Tibetan
ལ་གྱི་ངང་ནས་རིག་སྟོང་མ་འགགས་པ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་སྟེ། སེམས་ རང་བྱུང་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་ཅི་བྱུང་ཡང་། སྐྱེས་ཙམ་ ཉིད་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ངོ་ཤེས་བསྟེན་པར་བྱ་སྟེ། རྣམ་རྟོག་རང་བྱུང་དུ་ཤེས་པར་བྱེད་པའོ། ། དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱུད་ལས། དངོས་པོ་བདེ་རྫུན་རྣམས་དཔྱད་ན། །བརྫུན་པའི་རྡོ་རྗེ་ཡང་དག་ མཐོང་། །རང་བཞིན་དག་པའི་དེ་ཁོ་ན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ། གཟུངས་ ཀྱི་སྒོས་བོགས་འདོན་པ་དང་། བདུད་གཞོམ་པས་བོགས་འདོན་པའོ། །དང་པོ་ནི་རྒྱུད་ལས་ རྣམ་གྲངས་མང་བར་གསུངས་ཀྱང་། མན་ངག་ཏུ་རྣམ་པ་དགུ་པོ་འདི་དག་མཛད་དེ། དང་པོ་ ནི། ཨ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་གཟུངས་ཀྱི་སྒོའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན། དངོས་གཞིའི་ 12-324 རྣལ་འབྱོར་ལ་གནས་པའི་ངང་ནས་ལུས་ཀྱི་སྙིང་གའི་གནས་སུ་སེམས་གཏད་ལ། ཨ་ཞེས་བྱ་ བའི་གདངས་ཤིག་བསམ་སྟེ། དེའི་ངོ་བོ་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་ན། དེ་ལྟ་བུའི་གདངས་དེ། དབང་ པོ་ལྔའི་ཡུལ་དུ་མི་སྣང་ཞིང་། ལུས་ཀྱི་ཕྱི་ནང་གང་དུ་ཡང་མེད་པས་ངོས་བཟུང་ཐམས་ཅད་ དང་བྲལ་བ་རྣམ་པར་ཡིད་ངོར་ལམ་མེ་སྣང་བ་མ་འགགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་ཆེ་རེ་བལྟས་ཤིང་ ལེགས་པར་བརྟགས་ན། རང་བཞིན་མེད་པའི་དབྱིངས་ལ་མཉམ་པར་འཇོག །ངག་ཏུ་ཨ་ ཞེས་བརྗོད་ཅིང་། སྒྲ་དེ་དང་སྔར་ཡིད་ཡུལ་དུ་བསམ་པའི་ཨ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་སྤྱི་དེ་ལ་འབྲེལ་ བ་འདུག་གམ་མི་འདུག་བལྟ། དེ་ཡང་ཡིད་ལ་དངོས་པོ་གཞན་ཞིག་བསམ་ཀྱང་ཨ་ཞེས་ངག་ ཏུ་བརྗོད་དུ་རུང་ལ། ཨ་ཡིག་གི་སྒྲ་སྤྱི་བསམ་བཞིན་དུ་ཚིག་གི་བརྗོད་པ་གཞན་ཡང་འབྱུང་ བར་མཐོང་བས་དེ་གཉིས་འབྲེལ་བ་མེད་པར་ཐག་བཅད་ལ། ཡང་ཡང་མཉམ་པར་བཞག ། དེ་ལ་ཨ་ནི་ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་ཅིང་། དེའི་སྒྲ་དོན་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པས་ ངག་ཐམས་ཅད་གྲག་སྟོང་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་ཐག་མ་ཆོད་ ན། མིང་དོན་གཞན་གྱི་སྟེང་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་ཏེ། ལྷས་བྱིན་ཞེས་པ་ལྟ་བུ། རང་བཞིན་གྱི་ མིང་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཡིད་ལ་བསམ་སྟེ། ཚིག་སྤྱིར་སྣང་བའི་རྣམ་རྟོག་དེ་ལ་སྣང་བ་ལྟར་ དོན་ལ་མེད་པ་གོང་བཞིན་ཐག་བཅད། དེ་དང་ངག་ཏུ་བརྗོད་པ་ལའང་འབྲེལ་བ་མེད་པར་ གོང་བཞིན་ཐག་བཅད། སྒྲ་རྟོག་དེ་གཉིས་དང་རང་གི་ལུས་སེམས་ལ་འབྲེལ་བ་ཅི་ཡང་མི་ སྣང་སྟེ། གལ་ཏེ་དེ་ལ་འབྲེལ་བ་ཡོད་ན་མིང་དེ་ཁོ་ན་ལས་དོན་དེའི་རྣམ་པ་འཆར་དགོས་པ་ ལས། དོན་དེ་ལ་གཞན་མང་པོར་མིང་
Chinese
在自性中，安住于觉性空性不间断的状态中，要自发地认识心。无论生起什么分别念和对境的显现，都要在生起的那一瞬间，依止认识那显现的自性，从而自发地认识分别念。 正如经续中所说：“如果分析事物的好坏真假，就能真实地见到虚假的金刚，那才是自性清净的真谛。”第三，通过陀罗尼的特殊方式来增进，以及通过摧毁魔障来增进。第一种，经续中虽然说了许多种方法，但在诀窍中，做了这九种方式。第一种是，“阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）被称为不生之陀罗尼的门。”所说的意思，就是在正行的瑜伽中安住的状态下，将心专注于身体的心间处，观想一个名为阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）的声音，并分析它的自性。像那样的声音，在五根的对境中不显现，在身体的内外任何地方都没有，因此与一切执着分离，清晰地在心中显现而不间断，仔细地观察和分析它，就在无自性的法界中安住。口中念诵阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿），观察这个声音和之前心中所想的阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）的声音总的来说是否有联系。即使心中想的是其他事物，口中也可以念诵阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿），即使心中想着阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）字的声音，也能看到其他的语言表达，因此断定这两者没有联系，然后反复安住。因为阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）是所有文字的根本，通过了解它的声音和意义没有自性，就能了知一切语言都是声空。仅仅这样还不能确定的话，就在其他的名言上进行确定，比如“天授”这个名字。心中想着任何一个自性的名字，对于显现为词语总体的分别念，像显现那样在意义上并不存在，如前一样进行确定。它和口中念诵的也没有联系，如前一样进行确定。声音和念头这两者与自己的身心没有任何联系，如果它们之间有联系，那么就应该仅仅从那个名字中显现出那个事物的形象，但是对于那个事物，却可以用许多其他的名字
English
In the state of unceasing awareness and emptiness within one's own nature, one should naturally recognize the mind. Whatever thoughts and appearances of objects arise, from the very moment they arise, one should rely on recognizing the nature of that appearance, thereby spontaneously recognizing the thoughts. As it is said in the tantras: "If you examine the goodness and falsehood of things, you will truly see the false vajra, that alone is the pure essence of self." Thirdly, to enhance through the special means of dharani, and to enhance through subduing demons. The first is that although many methods are mentioned in the tantras, in the pith instructions, these nine methods are practiced. The first is: "'A' (Tibetan: ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal Chinese meaning: A) is called the door of the unborn dharani." The meaning of this is that in the state of abiding in the main practice of yoga, focus the mind on the heart center of the body, contemplate a sound called 'A' (Tibetan: ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal Chinese meaning: A), and analyze its nature. Such a sound does not appear in the objects of the five senses, and it is not present anywhere inside or outside the body, so it is separate from all grasping, and it appears clearly and uninterruptedly in the mind. Carefully observe and analyze it, and abide in the realm of selflessness. Verbally recite 'A' (Tibetan: ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal Chinese meaning: A), and see if there is any connection between that sound and the general sound of 'A' (Tibetan: ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal Chinese meaning: A) that was previously contemplated in the mind. Even if you think of something else in your mind, you can still verbally recite 'A' (Tibetan: ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal Chinese meaning: A), and even while thinking of the general sound of the letter 'A' (Tibetan: ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal Chinese meaning: A), you can see other verbal expressions arising, so conclude that these two are not connected, and then repeatedly abide. Because 'A' (Tibetan: ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal Chinese meaning: A) is the root of all letters, by knowing that its sound and meaning are without self-nature, one will realize that all speech is sound-emptiness. If you are still not sure with just that, then establish it on other names and meanings, such as the name "Devadatta." Think of any name of a nature in your mind, and for the thought that appears as the totality of words, determine that it does not exist in meaning as it appears, as before. Determine that it also has no connection with what is verbally spoken, as before. It does not appear that these two, the sound and the thought, have any connection with one's own body and mind. If there were a connection between them, then the form of that thing should appear only from that name, but for that thing, many other names can be used.