Tibetan
པ་ལ། །སྐྱེ་འགག་རྒྱུན་ཆད་ ག་ལ་ཡོད། །འབྲས་བུའི་ཡེ་ཤེས་བསམ་ཡས་ཕྱིར། །ཚིག་དང་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས། ། རྣམ་རྟོག་བློ་ཡིས་གཞལ་དུ་མེད། །བཟང་ངན་འཛིན་པའི་ཡུལ་ལས་འདས། །གདོད་ནས་ དམིགས་གཏད་མེད་པ་ལ། །རེ་དོགས་བྱ་ས་མ་རྙེད་པས། །ཞེན་མེད་འབད་མེད་བརྩོན་ འགྲུས་ཀྱིས། །འབྲས་བུ་ཀློངས་སུ་འགྱུར་བར་འཚལ། །གདོད་མའི་རང་བཞིན་ཉམས་མྱོང་ གིས། །གཏན་ལ་འབེབས་ཚེ་ཚོགས་ཀྱི་ལམ། །ཆོད་ནས་སྦྱོར་ལམ་སྐྱེས་པར་ཤེས། །རྩ་བྲལ་ མངོན་གྱུར་མཐོང་བའི་ལམ། །དེ་ནས་རྟོགས་པའི་རང་ངོ་ལ། །གསར་དུ་སྐྱེད་བོགས་དབྱུང་ རྒྱུ་མེད། །མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་སྣང་བའི་རྩལ། །འགག་མེད་ཕྱོགས་བཅུར་རྒྱས་པའི་ཕྱིར། །ཕྱི་ ནང་སྤྱོད་པ་ལེགས་སྤྱད་པས། །སྒྲིབ་གཉིས་རྩད་ནས་དག་པའི་ཚེ། །འབྲས་བུ་རྫོགས་པའི་ སངས་རྒྱས་ཟེར། །དེ་འདྲའི་ཉམས་ལེན་རིམ་པ་ནི། །འདུ་འཛི་སྤངས་ཏེ་དབེན་པའི་གནས། ། བསྟེན་ཞིང་བསམ་གཏན་དང་མཐུན་པའི། །ཡོ་བྱད་ཅུང་ཟད་ལ་བརྟེན་ཏེ། །བླ་མ་དམ་པའི་ ཞལ་ལུང་བཞིན། །མན་ངག་རྩེ་གཅིག་ཉམས་སུ་བླང་། །ལུས་ངག་འདུ་འཛིས་དབེན་པ་དང་། ། སེམས་ནི་ཐ་མལ་རྟོག་པས་དབེན། །རྙེད་དཀའ་འཇིག་སླའི་མི་ལུས་ཐོབ་དུས་འདིར། །སྡུག་ 1-603 བསྔལ་འཁོར་བ་འཁྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ལ། །ངེས་པར་འབྱུང་ཞིང་མཐའ་ཡས་སེམས་ཅན་ རྣམས། །རང་གི་སེམས་ལ་རང་ཉིད་འཁྲུལ་མཐོང་ནས། །འགྲོ་ཀུན་འཁྲུལ་པའི་རང་འཚང་ བཤིག་པའི་ཕྱིར། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ལ་འདུན་པ་བསྐྱེད། །ཐུན་མགོར་ངེས་འབྱུང་ སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་བསྒོམ། །འཇུག་ཏུ་ཡང་ཡང་བསྔོ་བས་རྒྱས་འདེབས་གཅེས། ། དངོས་གཞིའི་ཉམས་ལེན་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་གཉིས། །སྤྱོད་པ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་དང་བསྡུ་ དངོས་བཞི། །ཐུན་མཚམས་ཕྱག་མཆོད་ལ་སོགས་ཡན་ལག་བདུན། ཁྱད་པར་བདག་གཞན་ བརྗེ་བའི་ཉམས་ལེན་གཅེས། །འདི་དག་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་ཉམས་ལེན་ཡིན། །བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་ སྟོང་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་བཅུད། །གཞན་ཡང་གསང་སྔགས་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ལམ། །འབྲས་ བུ་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་གནད་མཆོག་ནི། །སེམས་ཀྱི་རང་རྩལ་འགགས་པ་མེད་པ་ལ། །གཟུགས་ སྐུའི་སྣང་བ་འཆར་བའི་ནུས་པ་ཡོད། །གཞི་འབྲས་གཉིས་དང་མཐུན་པར་བསྐྱེད་རིམ་ བསྒོམ། །བསྒོམས་པས་མ་དག་སྣང་བ་དབྱིངས་སུ་འདག །རང་བཞིན་བདེ་སྟོང་ཀུན་གཞིའི་ ངོ་བོ་ལས། །ཆོས་སྐུའི་གནས་ལུགས་ལོགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །གཞི་འབྲས་གཉིས་དང་ མཐུན་པར་རྫོགས་རིམ་ལམ། །བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད
Chinese
莲花！生灭相续何时断？为求果位无量智，超越言语与表达。 分别念头无法测，超越执取善与恶。本来无有可执处，无处可寻希望惧。无执无勤精进力，当知果位化为空。原始自性之体验，若能定解于此时，断除资粮道而知生起加行道。根断现前见道时，自此证悟之自性，无需新造增益事。如镜智光芒力，无碍十方增长故，内外行持善妙用，二障彻底清净时，便说果位圆满佛。如是修持之次第，远离喧嚣寂静处，依止禅定相应之，少许资具而安住。依循上师之口诀，一心一意勤修持。身语远离诸喧嚣，心离庸常之分别。难得易逝人身得此时，痛苦轮回流转轮之上，定当出离无边众有情，自心之上自见迷乱相，为坏一切众生迷乱之自性，发起无上菩提之胜妙欲。座首修习出离心，皈依发心而禅修，座末再三作回向，增长广大甚为要。正行修习止观二，行持六度与四摄，座间供养等七支，尤为珍重自他换。此乃度母之修持，八万四千法蕴精，另有密咒不共道，果为道用之要诀，心之自力无有止息时，有现色身影像之能力。与基果二者相符而修生起次第，修习清净不净显现于法界。自性乐空阿赖耶之体性，法身之住法无有他处故，与基果二者相符而修圆满次第道，乐空无别。
English
Lotus! When does the cycle of birth and cessation end? For the sake of the immeasurable wisdom of the fruition, it transcends the realm of words and expression. It cannot be measured by discriminating thoughts, it transcends the realm of grasping good and bad. Originally, there is nothing to grasp, no place to seek hope or fear. With non-attachment and effortless diligence, one should realize the fruition transforming into emptiness. Through the experience of primordial nature, when one definitively understands at this time, one knows that the path of accumulation is cut off and the path of joining arises. When the root is severed and the path of seeing is manifested, from then on, the self-nature of realization, there is no need to newly create or augment. Like the power of the light of mirror-like wisdom, because it expands unhindered in all ten directions, by skillfully applying inner and outer conduct, when the two obscurations are completely purified, it is said to be the fruition of the perfect Buddha. Such a sequence of practice is to abandon busyness and stay in a solitary place, relying on a few provisions that are in accordance with meditation. According to the instructions of the precious guru, practice the essential instructions with one-pointedness. Body and speech are secluded from busyness, and the mind is secluded from ordinary thoughts. Now that we have obtained this human body, which is difficult to find and easy to lose, on the wheel of suffering and samsara, we must definitely renounce and, seeing that all limitless sentient beings are deluded in their own minds, in order to destroy the self-grasping of all beings' delusion, generate the supreme aspiration for unsurpassed enlightenment. At the beginning of the session, cultivate renunciation, refuge, and bodhicitta, and at the end, repeatedly dedicate the merits to increase and expand them. The main practice is the two, shamatha and vipashyana, the conduct is the six paramitas and the four ways of gathering disciples, and the seven branches, such as prostrations and offerings, in particular, cherish the practice of exchanging self and others. These are the practices of the paramitas, the essence of the eighty-four thousand collections of teachings, and also the uncommon path of secret mantra, the supreme key of taking the fruition as the path, when the self-power of the mind is without cessation, there is the ability to manifest the appearance of the form body. In accordance with the ground and the fruition, practice the generation stage, and by practicing, purify impure appearances into the expanse. From the nature of the bliss-emptiness ground of all, because the abiding of the dharmakaya is not separate, in accordance with the ground and the fruition, practice the completion stage path, bliss-emptiness is indivisible.