Tibetan
མིན། གནས་ པའི་གོ་སྐབས་མེད་པ་ཅིག་ཡིན་གསུང་། ཕྱི་མས་ནི། དེ་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན། དུས་གསུམ་ ལས་གྲོལ་བས་རྟག་པ་བརྟན་པ་ཡིན་གསུང་། དྲུག་པའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོར་བཞེད་པ་དང་། དངོས་པོ་དངོས་མེད་ གཉིས་ཀ་ལས་གྲོལ་བར་བཞེད་པ་སྟེ། བདུན་པའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་འདུས་བྱས་སུ་བཞེད་པ་དང་། འདུས་མ་བྱས་སུ་བཞེད་པ་ཡང་སྟེ། བརྒྱད་ པའོ། ། ཡང་སྔ་མས་བོད་སྤྱི་དང་མཐུན་རུང་དུ་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་ལྡོག་གསལ་རིག་ཙམ་ 18-184 འདི་ཀ་གཞན་དབང་གི་དངོས་པོ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ལ་ཤར་བའི་གཉིས་སྣང་ཁོ་ནའི་རང་ལྡོག་ ནས་ཀུན་བཏགས་ཡིན་ནོ། །གསལ་རིག་དེ་གཉིས་སྣང་དེ་དང་བཅས་པའི་ཆ་ནས་གཞན་ དབང་དང་། གསལ་རིག་དེ་ལ་གཉིས་ཆོས་ཀྱིས་གདོད་ནས་མ་གོས་པའི་ཆ་ནས་ཡོངས་ གྲུབ་ཡིན་པས། གཞན་དབང་ཡོངས་གྲུབ་ལྡོག་ཆ་ནས་ཐ་དད་ཅིང་། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆ་ནས་ ཐ་དད་ཀྱང་གཞན་དབང་གི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་དང་། ཡོངས་གྲུབ་ངོ་བོ་གཅིག་པར་བཞེད་དོ། ། ཕྱི་མས་ནི། བློ་རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་པས་བརྟགས་པའི་བརྟགས་ཆ་དང་། ཕྱི་དོན་དུ་སྣང་བའི་ སྣང་ཆ་སྟེ། གཟུང་བའི་རང་ལྡོག་ཀུན་བཏགས་དང་། སེམས་སེམས་བྱུང་ཤེས་པའི་རང་ལྡོག་ ཀུན་རྫོབ་པའི་ཤེས་པའམ་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཤེས་པ་གཞན་དབང་དང་། སྤྲོས་པ་ དང་བྲལ་པའི་རང་བཞིན་གསལ་རིག་ཡོངས་གྲུབ་སྟེ། དེས་ན་ཀུན་བཏགས་ནི་གཞན་དབང་ ལས་རྫས་ཐ་དད་དུ་མེད་ཀྱང་། མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ནི་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་དོ། །ཡོངས་གྲུབ་དང་ གཞན་དབང་ནི། ལྡོག་ཆ་དང་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པར་མ་ཟད། ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། ། སྔ་མས་རྣམ་གཞག་ནི་སེམས་ཙམ་དང་མཐུན་ཤས་ཆེ་ལ། དབུ་མའི་ལུགས་ནི་འདི་ཁོ་ནའོ་ ཞེས་དགོངས་སོ། །དགུ་པའོ། ། རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་སྔ་མས་ནི་ཀུན་བཏགས་ལ་བདེན་མེད་ཀྱིས་ཁྱབ། ཡོངས་གྲུབ་ལ་ བདེན་ཡོད་ཀྱིས་ཁྱབ། གཞན་དབང་ལ་ཆ་གཉིས་མཛད། ཕྱི་མས་ནི། ཀུན་བཏགས་གཞན་ དབང་གཉིས་ཀ་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བདེན་མེད་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་མཛད་དོ། །བཅུ་པའོ། ། དེ་བཞིན་དུ། སྔ་མས་རང་རིག་ཐམས་ཅད་རང་རིག་གི་རང་ལྡོག་ནས་དོན་དམ་ཁོ་ན་ ཡིན་གསུངས་ལ། ཕྱི་མས་ནི། ཀུན་རྫོབ་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་རང་རིག་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་ཁོ་ན་ཡིན་ པས། རང་རིག་ལ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་གཉིས་ཡོད་པར་བཞེད་དོ། །བཅུ་གཅིག་པའོ། ། སྔ་མས་ཡོངས་གྲུབ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན། ཀུན་བཏགས་སྟོང་པ་ཙམ་ཡིན་ཀྱང་སྟོང་ཉིད་ 18-185 མིན། སྟོང་ཉིད་ལ་དོན་དམ་གྱིས་ཁྱབ་པར་བཞེད། ཕྱི་མས་ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་ཐམས་ཅད་ ལ་སྟོང་ཉིད་ཙམ་དུ་བརྗོད་དགོས། སྟོང་ཉིད་ལ་དོན་དམ་གྱིས་མ་ཁྱབ་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ལ་ ཁྱབ་མཐའ་མི་བརྩི། གཙོ་བོའི་དོན་དུ་སྦྱོར་གསུང་། བཅུ་གཉིས་པའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་སྔ་མས་ཚད་མའི་གཞུང་དང་མངོན་པ་སོགས་སྤྱི་སྐད་དང་ཕལ་ཆེར་མཐུན་ པར། གཞི་གྲུབ་པ་ལ་དངོས་པོ་དངོས་མེད་གང་རུང་གིས་ཁྱབ། ཤེས་པ་ལ་དངོས་པོས་ཁྱབ། དོན་དམ་དངོས་པོ་མིན། འདུས་མ་བྱས་ནི་དངོས་མེད་ནམ་མཁའ་སོགས་ཡིན། དེ་བཞིན་ ཉིད་ལ་ལས་ཉོན་གྱིས་འདུས་མ་བྱས་དང་གསལ་རིག་ཙམ་གསར་དུ་འདུས་མ་བྱས་སོགས་ འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆ་རེ་ཡོད་པས། རྣམ་གྲངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འདུས་མ་བྱས་སུ་བརྟགས་པ་ ཡིན་གྱི། འདུ་བྱེད་དང་མཚན་ཉིད་འགལ་བའི་འདུས་མ་བྱས་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་འདུས་མ་ བྱས་བཏགས་པ་བ་ཡིན་གསུང་། ཕྱི་མས་ནི། ཚད་མངོན་སོགས་སུ་བཤད་པ་དེ། ཀུན་རྫོབ་ གཙོ་བོར་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ལུགས་ཡིན། དོན་དམ་གཙོ་བོར་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ ངེས་དོན་གྱི་སྐབས་འདིར། ཀུན་རྫོབ་ལ་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་ཀྱིས་ཁྱབ་ཅིང་། དངོས་ པོ་དངོས་མེད་ལའང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་ཁྱབ། དོན་དམ་དངོས་པོ་ཡང་མིན། དངོས་མེད་ཀྱང་ མིན་པས་གཞི་གྲུབ་ལ་དེས་མ་ཁྱབ། ཡེ་ཤེས་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ལ་ཤེས་པ་ཡིན་པས་ཤེས་པ་ ལ་དངོས་པོས་མ་ཁྱབ། དངོས་མེད་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་ཆེས་མི་རིགས་ལ། དོན་དམ་དངོས་ པོར་འདོད་པ་དངོས་སྨྲ་བའི་ལུགས་སོ། །མངོན་པ་བ་རྣམས་འདུས་མ་བྱས་སུ་འདོད་པའི་ ནམ་མཁའ་སོགས། དངོས་མེད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐབས་འདིར་འདུས་བྱས་ཡིན་པས། དངོས་ པོ་དངོས་མེད་ལ་འདུས་བྱས་ཀྱིས་ཁྱབ། དོན་དམ་འདུས་མ་བྱས་དངོས་ཡིན། ནམ་མཁའ་ སོགས་འདུས་མ་བྱས་བཏགས་པ་བ་ཡིན་གསུང་། བཅུ་གསུམ་པའོ། ། ཡང་སྔ་མས་སྟོང་གཞི་གཞན་དབང་གི་རང་ངོ་དེ་དགག་བྱ་ཀུན་བཏགས་ཀྱིས་སྟོང་པ་སྟེ། 18-186 དེ་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་སྟོང་པའི་དོན་དམ་དུ་མཛད་དོ། །ཕྱི་མས་ནི། སྟོང་གཞི་ཡོངས་གྲུབ། དགག་བྱ་གཞན་དབང་ཀུན་བཏགས་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པ་དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ དོན་ཡིན་ལ། གཞན་དབང་ཀུན་བཏགས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ནི། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཁོ་ན་གཏན་ ལ་འབེབས་པའི་སྐབས་ཁོ་ན་ཡིན་པར་བཞེད་དོ། །བཅུ་བཞི་པའོ། ། ཡང་སྔ་མས་དག་པ་གཞན་དབང་ཞེས་བོད་སྤྱི་ལ་གྲགས་ཀྱང་། དོན་ལ་གཞན་དབང་ མིན་ཞིང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡོངས་གྲུབ་ཡིན་ལ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱང་ ཡོངས་གྲུབ་མཚན་
Chinese
不是。说没有存在的机会。后者说：那不是刹那。因为从三时解脱，所以是常恒。第六。 同样，因为是了知，所以认为是实有，并且认为是从实有和非实有两者中解脱。第七。 同样，认为是有为法，也认为是非有为法。第八。 还有，前者认为与藏地普遍相符的所有了知，仅仅是明觉的自相才是依他起的实有，并且仅仅显现于此的二取显现的自相是遍计所执。明觉从与二取显现一起的角度来说是依他起，明觉从本来没有被二法所染的角度来说是圆成实，因此，依他起和圆成实从反体的角度来说是各异的，从体性的角度来说虽然各异，但是依他起的实有本身和圆成实本体是一体的。后者认为：由心的各种分别念所分析的分析部分，以及显现为外境的显现部分，即所取的自相是遍计所执，心和心所识的自相是世俗的识或者包含在识中的识是依他起，远离戏论的自性明觉是圆成实，因此，遍计所执虽然不是与依他起实体各异，但是从体性的角度来说是极其各异的。圆成实和依他起，不仅反体和体性各异，而且本体也不是一体的。 前者认为安立与唯识宗非常相符，并且认为中观的宗派唯有这个。第九。 因为那个理由，所以前者认为遍计所执被无实有遍及，圆成实被实有遍及，依他起分为两部分。后者认为：遍计所执和依他起两者都被唯一的无实有遍及。第十。 同样，前者说所有自证从自证的自相来说仅仅是胜义谛，后者认为：世俗分别识的自证都是世俗，因此，自证也有世俗和胜义谛两种。第十一。 前者认为圆成实是空性，遍计所执仅仅是空，但不是空性，对于空性是胜义谛。
English
It is not. It is said that there is no opportunity to exist. The latter said: That is not momentary. Because it is liberated from the three times, it is constant and stable. Sixth. Similarly, because it is knowledge, it is considered to be real, and it is considered to be liberated from both real and unreal. Seventh. Similarly, it is considered to be conditioned, and it is also considered to be unconditioned. Eighth. Furthermore, the former considers that all knowledge that is generally consistent with Tibet, only the self-aspect of clarity and awareness is the entity of other-dependence, and only the self-aspect of dualistic appearance that appears in it is the completely imputed. Clarity and awareness are other-dependent from the perspective of being together with the dualistic appearance, and clarity and awareness are perfectly accomplished from the perspective of not being originally stained by the two dharmas. Therefore, other-dependence and perfect accomplishment are different from the perspective of the opposite, and although they are different from the perspective of characteristics, the entity of other-dependence itself and the essence of perfect accomplishment are one. The latter considers that the analytical part analyzed by various conceptual thoughts of the mind, and the appearing part that appears as external objects, that is, the self-aspect of what is grasped is the completely imputed, the self-aspect of mind and mental consciousness is the conventional consciousness or the consciousness included in the consciousness is other-dependent, and the self-nature clarity and awareness that are free from elaboration are perfectly accomplished. Therefore, although the completely imputed is not different in substance from other-dependence, it is extremely different from the perspective of characteristics. Other-dependence and perfect accomplishment are not only different in opposite and characteristics, but also the essence is not one. The former considers that the establishment is very consistent with the Mind-Only school, and considers that the Madhyamaka school is only this. Ninth. For that reason, the former considers that the completely imputed is pervaded by non-reality, the perfectly accomplished is pervaded by reality, and the other-dependent is divided into two parts. The latter considers that both the completely imputed and the other-dependent are pervaded by the single non-reality. Tenth. Similarly, the former said that all self-awareness is only the ultimate truth from the self-aspect of self-awareness, and the latter considers that the self-awareness of conventional consciousness is all conventional, therefore, self-awareness also has two types: conventional and ultimate truth. Eleventh. The former considers that the perfectly accomplished is emptiness, the completely imputed is only empty, but it is not emptiness, and for emptiness it is the ultimate truth.
Chinese
前者认为，一切法与法性都必须只说是空性。空性不周遍胜义谛，名称的类别不计为周遍的边际。说是主要意义上结合。第十二。 同样，前者在量论和俱舍等中，与共同语基本一致，作为基成立，则由实事或非实事中的任何一个周遍。识由实事周遍。胜义谛不是实事。无为法是非实事，如虚空等。同样，就其本身而言，由业烦恼所生的无为法，以及仅是明觉的新生无为法等，各自具有无为法的一部分，因此，是从名相的角度假立为无为法，而不是与行相和体相违背的无为法。因此，说是无为法是假立的。后者则说，在量论、俱舍等中所说的那样，是主要确定世俗的宗派。在这个主要确定胜义谛的了义的场合，世俗由实事和非实事周遍，实事和非实事也由世俗周遍。胜义谛既不是实事，也不是非实事，因此不周遍基成立。智慧不是实事而是识，因此识不由实事周遍。认为非实事是胜义谛非常不合理，认为实事是胜义谛是实事宗的观点。俱舍师们所认为的无为法，如虚空等，一切非实事，在这种情况下都是有为法，因此，实事和非实事由有为法周遍。胜义谛是真实的无为法。虚空等是假立的无为法。第十三。 又，前者认为空基他起的自相，是空无所破的遍计所执，即是空无世俗的胜义谛。 后者则认为，空基是圆成实，空无所破的他起和遍计二者，是胜义谛空无世俗的意义，空无他起和遍计，只是确定世俗谛的场合。第十四。 又，前者认为清净的他起，虽然普遍流传于藏地，但实际上不是他起，而是颠倒之反面的圆成实，颠倒之反面的圆成实也是圆成实相
English
The former asserts that all dharmas and dharma-nature must only be spoken of as emptiness. Emptiness does not pervade ultimate truth, and the categories of names are not counted as the limits of pervasion. It is said to be combined in the main sense. Twelfth. Similarly, the former, in treatises on valid cognition and Abhidharma, etc., is mostly consistent with common language. As a basis for establishment, it is pervaded by either real or unreal entities. Consciousness is pervaded by real entities. Ultimate truth is not a real entity. Unconditioned phenomena are unreal entities, such as space, etc. Likewise, in itself, the unconditioned phenomena arising from karma and afflictions, and the newly arising unconditioned phenomena that are merely clarity and awareness, etc., each have a part of unconditioned phenomena. Therefore, they are nominally designated as unconditioned phenomena, but they are not unconditioned phenomena that contradict the characteristics of action and definition. Therefore, it is said that unconditioned phenomena are nominal. The latter says that what is said in treatises on valid cognition, Abhidharma, etc., is the system of mainly establishing conventional truth. In this context of definitive meaning, which mainly establishes ultimate truth, conventional truth is pervaded by real and unreal entities, and real and unreal entities are also pervaded by conventional truth. Ultimate truth is neither a real entity nor an unreal entity, so it does not pervade the basis of establishment. Wisdom is not a real entity but is consciousness, so consciousness is not pervaded by real entities. It is very unreasonable to consider unreal entities as ultimate truth, and considering real entities as ultimate truth is the view of the Realist school. The unconditioned phenomena that the Abhidharmikas consider, such as space, etc., are all conditioned phenomena in this case, so real and unreal entities are pervaded by conditioned phenomena. Ultimate truth is a real unconditioned phenomenon. Space, etc., are nominally unconditioned phenomena. Thirteenth. Furthermore, the former asserts that the self-nature of the dependent arising, which is the basis of emptiness, is empty of all that is to be refuted, the imputed, and that is the ultimate truth that is empty of conventional truth. The latter, however, asserts that the basis of emptiness is the perfectly established, and that emptiness of both the dependent arising and the imputed, which are to be refuted, is the meaning of ultimate truth being empty of conventional truth, and that emptiness of the dependent arising and the imputed is only in the context of establishing conventional truth alone. Fourteenth. Furthermore, the former asserts that the pure dependent arising, although widely known in Tibet, is actually not dependent arising, but is the perfectly established that is the opposite of perversion, and the perfectly established that is the opposite of perversion is also the perfectly established characteristic.