持下方的鼻尖。第一种称为明点瑜伽，第二种称为微细瑜伽。第一种是：观想自己显现为坛城轮的主尊，其心间有与自己相似的智慧勇识。其心间，在手印的中心，有种子字和月亮安住，是三摩地勇识。其光芒将众生安置于佛的果位，然后收摄融入，观想三金刚的自性，如芥子般的明点，与自己的本尊颜色相同。如果心散乱，就用明点的光芒逐渐照亮一切器情世界，然后再次聚集融入。观想从明点中滴落安乐的甘露。这是第一个修心次第。第二种是：以三摩地勇识的光芒迎请所有的佛菩萨。进入口中。融化为明点，降落在金刚和莲花的根部相遇之处。从手印到如芥子般的中心，观想种子字融化的明点充满其中。专注于五种智慧的光芒。在这些状态中，如果心散乱，就认识到散乱，然后进行修持。
English
The co-emergent (俱生) mind arises self-manifest, inseparable from Samantabhadra. All phenomena that appear are primordially empty and clear. All movements of thoughts and awareness arise and vanish like reflections of the moon in water. Before that, in the state of equipoise, awareness awakens in the absence of an object. The coming and going of the body and breath, and the naked essence of mind, arise. This is the seventeenth practice cycle. This is the general practice and the collection of obstacle-clearing practices, the thirty-second. This non-conceptual yoga ultimately leads to the realization of profound view. These are the lower halves of the individual collections. Second, regarding the guidance on visualizing the mandala, first, identifying the nature of the clear wisdom: Holding the form of Mahamudra, like an illusion, like a rainbow, taming one's own and others' minds, it is said to be true clarity. As it is said. Transforming that into the path, there are the upper halves of the individual collections and two types of meditation. The first is divided into conceptual and non-conceptual. The first of these is further divided into two: because conceptual thought is heavier, meditate on the bindu in the heart; because afflictions are heavier, meditate on the tip of the nose below. The first is called bindu yoga, and the second is called subtle yoga. The first is: visualize oneself as the main deity, clear as the wheel of the mandala, in the heart of the main deity is a wisdom being similar to oneself. In its heart, at the center of the hand symbol, a seed syllable and moon reside, it is the samadhi being. Its light places all sentient beings in the state of Buddhahood, then gathers and dissolves, contemplating the nature of the three vajras, a bindu the size of a mustard seed, the same color as one's own deity. If the mind wanders, gradually illuminate all the outer and inner worlds with the light of the bindu, then gather and dissolve again. Contemplate nectar of bliss dripping from the bindu. This is the first practice cycle. The second is: with the light of the samadhi being, invite all the Buddhas and Bodhisattvas. Enter into the mouth. Melting into a bindu, it descends to the meeting point of the roots of the vajra and lotus. From the hand symbol to the center the size of a grain, contemplate the dissolving bindu of the seed syllable filling it. Hold the mind on the rays of the five wisdoms. In these states, if the mind wanders, recognize the wandering and then practice.