Tibetan
་སྙིང་པོ་དྲིལ་བ་ནི། དང་པོ་སོ་སོར་སྡུད་པ་ཡིན་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་བ་ནི། ལུས་གནད་ རྣམ་སྣང་གི་ཆོས་བདུན་ལས་ལྟ་སྟངས་སྔར་བཤད་པའི་ཐོག་མཐའ་གཉིས་པོ་གང་རུང་བྱ། ཕྱག་ལེན་ལ་སྔ་མ་གཙོ་བོ་མཛད། དེ་ཡང་ལྟ་སྟངས་ཤིན་ཏུ་མཐོ་བ་མ་ཡིན་པའོ། ། ངག་དང་པོར་རླུང་རོ་ལན་བཅུ་གཉིས་བསལ། དེ་ནས་རང་དགར་བཞག ཡིད་བཞག་ སྟངས་གསུམ་སྟེ། ཕྱི་ལ་བསྟོད་པ་དང་། ནང་དུ་བསྟོད་པ་དང་། རྩོལ་བྲལ་གསུམ་མོ། ། དང་པོ་ནི་གང་ཡང་མི་བསམ་པར་ནམ་མཁའ་ལ་ལྟ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི་རིག་ཙམ་ལ་རྩེ་ གཅིག་སྒྲིམ་པ་སྟེ་འདི་རགས་པས་དང་པོ་ལས་སྒོམ་སྣེ་རྙེད་པ་སླའོ། །གསུམ་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ རྩོལ་བ་གློད་ལ་ལྷན་ནེ་འཇོག་པའོ། །དེ་ལྟར་བཞག་པས་དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གྱི་མཚན་ 24-290 མ་མ་ངེས་པའི་རྟགས་སམ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ཕལ་པའི་དབྱེ་བ་དུ་མ་ཞིག་འབྱུང་སྟེ། དུ་བ་ ལ་སོགས་པ་ནི་རགས་པའི་རྟགས་ལྔ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། ཆུ་དང་། མེ་དང་། ས་དང་། རླུང་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་ལོག་པར་གྱུར། ཞེས་གསུངས་པའི་ལྟས། ཟླ་བ། ཉི་མ། གློག སྒྲ་གཅན་གྱི་ཐིག་ལེ་མཐིང་ཀ་རྣམས་ལ་ཕྲ་མོའི་རྟགས་ཤེས་བྱ་སྟེ། ཐ་མ་འདི་བརྟན་པོ་ཤར་ ན། ཡན་ལག་གཉིས་པ་བསམ་གཏན་ལ་སྤོ་རན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་དང་འོག་མ་ཀུན་ཏུ་བོགས་ འདོན་ནི་བླ་མ་མོས་གུས་ཀྱིས་གསོལ་བ་འདེབས་པ། སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ། ལམ་གྱི་ཕན་ ཡོན་བསམ་པ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེད་པ་སོགས་ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་ཚེ་ འདིའི་སྙན་གྲགས་ལོངས་སྤྱོད་སོགས་ཀྱི་ལྟོས་ཐག་མ་ཆོད་པ་ཕྲ་མོ་ཞིག་ལས་མེད་རུང་དེ་ ཡོད་ན། སྒོམ་ལ་ངལ་བ་ཅི་ཙམ་བྱས་ཀྱང་། གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐན་ཐུན་དང་། འདི་ ཙམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ལྟར་སྣང་རེ་སྐྱེ་སྲིད་ཀྱང་། དེ་ལས་ལྷག་པའི་སྒོམ་གཤའ་མ་ཡེ་མི་སྐྱེ་བས། ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་ཚོར་བ་གསུམ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པ་ལ་བསླབ་པ་འདི་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེའོ། ། གཉིས་པ་བསམ་གཏན་ནི། །ལུས་གནད་རླུང་སྦྱོར་སྔར་དང་འདྲ། ཡིད་ཀྱིས་ནི་རྟགས་ སྣང་དེ་ཁོ་ན་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཏད་དེ་བཞག་པ་ལ་འབད་པ་བྱའོ། །དང་པོར་སེམས་དང་ རྟགས་སྣང་རོ་གཅིག་ཏུ་བསྲེ་བའི་རང་རིག་ཙམ་ལ་འཇོག་པ་ནི་རྟོག་པ། དེ་དང་དབྱེར་མེད་ པའི་རྟགས་སྣང་ལ་ཞིབ་མོར་དཔྱོད་པ་ནི་དཔྱོད་པ་སེམས་སྣང་གཉིས་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པས་ ཡིད་བདེ་བ་ནི་དགའ་བ། དེས་ལུས་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་བདེ་བ་ནི་བདེ་བ། དབང་ ཡུལ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་ནི་རྩེ་གཅིག་པའོ། །དེ་རྣམས
Chinese
精要总摄：首先是各自收摄，作为瑜伽行持：身要方面，于七支坐法中，采取之前所说的两种观法中的任何一种。实践上以前者为主。而且观法也不要过于高深。语方面，首先排除十二次浊气。然后任其自然。意方面，有三种安住方式：向外赞颂，向内赞颂，以及无作。第一种是不作任何思维，观望天空。第二种是专注于觉性，这比较粗略，因此比第一种更容易找到禅修的入手点。第三种是稍微放松努力，自然安住。这样安住后，会出现烟雾等道相的各种不确定的征兆，或者出现特殊和普通的区分。烟雾等被称为五种粗相。就像所说的，水、火、土、风，一个接一个地转变。月亮、太阳、闪电、罗睺星的明点、深蓝色等，被认为是细微的征兆。如果最后一个征兆稳定出现，就可以转移到第二个支分——禅定了。为了提升这些以及接下来的所有修持，需要以虔诚的信心向上师祈祷，对众生生起慈悲心，思维道路的利益，对空性的理由生起定解等等。特别是，即使只有一丝对今生名声、财富等的执着，无论禅修多么努力，也只会产生暂时的微小功德，或者看似功德的现象。因此，真正的禅修不会由此产生。所以，对于身体、享用和感受这三者，要修习漠不关心，这一点非常重要。 第二是禅定：身要和气脉修习与之前相同。意方面，要努力将心专注于那个征兆上。首先，将心与征兆混合为一，安住于自明觉性，这是寻。然后，对与此无别的征兆进行细致的观察，这是伺。心与征兆二者合一，心生喜悦，这是喜。由此，身心得到极大的调柔，这是乐。根境融为一体，这是专注一境性。这些
English
The essence condensed: First, gather each separately. As a practice of yoga: In terms of physical posture, adopt either of the two gazing methods mentioned earlier from the seven-point posture. In practice, prioritize the former. Moreover, the gazing method should not be too profound. In terms of speech, first eliminate twelve times the impure air. Then, leave it naturally. In terms of mind, there are three ways to settle: praising outwardly, praising inwardly, and non-effort. The first is to look at the sky without thinking of anything. The second is to focus on mere awareness, which is coarser, thus making it easier to find a starting point for meditation than the first. The third is to slightly relax effort and settle naturally. By settling in this way, various uncertain signs of the path, such as smoke, will appear, or distinctions between special and ordinary will arise. Smoke and so on are called the five coarse signs. Just as it is said, water, fire, earth, and wind transform one after another. The moon, sun, lightning, the bindu of Rahu, dark blue, etc., are known as subtle signs. If the last sign appears stably, it is appropriate to move to the second limb—dhyana (meditation). To enhance these and all subsequent practices, it is necessary to pray to the guru with devotion, generate compassion for sentient beings, contemplate the benefits of the path, generate certainty in the reasons for emptiness, and so on. In particular, even if there is only a slight attachment to fame, wealth, etc., in this life, no matter how much effort is put into meditation, only temporary minor qualities will arise, or phenomena that appear to be qualities. Therefore, genuine meditation will not arise from this. So, it is very important to train in indifference towards the three—body, possessions, and feelings. Second is dhyana (meditation): The physical posture and prana practice are the same as before. In terms of mind, one should strive to focus the mind single-pointedly on that sign. First, mixing the mind and the sign into one, settling in mere self-awareness is vitarka (apprehension). Then, closely examining the sign that is inseparable from this is vicara (investigation). Knowing the mind and sign as one, joy arises in the mind, which is rapture. From this, the body and mind become extremely pliant, which is bliss. The senses and objects merge into one, which is one-pointedness. These