Tibetan
ས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་པའི་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །བླ་ 20-277 མ་དང་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་ཚོགས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མགོན་པོ་ཕྱག་དྲུག་པའི་ལྷ་ཚོགས་འཁོར་དང་བཅས་ པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །རྩ་བ་དང་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་རྣམས་དང་ཡི་ དམ་གྱི་ལྷ་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རྟོགས་པ་ངོ་འཕྲོད་པར་བྱིན་གྱིས་ བརླབ་ཏུ་གསོལ། མཁའ་འགྲོ་ཆོས་སྐྱོང་བའི་སྲུང་མ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞུ་བ་ དང་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་ཕྱི་ནང་གི་བར་དུ་གཅོད་པ་གང་ཡང་མི་འབྱུང་བར་མཛད་དུ་གསོལ། ཞེས་ལན་གསུམ་གྱིས་གསོལ་བ་བཏབ། རྩ་བའི་བླ་མ་ལ་མོས་གུས་དུང་བ་བྱེད་དུ་བཅུག། ལུས་གནད་བཅས་རླུང་རང་བབས་སུ་རྒྱུ་རུ་གཞུག །བླ་མ་ཡི་དམ་མཁའ་འགྲོའི་ཚོགས་དང་ བཅས་པ་ཐམས་ཅད་འོད་དུ་ཞུ་ནས་སློབ་མ་རང་ཉིད་ལ་ཐིམ་པར་མོས་ལ་དར་ཅིག་ལྷོད་ ཀྱིས་གློད་ནས། སེམས་ཀྱི་རང་ངོ་ལ་ལྷན་ནེར་ལྟོས་ཤིག་བྱས་ལ་ཡུད་ཅིག་མཉམ་པར་འཇོག་ ཏུ་བཅུག །ད་ལྟ་སེམས་ངོས་བཟུང་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། རྗེན་ནེ་ཡེ་རེ་བ་འདི་ཀ་རང་ སེམས་སྐྱེ་མེད་ཆོས་སྐུའམ། ཐ་མལ་ཤེས་པའམ་རང་བབས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པས། ད་ཕྱིན་ ཆད་འདི་ཀ་མཉམ་རྗེས་ཐམས་ཅད་དུ་བཟོ་བཅོས་མེད་པར་སྐྱོངས་ཤིག་བྱས། མཎྜལ་འབུལ་ བ་དང་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་སོགས་སྤྱི་དང་མཐུན། གཉིས་པ་ནི། ཐུན་གྱི་སྔོན་འགྲོ་སྔར་ལྟར་ ལས། གནས་འགྱུ་ཐམས་ཅད་དུ་དྲན་པས་ཟིན་པ་ཞིག་བྱའོ། །ཞེས་ཡང་ཡང་འདུན་པ་བྱས་ ནས། དམིགས་པའི་དངོས་གཞི་ལ་སེམས་གནས་པའི་ཚེ། ཁ་ནང་ལོག་ཏུ་རང་ངོ་ཤེས་པ་ ཙམ་བྱས་ནས། བཟོ་བཅོས་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་བཞག །ཡུལ་སྣང་གི་འཆར་སྒོའམ། རྣམ་རྟོག་ གི་འཆར་སྒོ་ཅི་བྱུང་ཡང་ཆེད་གཏད་དགག་སྒྲུབ་བླང་དོར་མི་བྱ་བར་གང་ཤར་དེ་རང་ངོ་ཤེས་ ཙམ་གྱི་ངང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས་རྣམ་རྟོག་ཁོ་རང་མ་འགགས་བཞིན་དུ་གསལ་སེང་ངེ་ བ་དེའི་ངང་བསྐྱང་། ངོ་མི་ཤེས་སུ་གཅིག་ཀྱང་མ་ཤོར་བར་བྱ། ངོ་ཤེས་དང་མ་བྲལ་ཕྱིན་ཆད་ འགྱུ་ནའང་འགྱུ་རུ་བཅུག་རང་ལོག་ཏུ་འགྲོ་ནའང་འགྲོ་རུ་བཅུག་དྲན་པ་ལ་ཆེད་གཏད་དུ་ 20-278 འབད། འདི་ལ་བསྒོམ་དུ་རྡུལ་ཙམ་མེད། ཡེངས་སུ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མེད་ཅེས་བྱ། དེ་ཉིད་ལ་ སྐྱོན་བཞི་རང་གྲོལ་བར་ངོ་སྤྲད་དེ། ཉེ་དྲགས་པས་ངོ་མ་ཤེས། ཟབ་དྲགས་པས་ངོས་མ་ཟིན་ སླ་དྲགས་པས་ཡིད་མ་ཆེས། བཟང་དྲགས་པས་བློར་མ་ཤོང་ཞེས་པའི་སྐྱོན་བཞི་ལས་གྲོལ་ བ་སྟེ། དང་པོ་ནི་རང་ངོ་མ་ཤེས་པ
Chinese
于地皈依之。于十方安住之僧伽皈依之。上师与本尊之坛城，智慧之怙主六臂之坛城及眷属等，敬礼并皈依之。根本与传承之上师等与本尊之坛城等，祈请加持我等证悟大手印。空行护法之护法神等，祈请令我等修持大手印之时，内外之障碍皆不生起。如是祈请三次。令其对根本上师生起敬信与渴仰。以身之要点，令气自然运行。观想上师本尊空行之众等一切化为光，融入弟子自身，稍作放松。令其观视心之自性，片刻安住。现在，此心远离一切执着，赤裸裸、光秃秃的，此即是自心无生法身，或名庸常觉性，或名自然安住。从今以后，于一切行住坐卧之中，皆当无造作地守护此。献曼扎，发愿等，与共同仪轨相同。第二，座间之前行如前。于一切行住坐卧之中，皆当以正念摄持。如是再三发愿之后。于心安住于所缘境之时。仅作口头上的内返自识。安住于无造作之状态。无论生起何种境相之显现，或生起何种分别念之显现，皆不作刻意之遮止、建立、取舍，于任何生起之境中，仅作自性之了知，于此状态中安住，则分别念自会于未断灭之状态中，变得明朗澄澈，守护此状态。莫令一念落入不识自性之境。只要不离自性之了知，无论动摇或任其动摇，无论返回或任其返回，皆当专注于正念。于此无有丝毫可修之物。亦无有片刻可散乱之时。于此当下，开示四种过患自然解脱之理，过于亲近则不识自性。过于深奥则无法把握。过于容易则不生信心。过于殊胜则无法理解，从这四种过患中解脱。第一是不识自性。
English
I take refuge in the earth. I take refuge in the Sangha residing in the ten directions. I prostrate and take refuge in the assembly of gurus and yidams, the wisdom protectors, the six-armed protectors, together with their retinues. I pray that the root and lineage gurus and the assembly of yidams will bless me to realize the understanding of Mahamudra. I pray that the dakinis and dharma protectors will ensure that no outer or inner obstacles arise when I request and practice Mahamudra. Pray in this way three times. Cause them to have devotion and longing for the root guru. With the essential points of the body, let the breath flow naturally. Visualize that all the assemblies of gurus, yidams, and dakinis dissolve into light and are absorbed into the student himself, and relax for a moment. Let him look directly at the nature of his mind, and let him rest in equanimity for a moment. Now, this mind is free from all grasping, naked and bare. This is the unborn dharmakaya of one's own mind, or it is called ordinary awareness, or it is called natural abiding. From now on, in all activities, maintain this without fabrication. Offering mandalas and making aspirations are in accordance with the common practice. Secondly, the preliminary practice of the session is as before. In all situations, one should be mindful. After repeatedly making this aspiration. When the mind rests on the object of focus. Just turn the mouth inward and recognize one's own nature. Rest in a state without fabrication. Whatever arises as an appearance of objects, or whatever arises as an appearance of thoughts, do not deliberately reject, establish, accept, or abandon it. In whatever arises, just recognize its own nature, and rest in this state, so that the thoughts themselves, without being interrupted, become clear and bright. Maintain this state. Do not let a single thought fall into a state of not recognizing its own nature. As long as you do not separate from the recognition of your own nature, whether it moves or let it move, whether it returns or let it return, focus on mindfulness. There is nothing to meditate on here. There is not even a moment to be distracted. At that very moment, introduce the four faults as being self-liberated, too close so you don't know the face. Too deep, you can't grasp the face. Too easy, you don't believe it. Too good, you can't fit it in your mind, and you are freed from these four faults. The first is not knowing your own nature.
Tibetan
། གཉིས་པ་ནི། སྔར་འཆི་བ་དང་ཤུགས་ཆད་ཀྱི་ཉམས་ལ་ སོགས་པའི་དུས་སུ་ཐ་མལ་ཤེས་པ་རང་ངོ་གསལ་བར་སྟོན་པ་མང་དུ་བྱུང་མོད་ཀྱང་། བླ་ མའི་གདམས་ངག་གིས་ངོ་མ་སྤྲད་པ་དེ་སྲིད་ཐབས་གང་གིས་ཀྱང་མ་ཤེས་པའོ། །གསུམ་པ་ ནི། མཁས་རྨོངས་ཐམས་ཅད་བྱར་མེད་ལ་བློས་མ་ཁེལ་བའོ། །བཞི་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་རང་ བཞིན་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་བློར་མ་ཤོང་པའོ། །དེ་ལ་གནས་འགྱུ་ཐམས་ཅད་རང་ངོ་ཤེས་ཙམ་ ན་རང་བཞིན་སྟོང་གསལ་དུ་འདུག །དེས་ན་གང་ཤར་ལ་བཟོ་བཅོས་བྱེད་དོན་མེད། རང་ བཞིན་གསལ་སྟོང་འདི་ལས་ལོགས་སུ་འཁོར་འདས་གང་ཡང་མེད་པར་ཤེས་ཚེ་སྐྱོན་དེ་བཞི་ རང་གྲོལ་བ་ཡིན། ༄། །རྗེས་སྐུ་གསུམ་རང་ཤར་གྱི་ཁྲིད། གསུམ་པ་རྗེས་སྐུ་གསུམ་རང་ཤར་ལ་སྐུ་གསུམ་རང་ཤར་ངོ་སྤྲད་པ་དངོས་ དང་། དེའི་བོགས་འདོན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྔར་གྱི་ཐ་མལ་ཤེས་པ་མ་བཅོས་སོ་མ་དེ་ཉིད་ སྔོན་གདོད་མ་གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཏུ་རང་ཤར་བར་རང་ངོ་ཤེས་པ་ནས་སྟོང་པ་ཆོས་ཀྱི་ སྐུ། གསལ་བ་སྤྲུལ་སྐུ། ཟུང་འཇུག་ལོངས་སྐུར་ཐག་བཅད་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་ནས་རང་བབས་ དེ་ཀའི་ངང་དུ་བསྐྱང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཚེ། སེམས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ ཀྱང་སྐུ་གསུམ་དུ་ངོ་འཕྲོད། རྣམ་རྟོག་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཀྱང་སྐུ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། ། དེ་ལྟར་ཉམས་མྱོང་དུ་ཤར་བར་བྱས་ནས་རྟག་ཏུ་སྐྱོངས་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། བོགས་འདོན་དང་གེགས་སེལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། མོས་གུས་ཚད་མེད་ལ་བརྟེན་ནས་ བོགས་འདོན་པ། སྙིང་རྗེ་ཚད་མེད་ལ་བརྟེན་ནས་བོགས་འདོན་པ། ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་ བརྟེན་ནས་བོགས་འདོན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱི་རྟོགས་པ་སྐྱེས་ན་མོས་གུས་ཤུགས་འབྱུང་ལ་ 20-279 འབྱུང་། མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་རང་ཤུགས་ཀྱིས་སྐྱེ་ཡང་། དེ་ལ་སླར་ཡང་མོས་ གུས་དང་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པས་མེ་འབར་བ་ལ་ཤིང་གཅེར་བ་བཞིན་དུ་ཆེར་འཕེལ་ཏེ་ལམ་གྱི་ བོགས་འདོན་བླ་ན་མེད་པར་འགྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཡང་ལམ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་ བཞིན་དུ་མོས་གུས་དང་སྙིང་རྗེ་དྲག་ཏུ་བསྒོམས་པས་མཐར་ཐུག་རྟོགས་པའི་ཐབས་སུ་ འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་མོས་གུས་ནི་སྤྱིར་རྩ་བའི་བླ་མ་དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་དངོས་ཡིན་པ་དང་། ཐུགས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མཛད་སྤྱོད་འཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་གཞན་དོན་གཟུགས་སྐུ་རྣམ་གཉིས་ སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ཡི་དམ་མཁའ་འགྲོ་ཆོས་སྐྱོང་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པར་ ཐག་གཅོད། བདག་གནས་ལུགས
Chinese
二是，以前在死亡和力竭的体验等时候，虽然多次显现出平凡意识自性光明，但是，如果不是上师的窍诀亲自指示，无论用什么方法也无法认识。三是，贤愚一切都无所作为，却不相信。四是，心的自性是佛，却无法容纳于心。对此，一切住和动，仅仅认识自性时，就安住于自性空明。因此，对任何显现都不需要改造。如果认识到除了自性明空之外，没有任何轮回和涅槃，那么这四个过失自然解脱。 ༄། །后续三身自显之引导。 第三，后续三身自显，是对三身自显进行直接指示，以及增进其力量。第一，以前的平凡意识，不作任何改造的原始状态，从一开始就认识到自性显现为空明双运，从而断定空性是法身，光明是化身，双运是报身，并在其自然状态中修持。如此体验时，每一个刹那的心都与三身相遇，每一个刹那的分别念都是三身的自性。如此在体验中显现后，需要恒常修持。第二，分为增进力量和消除障碍两部分。第一部分，依靠无限的虔诚心来增进力量，依靠无限的慈悲心来增进力量，依靠特殊的方便法来增进力量。第一，如果生起共同的证悟，虔诚心自然而然地产生，对于没有证悟的众生，慈悲心也会自然而然地生起，但是，再次修持虔诚心和慈悲心，就像火燃烧时添加木柴一样，会更加增长，从而使道的增进变得无与伦比。如此反复修持大手印道的同时，强烈地修持虔诚心和慈悲心，最终会成为证悟的方便法。其中，虔诚心是指，总的来说，根本上师本身就是真正的佛，上师的意是法身，事业和利他事业的一切都是为了利益他人的色身二者，断定上师是所有佛菩萨、本尊空行、护法的总集。我之安住
English
Secondly, although ordinary consciousness often manifested its own clear nature during experiences such as death and exhaustion, it was not recognized by any means until the guru's instructions directly pointed it out. Thirdly, the belief that there is nothing to be done by both the wise and the foolish was not accepted. Fourthly, the mind's own nature as Buddha was not accommodated. In this, all abiding and moving, merely recognizing one's own nature, abides in the nature of emptiness and clarity. Therefore, there is no need to modify whatever arises. When one knows that there is no samsara or nirvana separate from this nature of clarity and emptiness, then these four faults are self-liberated. ༄། །The Subsequent Instructions on the Spontaneous Arising of the Three Kayas. Third, the subsequent spontaneous arising of the three kayas involves directly introducing the spontaneous arising of the three kayas and enhancing its power. Firstly, the ordinary consciousness of the past, the unaltered original state, from the very beginning, recognizing its own nature as the spontaneous arising of emptiness and clarity as inseparable, thereby ascertaining emptiness as the Dharmakaya, clarity as the Nirmanakaya, and inseparability as the Sambhogakaya, and cultivating it in its natural state. When experiencing it in this way, every moment of mind meets the three kayas, and every moment of conceptual thought is the nature of the three kayas. Having arisen in experience in this way, it must be constantly cultivated. Secondly, it is divided into enhancing power and eliminating obstacles. The first part involves enhancing power through boundless devotion, enhancing power through boundless compassion, and enhancing power through special methods. Firstly, if common realization arises, devotion naturally arises, and for sentient beings who have not realized, compassion will also naturally arise, but again, cultivating devotion and compassion, like adding wood to a burning fire, will greatly increase, thus making the enhancement of the path unparalleled. Thus, while repeatedly cultivating the path of Mahamudra, intensely cultivating devotion and compassion will ultimately become a means of realization. Among them, devotion generally means that the root guru himself is the actual Buddha, and the guru's mind is the Dharmakaya, all of his activities and altruistic deeds are the two forms of the Rupakaya for the benefit of others, determining that the guru is the embodiment of all Buddhas, Bodhisattvas, Yidams, Dakinis, and Dharma Protectors. My abiding