Tibetan
བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་ལ་སྙིང་རྗེ་དང༌། བདེ་བ་ལ་འགོད་འདོད་ཀྱི་བྱམས་པ་དང༌། །དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དེ་ཡང་བདག་ཉིད་གཅིག་པུས་ཁུར་དུ་བླངས་ནས་སྒྲུབ་འདོད་ཀྱི་སྙིང་སྟོབས་དང༌། གཞན་དོན་འབའ་ཞིག་གི་སྙིང་ཁོངས་སུ་བཅུག་ནས། སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་འདོད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཏེ། དེ་དག་སྟོབས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི། ལམ་འགོ་ཟིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་དེ་ལྟ་བུའི་ གང་དུ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བའི་ས་ཕྱོགས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དང༌། སུ་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་དང༌། རྒྱུ་གང་གིས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་རྣམས་དང༌། ཇི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བའི་ཚུལ་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་དང༌། འགྲོ་དྲུག་སོ་སོའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་དེ་ཐམས་ཅད། སོ་སོའི་སེམས་རྒྱུད་ལ་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཡོད་པས། འཁྲུལ་བའི་སྣང་བར་ཤར་བ་མ་གཏོགས། དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་ལ་གྲུབ་པ་མེད་པས། རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ན། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཡང་བདེན་མེད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་ཉིད་དེ་ལ་མི་སྐྲག་ཅིང༌། གནས་ལུགས་ལ་སྡུག་བསྔལ་མེད་ཀྱང༌། ཡོད་པར་འཁྲུལ་ནས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ལྷག་པར་ཡང་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། སེམས་ཅན་དང་སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་མེད་པར་མཐོང་བས་དེ་དག་དངོས་པོར་འཛིན་པ་དང་ཡང་བྲལ་བ། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་རིམ་གྱིས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ན། མདོ་སྔགས་གང་གིས་ལམ་ལ་ཞུགས་ཀྱང་རུང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་སྙིང་པོ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ། ཁྱད་པར་དུ། སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་དབྱིངས་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དུ་བཞག་པ་དང༌། རྣམ་པར་ རྟོག་པའི་ཚོགས་མཐའ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་མཐོང་ཞིང༌། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ནི་ནམ་དུ་ཡང་འགྱུར་བ་མེད་པར་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་ཡིད་ཆེས་དམ་པ་རྙེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་ཤེས་ཤིང༌། དེ་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ལ་མི་བརྙས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་བདག་དང་མཚུངས་པའི་བྱམས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཅིག་པར་ཤེས་པས་གུས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང༌།
Chinese
愿菩提心无伪于相续中生起。如是，见众生感受痛苦而生悲悯，欲令安乐而生慈爱，如是众生之义利，亦由自身独自承担而欲成办之勇气，唯以利他之心置于心间，欲成就佛果之菩提心。彼等若具足力量，则于大乘不共之法已于相续中生起，是为已得道之开端。此后，如是之 何处感受痛苦之方所，即世间界；何者感受痛苦，即众生；以何因感受痛苦，即业及烦恼；如何感受痛苦之方式，即生老病死，及六道各自之痛苦自性，彼一切，以各自心续中具足无明习气故，唯于错乱之显现中现起，于事物之实相中无有成立，如梦境之显现般了知时，轮回之痛苦亦是无实如幻之故，自身不畏惧彼等，虽于实相中无有痛苦，然于错认为有而感受痛苦之众生，更生起强烈之悲悯，见众生与痛苦无自性故，亦远离执彼等为实有，若于相续中次第生起空性大悲之精髓，则无论以显宗或密宗何者入道，皆为于相续中生起大乘道之精髓。尤为甚者，于远离戏论之法界中，安住于无分别之状态，及 见一切分别之聚合自性空，且见心之自性光明，是为恒常不变之时，则能获得对如来藏之坚定信解，由此亦知一切众生皆具如来藏，是故不轻蔑众生，视众生如己之慈爱，及知众生之自性与佛之自性无别而生起特殊之恭敬，
English
May the unfeigned aspiration of Bodhicitta arise in the continuum. Thus, compassion arises from seeing sentient beings experiencing suffering, and loving-kindness arises from the desire to establish them in happiness. Furthermore, the courage to take upon oneself the benefit of such sentient beings and the Bodhicitta that desires to attain Buddhahood, placing the sole purpose of benefiting others in one's heart. When these are endowed with strength, then the uncommon Dharma of the Mahayana has arisen in the continuum, and it is the beginning of having attained the path. Thereafter, such Where is the place where suffering is experienced, which is the realm of the world; who experiences suffering, which are sentient beings; what is the cause by which suffering is experienced, which are actions and afflictions; how is suffering experienced, which is the manner of birth, old age, sickness, and death, and the nature of suffering of each of the six realms. All of these, because of the presence of the imprints of ignorance in their respective mindstreams, only arise in the appearance of delusion, and are not established in the reality of things. When one knows them to be like the appearance of a dream, then because the suffering of samsara is also unreal and illusory, one does not fear them oneself. Although there is no suffering in reality, compassion arises especially for sentient beings who experience suffering by mistaking it for being there. Seeing that sentient beings and suffering are without inherent existence, one is also separated from grasping them as real. When that which is called the essence of emptiness and compassion gradually arises in the continuum, then whether one enters the path through Sutra or Tantra, the essence of the Mahayana path has arisen in the continuum. In particular, abiding in a state of non-conceptualization in the sphere that is free from elaboration, and Seeing that all aggregates of conceptualization are empty in nature, and seeing that the nature of the mind is clear light, which is never changing, at that time, one will gain firm faith in the Tathagatagarbha, and from that, one will also know that all sentient beings possess the Tathagatagarbha. Therefore, one does not despise sentient beings, has loving-kindness for sentient beings as equal to oneself, and knowing that the nature of sentient beings and the nature of the Buddha are inseparable, one generates special reverence.
Tibetan
འགྲོ་ཀུན་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་འགོད་ཐུབ་པ་ཤེས་པའི་སྙིང་སྟོབས་དང༌། སེམས་ཅན་རྣམས་ཉིད་སངས་རྒྱས་རང་ལ་ཡོད་ཀྱང་དེ་ལྟར་མ་ཤེས་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡང་ལྷག་པར་འཇུག་ཅིང༌། བདག་གཞན་འཁོར་འདས་བདེ་སྡུག་སོགས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྣང་ཚུལ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་བཟློག རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་འཇོག་ནུས་པ་ན། མདོ་དང་སྔགས་ཀྱི་ལམ་གང་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་ཟབ་མོ་ཆེས་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་རེག་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་མ་འདི་ནི། མདོ་རྣམས་ལས། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་འཁོར་ལོའི་གཏམ་ལ་དགའ་བ། ཞེས་གསུངས་ པ་དང༌། དོན་དམ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ལམ་ལ་ཞུགས་པ་དང༌། ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་དང༌། འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱར་གྱུར་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དབང་པོ་རྣོན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་གནས་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་ལམ་གྱི་གཞི་ཡིན་པས་མདོ་སྔགས་གཉིས་ཆར་ལ་དགོས་ཤིང༌། སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་མྱུར་དུ་རྟོགས་པར་འདོད་ན་ནི། ཡང་དག་པའི་དབང་གིས་རྒྱུ་སྨིན་པར་བྱས་ཤིང༌། དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དང༌། རྒྱུད་སྦྱང་དགོས་པ་ཡིན་ན། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཡན་ལག་བཅས་པ་ལ་ཡང་ལེགས་པར་སློབ་དགོས་ཤིང༌། དབང་པོ་རྣོན་པོ་ལ་ནི། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ཁོ་ནས་ཀྱང་དོན་འགྲུབ་པ་ཡོད་ལ། གཉིས་ཀས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཉིད་དོན་གྱི་གཙོ་བོའི་ཚུལ་དུ་འབད་པས་སྒྲུབ་དགོས་སོ། །དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཡན་ལག་དྲུག་པ་སོགས་ཏེ། བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་དང༌། ས་བཅུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་གསུང་ལས་རྟོགས་དགོས་མོད། དོན་གྱི་སྙིང་པོ་ནི། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ། གཡོ་བ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ལུས་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པ་ན། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཏེ་རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་གཟུགས་ ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་དུ་མཐོང་བ་ན། ལས་རླུང་ཉིས་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པའི་ཐབས་ལ་འབད་པས། མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མངོན་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དེ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དངོས་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ཡང་རང་བཞིན་གདོད་མ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་ཡིན་ཀྱང་མངོན་དུ་ནི་མ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། ཐབས་རྣམ་པར་མི
Chinese
具有知晓能使一切众生安住于无上菩提的勇气，并且对于众生自身具有佛性却不自知生起极大悲悯，遮止对包括自他、轮回涅槃、安乐痛苦等一切法显现的强烈执着，能够一心安住于自性平等性中，无论是进入显宗还是密宗的道，都是触及到大乘道中极其殊胜深奥的精华。这后者，如经部中所说：“欢喜不退转法轮之语”，以及进入真实义决定的道，进入一切乘，成为为了最后法轮所应调伏之有情，获得名为菩萨利根之地位。这些是道的根本，因此显密二者都需要。如果想要依靠密宗的乘，迅速证悟法性之实相，那么就要以真实的灌顶使相续成熟，如果是钝根并且需要调伏相续，那么也要善于修习具有支分的生起次第，如果是利根，那么仅仅依靠圆满次第也能成就意义，二者都要以极度精勤的瑜伽大印作为意义之主要方式来修持。那是瑜伽六支等，虽然需要从上师的口诀以及十地菩萨的教言中领悟，但意义之精髓是：完全舍弃一切分别念，以无动摇之瑜伽要诀击打身体要处时，心的自性光明，以具足一切相之殊胜空色大印之方式显现，努力使二万一千六百业气融入法界，就能现前不变大乐，如是双运一切相殊胜之空性与不变大乐，那就是如来藏之真实，那也是自性本来就存在于众生心续中，但尚未显现，方法各异。
English
Having the courage to know that all beings can be established in unsurpassed enlightenment, and also having great compassion for beings who possess Buddhahood themselves but do not realize it, preventing strong attachment to the appearances of all phenomena, including self and others, samsara and nirvana, happiness and suffering, and being able to abide single-pointedly in the equality of self-nature, whether one enters the path of Sutra or Tantra, one is touching the extremely excellent and profound essence of the Mahayana path. This latter, as stated in the Sutras, "Delighting in the words of the irreversible wheel," and entering the path of definitive true meaning, entering all vehicles, becoming a being to be tamed for the sake of the final wheel, and attaining the position called Bodhisattva of sharp faculties. These are the basis of the path, so both Sutra and Tantra are needed. If one wants to quickly realize the reality of the nature of phenomena by relying on the vehicle of Tantra, then one must ripen the continuum with true empowerment, and if one is of dull faculties and needs to tame the continuum, then one must also learn well the generation stage with its branches, and if one is of sharp faculties, then one can accomplish the meaning by relying solely on the completion stage, and both must strive to practice the extremely diligent yoga Mahamudra as the main way of meaning. That is the six branches of yoga, etc., although it needs to be understood from the oral instructions of the Lama and the teachings of the ten-ground Bodhisattvas, but the essence of the meaning is: completely abandoning all conceptual thoughts, when striking the key points of the body with unwavering yoga, the self-nature of the mind is luminosity, appearing in the form of the great seal of empty form that possesses all aspects of excellence, striving to dissolve the twenty-one thousand six hundred karmic winds into the Dharmadhatu, one will manifest unchanging great bliss, thus uniting the emptiness that possesses all aspects of excellence and unchanging great bliss, that is the true essence of the Tathagatagarbha, and that is also the self-nature that has always existed in the mindstream of beings, but has not yet manifested, the methods are different.