Tibetan
大寶伏藏TD1630རྟེན་གསུམ་རབ་ཏུ་གནས་པའི་ཆོ་ག་དགེ་ལེགས་འདོད་འཇོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། །སྤྱིའི་ཡན་ལག །རབ་གནས། 41-41-1a ༄༅། །རྟེན་གསུམ་རབ་ཏུ་གནས་པའི་ཆོ་ག་དགེ་ལེགས་འདོད་འཇོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། །སྤྱིའི་ཡན་ལག །རབ་གནས། ༄། །ཤེས་པར་བྱ་བའི་གཞི་བཤད་པ། ༄༅། །རྟེན་གསུམ་རབ་ཏུ་གནས་པའི་ཆོ་ག་དགེ་ལེགས་འདོད་འཇོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། 41-41-1b ཨོཾ་སྭསྟི། རྟེན་གསུམ་རབ་ཏུ་གནས་པའི་ཆོ་ག་དགེ་ལེགས་འདོད་འཇོ་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཀུན་ཁྱབ་འགྱུར་མེད་བདེ་ཆེན་རྡོ་རྗེའི་སེམས། །སྲིད་ཞིའི་འཁོར་ལོར་ཞི་དང་ཁྲོ་གར་གྱིས། །རྣམ་རོལ་བསམ་མི་ཁྱབ་པས་བསོད་ནམས་དང་། །ཡེ་ཤེས་མཆོག་སྩོལ་དཔལ་ལྡན་བླ་མར་འདུད། །གདོད་མའི་ཡེ་ཤེས་དངོས་ཀུན་ཁྱབ་གནས་པ། །སད་བྱེད་བདེ་གཤེགས་སྣང་བརྙན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །ཕྱག་རྒྱས་བྱིན་རློབ་རབ་གནས་ཆོ་གའི་ཁྲིགས། །དགེ་ལེགས་འདོད་པ་འཇོ་བའི་ཆེད་དུ་སྤེལ། །འདི་ལ་གཉིས་ཏེ། ཤེས་པར་བྱ་བའི་གཞི་བཤད་པ་དང་། བཤད་པའི་ཆོས་ལག་ཏུ་བླང་བའི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་བདུན་ཏེ། རབ་གནས་ཀྱི་རང་བཞིན། གནས་བྱའི་རྟེན། གནས་པའི་དགོས་པ། གནས་བྱེད་ཀྱི་སློབ་དཔོན། གང་དུ་བྱ་བའི་གནས། གང་ཚེ་བྱ་བའི་དུས། །གང་བྱ་བའི་ཆོ་གའོ། །དང་པོ་རང་བཞིན་ནི། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོས་བདེ་འདུས་རབ་གནས་སུ། བྱ་དགོས་མི་དགོས་གཉིས་སུ་བསྟན༔ ཞེས་པ་ལྟར། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་ཅིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཀུན་ཁྱབ་ཏུ་བཞུགས་པའི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པ་ཤེས་རབ་ཅན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། སྔ་མ་ལས། ཆོས་ཉིད་སྟོང་པའི་དོན་རྟོགས་ན༔ གང་ཞིག་གང་གིས་གང་དུ་བརླབ༔ གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་སྐྱེ་མེད་ལ༔ ཅི་འདྲ་ཅི་འདྲར་རབ་ཏུ་གནས༔ ཆོས་རྣམས་འོད་གསལ་སྐྱེ་མེད་དུ༔ རྟོགས་པར་ལྡན་པས་མཆོད་གནས་རྣམས༔ རབ་ཏུ་གནས་པ་མི་དགོས་སོ༔ 41-41-2a ཞེས་དང་། ཡང་སྐུ་གཟུགས་ཀྱི་རྟེན་སོགས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེའི་རྣམ་རོལ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱར་སྤྲུལ་པའོ་སྙམ་པའི་དད་པ་ཅན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཡང་སྔ་མ་ལས། ཡང་ན་སྟོང་ཉིད་མ་རྟོགས་ཀྱང་༔ སྐུ་གཟུགས་གླེགས་བམ་མཆོད་རྟེན་སོགས༔ སངས་རྒྱས་རྣམ་འཕྲུལ་བྱིན་རླབས་ལས༔ བྱུང་སྟེ་མིན་ན་མི་འབྱུང་བར༔ རྟོགས་ཏེ་ཤིན་ཏུ་དད་ལྡན་ན༔ རབ་ཏུ་གནས་པ་མི་དགོས་སོ༔ ཞེས་པས། དེ་ལྟ་བུའི་དོན་གཉིས་པོ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པའི་གདུལ་བྱ་ཐུན་མོང་བ་རྣམས་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་གནས་ལ་འགོད་པའི་ཆེད་དུ་རབ་གནས་ཀྱི་ཆོ་ག་དགོས་པར་བསྟན་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་ལ་གནས་ཏེ༔ ཀུན་རྫོབ་དོན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན༔ ཞེས་དྲང
Chinese
大宝伏藏TD1630《三所依胜住仪轨·吉祥如意宝》。 总纲。胜住。 《三所依胜住仪轨·吉祥如意宝》。 需知之基讲解： 《三所依胜住仪轨·吉祥如意宝》。 嗡 索斯帝！《三所依胜住仪轨·吉祥如意宝》。顶礼吉祥金刚萨埵！ 遍布不变大乐金刚心， 以寂怒之舞于轮回涅槃中。 不可思议之化现，赐予福德与， 智慧之胜，敬礼具德上师。 原始俱生智慧遍布一切， 觉醒者，善逝之显现，智慧之， 手印，加持胜住仪轨之次第， 为成办吉祥如意而宣说。 此中有二：需知之基讲解，与将讲解之法付诸实践之次第。 初者有七：胜住之自性，所住之所依，安住之必要，能安住之阿阇黎，所行之事处，所行之事时，所行之事仪轨。 初者，自性：如大阿阇黎于《集密胜住》中所说：‘应作不应作，示二者。’如是，轮回涅槃之诸法，本初即自性清净，任运成就之功德，无上不变之法性，如虚空般周遍安住之实相，若依通达者之见，则如前者所说：‘若悟法性空性义，何者以何于何住？本初不生无生者，如何如何而胜住？诸法光明无生中，具证悟者诸供处，无需胜住也。’ 又，如佛像等所依，乃如来等之悲心化现，化为身语意之手印，若依具信者之见，亦如前者所说：‘又若未悟空性义，佛像经函与佛塔等，由佛之化现加持力，生故否则不生，若悟此理具深信，无需胜住也。’如是，若未通达此二义，为令共同所化众生安住于二资粮之地，故需胜住之仪轨，即：‘安住于世俗谛，乃为显示世俗义。’
English
Da Bao Fu Zang TD1630 'The Rite of Consecrating the Three Supports: The Auspicious Wish-Fulfilling Jewel'. General Section. Consecration. 'The Rite of Consecrating the Three Supports: The Auspicious Wish-Fulfilling Jewel'. Explanation of the Basis to be Known: 'The Rite of Consecrating the Three Supports: The Auspicious Wish-Fulfilling Jewel'. Om Swasti! 'The Rite of Consecrating the Three Supports: The Auspicious Wish-Fulfilling Jewel'. Homage to Glorious Vajrasattva! All-pervading, immutable, great bliss, Vajra Mind, With peaceful and wrathful dances in the cycle of existence and peace. Inconceivable manifestations, bestowing merit and, Supreme wisdom, I bow to the glorious Lama. Primordial, co-emergent wisdom pervades all, Awakening, Sugata's appearance, wisdom's, Mudras, blessing the arrangement of the consecration rite, To accomplish auspicious wishes, I proclaim. Herein are two: Explanation of the basis to be known, and the order of putting the explained Dharma into practice. The first has seven: the nature of consecration, the supports to be consecrated, the necessity of consecration, the Acharya who consecrates, the place where it is done, the time when it is done, and the ritual of what is done. First, the nature: As the great Acharya stated in the 'Joyful Gathering Consecration': 'Should be done, should not be done, showing the two.' Thus, all phenomena of Samsara and Nirvana are primordially pure in nature, spontaneously accomplished qualities, the supreme immutable Dharmata, like the sky, the state of abiding pervading all. If based on the view of those who understand, then as the former said: 'If the meaning of Dharmata emptiness is realized, who, with what, where does one consecrate? Primordially unborn, unarisen, how, how does one consecrate? In the clear light unborn of all Dharmas, those with realization, the places of offering, do not need consecration.' Also, like the supports of Buddha images, etc., are manifestations of the compassion of the Tathagatas, transformed into the mudras of body, speech, and mind. If based on the view of those with faith, also as the former said: 'Also, if the meaning of emptiness is not realized, Buddha images, scriptures, and stupas, etc., from the blessings of Buddha's manifestations, arise, otherwise they do not arise. If one understands this and has deep faith, there is no need for consecration.' Thus, if these two meanings are not understood, in order to establish common disciples in the place of the two accumulations, the ritual of consecration is necessary, that is: 'Abiding in worldly convention, it is to show the conventional meaning.' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་ངེས་ཀྱི་དབྱེ་བས་གསུངས་པ་བཞིན་རབ་གནས་ཀྱི་རྟོག་པ་ལས་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་ཀུན་ན་རབ་ཏུ་བཞུགས། །རབ་ཏུ་གནས་པ་གང་ཡང་མེད། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ལ་བརྟེན་ནས། །རབ་ཏུ་གནས་པར་རབ་ཏུ་བཏགས། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ངོ་བོ་ནི། རྟེན་གང་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་བསྡུས་ནས་དགེ་ཞིང་བཀྲ་ཤིས་པའི་དོན་ཅན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྲོ་གཉེར་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་ལས། རྒྱལ་བའི་སྐུ་གཟུགས་བཞེངས་ནས་ནི། །གུས་པས་རྒྱལ་བ་ལྟར་མཆོད་བྱ། །ཐུབ་པས་དེ་ལྟར་གཟིགས་ནས་ནི། །ཡིད་ཅན་རྣམས་ལ་སྐྱོབ་པར་མཛད། །ཅེས་དང་། གལྤོར། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྟེན་རྣམས་ལ། །ཡེ་ཤེས་གཞུག་པའི་བྱིན་བརླབས་ཅན། །འཁོར་བ་འབྱུང་བ་ལྔ་ཡི་གནས། །སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །སྒྲ་དོན་ནི། སུ་པྲ་ཏིཥྛ་བི་དྷི་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་བཟང་པོར་བསྒྲུབ་པ་དང་ཡུན་རིང་དུ་གནས་ 41-41-2b པར་བྱེད་པའི་ཆོ་ག་སྟེ། རྟེན་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབས་པས་བཟང་པོ་དང་། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་གནས་པར་བྱེད་པས་ཡུན་རིང་བའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་པ་དགུག་གཞུག་དང་བརྟན་བཞུགས་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་རབ་གནས་ཀྱི་ཆོ་ག་ཞེས་བྱ་སྟེ། སུ་རབ། པྲ་ཏི་སོ་སོ། ཥྛ་གནས་པ་སྟེ། རྟེན་སོ་སོའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པ་ལ་ཡང་བགྲང་དུ་རུང་ངོ་། །རྡོ་རྗེ་བཀོད་པ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ལ། །མཐའ་ཡས་གྲོལ་བའི་རྒྱུ་ཡི་ཕྱིར། །རྒྱལ་བ་དགུག་དང་གཞུག་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་གང་ལ་གནས་བྱའི་རྟེན་ནི། རྟོག་པ་ལས། བརྡུངས་པ་དང་། བྲིས་པ་དང་། འབུར་དུ་བྱས་པ་ལ་སོགས་ཀྱིས་མཚོན་ནས། གཟུགས་སྐུའི་རྟེན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞི་ཁྲོའི་སྣང་བརྙན་དང་། གསུང་གི་རྟེན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གསུང་རབ་གླེགས་བམ། ཐུགས་རྟེན་ནི་ཆོས་སྐུའི་རྟེན་སྤྱི་མིང་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཏགས་པ་མཆོད་རྟེན་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་། གཞན་ཡང་གཙུག་ལག་ཁང་དང་། རྒྱན་དང་ཕྱག་མཚན་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྙེད་པ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་དབྱིབས་དང་རྒྱན་ལ་སོགས་པ་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པར་ཚད་ལ་ཕེབས་པར་བྱ་དགོས་པ་ནི། སྐུ་གཟུགས་མཚན་ཉིད་ལྡན་པ་སྟེ། །ཞི་བ་ལ་སོགས་ཉམས་དང་ལྡན། །ཚད་ཀྱི་ཚད་ལ་ཕབ་ཅིང་བཟང་། །དེ་འདྲ་རབ་ཏུ་གནས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་གནས་པའི་དགོས་པ་ནི། སྐྱོན་ཡོན་གྱི་ཆ་ལས་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ནི། རྟེན་དེ་ཡང་རབ་གནས་མ་བྱས་པ་དང་། ཆོ་ག་དམན་པས་བྱས་ནའང་མི་ཤིས་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་དུ་སྐུ་གཟུགས་རབ་རྫོགས་པ། ། 41-41-3a བྱིན་མ་བརླབ་པར་རིང་གནས་ན། །དེ་ལ་བཀྲ་མི་ཤིས་པ་འབྱུང་། །དེ་སྲིད་མཆོད་པར་དེ་མ
Chinese
正如经文中明确区分的那样，在加持的观想中也说：'诸佛皆安住，无处不安住，依世俗谛，假立为安住。' 这就是它的本质：汇集佛陀的伟大功德，使任何所依成为吉祥之物。在《忿怒尊观想》中说：'建造胜者之身像后，恭敬如胜者般供养，能仁如是观照后，救护有情众生。' 又如《集密意续》所说：'身语意之所依，具有融入智慧之加持，轮回五蕴之所在，即是身语意之自性。' 这就是它的含义。从'Supratiṣṭhāvidhi'这个词来说，是善妙地成就和使之长久存在的仪式。由于所依被成就为智慧本尊的自性，所以是善妙的；由于使之存在到轮回结束，所以是长久的。这两者都与迎请、安住智慧尊和坚固安住有关，因此称为加持仪式。'Su'是善妙，'Prati'是各自，'ṣṭhā'是安住，也可以理解为安住在各自所依的自性中。如《金刚布置经》所说：'如来之身像，为无尽解脱之因，应迎请并安住诸佛。' 第二，关于所安住的所依：在观想中，以捶打、书写、雕刻等方式为例，身之所依是如来寂静与忿怒的显现；语之所依是圆满佛陀和圣者们的经典；意之所依是法身之所依，总称为支提，具体则有八大支提等；此外还有寺庙、装饰和法器等。所有这些都必须具备各自的形状和装饰等特征，并达到标准。如经文所说：'身像具足相好，具有寂静等神态，符合尺寸标准且精美，如此方可进行加持。' 第三，加持的必要性分为功德和过失两个方面。首先，如果所依没有经过加持，或者经过不完整的仪式，就不会吉祥，也不会成为积功德的田地。如经文所说：'若身像圆满，未加持而长久安住，则会发生不吉祥之事，不应供养。'
English
As explicitly stated in the distinctions of certainty, it is also said in the contemplation of consecration: 'All Buddhas reside, there is nowhere they do not reside, relying on conventional truth, it is nominally established as residing.' This is its essence: gathering the great qualities of the Buddhas, making any support a virtuous and auspicious thing. In the 'Wrathful One Contemplation' it says: 'Having built the body image of the Victorious One, worship it respectfully as the Victorious One, the Able One, having thus beheld it, protects sentient beings.' Also, as stated in the 'Guhyagarbha Tantra': 'The supports of body, speech, and mind, possess the blessings of integrating wisdom, the place of the five aggregates of samsara, are the very nature of body, speech, and mind.' This is its meaning. From the word 'Supratiṣṭhāvidhi', it is the ritual of accomplishing well and making it last long. Because the support is accomplished as the nature of the wisdom deity, it is good; because it makes it exist until the end of samsara, it is long-lasting. Both of these are related to inviting, abiding, and firmly abiding the wisdom being, therefore it is called the consecration ritual. 'Su' is good, 'Prati' is each, 'ṣṭhā' is abiding, it can also be understood as abiding in the nature of each support. As stated in the 'Vajra Arrangement Sutra': 'The body image of the Thus Gone One, for the cause of endless liberation, one should invite and abide the Buddhas.' Second, regarding the support on which to abide: In the contemplation, exemplified by beating, writing, carving, etc., the support of the body is the appearance of the Thus Gone One, peaceful and wrathful; the support of speech is the scriptures of the complete Buddhas and noble ones; the support of mind is the support of the Dharmakaya, generally called stupas, specifically the eight great stupas, etc.; in addition, there are temples, decorations, and implements, etc. All of these must possess the characteristics of their respective shapes and decorations, etc., and must meet the standards. As the scripture says: 'The body image is complete with marks, possessing peaceful and other demeanors, conforming to the standards of measurement and being beautiful, such should be consecrated.' Third, the necessity of consecration is divided into two aspects: merits and faults. First, if the support has not been consecrated, or has been consecrated with an incomplete ritual, it will not be auspicious, nor will it become a field for accumulating merit. As the scripture says: 'If the body image is complete, abiding for a long time without being blessed, then inauspicious things will occur, it should not be offered.' --------------------------------------------------------------------------------