Tibetan
གསང་འདུས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ལུགས་ཀྱི་མན་ངག་ལས། ཟབ་གསལ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཁྲིད་ཡིག གསང་འདུས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ལུགས་ཀྱི་མན་ངག་ལས། ཟབ་གསལ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཁྲིད་ཡིག གསང་འདུས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ལུགས་ཀྱི་མན་ངག་ལས། ཟབ་གསལ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཁྲིད་ཡིག་བཞུགས། འདི་སོར་བསམ་གཉིས་ཏེ་ཐོག་མར་བསྟན་པར་བྱའོ། ། ན་མོ་གུ་རུ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཞབས་པད་ལ། །བཏུད་ནས་ཟབ་གསལ་གཉིས་མེད་ཀྱི། །མན་ངག་མདོ་ཙམ་བྲི་བ་ལ། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དགེས་པར་མཛོད། །འདི་ལ་སྔོན་འགྲོ་དང༌། དངོས་གཞི་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། མི་ཤིགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་སྒྲུབ་ཐབས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་ཟབ་མོ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་འཁྲིད། གསལ་བ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁྲིད། མཐར་ཐུག་ཟུང་འཇུག་གི་འཁྲིད་དེ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། སེམས་བཟུང་བའི་ཐབས་དང༌། ལམ་དུ་བསླང་བའི་ཐབས་དང༌། ལྷོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཚད་དོ། །དང་པོ་ལ་བཟུང་བའི་ཐབས་དངོས་དང༌། ཟིན་པའི་ཚད་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་རླུང་དང་བཅས་པ་དང༌། རྩོལ་མེད་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། འཇམ་རླུང་ལ་མོས་ན། ལུས་གནད་ཆ་ཐམས་ཅད་བསྒྲིམས། སྟེང་འོག་གི་རླུང་བག་ཙམ་བག་ཙམ་བཟུང་ལ། ལྟོ་བ་ཕྱིར་དགྱེད། སེམས་སྣ་རྩེའི་ཐད་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལ་བཞག་ནས་བལྟ་བར་བྱའོ།། དམིགས་སྐོར་དང་པོའོ། །དྲག་རླུང་ལ་མོས་ན་གདུགས་ལ་བརྟེན་པ་དང། འཁོར་ལོ་ལ་བརྟེན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རང་གི་འོག་ ཕྱོགས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལ་གདུགས་ཞིག་ཁོར་ཁོར་འཁོར་བ་ལ་སེམས་གཏད། རླུང་བུམ་ཅན་དྲག་ཏུ་བཟུང་ཞིང༌། ཡང་ཕྱིར་བུས་ནས་རྔུབ་བོ། །དམིགས་སྐོར་གཉིས་པའོ། །གཉིས་པ་འཁོར་ལོ་ལ་བརྟེན་པ་ནི། ལུས་ཀྱི་འོག་ཏུ་འཁོར་ལོ་བཅུག་ལ། འཁོར་ལོ་དེ་གཡས་སྐོར་དུ་བསྐོར། སེམས་དང་མིག་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་གཏད། རླུང་རེས་འགའ་དྲག་ཏུ་བཟུང་ཞིང༌། རེས་འགའ་དྲག་ཏུ་བུས། གཡས་གཡོན་དུ་རོལ་མོའི་སྒྲ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་བྱ་ཞིང༌། སྤོས་དྲི་ཞིམ་པོ་ཡང་བཏང་ངོ༌། ། དེ་ལྟར་ལན་འགའ་རེ་བྱས་པས་སེམས་ཟིན་པར་འགྱུར་ཞིང༌། འདི་དྲག་རླུང་གི་བོགས་འདོན་ཡིན་ལ། འདི་སྐབས་ཚོད་ཟིན་པ་གཅེས་སོ་གསུང་ངོ༌། །དམིགས་སྐོར་གསུམ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ལུས་གནད་བཅས་མིག་སྣ་རྩེར་གཏད། སེམས་དམིགས་གཏད་གཅིག་ལ་བསྒྲིལ་བ་མ་ཡིན་པར་རང་བབས་སུ་ཤིག་གེ་བཞག དེ་ལྟར་སེམས་འཛིན་པ་དེ་རྣམས་སྤེལ་གྱིན་ཡང་ཡང་བསྒོམས་པས་སེམས་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ། དམིགས་སྐོར་བཞི་པའོ། །གཉིས་པ་ཟིན་པའི་ཚད་ནི། སེམས་ལྷན་ལྷན་གནས་ཤིང༌། མེ་སྟ
Chinese
密集智慧足尊法的诀窍中，深明无别的引导文。
English
From the Secret Assembly Wisdom Foot System's Instructions: A Guide to Profound Clarity, Indivisible.
Tibetan
ག་ཆད་པ་ལྟར་རྣམ་རྟོག་འཕོ་བ་དང༌། སེམས་སྤྲོས་ཀྱང་མི་འཕྲོ་བར་ལྷན་ལྷན་གནས་པར་འབྱུང་བ་དང༌། ལུས་འདར་བ་དང༌། རིག་པ་མེར་རེ་འདུག་པ་དང༌། ནགས་ཚལ་ལ་རླུང་ཕོག་པ་ལྟ་བུའི་ཉམས་འབྱུང་ཞིང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་སྣང་གིས་གནོད་པ་མེད་པར་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་སྣང་སྟོང་དུ་འཆར་རོ། །གཉིས་པ་ལམ་དུ་བསླང་པ་ལ། ཟབ་མོ་ལ་འཇུག་ཚུལ་དང༌། ཟབ་མོ་སྒོམ་པ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ལ་དབྱེ་ན། བདག་མེད་སྒོམ་པ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་སྒོམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཀུན་བཟང་ལས། བདག་དང་བདག་གི་རྣམ་རྟོག་རྒྱུན་གྱི་ནི། །ངོ་བོ་དག་གིས་དེར་ནི་འཁོར་བ་སྟེ། །དག་པའང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེ་མེད་པ་ཡི། །ངོ་བོ་ཙམ་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། ལུས་ཀྱི་ཕྱི་ནང་གང་ན་ཡང་མི་གནས། དབང་པོ་ལྔ་དང་ལུས་གྱི་ཆ་ཤས་རྣམས་ཀྱང་མ་ཡིན། དེ་དག་མ་ཡིན་པའི་ལོགས་ཤིག་ན་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། དོན་ལ་གང་ཡང་མེད་པའོ་ཞེས་བསྒོམ་པ་ནི། དམིགས་སྐོར་ལྔ་པའོ། །གཉིས་པ་དངོས་པོ་མེད་པའི་བསྒོམ་དོན་ལ་གསུམ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། ཞལ་ལུང་ལས། ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད། །སེམས་ལ་གནས་ཏེ་སེམས་ཉིད་ ཀྱང༌། །ནམ་མཁའ་ལ་གནས་ནམ་མཁའ་ནི། །གང་དུའང་མི་གནས་འོད་གསལ་བ། །གཟོད་ནས་རྣམ་དག་སྟོང་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་རིམ་པ་ལྟར་སྣང་བ་སེམས་སུ་བསྒོམ་པ་དང༌། གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་དུ་བསྒོམ་པ། རང་བཞིན་མཐའ་བྲལ་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་པའོ། །དང་པོ་ནི། གནས་དོན་ ལུས་སུ་སྣང་བ་རྣམས་ལ་དམིགས་ཏེ། འདི་དག་ཇི་ལྟ་སྣང་བ་ལྟར་དོན་དུ་གྲུབ་པ་མེད། དངོས་པོ་གཅིག་ལ་ཡིད་ཐ་དད་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་མོ་ཞེས་མོས་པར་བྱེད་པ་སྟེ་དམིགས་སྐོར་དྲུག་པའོ། །མདུན་དུ་དམིགས་རྟེན་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་བཞག་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཆ་རྣམས་སོ་སོར་དཔྱད་དེ། མཐར་རྡུལ་ཕྲན་འདུས་པའི་གོང་བུ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ། རྡུལ་ཕྲན་རེ་རེ་ལ་དཔྱད་ཅིང་བཤིག་ན་སྔར་བཞིན་མི་དམིགས་ཏེ། དེས་ན་དམིགས་རྟེན་མིག་ལམ་དུ་སྣང་བ་མ་འགགས་ཀྱང་བརྟགས་པའི་ཚེ་གང་ཡང་མ་རྙེད་དེ། རང་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་སྣང་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དམིགས་སྐོར་བདུན་པའོ། །རིམ་པ་དེ་ཉིད་ཕྱིར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་བ་ནི། དམིགས་སྐོར་བརྒྱད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་སྣང་བའི་སེམས་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་ན། གནས་ཕྱི་ནང་གང་ན་ཡང་མི་གནས། ཕྱི
Chinese
就像冰雹消融一般念头转变，心虽散发却不扩散，而是自然安住，身体颤抖，觉性明亮，出现如风吹森林般的体验。同样，五根识在不受外境干扰的情况下，显现为空性。第二，将此融入修道，包括进入深奥之法和实际修习深奥之法。第一点可分为修习无我和修习无实有。第一种是，如《普贤王如来祈愿文》所说：“我与我所之念恒流转，其自性清净即是解脱道，了知彼即是自性之觉性。”意思是说，所谓“我”，既不在身体的内部，也不在身体的外部，也不是五根和身体的各个部分，也不是与这些不同的其他地方。因此，所谓“我”，只是凡夫俗子的虚妄执着，实际上什么也没有。如此修习，是第五种观修方法。第二种，修习无实有，有三种。如《口诀》所说：“为何一切法，皆住于心，而心本身，安住于虚空，虚空则，无所住，光明，本初即是清净空性。”按照这个顺序，首先修习将显现视为心，然后修习能取所取二者不二，最后确定自性离于一切边。第一种是，专注于显现为身体的事物，认为这些事物并不像它们看起来那样真实存在，因为对于同一事物，人们有不同的看法，所以一切都只是心的显现。这就是第六种观修方法。在面前放置任何一个观修的对境，仔细分析它的各个部分，最终认识到它只是由微尘组成的集合体。如果进一步分析和分解每个微尘，就会发现它与之前不同。因此，虽然观修的对境仍然清晰地呈现在眼前，但在分析时却一无所获，应该明白这只是自心的错觉。这是第七种观修方法。将同样的步骤应用于所有外在显现，这是第八种观修方法。第二种是，分析显现各种事物的心，它既不在内部，也不在外部。
English
Just as hailstones melt away, thoughts transform, and although the mind radiates, it does not scatter, but naturally abides. The body trembles, awareness is bright, and experiences like wind blowing through a forest arise. Similarly, the five sense consciousnesses manifest as emptiness without being harmed by external objects. Second, integrating this into the path involves entering the profound and actually practicing the profound. The first point can be divided into practicing selflessness and practicing non-substantiality. The first is, as stated in the "Kun-zang Prayer": "The continuous flow of thoughts of self and mine, its self-nature is pure, which is the path of liberation, knowing that is the self-nature of awareness." This means that the so-called "self" neither resides inside the body nor outside the body, nor is it the five senses and the various parts of the body, nor is it somewhere else different from these. Therefore, the so-called "self" is merely the false clinging of ordinary people, and in reality, there is nothing. Practicing in this way is the fifth method of contemplation. The second, practicing non-substantiality, has three aspects. As the "Oral Instructions" say: "Why are all phenomena, abiding in the mind, and the mind itself, abiding in space, space then, abides nowhere, luminosity, from the beginning is pure emptiness." According to this order, first practice seeing appearances as mind, then practice the non-duality of grasper and grasped, and finally determine that self-nature is free from all extremes. The first is, focusing on things that appear as the body, thinking that these things do not exist as they appear, because people have different views on the same thing, so everything is just a manifestation of the mind. This is the sixth method of contemplation. Place any object of contemplation in front of you, carefully analyze its various parts, and finally realize that it is just an aggregate of dust particles. If you further analyze and break down each dust particle, you will find that it is different from before. Therefore, although the object of contemplation still appears clearly in front of your eyes, you will not find anything when you analyze it, and you should understand that this is just an illusion of your own mind. This is the seventh method of contemplation. Applying the same steps to all external appearances is the eighth method of contemplation. The second is, analyzing the mind that manifests various things, it is neither inside nor outside.
Tibetan
་རོལ་ཁ་དོག་དབྱིབས་སུའང་མ་གྲུབ། ཡུལ་དང་དབང་པོ་གང་མ་ཡིན་པ་དང༌། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོའི་དུས་གསུམ་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ཡང་འདས་པ་ནི་འགགས་ཏེ་མེད། མ་འོངས་པ་ནི་མ་སྐྱེས་ཏེ་མེད། ད་ལྟར་བ་ཡང་སྐད་ཅིག་ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་གྱིས་དཔྱད་ན་གནས་པ་མེད་དེ། སྣང་བ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དེ་དྲན་རིག་ཏུ་སྣང་བ་མ་འགགས་ཀྱང་བཙལ་ན་མི་དམིགས་ཏེ། གཟུང་འཛིན་ཅན་གྱྀ་ཤེས་པའང་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི། དམིགས་སྐོར་དགུ་པའོ། །གསུམ་པ་ལ། སྟོང་པའི་རྣལ་འབྱོར། རོ་མཉམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར། བརྗོད་བྲལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྲོས་པ་ ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དམིགས་གཏད་གང་ཡང་མེད་པར་སང་ངེ་བ་ལ་མཉམ་པར་བཞག བར་བར་དུ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཅིར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཅུང་ཟད་དྲན་པར་བྱས་ལ་མཉམ་པར་གཞོག་པ་སྟེ། དམིགས་སྐོར་བཅུ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། བདག་དང་སྣང་བའི་དངོས་པོ་ལ་སེམས་གཏད་དེ། རིག་པ་སྐད་ཅིག་མའི་རང་དོན་ཕན་ཚུན་ཕྱོགས་ཆའི་དབྱེ་བ་གང་ཡང་མེད་པ་ལ་མཉམ་པར་བཞག བར་བར་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་མཉམ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་དྲན་པར་བྱ། དམིགས་སྐོར་བཅུ་གཅིག་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་ན་མྱོང་རིག་རྒྱུན་མི་འཆད་ཅིང༌། སྣང་བ་མ་འགགས་ལ། རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་འབྲེལ་འགག་པ་མེད་པར་འཆར་བཏུབ་ཀྱང༌། ཤར་ཙམ་ཉིད་ནས་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་ཅིང༌། ཅིར་ཡང་མ་ཡིན་པ། རང་གི་མྱོང་བས་གྲུབ་པ། བཟོ་བཅོས་མེད་པ་དེ་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་བཞག མྱོང་ཡང་སྨྲ་མ་ཤེས་པ་དེ་ལ་བརྗོད་བྲལ་ལོ་ཞེས་ངོ་ཤེས་བྱ། དེ་གསུམ་ནི། རྟོག་སྒོམ་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་རྟོག་བཅས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་གསུང་ངོ༌། །དམིགས་སྐོར་བཅུ་གཉིས་ཐལ་ལོ། །གཉིས་པ་ཟབ་མོ་སྒོམ་པ་དངོས་ནི། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ། དེ་ཡང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །བསམ་བརྗོད་ཡུལ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས། །མཁའ་བཞིན་དྲི་མེད་ཀུན་འབྱུང་བ། །བརྟགས་བྲལ་ཟབ་མོ་ཉིད་ཅེས་བྱ། །ཞེས་པ་ལྟར། སྐབས་འདིར་ཟབ་མོ་ནི་མ་བཅོས་པ་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཡང་ཡིན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར་རུང་བ་ཞིག་ཡིན་པར་ཡང་གསུངས་ཏེ། སྔར་གྱི་དེ་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ནས། ཐོག་མར་ཚོགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་ལམ་མེ་བ་ལ། ཁོང་ནས་དྲན་ཤེས་ཅུང་ཟད་བཅུག་པས། སྣང་དུས་དེ་ཉིད་ནས་སྟོང་པ་ངོས་བཟུང༌། སྣང་སྟོང་ དབྱེར་མེད་དེ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྡོ་རྗེའི་ཆོ་འཕྲུལ་ལོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ། དམིགས་སྐོར་བཅུ་གསུམ་པའོ། །དེ་ནས་རང
Chinese
也没有成为角色、颜色、形状。既非境，亦非根。若于心性之三时作观察，过去已灭，未来未生，现在亦于刹那之始、中、末三者观察，亦无住立。然有境之识，虽于觉知中显现而不灭，然寻之不可得。于无能取所取之识，安住于显现上，是为第九座。三者：空性瑜伽，味一瑜伽，离言瑜伽。初者，舍弃三时之分别戏论，于荡然无执中安住。中间稍作忆念：此等一切皆非任何事物。而安住之，是为第十座。二者，于自及显现之事物系心，于刹那智之自利，安住于彼此无有方分差别上。中间忆念：一切法皆为一味平等性。是为第十一座。三者，如是则体验觉知之流不断绝，显现亦不灭，虽可现起因果缘起不灭，然才一显现，即任何处亦不成立，亦非任何事物，由自之体验成立，于无造作之彼上安住。了知体验亦不可言说者，名为离言。此三者，以与分别禅修相关联故，称为有分别之瑜伽。第十二座完毕。二、甚深修持之真实义者，乃无分别之瑜伽。即如云： “远离一切诸分别， 极超思言之境界， 如虚空般无垢染， 离诸造作甚深性。” 如是。此处甚深者，亦为无造作，超越心意之境。亦云为一切皆可容受者。即于先前之彼等之自性中，首先于六聚之显现朗然时，于内稍稍注入觉知，则于显现之时，即能确认空性。了知显空无别彼性，乃菩提心金刚之神变。是为第十三座。其后，自
English
It also did not become a role, color, or shape. It is neither an object nor a sense faculty. If one examines the nature of the mind in the three times, the past has ceased and is gone, the future has not yet arisen, and the present, when examined in terms of the beginning, middle, and end of a moment, has no abiding. Although the knowing of appearances does not cease to appear as awareness, it is not found when sought. To rest in appearance while the knowing of grasping and being grasped is absent is the ninth posture. The third consists of the yoga of emptiness, the yoga of one taste, and the yoga of inexpressibility. The first is to abandon all the elaborations of conceptual thought in the three times and to rest in a state of utter clarity without any object of focus. In between, one should remember slightly, "All these are not anything at all," and then rest. This is the tenth posture. The second is to fix the mind on oneself and the objects of appearance and to rest without any distinction of parts in the self-interest of momentary awareness. In between, one should remember, "All dharmas are of one taste, equality itself." This is the eleventh posture. The third is that, in this way, the stream of experience and awareness is uninterrupted, and appearances do not cease. Although it is possible for dependent arising of cause and effect to arise without ceasing, from the very moment of arising, it is not established anywhere and is not anything at all. One should rest in that which is established by one's own experience and is without fabrication. One should recognize that which is experienced but cannot be spoken of as inexpressible. These three are called the yoga with conceptualization because they are related to conceptual meditation. The twelfth posture is complete. The second, the actual profound meditation, is the yoga of non-conceptualization. That is: "Free from all conceptualizations, Utterly beyond the realm of thought and expression, Like space, immaculate, the source of all, Called the profound nature beyond examination." Thus, in this context, profound is also that which is unfabricated and beyond the realm of the mind. It is also said to be something that can accommodate all forms. That is, from the nature of those previous ones, first, when the appearance of the six aggregates is clear, by inserting a little awareness from within, emptiness is recognized from the very moment of appearance. One should know that the indivisibility of appearance and emptiness is the miraculous display of the vajra of bodhicitta. This is the thirteenth posture. Then, one's own