Tibetan
ཁྱད་པར་ལ་འཚོལ་བ། རང་བཞིན་དབྱིངས་སུ་ཐག་བཅད་ པའོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ཆེ་རེ་ལྟ་ཞིང་ཞིབ་ཏུ་གཞིག་པ་འཇུག་པ་སྟེ། དེར་རྩོལ་ བ་རང་ཞིག་ལ་སོང་ནས་འདི་ཡིན་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཉམས་སྐྱེས་པ་ན་རང་བབས་སུ་འཇོག་ སྟེ་དམིགས་སྐོར་གཅིག་གོ །གཉིས་པ་ནི། སེམས་རྟོག་མེད་ཁོ་ན་ལ་བལྟས་ནས་སྐྱེ་འགག་ གཏན་མི་བྱེད་པའི་རྟག་པ་བརྟན་པ་ཞིག་འདུག་གམ། སྐྱེ་འགག་བྱེད་པའི་ཅི་མེད་ཅིང་མེད་ ཅིག་འདུག །སྐྱེ་འགག་བྱེད་ན་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་ཡིན་འདུག །གནས་ན་ཇི་ལྟར་གནས། ཁ་དོག་ དབྱིབས་སོགས་ཇི་ལྟ་བུ། ཕྱི་ནང་གང་ན་འདུག །འགག་ན་ཇི་ལྟར་འགག་ཅེས་སོགས་ཞིབ་ ཏུ་བརྟགས་པ་ན། ངོས་བཟུང་མེད་པ་ལ་ཞི་སྟེ། དམིགས་སྐོར་གཉིས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་ན། གཟུགས་སུ་ལམ་མེར་མཐོང་བ་དེ་ངོ་བོ་ཇི་ལྟར་འདུག་པ་ལྟ། དེ་དང་སེམས་རིག་རིག་ཏུར་ཏུར་འདི་གཅིག་གམ། ཐ་དད་ཁྱད་ཅི་འདུག་ཞིབ་ཏུ་དཔྱད། དེ་ 20-275 བཞིན་རྣ་བས་སྒྲ་ཐོས་པ་སོགས་ལའང་སྦྱར་ཏེ། དམིགས་སྐོར་གསུམ་པའོ། །བཞི་པ་ནི། ཡང་རྣམ་རྟོག་ལམ་གྱི་འཆར་བ་འདི་དང་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་འདུག །དེ་ གཉིས་གཅིག་མི་གཅིག་བརྟག །རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་སྐྱེད། སྐྱེས་ནས་མ་འགགས་ པའི་སྐབས་ཡོད་ལུགས་ག་འདྲ་ཞིག་འདུག །འགག་ཙ་ན་འགག་ལུགས་ཅི་འདྲ་ཞིག་འདུག་ ཞིབ་ཏུ་བརྟགས་ཏེ། དམིགས་སྐོར་བཞི་པའོ། །ལྔ་པ་ནི། མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་བའི་ དུས་ཀྱི་སེམས་དང་མ་མཐོང་བའི་དུས་ཀྱི་སེམས་ལ་ཁྱད་ཅི་འདྲ་ཞིག་འདུག །ཡོད་ན་ཡོད་ ལུགས་དང་མེད་ན་མེད་ལུགས་ཇི་ལྟར་ཡིན་བརྟགས་ཏེ་དམིགས་སྐོར་ལྔ་པའོ། །དྲུག་པ་ནི། རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་པའི་དུས་ཀྱི་སེམས་དང་མ་སྐྱེས་པའི་དུས་ཀྱི་སེམས་ལ་བཟང་ངན་གསལ་མི་ གསལ་སྟོང་མི་སྟོང་ཁྱད་ཡོད་མེད་ལེགས་པར་བརྟགས། འཚོལ་ཐབས་དེ་བཞི་ལའང་མཐར་ དམིགས་གཏད་ཞིག་པ་ཞིག་འབྱུང་བའི་དེ་ཁོ་ནའི་ངང་བསྐྱོང་། དམིགས་སྐོར་དྲུག་པའོ། ། བདུན་པ་ནི། སྣང་བ་འདི་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་སུ་ཐག་བཅད། སེམས་ལ་ལེགས་པར་ བརྟགས་པ་ན་ངོས་བཟུང་ཅི་ཡང་མེད་པ་དང་དེ་ཁའི་ངང་ལ་བཞག་ད་རུང་མང་དུ་བཙལ་ བས། ངོས་བཟུང་མེད་བཞིན་དུ་ཅི་མེད་ཅིང་མེད་ཀྱང་མ་ཡིན་པར་སྟོང་བཞིན་དུ་སྣ་ཚོགས་ སུ་འཆར་བའི་རིག་སྟོང་རྗེན་ནེ་བ། ཝ་ལེ་ཁྱུག་གེ་བ། ཧྲིག་གེར་མྱོང་བ། བརྗོད་མི་ཤེས་པ་དེ་ ལ་ཆམ་གྱིས་བཞག་སྟེ་དམིགས་སྐོར་བདུན་པའོ། །དེ་ལྟར་ལྷག་མཐོང་ལ་བདུན་ནོ
Chinese
于差别中寻觅，于自性法界中决断。第一，对心之体性，大略观察并细致分析而入，于彼处，努力自然消逝，生起无法言说之体验时，自然安住，此为一座。第二，仅观心之无念，是否有恒常稳固，永不生灭之物？或是有生有灭，空无一物之物？若有生灭，如何生起？若住，如何住？颜色形状等如何？于内外何处？若灭，如何灭？如是等细致观察时，于不可捉摸处寂灭，此为第二座。第三，眼见色时，如实了然所见之色，其体性如何？此与心之觉性，明明白白，是否为一？有何差别不同？细致分析。如是，耳闻声等亦可比照，此为第三座。第四，又，念头于道上显现，此与心之自性有何差别？二者是一或非一？念头生起之时，如何生起？生起后未灭之时，如何存在？灭时，如何灭？细致分析，此为第四座。第五，眼见色时之心，与未见色时之心，有何差别？若有，如何有？若无，如何无？分析之，此为第五座。第六，念头生起时之心，与未生起时之心，于好坏、明不明、空不空，有无差别，善加分析。于彼四种寻觅方法，最终皆会趋向目标消逝之处，于彼唯一状态中修持。此为第六座。第七，此一切显现，皆决断为自心。于心善加分析时，一无所获，于彼状态安住，更进一步寻觅，虽不可捉摸，却非空无，虽空性却显现种种，赤裸之觉性，豁然开朗，闪闪发光，清晰体验，不可言说，于此彻底安住，此为第七座。如是，毗婆舍那有七种。
English
Searching for distinctions, deciding within the realm of self-nature. First, one enters into a general observation and detailed analysis of the essence of the mind. There, effort naturally ceases, and when an experience that cannot be expressed arises, one rests in that natural state. This is the first session. Second, looking only at the non-conceptual mind, is there something permanent and stable that never arises or ceases? Or is there something that arises and ceases, something that is nothing at all? If it arises and ceases, how does it arise? If it abides, how does it abide? What are its color, shape, and so on? Where is it, inside or outside? If it ceases, how does it cease? When one examines these questions in detail, one finds peace in the ungraspable. This is the second session. Third, when the eye sees a form, observe how the essence of that form, which is clearly seen, is. Are that and this mind, which is vividly aware, the same? What are the differences and distinctions? Analyze them carefully. Apply this also to hearing sounds with the ear, and so on. This is the third session. Fourth, again, what is the difference between the appearance of thoughts on the path and the nature of the mind? Are the two the same or different? When a thought arises, how does it arise? When it has arisen and has not yet ceased, how does it exist? When it ceases, how does it cease? Analyze this carefully. This is the fourth session. Fifth, what is the difference between the mind when the eye sees a form and the mind when it does not see a form? If there is a difference, how is there a difference? If there is no difference, how is there no difference? Analyze this. This is the fifth session. Sixth, carefully analyze whether there are differences in good or bad, clear or unclear, empty or not empty between the mind when thoughts arise and the mind when they do not arise. In those four methods of searching, one cultivates in that very state where the aim eventually dissolves. This is the sixth session. Seventh, decide that all these appearances are one's own mind. When one analyzes the mind well, one finds nothing to grasp. Resting in that state, and searching further, although it is ungraspable, it is not nothing; although it is emptiness, various things appear. The naked awareness that is clear, bright and flashing, vividly experienced, and inexpressible, one settles firmly into that. This is the seventh session. Thus, there are seven types of vipassanā.
Tibetan
། །སྔོན་ འགྲོ་རང་བབས་རྣམ་གསུམ་ལ་དམིགས་སྐོར་བཅོ་བརྒྱད་དོ། ཁྱུང་པོའི་བླ་མ་ནི་གུ་མས་སྔོན་ འགྲོ་ལ་གཙོ་བོར་མཛད། མཻ་ཏྲི་པས་དངོས་གཞི་ལ་གཙོ་བོར་མཛད། སུ་ཁ་སིདྷིའི་རྗེས་ལ་ གཙོ་བོར་མཛད་གསུངས་ཏེ་སྔོན་འགྲོའི་སྐབས་འདིར་རྟོགས་པ་སྐྱེ་དགོས་སོ། ། ༄། །དངོས་གཞི་སྐྱོན་བཞི་རང་གྲོལ། དངོས་གཞི་ལ་ཐོག་མར་བྱིན་རླབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བརྐུ་ཐབས་སུ་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི། མཎྜལ་ཆོས་ འབྱུང་མཐིང་ཁ་ཞིག་བཞེངས། དེར་མཉྫིའི་སྟེང་དུ་གཏོར་མ་ཆེ་བ་ལ་མདའ་དར་བཙུགས་ 20-276 ཤིང་རྒྱན་བཟང་པོས་བརྒྱན་པ་ཞིག་བཞག །མདུན་དུ་འབུལ་གཏོར་དང་མཆོད་པ་དང་ ཚོགས་རྫས་རྣམས་བཤམས། མཆོད་པ་བྱིན་རླབས་སྤྱི་དང་འདྲ། སློབ་དཔོན་རང་གིས་བདེ་ མཆོག་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་བསྒོམས་ལ། མདུན་བསྐྱེད་མཎྜལ་དང་གཏོར་མ་སུམྦྷས་ བསངས། སྭཱ་བྷ་ཝས་སྦྱངས། གཏོར་ཆོག་ལྟར་མགོན་པོར་བསྐྱེད་པ་ནས་བཟླས་པའི་བར་ བྱ། དེ་ནས་སློབ་མ་རྣམས་ལ་ཁྲུས་དང་མེ་ཏོག་བཀྱེ་བསྡུ་སོགས་བྱ། མཎྜལ་ལན་གསུམ་ཕུལ་ ལ། སློབ་མ་རྣམས་ལ་བདེ་མཆོག་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ཕོག་ལ་ཅུང་ཟད་སེམས་འཛིན་ དུ་འཇུག །མདུན་བསྐྱེད་མགོན་པོར་སྐད་ཅིག་གིས་བསྒོམ་དུ་བཅུག་ཅིང་། སྟེང་གི་ཆ་ལ་ བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྐོར་བའི་དབུས་སུ། ཡེ་ཤེས་མཁའ་འགྲོ་ནི་གུ་མ་སྐུ་ མདོག་སྨུག་ནག་ཌཱ་མ་རུ་དང་ཐོད་པ་ཁ་ཊཱཾ་ག་བསྣམས་པ་གར་སྟབས་དང་རུས་པའི་རྒྱན་ ཅན། ལང་ཚོ་དར་ལ་བབས་པ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡི་དམ་དཀྱིལ་ འཁོར་གྱི་ལྷ་ཚོགས་མཁའ་འགྲོ་སྡེ་ལྔ་མཁའ་འགྲོ་མ་བྱེ་བ་འབུམ་སྡེའི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་ བཞུགས་པར་བསམ། དེ་རྣམས་ལ་དངོས་སུ་བཤམས་པའི་མཎྜལ་འདི་ཉིད་སྟོང་གསུམ་གྱི་ འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་མོས་ཏེ་གསེར་གྱིས་བཀང་ཞིང་འབུལ་བར་བསམ། དཔོན་སློབ་ རྣམས་ཀྱིས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཚོགས་དང་གཏོར་མ་བྱིན་གྱིས་བརླབས། བྱིན་རླབས་ཀྱི་ཆོ་ག་ནི་ཡི་ དམ་གང་བྱེད་ཀྱི་ནང་མཆོད་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབ། ༀ་ཧྲཱིཿཧ་ཧ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་གྱི་མཐར། ༀ་ཨ་ཀཱ་ རོ་བཏགས་པས་དང་པོར་བླ་མ་དང་ཡི་དམ་ལ་ཕུལ། དེ་ནས་གཏོར་ཆོག་ལྟར་མགོན་པོ་ འཁོར་བཅས་ལ་ཕུལ། ༀ་སརྦ་ཌཱ་ཀི་ནི་ས་པ་རི་ཝཱ་ར་ཨ་ཀཱ་རོ་སོགས་ཀྱིས་མཁའ་འགྲོ་མ་ལ་ འབུལ། སྙིམས་པ་མེ་ཏོག་དང་བཅས་པས་གསོལ་འདེབས་འདིའི་རྗེས་ཟློས་མཛོད་བྱས་ལ། ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་པའི་ ཆོ
Chinese
。前行自生三种，观想十八轮。琼波的上师尼古玛着重前行。麦智巴着重正行。苏卡悉地之后着重，说于前行之时需生起证悟。 正行四过患自解脱。 正行首先以加持之门介绍灌顶之方便是：建造一个蓝色的曼扎法源。其上于法座之上放置一个大的朵玛，竖立箭幡，以精美的木质装饰品装饰。前方陈设供朵、供品和会供品。供品与共同加持相同。上师自己观修胜乐俱生之现观，以苏巴哈（Sumbha）清扫前方所生之曼扎和朵玛，以斯瓦巴瓦（Svabhava）净化。如朵玛仪轨一般，从生起怙主至念诵之间进行。之后为弟子们进行沐浴和抛撒花朵等。献曼扎三次。令弟子们领受胜乐俱生之现观，并稍作摄心。令观想前方所生之怙主于刹那间生起，上方为所有传承上师围绕之中。智慧空行母尼古玛，身色棕黑，手持手鼓和颅骨喀章嘎，具足舞姿和骨饰。正值妙龄。观想诸佛和菩萨、本尊坛城之圣众、五部空行母、百万空行母眷属等安住。于彼等观想将实际陈设之曼扎，视为三千大千世界，充满黄金而供养。师徒共同加持会供和朵玛。加持之仪轨如任何本尊之内供一般加持。嗡 舍利 哈哈 吽 吽 啪的（Om Hrih Ha Ha Hum Hum Phet）末尾加上嗡 阿嘎惹（Om Ah Kah Roh），首先供养上师和本尊。之后如朵玛仪轨一般供养怙主及其眷属。以嗡 萨瓦 达吉尼 萨巴热瓦惹 阿嘎惹（Om Sarva Dakini Saparivara Ah Kah Roh）等供养空行母。手捧鲜花，念诵此祈请文之后， 向十方安住之诸佛皈依！向十方安住之法
English
The preliminary practice of the three self-arising states is to contemplate eighteen rounds. The Khyungpo's master Niguma emphasized the preliminary practice. Maitripa emphasized the main practice. Sukhasiddhi emphasized the subsequent practice, saying that realization must arise during the preliminary practice. The main practice is the self-liberation of the four faults. The main practice is first introduced as a means of empowerment through the door of blessings: Construct a blue mandala dharma source. On it, place a large torma on a seat, erect an arrow banner, and decorate it with fine wooden ornaments. Arrange offering tormas, offerings, and feast substances in front. The offering is the same as the general blessing. The master himself meditates on the Abhisambodhi of Sahaja Heruka, and purifies the mandala and torma generated in front with Sumbha, and purifies with Svabhava. As in the torma ritual, from generating the protector to reciting mantras. Then, perform bathing and scattering flowers for the disciples. Offer the mandala three times. Let the disciples receive the Abhisambodhi of Sahaja Heruka and focus their minds slightly. Let them meditate on the protector generated in front in an instant, and in the center surrounded by all the lineage masters above. Wisdom Dakini Niguma, with a dark brown body, holding a damaru and a skull khatvanga, with dance posture and bone ornaments. In her prime. Visualize the Buddhas and Bodhisattvas, the deities of the Ishtadevata mandala, the five classes of Dakinis, and the assembly of millions of Dakinis residing. Visualize that this actual mandala offered to them is the three thousand great thousand worlds, filled with gold and offered. The master and disciples together bless the feast and torma. The blessing ritual is blessed like the inner offering of any Ishtadevata. At the end of Om Hrih Ha Ha Hum Hum Phet, add Om Ah Kah Roh, first offer to the master and Ishtadevata. Then, as in the torma ritual, offer to the protector and his retinue. Offer to the Dakinis with Om Sarva Dakini Saparivara Ah Kah Roh, etc. Holding flowers in their hands, repeat this prayer, and, I take refuge in the Buddhas residing in the ten directions! To the Dharma residing in the ten directions.