Tibetan
་འཕྲུལ་གང་སྣང་དེ་ག་ལ་ཅེར་རེ་བལྟས་པས་རང་གྲོལ་དུ་འཆར། གསུམ་པ་དཔྱད་སྒོམ་ནི། ཆོ་འཕྲུལ་གང་ཤར་ལ་དཔྱད་པས་རང་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་སྣང་ལས་གཞན་དུ་མེད་ཅིང་སེམས་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་ཐག་ 36-43-9b བཅད་ནས་ཤ་ཁྱེར་ཁྲག་ཁྱེར་དུ་བྱའོ། །གསུམ་པ་ཚར་ཚད་ལ། ཐུན་མོང་ཁྱད་པར་མཆོག་གི་ཚར་ཚད་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གཞན་གྱིས་བདག་ལ་ཟས་ནོར་འབུལ་བ་སོགས་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ལྟས་དང་། ལུས་ལས་སྲོག་ཆགས་སྡོམ་སྡིག་ཐོན་པ་གདོན་ཐོན་པའི་ལྟས་དང་། རྣག་ཁྲག་འཛག་པ་དང་། བཤལ་སྐྱུག་བྱེད་པ་སོགས་ནད་འདོན་པའི་རྟགས་སོ། །གཉིས་པ་ཉི་ཟླ་ཤར་བ་དང་། ཁྲུས་བྱེད་པ། གྱེན་དུ་འཛེག་པ་དང་། དྲི་མ་མེད་པའི་གོས་གྱོན་པ་དང་། ནམ་མཁའ་ལ་འཕུར་བ་དང་། གཞན་གྱིས་ཕྱག་དང་བསྐོར་བ་བྱེད་པ་དང་། ཆོས་ཞུ་བ་སྲོག་སྙིང་འབུལ་བ་སོགས་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་རྟགས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ནད་གདོན་ཆོ་འཕྲུལ་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་སུ་ཤེས་ཤིང་། དེ་ཡང་སྐྱེ་མེད་སྤྲོས་བྲལ་དུ་ཐག་ཆོད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཚར་ཚད་གསུམ་གང་བྱུང་ཡང་དགའ་བྲོད་དང་རློམ་སེམས་མི་བྱ་བར་ཡུམ་དོན་གྱི་དགོངས་པ་བསྐྱང་ཞིང་། གཉན་ས་ནས་འགྲོ་བའི་ཚེ་ཡང་དེར་གནས་ཀྱི་ལྷ་འདྲེ་ལ་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོམ་ཞིང་བསྔོ་སྨོན་གྱིས་རྒྱས་འདེབས་པ་རྣམས་བྱའོ། །བཞི་པ་ལོག་གནོན་གྱི་མཐའ་གཏད་པ་དང་། སྒྲ་དོན་གྱི་མཐའ་དཔྱད་པ་ལས། དང་པོ་ནི་གཉན་ཁྲོད་དུ་སྔར་གྱི་ཉམས་ལེན་ལ་འབད་ཀྱང་ཚར་ཚད་མེད་ཅིང་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེར་སོང་ན། གདོན་དང་ཐུ་བའི་ས་དེར་ཕྱིན་ནས། འོ་ཁྱོད་འོང་བ་འོ་བརྒྱལ། ངས་ཡོང་བས་ཆོག ། 36-43-10a ངའི་སེམས་ནི་ང་རང་གིས་ཀྱང་མ་མཐོང་། ལུས་ཤ་ཁྲག་གི་ཕུང་པོ་འདི་ནི་གང་འདོད་ཀྱང་སྦྱིན་པས་ཆོག །ཤ་འདོད་ན་ཤ་ཟོ། ཁྲག་འདོད་ན་ཁྲག་ཐུངས། རིངས་ན་རྗེན་པར་ཟོ། མི་རིང་ན་ཚོས་ལ་ཟོ། སྟེར་མ་ནུས་ན་ང་ཞན། ཟ་མ་ནུས་ན་ཁྱོད་ངན། དེས་ན་ཁྱོད་རང་རྣམས་ཅི་འདོད་པ་གྱིས་ཤིག །ཕཊ྄ཿ ཅེས་བདག་འཛིན་གྱི་འཁྲི་བས་མ་གོས་པར་བློས་ལིང་གིས་ཐོང་ན་བར་གཅོད་གང་གིས་ཀྱང་མི་ཚུགས་ཤིང་། སྐྱིད་སྡུག་ལེགས་ཉེས་སོགས་བཟང་ངན་གྱི་ཆ་ལུགས་གང་བྱུང་ཡང་ཆགས་སྡང་འཛིན་ཞེན་ཡ་ང་བག་ཚ་མེད་པར་ལམ་དུ་ཁྱེར་ནས་ཡུམ་དོན་གྱི་མཐའ་བསྐྱང་ངོ་། །མདོར་ན་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡ་ང་བ་མི་ཕོད་པ་ནད་གདོན་གྲིབ་སོགས་རྐྱེན་ངན་གང་ཤར་ཡང་དེའི་ཐོག་ཏུ་གནད་དབབ་བཙན་འགྱེལ་བྱས་པས་རྣམ་རྟོག་ལམ་དུ་ལོང་། ལྟས་ངན་གཡང་དུ་ཁུག །ཁམས་གསུམ་སྲིད་དུ་ཆོད། འཁོར་འདས་དབྱིངས་སུ་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་སྒྲ་དོན་གྱི་མཐའ་དཔྱད་པ་ནི། ཤེར་ཕྱིན་སྡུད་པ་ལས། རྒྱུ་རྣམ་བཞི་ཡིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་སྟོབས་ལྡན། །བདུད་བཞིས་ཐུབ་པར་དཀའ་ཞིང་བསྐྱོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། །སྟ
Chinese
第三，分析禅修：分析任何显现的奇迹，它们不过是自心的幻觉，并且断定心是无根无基的，要像对待血肉一样对待它。 第三，成就的标志：有共同的、特殊的和至上的三种成就标志。第一种是：他人供养食物、财富等给我，这是成就的征兆；身体排出生物、罪恶，这是驱魔的征兆；流脓血、呕吐、腹泻等，这是排出疾病的征兆。 第二种是：日月升起、沐浴、向上攀登、穿无垢的衣服、在空中飞行、他人行礼和绕行、请求佛法、供养命根等，这是特殊的征兆。 第三种是：了知一切疾病、邪魔、奇迹都是自心，并且断定它们是无生、离戏的。 这样，无论出现三种成就标志中的哪一种，都不要高兴或骄傲，要修持般若波罗蜜多的意义，离开险地时，也要对那里的神灵和鬼怪修持慈悲心和菩提心，并通过回向和发愿来巩固。 第四，压制邪恶的终极手段和分析声音意义的终极手段。第一种是：在险地中，即使努力进行之前的修行，也没有成就的标志，而且奇迹变得更大了，那么就去邪魔和恶灵的地方，说：‘哦，你来真是麻烦！我来就够了！’ ‘我的心连我自己也看不见。这个血肉之躯，无论你想要什么，我都布施给你！想吃肉就吃肉！想喝血就喝血！如果着急，就生吃！如果不着急，就煮熟了吃！如果我不能给，那就是我无能！如果你不能吃，那就是你没用！所以，你们想做什么就做什么吧！’（藏文：ཕཊ྄ཿ，梵文天城体：फट्，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：呸！）这样，不被我执的束缚所染污，完全放下，任何障碍都无法阻挡，无论出现快乐、痛苦、好坏等任何情况，都不要执着、憎恨、害怕或犹豫，而要将它们带入道中，并完成般若波罗蜜多的意义。 总之，无论是怀疑、害怕、不情愿，还是疾病、邪魔、污秽等任何恶缘出现，都要在它们之上施加关键，强行推倒，从而使分别念成为道路，使恶兆成为助缘，使三界成为统治，使轮回和涅槃在法界中解脱。 第二，分析声音意义的终极手段：在《般若波罗蜜多摄颂》中说：‘以四种原因，菩萨具有智慧和力量，难以被四魔战胜，无法被移动。’
English
Third, analytical meditation: By analyzing whatever miracles appear, they are none other than the illusions of one's own mind, and determining that the mind is without root or basis, treat it like flesh and blood. Third, signs of accomplishment: There are three types of signs of accomplishment: common, special, and supreme. The first is: others offering food, wealth, etc., to me, which is a sign of accomplishment; living beings and sins being expelled from the body, which is a sign of exorcism; pus and blood flowing, vomiting, diarrhea, etc., which are signs of expelling illness. The second is: the rising of the sun and moon, bathing, climbing upwards, wearing immaculate clothes, flying in the sky, others bowing and circumambulating, requesting the Dharma, offering the life force, etc., which are special signs. The third is: knowing that all illnesses, demons, and miracles are one's own mind, and determining that they are unborn and free from elaboration. Thus, no matter which of the three signs of accomplishment appears, do not be happy or proud, but cultivate the meaning of Prajnaparamita, and when leaving a dangerous place, also cultivate loving-kindness and Bodhicitta towards the gods and demons there, and consolidate it through dedication and aspiration. Fourth, the ultimate means of suppressing evil and the ultimate means of analyzing the meaning of sound. The first is: in a dangerous place, even if one strives for the previous practice, there is no sign of accomplishment, and the miracles become even greater, then go to the place of demons and evil spirits and say: 'Oh, you coming is troublesome! My coming is enough!' 'My mind cannot be seen even by myself. This body of flesh and blood, whatever you want, I will give it to you! If you want to eat meat, eat meat! If you want to drink blood, drink blood! If you are in a hurry, eat it raw! If you are not in a hurry, cook it and eat it! If I cannot give, then I am incompetent! If you cannot eat, then you are useless! So, do whatever you want!' (藏文：ཕཊ྄ཿ，梵文天城体：फट्，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：呸！) Thus, without being tainted by the bondage of self-grasping, let go completely, and no obstacle can stop you, and no matter what happens, whether it is happiness, suffering, good or bad, do not be attached, hateful, afraid, or hesitant, but bring them into the path and complete the meaning of Prajnaparamita. In short, whether it is doubt, fear, unwillingness, or any adverse conditions such as illness, demons, or defilement, apply the key to them and force them down, thereby transforming conceptual thoughts into the path, turning bad omens into support, making the three realms into dominion, and liberating samsara and nirvana in the Dharmadhatu. Second, the ultimate means of analyzing the meaning of sound: In the 'Perfection of Wisdom in One Syllable' it says: 'With four reasons, Bodhisattvas are endowed with wisdom and power, difficult to be overcome by the four maras, and cannot be moved.' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ོང་པར་གནས་དང་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་དང་། །ཇི་སྐད་སྨྲས་བཞིན་བྱེད་དང་བདེ་གཤེགས་བྱིན་རླབས་ཅན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཆོས་བཞི་ནི། སྲིད་ཞི་སྟོང་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མི་ 36-43-10b གཏོང་བའི་སྙིང་རྗེ། ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་བཞིན་བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་ལས་མི་འགལ་བ། བདེ་གཤེགས་བྱིན་རླབས་ནི་སྐྱབས་འགྲོ་དང་མོས་གུས་གྱི་གསོལ་འདེབས་སོ། །དེ་ཡང་ཐོག་མར་རང་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་བདག་འཛིན་སྤངས་ནས། ཡུལ་གཞན་ལ་དངོས་པོ་དང་མཚན་མའི་འདུ་ཤེས་མི་འཇུག་པས་ན་གཅོད་ཡུལ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མཛོད་ལས། ཕྲ་རྒྱས་སྤངས་པ་མ་ཡིན་དང་། །ཡུལ་ནི་ཉེ་བར་གནས་པ་དང་། །ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་ཡིད་བྱེད་ལས། །ཉོན་མོངས་སྐྱེ་སྟེ། ཞེས་བཤད་པ་ལྟར། གཅད་བྱ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཕྲ་རྒྱས་དང་ཡུལ་དང་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཡིད་བྱེད་ལས་སྐྱེས་པས་ན། རྣལ་འབྱོར་པས་ཡུལ་དེ་ཉེ་བར་བཅུག་ནས་བག་ཆགས་སད་པར་བྱས་ཏེ་ཡུལ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐོག་ཏུ་གཅོད་པར་བྱེད་པས་ན་གཅོད་བྱ་གཅོད་ཡུལ་ཞེས་བྱ་ཞིང་། སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ལས་ཀྱང་། ལུས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་བྱས་ནས། །ཕྱི་ནས་སྤྱོད་པ་ཡང་ངག་སྤྱད། །ཅེས་མདོ་དང་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པ་ཐུན་མོང་དུ་ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཕྱིར་སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དེ་དག་གི་དོན་མཐའ་གཅོད་པ་ནི་དམ་པ་གོང་མ་རྣམས་ཀྱི་གསུང་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཅོད་ཡུལ་སྟན་ཐོག་གཅིག་མའི་མན་ངག་འཁོར་འདས་རང་གྲོལ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི། རྣམ་དཔྱོད་མཆོག་གི་མཐུ་ལྡན་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོ་དང་འཇམ་དབྱངས་རྒྱ་མཚོ་གཉིས་ཀྱིས་གསུང་ངོར་སྙོམ་ལས་པ་འགྱུར་མེད་རྡོ་རྗེས་དམ་པའི་གསུང་རྒྱུན་བཞིན་དུ་བཀོད་པའོ། །སརྦ་མངྒ་ལཾ།། །།
Chinese
‘不舍弃处所与一切有情，如所说般行持，以及善逝的加持。’ 这所说的四法是：了悟轮涅皆空的见解；不舍弃一切有情的大悲心；不违背如所说般的菩萨学处；善逝的加持则是皈依和虔诚的祈请。 此外，首先断除对自身蕴聚的‘我执’，不对外境事物产生实有和相状的执着，因此称为‘断境’。如《俱舍论》所说：‘非离细散乱，境住于附近，非理作意生，烦恼即生起。’ 因此，所断之物即是烦恼，而烦恼是从细微散乱、外境以及非理作意中产生的。所以，瑜伽士将外境置于附近，唤醒习气，并在那外境之上进行断除，因此称为‘所断境’或‘断境’。从密咒的角度来说，也是在布施身体之后，从外在行持语言，因此，从显宗和密宗的角度行持，共同修持，所以称为‘行境’。这些意义的最终定论，应当从至尊上师们的教言中了解。 这个名为‘断境一座法：轮涅自解脱’的口诀，是由具足殊胜智慧之力的耶谢嘉措（Yeshe Gyatso）和蒋扬嘉措（Jamyang Gyatso）两位尊者所说，由具足信心的持明者坚固金刚（Gyurme Dorje）按照圣者的言教传承记录下来的。萨瓦芒嘎拉姆（Sarwa Mangalam）。
English
'Not abandoning the place and all sentient beings, acting as spoken, and the blessings of the Sugata.' These four dharmas are: the view of realizing samsara and nirvana as emptiness; the great compassion of not abandoning all sentient beings; not deviating from the bodhisattva's precepts as spoken; and the blessings of the Sugata are refuge and devout supplication. Furthermore, first, abandoning the 'self-grasping' of one's own aggregates, not imposing notions of reality and characteristics on external objects, hence it is called 'cutting the object'. As stated in the *Abhidharmakosha*: 'Not abandoning subtle distractions, the object remains nearby, from inappropriate attention, afflictions arise.' Therefore, what is to be cut is affliction, and affliction arises from subtle distractions, objects, and inappropriate attention. Therefore, the yogi places the object nearby, awakens the habitual tendencies, and cuts upon that very object, hence it is called 'the object to be cut' or 'cutting the object'. From the perspective of mantra, after giving the offering of the body, one also practices speech from external conduct. Therefore, practicing from the perspective of sutra and tantra, practicing in common, hence it is called 'the field of practice'. The ultimate conclusion of these meanings should be understood from the words of the supreme gurus. This pith instruction called 'Chöd Yul, the Single-Seat Practice: Self-Liberation of Samsara and Nirvana' was spoken by Yeshe Gyatso and Jamyang Gyatso, who possess the power of supreme wisdom, and was recorded by the faithful Vidyadhara Gyurme Dorje according to the lineage of the holy teachings. Sarwa Mangalam. --------------------------------------------------------------------------------