Tibetan
བླ་མ་ཀ་བཞི་པ་ཀུན་དགའ་ལྷུན་གྲུབ་ལ། བླ་མ་ཀ་བཞི་པ་ཀུན་དགའ་ལྷུན་གྲུབ་ལ། ཨོཾ་སྭཱ་སྟི། བླ་མ་མཆོག་དང་དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་ཡི། །ཞབས་པད་དམ་པ་སྤྱི་བོས་བཏུད་བྱས་ཏེ། །དམ་ཆོས་བདུད་རྩིའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་བརྩམས་ནས། །ཟབ་མོའི་བཀའ་མཆིད་ཅུང་ཟད་བགྱིད་ལ་སྤྲོ། །དེ་ལ་སྟོན་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས། །དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་མཐའ་ཡས་པ་ཞིག་བཀའ་སྩལ་པ་ནི། གཞན་གྱི་ཚིག་སྣ་བསྟུང་བ་དང༌། །ཕ་རོལ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་དང༌། བདག་ཉིད་སྒྲོག་པ་དང༌། རང་གི་ཕྱོགས་ཡོངས་སུ་སྤེལ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དམིགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ལས། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་མཉམ་པར་བརྩེ་བས། དེ་རྣམས་རང་གིས་བརྙེས་པའི་བྱང་ཆུབ་དམ་པ་དེ་ལ་དགོད་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་བྱེད་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱང་རང་དང་གཞན་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཐབས་ཁོ་ན་ལ་གཙོ་བོར་དམིགས་པ་ཞིག་ངེས་པར་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། དེ་ཡང་དང་པོར་ཆོས་སྒྲུབ་ཅིང་ཉམས་སུ་བླང་བའི་གཞི་གང་ལ་དམིགས་ཏེ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི། གནས་ལུགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་ངེས་དགོས་ཏེ། སེམས་མ་རིག་པའི་འཁྲུལ་པས་ཡོངས་སུ་བསྐྱེད་དེ། རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་ཀུན་རྫོབ་ཁམས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད། དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་ལ་གདོད་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་ཞིང༌། འཁྲུལ་པའི་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་ནི། རང་རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ལས་འབྲས་བུ་བསླུ་བ་མེད་པར་འབྱུང་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་གཟུང་འཛིན་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་རྣམས་འཁྲུལ་སྣང་ཙམ་མ་གཏོགས། གདོད་མ་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་མེད་ཀྱང༌། ཇི་སྲིད་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་མ་དག་གི་བར་དུ། འཁྲུལ་ངོ་ཉིད་དུ་རྒྱུ་འབྲས་ཕྲ་ ཞིང་ཕྲ་བ་རྣམས་ཀྱང་མ་འཁྲུགས་པར་འབྱུང་བ་འདི་ནི། དང་པོ་ཉིད་དུ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་བསྐྱེད་པའི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་བ་མེད་པ་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་ནས། སྤངས་བླང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྤྱད་པས། འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་གནས། ངན་སོང་གི་སྒོ་ཁེགས། མཐོ་རིས་ཀྱི་སྒོ་ཕྱེད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། སྣང་བ་འདི་དག་འཁྲུལ་པ་ཙམ་མ་གཏོགས། གདོད་མ་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་པར་རྟོགས་པས། དངོས་པོར་འཛིན་པ་དང༌། མཚན་མར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་དབྱིངས་སུ་དག་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡང་དག་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་རྣམ
Chinese
顶礼上师噶举巴衮噶伦珠！ 顶礼上师噶举巴衮噶伦珠！ 嗡 斯瓦斯帝！（藏文：ཨོཾ་སྭཱ་སྟི།，梵文天城体：ओṃ स्वस्ति，梵文罗马拟音：oṃ svasti，汉语字面意思：嗡，吉祥！）。 顶礼上师至尊及三世诸佛！以头顶敬触殊胜莲足。从甘露般的正法大海中，略作深奥教言之讲述。 如是，导师如来，曾开示无量正法之门，并非为了贬低他人之言辞，亦非为了胜伏他人，亦非为了自我标榜，亦非为了弘扬己方。而是从无缘大悲之自性中，以平等慈爱普施一切众生，为了使彼等安住于自身所证得之殊胜菩提。因此，欲修持佛法者，亦应以自他皆能获得无上菩提佛果之方便为主要目标。 如是，首先修持佛法之基础，应以何为目标而修习呢？即是实相之真如。对此，必须如是确信：心由无明之错觉所生，如梦境般显现之世俗三界所摄之诸法，就事物之实相而言，本初即未曾存在。然于错觉之心之显现中，各自之因缘聚合则毫不欺惑地产生果报。因此，世俗名言所摄之诸法，除错觉显现外，本初即未曾存在。虽如是本无，然直至错觉之显现未清净前，错觉本身之因果，纵极细微亦不紊乱地显现。此乃最初生起正见之目标。于因果不虚生起定解后，如理取舍，则安住于世间之正见，关闭恶趣之门，开启善趣之门。并了知此等显现仅为错觉，本初即未曾存在，则于实有之执着及于相之执着，皆于法界中清净，从而生起超世间之智慧，烦恼之种子
English
Homage to the Guru Kagyupa Kunga Lhundrup! Homage to the Guru Kagyupa Kunga Lhundrup! Om Swasti! (藏文：ཨོཾ་སྭཱ་སྟི།，梵文天城体：ओṃ स्वस्ति，梵文罗马拟音：oṃ svasti，汉语字面意思：Om, may there be well-being!). Having bowed to the sacred lotus feet of the supreme Guru and the Victorious Ones of the three times, I will now gladly compose a brief exposition of profound instructions from the ocean of the nectar of the sacred Dharma. Thus, the Teacher, the Tathagata, taught countless doors to the sacred Dharma, not for the sake of belittling the words of others, nor for the sake of overpowering others, nor for the sake of extolling oneself, nor for the sake of propagating one's own side, but out of the very nature of great compassion without any aim, with equal love for all beings, in order to place them in the sacred enlightenment that they themselves have attained. Therefore, those who wish to practice the Dharma must necessarily have as their main goal the means by which they and others may attain the supreme state of enlightenment, Buddhahood. Furthermore, what should be the object of meditation when one first establishes and practices the Dharma? It is the suchness of reality. And one must be certain of this: all these phenomena, which are produced entirely by the delusion of ignorance and appear like a dream, are encompassed by the three realms of samsara. In terms of the reality of things, they have never existed from the very beginning. However, in the appearance of the deluded mind, the result inevitably arises from the collection of its own causes and conditions. Therefore, all phenomena encompassed by relative grasping and clinging are merely illusory appearances and have never existed from the very beginning. Although they do not exist in this way, as long as the appearance of delusion is not purified, even the subtle causes and effects of delusion itself will appear without confusion. This is the object for generating correct view from the very beginning. Having gained certainty in the infallibility of cause and effect, and having practiced abandonment and adoption as appropriate, one abides in the correct view of the world, blocking the door to the lower realms and opening the door to the higher realms. And by realizing that these appearances are merely illusions and have never existed from the very beginning, the thoughts of grasping at things as real and grasping at characteristics are purified in the sphere of reality, and transcendental wisdom is correctly generated, and the seeds of affliction
Tibetan
ས་ཀྱང་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན། ཀུན་རྫོབ་གཟུང་འཛིན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་མ་གྲུབ་ཀྱང༌། དོན་དམ་ཡང་དག་པའི་དབྱིངས་ཆོས་ཉིད་རང་རིག་རང་གསལ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ནི། ཡང་དག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དང༌། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་གདོད་མ་ནས་གྲུབ་ཅིང༌། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདེན་པ་ཡིན་ལ། འགྱུར་བ་མེད་པའི་ ཕྱིར་རྟག་ཅིང་བརྟན་པ་དང༌། གནས་ལུགས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། མ་ནོར་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་གནས་ལུགས་ད་ནི། བདེན་གྲུབ་དང༌། རྟག་བརྟན་གཡུང་དྲུང་ཡིན་ཀྱང། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཞིང༌། ཚིག་གིས་བརྗོད་དུ་མེད། བློས་བཟུང་དུ་མེད་པ་ཡིན་པས། མཉམ་བཞག་གི་ཚེ། འདི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བློས་བརྟགས་ནས་ནི་མི་སྒོམ་སྟེ། མཉམ་བཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་གང་དུ་ཡང་འཛིན་པ་མེད་པ། བཟོ་བཅོས་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇོག་དགོས་པས་སོ། །གཞི་ཤེས་བྱའི་གནས་ལུགས་དེ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་ཤིང༌། དེ་ཉིད་སེམས་ཀྱིས་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། དེ་ཁོ་ན་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་ལ་ཞུགས་ཤིང་ཡོད་པ་ཡིན། དེ་ལས་གཞན་འཁོར་བ་པ་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་ཞིང༌། གྲགས་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་དང༌། ལམ་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་ལ་མ་གྲུབ་པ་གློ་བུར་བ་ཡིན་ནོ། །གཞི་དེ་ལྟར་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས། ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚེ། རེ་ཞིག་འཁྲུལ་ངོ་དང་བསྟུན་ཏེ། ཁམས་གསུམ་འཁོར་བ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་མི་རྟག་ཅིང་མི་བརྟན་ལ་འཇིག་པ། ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པའི་ཡུལ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་གྲུབ་པ་མེད་པ། ཆོས་འདི་རྣམས་ལ་བྱེད་པོས་སྟོང་པ། རྒྱུ་རྐྱེན་སྣ་ཚོགས་པ་འཕྲད་པ་ལས་འབྱུང་བར་ཤེས་ནས། དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཡང་ཡང་བསྒོམས་པས། འཁོར་བའི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་སྙིང་པོ་མེད་པས། འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་འདོད་ཀྱི་བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། དེའི་རྗེས་སུ་དེ་ལྟར་མི་རྟག་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པའི་འཁོར་བ་ལས་བདག་ཉིད་གཅིག་པུར་མ་ཟད་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འདོན་དགོས་པའི་བསམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་བསྐྱེད་ནས། བྱམས་སྙིང་རྗེ་དང་འབྲེལ་བར་དེ་ཉིད་ཡང་ཡང་བསྒོམས་པས།
Chinese
也放弃地。这样，虽然世俗所取的诸法从本初就没有成立，但胜义真实的界、法性、自智自明、离戏论的智慧，是真实之空性，是所知一切的处所，是自性光明，叫做如来藏。此乃一切法之法性，从本初就已成立，是圣者们以智慧所体验的，故是真谛，因无有改变之故，是常恒稳固，因处所未曾颠倒之故，是如是性，是不错乱之如是性。如此处所，虽是真实成立、常恒永恒，却远离一切戏论，是言语无法表达、心识无法执取的。故于入定时，不应以分别念思忖“此是真谛、此是常恒”，而应安住于无分别之入定，于任何处皆无执着，以不做作之方式安住。基，所知之处所，如是法性圆成，如来藏安住于一切有情心中，彼即是心之自性，唯有彼才进入事物之实相而存在。除此之外，轮回者所显现、所称说之这一切，以及道之诸法，皆未成立事物之实相，而是暂时的。基如是之要点是，于修道之时，暂时随顺错乱之相，知晓三界轮回一切皆为痛苦之自性、无常不稳固而坏灭，我与我所执着的对境“我”是没有成立的，这些法为空性，无有作者，从各种因缘聚合而生起。反复修习彼之义，轮回的一切安乐皆无有实义，因此生起欲从轮回中决定出离之殊胜心念，其后生起不仅要从如此无常痛苦且无有实义之轮回中救度自己，还要救度一切有情的特殊心念，与慈悲相连，反复修习彼，
English
Also, one abandons the ground. Thus, although all phenomena of conventional grasping and clinging are not established from the beginning, this wisdom of the ultimate, true realm, the nature of reality, self-knowing, self-luminous, and free from elaboration, is true emptiness, the place of all that is knowable, naturally luminous, and called the Sugata-garbha. This is established from the beginning as the nature of all phenomena and is to be experienced by the wisdom of the noble ones. Therefore, it is the truth, and because it is unchanging, it is permanent and stable. Because the state of being is not inverted, it is Suchness, and it is unerroneous Suchness. Thus, the state of being is now truly established, eternal, and unchanging, yet it is free from all elaboration and cannot be expressed in words or grasped by the mind. Therefore, at the time of meditative equipoise, one should not meditate by conceptually thinking, "This is true, this is permanent." One should abide in non-conceptual meditative equipoise, without clinging to anything, abiding in a natural and unfabricated manner. The basis, the state of being of what is knowable, is thus the perfectly established nature of reality, the Sugata-garbha, which abides in all sentient beings. That itself is the nature of mind, and only that enters into the reality of things and exists. Other than that, all that appears and is spoken of by those in samsara, and all the phenomena of the path, are not established in the reality of things but are temporary. The key point of the basis being thus is that when practicing the path, one should temporarily conform to the appearance of delusion and know that all of the three realms of samsara are of the nature of suffering, impermanent, unstable, and decaying. The object of clinging to "I" and "mine," called self, is not established. These phenomena are empty of an agent and arise from the meeting of various causes and conditions. By repeatedly meditating on that meaning, all the pleasures of samsara are without essence. Therefore, a complete thought of wanting to definitely emerge from samsara will arise, and after that, one should generate the special thought of needing to liberate not only oneself but also all sentient beings from such impermanent, suffering, and essenceless samsara. Connected with love and compassion, by repeatedly meditating on that,