Tibetan
བ་ཁོ་ན་ལ་གོ་དགོས་པ་མ་ ཡིན། དངོས་གྲུབ་སྤྱི་ལ་ཟེར་བ་ཡིན། རྟོག་བདུན་གྱི་རྟོག་པ་དང་པོའི་མཆོག་ཅེས་པའི་དགོངས་པའང་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཐོག་ མ་དགྲ་བསད་ལྟ་བུའི་ལས་ཉེ་ཚེ་བ་རེ་ལ་ཡིད་དགའ་དྲངས་ཏེ་བསྙེན་སྒྲུབ་རྣམས་བྱས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། སྐབས་དེར་ལས་ཏེ་ཅུང་ཟད་ 6-483 འགྲུབ་སྲིད་མོད། ཇི་སྐད་དུ། ལྷ་ནི་མཉེས་པར་མ་བྱས་ན། །བདག་ཉིད་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་ཡིན། །ཅེས་པ་ལྟར་ཕུལ་ཆུང་ཞིང་ བཀྲ་མི་ཤིས་ལ། དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་འགྲིག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །མཆོག་སྒྲུབ་ཀྱི་དོན་དུ། རྩ་བའི་བསྙེན་སྒྲུབ་འདི་མཆོད་པ་ ལ་བརྩོན་པ་དང་བཅས་པས་སྒྲུབས་ན། གཞི་ནས་ལྷ་མཉེས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས། ཕྱིས་ལས་གང་ལ་སྦྱར་ཡང་འགྲུལ་སླ་ཞིང་། ལས་སྟོབས་ཆེ་འཁུ་ལྡོག་སོགས་བཀྲ་མི་ཤིས་པ་མི་འབྱུང་ལ། སྒྲུབ་པ་དངོས་མ་ཡིན་སྒྲུབ་པའི་འདྲ་འབག་ཙམ་ཡིན་དུ་ཆུག་ ཀྱང་། ཕྱིས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པའི་རྟེན་འབྲེལ་འགྲིག་ཅིང་། ད་ལྟ་འཕྲལ་དུའང་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་ཆོ་ག་བཟང་པོར་འགྱུར་རོ། ། རྩ་བའི་སྒྲུབ་པ་འདི་རྣམས་འཐེམས་པར་སོང་ན། ཕྱིས་ལས་སྒྲུབ་པའི་ཚེ། སྔོན་གྱི་ཡིག་རྙིང་རྣམས་ལས་གསལ་བ་ལྟར། རྡུལ་ ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རམ། དེ་ཡང་མ་འགྲུབ་ན། རས་བྲིས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བརྟེན་ནས། ཉེ་བསྙེན་དང་། སྒྲུབ་པ་ལས་སྦྱོར་ རྣམས། ཞག་བདུན་ཕྲག་སོགས་ཇི་ལྟར་འོས་པར་ཀྱང་ལེགས་པར་འགྲུབ་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱས་པ་འཆའ་མི་འཐུབ་ན། མཎྜལ་ ཆོས་འབྱུང་ངམ། ཐང་གའི་དྲུང་དུ་སྦྱིན་སྲེག །གཏོར་མ། འཁྲུལ་འཁོར་རྣམས་བསྒྲུབས་པས་ཀྱང་ལེགས་པར་འབྱུང་ངོ་། །སྒྲུབ་ པའི་སྐབས་འདིར་གོང་མ་རྣམས་ཀྱི་ཡི་གེ་ན། རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་གི་སྒྲུབ་པའམ། དངོས་གྲུབ་དང་ལས་ཕྱོགས་རེའི་སྒྲུབ་པ་ཞེས་ སོ་སོར་ཕྱེ་བ་གསལ་པོ་མི་འདུག་པས། དབྱེ་བ་འདི་ལྟར་བྱེད་པ་མི་རུང་ངོ་སྙམ་པའི་ལོག་རྟོག་གམ། ཡང་ན་དབྱེ་བ་འདི་དགོས་ ཕྱིན་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱིས་མ་གོ་ཞིང་ནོར་བའོ་སྙམ་པའི་ལོག་རྟོག་འབྱུང་སྲིད་ན། དེ་ནི་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ཏེ། དབྱེ་བ་བྱེད་པ་ནི། གཙོ་ བོར་རྟོག་བདུན་ཉིད་དང་། གཞན་ཡང་བསྐྱེད་རིམ་གཙོ་བོར་སྟོན་པའི་རྒྱུད་རྣམས་ཀྱི་སྤྱིའི་དགོངས་པ་ཡིན་ཞིང་། ཡང་སྒོས་སུ་བླ་ མ་དམ་པའི་མན་ངག་ཞལ་རྒྱུན་རྒྱུད་དང་འགྲེལ་པ་ལ་འཛུག་ཚུགས་སུ་ངོ་སྤྲོད་པའི་སྲོལ་ཀ་མ་ཉམས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཁྲུལ་ པ་དང་འཛོལ་སོ་ཡེ་མེད་པ་ལ། བྱིན་རླབས་དང་། ནུས་པ་ཡོང་འཕྲོ་རྒྱུན་མ་ཆ
Chinese
不是只理解为“哇”字，而是指所有的成就。七觉支中第一觉支的“殊胜”的含义也正是如此。一开始如果因为像杀死敌人这样的小小事业的成功而感到高兴，就认为已经完成了所有的近修和修持，那么，虽然在那个时候事业可能会稍微成功，但正如所说：“如果不使天神欢喜，自己就会遭受谴责。”那样，供养微小而不吉祥，成就的缘起也不会圆满。为了修持殊胜成就，如果以精勤供养来修持根本的近修，那么从根本上就具备了使天神欢喜的缘起，以后无论从事什么事业都容易成功，事业的力量强大，不会出现违逆等不吉祥的事情。即使修持不是真正的修持，而是修持的模仿，以后也会具备获得成就的缘起，现在立刻也会使所有事业的仪式变得吉祥。如果这些根本的修持有所欠缺，以后在修持事业的时候，正如以前的古籍中所说的那样，依靠彩粉坛城，或者即使那也无法实现，就依靠绘画的坛城，近修和修持事业等，七天等根据情况适当地进行，也能很好地完成。如果无法设置广大的坛城，那么在曼扎、法源，或者唐卡的面前进行火供、朵玛、幻轮等，也能很好地实现。在这个修持的场合，以前上师们的文字中，根本和支分的修持，或者成就和事业方面的修持，没有明确地分开，因此如果认为不应该这样区分，或者认为既然需要这样区分，那么以前的人们就没有理解而犯了错误，那么这两种想法都是不对的。区分的原因主要是七觉支本身，另外也是主要宣讲生起次第的续部们的共同意旨。特别是上师的口诀，口耳相传，是为了能够将续部和注释融入其中而毫不动摇的传统，因此，没有任何错误和偏差，加持和能力源源不断。
English
It is not only to be understood as the syllable "va," but it refers to all accomplishments in general. The meaning of "supreme" in the first of the seven factors of enlightenment is also exactly this. If one becomes happy with a minor achievement like killing an enemy and thinks that all the preliminary practices and sadhanas have been completed, then although the activity may be somewhat successful at that time, as it is said, "If the deities are not pleased, one will be blamed," the offering is small and inauspicious, and the interdependent connection for accomplishment will not be complete. For the purpose of accomplishing the supreme siddhi, if one performs the root approach and accomplishment with diligence in offerings, then from the root, the interdependent connection for pleasing the deities will be established. Later, whatever activity one engages in will be easily accomplished, the power of the activity will be great, and inauspicious things like opposition will not occur. Even if the practice is not a real practice but only an imitation of practice, later the interdependent connection for obtaining accomplishment will be established, and even now, immediately, the rituals for all activities will become auspicious. If these root practices are deficient, then later, when performing activities, as it is clear from the ancient texts, relying on a mandala of colored powders, or if that is not possible, relying on a painted mandala, the approach, accomplishment, and activities, for seven days or however appropriate, can be well accomplished. If it is not possible to set up an elaborate mandala, then performing fire pujas, tormas, and magical wheels in front of a mandala offering, a Dharma source, or a thangka will also be well accomplished. In this context of practice, in the writings of the previous masters, the practice of the root and branches, or the practice of accomplishments and activities, are not clearly separated. Therefore, if one thinks that it is not right to make such distinctions, or if one thinks that since it is necessary to make such distinctions, the previous ones did not understand and made mistakes, then both of these thoughts are incorrect. The reason for making the distinctions is mainly the seven factors of enlightenment themselves, and also the general intention of the tantras that mainly teach the generation stage. In particular, the oral instructions of the venerable guru, passed down through oral transmission, are an unbroken tradition for being able to integrate the tantras and commentaries into the practice without wavering. Therefore, there are no errors or deviations, and the blessings and power flow continuously.
Tibetan
ད་པའི་ཉམས་མྱོང་གིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡིག་རྙིང་ བྱེད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་གོ་བ་ཏ་མ་ཡིན། སྐྱེ་བོ་བློ་དམན་པ་དྲག་ལས་ཁོ་ན་ལ་སེམས་ཤོར་བ་རྣམས་ཀྱི་ངོར། དགྲ་བསད་ འབའ་ཞིག་ལ་སྦྱར་བ་ལྟར་བྱས་ནས་དེའི་ཁོག་ནས་མཆོག་སྒྲུབ་འདོན་རྒྱུ་ཡིན་ཞིང་། དེ་བླ་མའི་ཞལ་འཁྲིད་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲུབ་ དགོས་པ་ཡིན་ཡང་། བར་སྐབས་ནས་གཟུང་བའི་དགེ་བཤེས་ཀྱི་མིང་ཅན་དང་། སྔགས་ཆོས་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཐོབ་ལ་བརྩོན་ པའི་འདུན་པ་ཆེ་ཆུང་སུ་འདྲ་བ་ཅིག་ཡིན་ཡང་། ཕལ་མོ་ཆེ་ཞིག་བླ་མ་ཡུན་རིང་དུ་བསྟེན་པའི་སྒོ་ནས། མཉེས་པའི་ཐབས་ཡེ་མི་ བྱེད་པས་གསེར་དང་འདྲ་བའི་འདྲ་མེན་གྱི་དཔེར་སོང་། ཞལ་ཤེས་ལག་ལེན་གྱི་གནད་རྣམས་རིམ་པས་རྩ་བས་ཆད་པ་ལྟར་སོང་ 6-484 བ་ཡིན། སྔོན་གྱི་རིག་སྔགས་འཆང་རྣམས་ཀྱིས། ཞལ་ཤེས་དང་ཐུགས་བཅུད་ཐམས་ཅད་ཡི་གེ་འགོད་པ་ག་ལ་ཞིག །འཕྲལ་ གྱི་ལག་ལེན་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཀྱང་། ངག་རྒྱུད་དང་མཐོང་བ་རྒྱུད་པ་ཁོ་ན་ལ་གནས་པ་མང་། དེས་ན་གསང་སྔགས་ཀྱི་མན་ངག་ཟབ་ མོ་དེ་ལྟར་གབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་ནི། དགོས་ངེས་ཤེས་པའི་ཕྱག་སྲོལ་ཡིན་པས། གསལ་བོར་ཡི་གེ་ལ་མི་འགོད་པ་དང་། འདྲ་མིད་མགོ་སྐོར་ཞལ་རྒྱུན་དང་འཛུག་འཁྲིད་ཀྱི་ཁུངས་ཚོལ་ཡང་འབྱུང་བ་དེ། སྔོན་གྱི་རྩོམ་པ་པོ་རྣམས་མི་མཁས་པ་ཡང་མིན། མཁས་ཀྱང་བསམ་པ་ངན་པའང་མིན། ཡིག་རིགས་དེ་དག་ངན་པར་ཡང་མི་འགྱུར་མོད། སློབ་མ་ཚོགས་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། བླ་ མ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཕྱིས་འགའ་ཞིག་ལྟར་རྩོམ་པ་པོས་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་བླ་མའི་ཞལ་ལུང་མ་ཐོབ་ པར་རིག་པ་གླེགས་བམ་ལས་བཀླགས་པ་དག་གིས། རང་བཟོའི་ཡི་གེ་བཀོད་པ་དག་ལ། སླད་ནས་གསེར་ཆོས་དང་སྙན་བརྒྱུད་ དང་། ཞལ་ཤེས་དང་། འཛུག་འཁྲིད་ཀྱིས་མིང་བཏགས་པས་མི་ཕན་གྱི། སྔོན་ནས་ད་ལྟའི་བར་རྒྱུན་མ་ཆད་པའི་ཞལ་ལུང་མན་ ངག་དགོས་སོ། །རྡོ་རྗེ་འཇིགས་མཛད་ཆེན་པོའི་ལག་ལེན་ལ། གཅིག་ཏུ་རང་གལ་ཆེ་བ་སྒྲུབ་པའི་སྐོར་གྱི་ལག་ལེན་འདི་དག་ ཡིན་ཡང་། སྒྲུབ་དཀྱིལ་གྱི་ཡིག་ཆ་གསར་པ་{དེ་[རེ་]ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྩམས་པས་མང་གྲགས་པའི་སྐྱོན་དང་། མངོན་རྟོགས་ ཀྱི་བཤད་པ་ཡམ་མེ་བ་ཡང་མང་པོ་བརྩམས་འདུག་ཀྱང་། སྒྲུབ་པ་བྱེད་ཚུལ་གྱི་ལག་ལེན་ངག་འདོན་བྲིས་པ་ཡེ་མ་མཐོང་ཞིང་། ཕལ་ཆེར་ལ་དེ་ལྟར་དགོས་པའི་གོ་བ་ཙམ་ཡང་མི་སྣང་བས། འདིར་ཕྱོགས་ཙམ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའང་འཇམ་དཔལ་ཁྲོ་ བོ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པ་རྩ་
Chinese
是依靠过去的经验而成就的。古籍的作者们也没有理解，真是遗憾。对于那些心智低下，只专注于暴力行为的人来说，就像把（教法）仅仅用于杀敌一样，想从其中提取殊胜的修持是不可能的。虽然这需要依靠上师的口头指导来修持，但从中间开始，那些拥有格西名号的人，以及那些渴望了解密法、努力获得教法的人，无论他们的愿望大小如何，大多数都没有通过长期依止上师来取悦上师，就像金子般的赝品一样。口诀实修的要点逐渐像树根被砍断一样消失了。过去的持明者们，怎么会将所有的口诀和心髓都写在纸上呢？即使是眼前的细微实修，也大多只存在于口头传承和亲眼所见的传承中。因此，秘密真言的甚深口诀以这种隐藏的方式存在，是必须了解的传统。所以，不明确地写在纸上，以及出现赝品欺骗、寻找口头传承和灌顶的来源等情况，并不是因为过去的作者们不聪明，也不是因为他们聪明却心怀恶意，这些文字本身也不会变坏，而是为了让弟子们积聚资粮，是侍奉上师的方法。还有，像后来的一些作者那样，从一开始就没有得到上师的口头传授，而是从书本中阅读知识，然后写出自己编造的文字，之后用“金法”、“口耳相传”、“口诀”和“灌顶”来命名，是没有任何用处的，必须要有从过去到现在从未中断的口头传授和口诀。在金刚怖畏金刚的修持中，最重要的是修持自身的部分，虽然这些是修持的实践，但新的坛城仪轨文本{那些[一些]都是由所有人创作的，所以有广为人知的缺点，而且自生智慧的解释也很泛滥，虽然也创作了很多，但修持方法的口头念诵却从未见过，而且大多数人似乎连需要这样的概念都没有，所以这里只简单地提一下。} 这也是与文殊忿怒尊无二无别的根本。
English
It is accomplished through past experiences. Even the authors of ancient texts did not understand, which is regrettable. For those with low intellect who are only focused on violent actions, it is like using (the teachings) solely for killing enemies; it is impossible to extract supreme practice from it. Although this needs to be practiced relying on the oral instructions of the guru, from the middle onwards, those with the title of Geshe, and those who desire to know tantric teachings and strive to obtain teachings, no matter how big or small their aspirations, most of them do not please the guru through long-term reliance on the guru, like a counterfeit resembling gold. The key points of oral instruction and practical application gradually disappear as if the roots of a tree are cut off. How could the Vidyadharas of the past write down all the oral instructions and heart essence? Even the subtle practices at hand mostly exist only in oral transmission and the transmission of what is seen. Therefore, the profound oral instructions of secret mantras exist in this hidden way, which is a tradition that must be understood. So, not explicitly writing it down on paper, and the occurrence of counterfeit deception, searching for the source of oral transmission and initiation, etc., is not because the authors of the past were not intelligent, nor because they were intelligent but had malicious intentions, and these texts themselves will not become bad, but rather to allow disciples to accumulate merit, it is a method of serving the guru. Also, like some later authors, from the beginning they did not receive the oral transmission of the guru, but read knowledge from books, and then wrote their own fabricated texts, and later named them "Golden Dharma," "Oral Transmission," "Oral Instructions," and "Initiation," it is of no use, there must be an unbroken oral transmission and oral instructions from the past to the present. In the practice of Vajrabhairava, the most important thing is the practice of oneself, although these are the practices of practice, but the new mandala ritual texts {those [some] are all created by everyone, so there is the fault of being widely known, and the explanations of self-arisen wisdom are also rampant, although many have been created, but the oral recitation of the method of practice has never been seen, and most people do not even seem to have the concept that it is necessary, so here I will only briefly mention it.} This is also the root that is non-dual with Manjushri Wrathful.
Tibetan
བའི་བླ་མ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་རྒྱལ་དང་། དེའི་ཐུགས་སྲས་དོན་གྲུབ་ལེགས་པའི་བཀའ་དྲིན་ལས་གསུང་ ངག་དང་ཕྱག་ལེན་གྱི་རིམ་པ་ལེགས་པར་ཐོབ་པ་རྒྱལ་ཁམས་པ་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐས་ངེས་པར་བརྗོད་པའོ།། །།གཅིག་ཞུས་དག །མངྒ་ ལཾ།
Chinese
从具恩德的上师楚臣南杰（ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་རྒྱལ་）和他的心子顿珠雷贝（དོན་གྲུབ་ལེགས་པ་）处，善妙地获得了口传和实修的次第，这是嘉康巴·达热纳塔（རྒྱལ་ཁམས་པ་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐ）所确定的陈述。吉祥！
English
From the kindness of the virtuous master Tsultrim Namgyal and his spiritual son Dondrup Lekpai, I, Gyalkhampa Tāranātha, have certainly obtained the excellent stages of oral transmission and practical application. May there be auspiciousness!