Tibetan
帝洛巴大師教言集TILO14མི་ཟད་པའི་གཏེར་མཛོད་མན་ངག་གི་གླུ། 1-6-6a ༄༅། །མི་ཟད་པའི་གཏེར་མཛོད་མན་ངག་གི་གླུ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། དོ་ཧ་ཀོ་ ཥ་ཨུ་པ་དེ་ཤ་གཱི་ཏ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། མི་ཟད་པའི་གཏེར་མཛོད་མན་ངག་གི་གླུ་ཞེས་བྱ་བ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཨེ་མ་མཁའ་འགྲོ་གསང་བའི་སྐད། །སྐྱེ་བོ་སྲིད་པའི་འཁྲི་ཤིང་ལྟ་བུས་བཀྲིས་པ་རྣམས། ། བདག་ཏུ་འཛིན་པས་མྱ་ངན་ཐང་ལ་རབ་ཏུ་སྐམས། །རྒྱལ་བུ་གཞོན་ནུ་སྲིད་མེད་པ་དང་བྲལ་བ་བཞིན། །བདེ་བའི་གོ་སྐབས་མེད་པས་སེམས་ལ་ཟུག་རྔུར་གྱུར། །དཔྱད་པས་མ་འོངས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། །བྱས་པ་རྣམས་དང་བྲལ་ཞིང་བསམ་ པའི་ལས་མིན་ཞེས། །རང་ཉིད་ཤེས་པའི་མདའ་བསྣུན་གྱིས་ནི་དེ་སྨྲས་པ། །མཁས་པ་སྙིང་ལ་དུག་གིས་ཁྱབ་པར་འགྱུར། །སེམས་ཉིད་རྣལ་མའི་དོན་ནི་ཀུན་གྱིས་རྟོགས་དཀའོ། །མཐའ་ཡིས་མ་གོས་དྲི་མ་མེད་པའི་སྙིང་པོ་ནི། །རང་བཞིན་གདོད་ནས་ 1-6-6b དག་པས་ཀུན་གྱི་དཔྱད་བྱ་མིན། །གལ་ཏེ་དཔྱད་ན་དུག་སྦྲུལ་བཅོས་པ་ཁོ་ནར་ཟད། །བློ་ཡིས་གཞག་(བཞག་)པའི་ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་རང་གིས་སྟོང་། །རྐྱེན་དང་བྲལ་ཕྱིར་བརྟགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོད་མ་ཡིན། །རང་བཞིན་གནས་སུ་གྲོལ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ ཤེས་ན། །མཐོང་ཐོས་ལ་སོགས་མེད་ཅིང་དེ་ཡི་རང་བཞིན་བྲལ། །དངོས་པོར་རྟོག་པ་ཕྱུགས་དང་འདྲ་བར་བརྗོད། །དངོས་མེད་རྟོག་པ་དེ་བས་ཤིན་ཏུ་བླུན་འགྱུར་ཞེས། །མར་མེ་འབར་དང་བསད་པའི་དཔེ་ཡིས་བརྗོད་པ་དག །གཉིས་མེད་རང་བཞིན་ ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་གནས། །དངོས་པོར་སྐྱེ་བ་དངོས་པོ་མེད་པར་རབ་ཞི་ཞིང་། །དེ་ཡི་ཕྱོགས་དང་བྲལ་བ་མཁས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས། །བླུན་པོ་རྣམས་ཀྱི་བློ་ལ་རང་གིས་དཔྱད་བྱ་ན། །སྐད་ཅིག་གྲོལ་བ་དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ། །གྲོལ་བ་དེ་ལས་གཞན་པ་བདེ་ ཆེན་ས་མེད་ཅེས། །བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་ཀྱང་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་དང་མཚུངས། །ས་དང་ལམ་དང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་པའི། །གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཡིད་ལ་དྲིས། །དེ་ལྟར་རྟོག་པའི་མི་དེ་ལ་ནི་འཆིང་བ་མེད། །རྡུལ་མ་སྤངས་ ཤིང་རྡུལ་གྱིས་ཅུང་ཟད་གོས་པ་མེད། །ཉོན་མོངས་གཉེན་པོ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ག་ལ་ཡོད། །དེ་ལ་རྩོལ་བའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་འཁོར་བར་འཆིང་། །ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་དང་ནམ་མཁའ་རྣམས། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རོ་གཅིག་ལས་ནི་གཞན་ཡོད་མིན། །སྲིད་ དང་མྱ་ངན་འདས་པ་གཉིས་སུ་མི་རྟོག་པ། །འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཡིན་པར་བཤད། །ཨེ་མ་མཁའ་འགྲོ་གསང་བའི་སྐད། །ཀྱེ་མ་རང་ལ་རང་གིས་དེ་ཉིད་མཚོན་ཏེ་ལྟོས། །མ་ཡེངས་པ་ཡི་སེམས་ཀྱིས་ལྷ་དང་བྲལ་གྱུར་ན། །ཡེངས་ 1-6-7a བའི་སེམས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་རྟོགས་མ
Chinese
帝洛巴大师教言集TILO14《无尽宝藏口诀之歌》 1-6-6a 无尽宝藏口诀之歌 印度语：Dohakosa Upadesagita Nama 藏语：无尽宝藏口诀之歌 顶礼文殊童子！ 唉玛！空行母秘密之语！ 如以生老病死的蔓藤装饰的众生！ 因执著于我而于痛苦的荒原上干涸！ 犹如无有国政的年轻王子！ 因无安乐之机而心生痛苦！ 以智慧观察，未来如实之智 与作为分离，非思虑之业。 以自知之箭射击而说此语， 智者之心亦会被毒所染。 心性真实之义，众人难以领悟。 无有边际，无垢之精华， 自性本初清净，非众人所能测度。 若测度之，则无异于医治毒蛇。 以分别念安立之诸法，其自性皆空。 因离于缘故，一切分别皆非实有。 若知自性安住之如实 则无见闻等，亦离其自性。 执著于实有，喻如畜生。 执著于非实有，则更为愚痴。 以灯火燃与灭之比喻而说， 无二自性安住于大手印中。 实有之生，于非实有中寂灭。 离于彼之方，智者如是说。 若愚者以自心测度， 刹那解脱，是名为法身。 离于解脱之外，无有大乐之地。 纵然孩童言说，亦如海市蜃楼之水。 地与道与诸佛，皆为一味。 此乃本初之智慧，于心中询问。 如是了悟之人，则无有束缚。 不离微尘，亦不为微尘所染。 烦恼与对治，二者皆无。 于此勤作之人，反为轮回所缚。 地、水、火、风、空诸元素， 俱生一味，无有他者。 不分别轮回与涅槃， 此乃法界之实相。 唉玛！空行母秘密之语！ 嗟！以自心观照自身！ 若以不散乱之心离于诸神， 散乱之心则难以了悟彼。
English
Collection of Teachings by Tilopa TILO14: The Song of Inexhaustible Treasure of Instructions 1-6-6a The Song of Inexhaustible Treasure of Instructions In Sanskrit: Dohakosa Upadesagita Nama In Tibetan: The Song of Inexhaustible Treasure of Instructions Homage to Manjushri Kumara! Ema! Secret words of the Dakini! Those adorned with the creeper of existence! Are utterly dried up in the desert of sorrow by clinging to self! Like a young prince without a kingdom! Having no opportunity for happiness, it becomes a thorn in the mind! By examining, the future Suchness Wisdom Is separate from actions and not a work of thought. By shooting the arrow of self-knowledge, it is said, The heart of the wise becomes filled with poison. The true meaning of mind itself is difficult for all to realize. The essence without boundaries, without defilement, Is naturally pure from the beginning, not to be examined by all. If examined, it is merely treating a poisonous snake. All these phenomena established by the mind are empty of self. Being free from conditions, all examinations are non-existent. If one knows the Suchness abiding in its own nature, Then there is no seeing, hearing, etc., and it is devoid of its own nature. Clinging to things as real is said to be like livestock. Clinging to things as unreal becomes even more foolish. The examples of a lamp burning and extinguished are spoken of. The non-dual nature abides in the Great Seal. The arising of the real is pacified in the unreal. The wise one is separated from that side. If fools examine with their own minds, Instant liberation is called the Dharmakaya. Other than liberation, there is no great bliss ground. Even if children speak, it is like mirage water. Ground, path, and all Buddhas are of one taste. This is the innate wisdom; ask it in your heart. The person who understands in this way has no bonds. Not abandoning dust, nor slightly stained by dust. Where are affliction and antidote as two? The person who strives for that is bound in samsara. Earth, water, fire, wind, and space, Born together, are of one taste; there is no other. Not thinking of samsara and nirvana as two, This is said to be the nature of the Dharmadhatu. Ema! Secret words of the Dakini! Alas! Look at yourself with your own mind! If the unscattered mind is separated from the gods, The scattered mind will not realize it. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ི་འགྱུར། །དངོས་པོའི་ཚང་ཚིང་གསེབ་ཏུ་དེ་ཉིད་ནོར་བུ་སྟོར། །འདོད་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་ཆགས་མ་བྱེད། །འདི་ནི་བདེ་ཆེན་སེམས་མཆོག་གཟིར་བའི་ནད་རབ་སྟེ། །གལ་ཏེ་ ཆགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ལ་ཡིད་ཆགས་ན། །དྲི་མ་མེད་པའི་སེམས་ལ་འདོད་པའི་མཚོན་གྱིས་བཏབ། །ཀྱེ་མ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་སུ་མ་ལྟ་ཞིག །དངོས་པོར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཡོད་མིན་ཏེ། །རེ་དང་དོགས་པའི་སེམས་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་སེམས་ མྱོས་ན། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་གནས་དེར་འཆིང་བར་འགྱུར། །ཀྱེ་མ་རང་བཞིན་བྲལ་བའི་དེ་ཉིད་བསྒོམ་དུ་ཡོད་མ་ཟེར། །གལ་ཏེ་བསྒོམ་པར་བྱ་དང་སྒོམ་བྱེད་གཉིས་རྟོགས་ན། །གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་ཡིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྤངས་ ཏེ། །སྐྱེས་བུ་དེ་ཡིས་རང་གིས་རང་ལ་སྡིག་པ་བྱས། །བླ་མའི་ཞལ་གྱི་བདུད་རྩིའི་ཐིགས་པ་ཇི་སྙེད་པ། །དེས་ཤེས་སྔོན་འགྲོ་བ་ཡིས་རབ་ཏུ་བླང་བར་བྱ། །ཐབས་ལ་མཁས་པས་དུས་སུ་མ་བསྟེན་ན། །ལོང་བས་རྒྱལ་པོའི་བང་མཛོད་བརྐུས་པ་ འདྲ་བར་འགྱུར། །ཀྱེ་མ་རིན་ཆེན་དབང་དང་བྲལ་བའི་སྐྱེས་བུ་ནི། །གདོལ་པ་དམ་པ་ཞིག་གིས་རྒྱལ་པོར་རེ་བ་བཞིན། །རིག་པ་འཛིན་པའི་རྒྱུད་རྣམས་དེར་བསླུས་པས། །མཁའ་འགྲོའི་ཆད་པ་དང་བཅས་རྡོ་རྗེའི་དམྱལ་བར་ལྟུང་། །ཀྱེ་མ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ མཆོག་གི་དོན་བླངས་ནས། །དམ་པར་མི་འཛིན་དམན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་སྤོང་དང་། །སྐྱེ་བོ་རབ་རིབ་གཟེབ་ཀྱིས་ཁེངས་པར་གྱུར་པ་ན། །བསྐལ་པ་ཆེན་པོར་རང་ལ་སྡུག་བསྔལ་བྱས་པར་ཟད། །ཀྱེ་མ་བསྟན་པའི་ས་ལ་ཕྱིན་ནས་དམ་ཚིག་མི་ལྡན་ན། ། 1-6-7b རྒྱལ་པོས་ཆད་པ་གཅོད་པའི་མི་ནི་བཟུང་བ་ལྟར། །རྣམ་སྨིན་ལྕགས་ཀྱུས་སྲོག་གི་རླུང་བཟུང་ནས། །ཁྲོ་ཆུ་ཁོལ་མ་ཁར་བླུགས་བཟོད་པར་དཀའ། །ཀྱེ་མ་གནས་ལུགས་རྟོགས་ནས་དམན་པའི་སྤྱོད་པ་ཉིད་བྱེད་ན། །རྒྱལ་པོ་ཁྲིས་(ཁྲི་)ལས་བབས་ནས་ཕྱག་ དར་བྱེད་པ་བཞིན། །ཟད་མི་ཤེས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་སྤངས་ནས། །འཁོར་བའི་བདེ་ལ་རེག་པས་རེག་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཆིང་། །སྤྲོས་པ་རྣམས་དང་བྲལ་བའི་རང་གི་སེམས་མཐོང་ནས། །སྤྲོས་པ་རྣམས་ལ་ཆེད་དུ་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། །ནོར་བུ་རིན་ཆེན་ རྙེད་ནས་འཆིང་(མཆིང་)བུ་ཚོལ་བ་བཞིན། །འབད་པ་བྱས་ཀྱང་སྙིང་པོའི་ས་ནི་ནམ་ཡང་མིན། །ཨེ་མ་མཁའ་འགྲོ་གསང་བའི་སྐད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཟིན་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྟོགས་པས། །འབད་པ་དང་བཅས་འབབ་པ་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །དམ་པ་རྣམས་ ཀྱི་ཞལ་གྱི་བདུད་རྩི་ལས་ནི་བྱུང་། །ཉི་མ་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་སུ་གསལ་བར་བྱེད། །ཚད་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུའི་སྣ་རྩེ་ལས་ནི་བྱུང་། །མཚན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་ནི་དེ་སེམས་གཅིག །གཟུགས་སོགས་དངོས་པོའི་ཆོས་རྣམས་དེ་ཡིས་མ
Chinese
轮回的幻变！在事物繁杂的缝隙中，那珍宝般的自性迷失了。 不要贪恋欲望之物，因为这是扰乱大乐至上之心的疾病。 如果你的心执着于所贪恋之境，那无垢的心灵将被欲望之箭射中。 唉！不要将因与果视为二元对立。事物生起的因与果并不真实存在。 如果瑜伽士的心被希望和恐惧所麻醉，俱生智（lhan cig skyes pa'i ye shes）将被束缚于此。 唉！不要说那本性空性的自性是可以修习的。如果你认识到能修与所修的二元对立， 那么执二元对立的心将舍弃菩提心（byang chub sems），那人将自己伤害自己。 从上师口中流出的甘露滴，应由具慧的先驱者充分领受。 如果不善用方便之法，就像盲人盗取国王的宝藏。 唉！一个没有权力的可怜人，就像贱民渴望成为国王一样。 那些持有明咒（rig pa 'dzin pa'i rgyud）的人被欺骗，带着空行母（mkha' 'gro）的惩罚堕入金刚地狱（rdo rje'i dmyal ba）。 唉！从殊胜的善知识（dge ba'i bshes gnyen）那里接受了教诲，却以低劣之心不珍视，完全抛弃。 当众生充满昏昧时，那只是在漫长的时间里自我折磨。 唉！进入佛法之地却不守誓言，就像国王抓住要惩罚的人。 业力的铁钩抓住命脉之气，将滚烫的铁水灌入口中，难以忍受。 唉！证悟了实相却行持低劣的行为，就像国王从王位上跌落去当仆人。 舍弃了无尽的大乐，仅仅因为触碰轮回的快乐而被束缚。 当见到远离戏论的自心时，那些特意造作戏论的瑜伽士，就像找到了珍宝却去寻找破布。 即使努力了，也永远无法到达核心的境地。 唉！空行母秘密的语言！ 通过掌握和证悟菩提心（byang chub sems），那毫不费力生起的智慧，来自于圣者口中的甘露。 它在日月之间显现光明，从具足证量的修行者鼻尖处显现。 与具相的明妃（phyag rgya）结合，心意合一。形色等诸法皆由此生。
English
The illusion of samsara! In the midst of the complexity of things, the jewel-like self-nature is lost. Do not be attached to desirable objects, for this is a disease that afflicts the supreme mind of great bliss. If your mind clings to the object of desire, the immaculate mind will be struck by the arrow of desire. Alas! Do not view cause and effect as dualistic. The cause and effect of the arising of things are not truly existent. If the yogi's mind is intoxicated by hope and fear, the co-emergent wisdom (lhan cig skyes pa'i ye shes) will be bound there. Alas! Do not say that the self-nature, which is devoid of inherent existence, can be cultivated. If you recognize the duality of what is to be cultivated and the cultivator, Then the mind that grasps at duality will abandon bodhicitta (byang chub sems), and that person will harm themselves. The drops of nectar from the guru's lips should be fully received by the wise forerunner. If skillful means are not employed at the right time, it is like a blind person stealing the king's treasure. Alas! A poor person without power is like an untouchable hoping to become king. Those who hold vidyadharas (rig pa 'dzin pa'i rgyud) are deceived there, and with the punishment of dakinis (mkha' 'gro), they fall into the vajra hell (rdo rje'i dmyal ba). Alas! Having taken the meaning of the supreme virtuous friend (dge ba'i bshes gnyen), they do not hold it sacred with a lowly mind, and completely abandon it. When beings are filled with delusion, they are merely torturing themselves for a long time. Alas! Entering the place of the teachings and not keeping vows is like the king seizing a person to be punished. The iron hook of karma seizes the life-force wind, and pouring boiling molten iron into the mouth is unbearable. Alas! Realizing the nature of reality and engaging in inferior conduct is like the king falling from the throne to become a servant. Abandoning the inexhaustible great bliss, merely touching the happiness of samsara binds one with that very touch. Having seen one's own mind, which is free from elaborations, the yogi who deliberately creates elaborations is like finding a precious jewel and then seeking rags. Even with effort, one will never reach the essence. Alas! The secret language of the dakinis! Through grasping and realizing bodhicitta (byang chub sems), the effortless wisdom that arises comes from the nectar of the mouths of the holy ones. It appears clearly in the middle of the sun and moon, and arises from the tip of the nose of a qualified practitioner. United with a qualified consort (phyag rgya), the mind becomes one. Forms and other phenomena arise from this. -------------------------------------------------------------------------------- དོག་