Tibetan
多罗那他大师教言集JT11རྒྱལ་ཁམས་པ་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐས་ཕོ་བྲང་ཆེན་པོ་སྣེའུ་གདོང་རྩེར་སྦྱར་བ། 1-597 ༄༅། །རྒྱལ་ཁམས་པ་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐས་ཕོ་བྲང་ཆེན་པོ་སྣེའུ་གདོང་རྩེར་སྦྱར་བ། ༈ ལྟ་བ་མཁའ་ལྟར་ཡངས་པ་དེ། །སྒོམ་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གཅེས། །ཉམས་མྱོང་ མེད་པའི་ལྟ་བ་ནི། །ཡིད་དཔྱོད་གོ་བ་ཙམ་ལ་ལུས། །ལས་དང་པོ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་པས། །རྗེས་ ཐོབ་གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་ལ། །རང་ངོ་འཕྲོད་པ་དཀའ་བའི་ཕྱིར། །ཞི་ལྷག་གཉིས་ལ་འབད་ པ་གཅེས། །སེམས་ཀྱི་གནས་ཐབས་དགུ་ལ་སོགས། །ཞི་གནས་སྒོམ་པའི་རིམ་པ་དང་། ། འཇིག་རྟེན་འཇིག་རྟེན་འདས་པ་ཡི། །ལྷག་མཐོང་ལ་སོགས་རྣམ་གཞག་མང་། །ཁོ་བོ་སྙིང་ པོ་ལ་དགའ་བས། །སྤྲོས་པ་དུ་མ་འདིར་མི་འཆད། །ཟབ་མོའི་དེ་ཉིད་ཉམས་མྱོང་དང་། །རྗེས་ སུ་འབྲེལ་བ་མདོ་ཙམ་ནི། །དཔྱད་འཇོག་སྤེལ་མར་སྒོམ་པ་སོགས། །གཞུང་ལུགས་རྣམས་ ལས་མང་བཤད་པ། །དེ་ཡང་ལམ་དུ་འགྱུར་མོད་ཀྱི། །མན་ངག་ཅན་ལ་འདི་མི་དགོས། །རང་ 1-598 བཞིན་གདོད་ནས་སྤྲོས་བྲལ་ལ། །དེ་ལྟར་ཡིན་པར་ངོ་ཤེས་པའི། །ཐབས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཟླ་མེད་ པ། །མཚན་ལྡན་བླ་མའི་མོས་གུས་ཡིན། །རང་གི་སེམས་ཀྱིས་རང་སེམས་ལ། །རང་དབང་ འབྱོར་ཕྱིར་ཞི་གནས་སྒོམ། །རང་བཞིན་གདོད་ནས་སྤྲོས་བྲལ་ལ། །ཐག་ཆོད་སྐྱེ་ཕྱིར་སེམས་ འཚོལ་བྱ། །གཏན་ལ་ཕེབས་པའི་རང་སེམས་དེ། །ངོ་ཤེས་གཅིག་པུས་ཆོག་པའི་ཕྱིར། །དྲན་ པ་འབྲལ་མེད་རྒྱུན་དུ་བསྟེན། །དྲན་པ་མེད་ལ་ངོ་ཤེས་དཀའ། །གནས་ལུགས་གདོད་མ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར། །མ་བཅོས་སོ་མ་གནད་དུ་ཆེ། །གང་ཤར་གཉུག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ལྷུག་པར་ འཇོག་པ་སྒོམ་གྱི་གནད། །བྱ་བྱེད་ཉམས་ལེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །མཐར་ཕྱིན་བྱེད་པ་བོགས་ འདོན་གནད། །བླ་མ་ཆོས་སྐུར་མཐོང་བ་ཡི། །མོས་གུས་བྱིན་རླབས་ལམ་བྱེད་དེ། །སྒོམ་པ་ ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཡིན། །གནད་མཆོག་བདུན་པོ་བླ་མའི་གསུང་། །ཉམས་ལེན་མཐའ་རུ་སྐྱོང་ བ་ལ། མེད་ཐབས་མེད་པའི་གལ་པོ་ཆེ། །བྱིང་རྒོད་གཉིས་ཀྱིས་མ་སླད་པའི། །རང་སེམས་ གསལ་སྟོང་འཛིན་མེད་ནི། །བཏང་འགྲོ་བཞག་སྡོད་རང་དབང་འབྱོར། །ཞི་གནས་སྒོམ་གྱི་ རྩ་བ་ཡིན། །བྱིང་ན་སྒྲིམ་ཞིང་ངར་ཆ་འདོན། །རྒོད་ན་སློད་ལ་ལྟ་སྟངས་ཕབ། །ཐུན་མཚམས་ སྤྱོད་ལམ་ཅི་བྱེད་ཀྱང་། །གནས་པའི་རང་སོ་འཛིན་པ་གཅེས། །ལྷ་སྐུ་ཐིག་ལེ་ལ་སོགས་པ། ། དམིགས་པའི་རྣམ་གཞག་གང་གསུངས་ཀྱང་། །རྟེན་མེད་རིག་པ་སྒོམ་མེད་དུ། །འཇོག་པ་ ཁོ་ན་ཟབ་པར་འཁུམས། །རང་སེམས་ལ་རང་སེམས
Chinese
多罗那他大师在斯内乌东孜大殿所著。 见解广大如虚空，修持体验最为要。没有体验之见解，仅是意识理解而已。对于最初的瑜伽士来说，后得本有之智慧，难以现见自性之故，精进止观二者最为重要。心的安住九法等，以及止观修习之次第，世间与出世间的，胜观等等名相繁多。我喜欢心要，因此此处不讲诸多繁琐。甚深之实相与，后续相关联的少许是，交替思维与安住等，诸多经论中所讲的，那些也能够转为道用，但对于具口诀者则不需要。自性本来离戏论，认识到如此之，无与伦比之方便之王是，具相上师之敬信。为了自心能自在地，驾驭自心而修止。自性本来离戏论，为了生起定解而寻心。彻底安住的自心，仅仅认识就足够之故，不离的觉性恒时依止。没有觉性难以认识。因为是本初之安住方式，不造作原始状态至关重要。因为任何显现皆是本有，放松安住是修行的关键。所有行为修持的，究竟完成是发挥力量的关键。视上师为法身之，敬信加持作为道用，就是修持。七个殊胜要点是上师之语，在修持上达到究竟，是不可或缺的关键。不被沉掉和掉举二者所染污的，自心明空无执，放下、去、住、留皆自在，是修止的根本。如果昏沉就收紧并提起精神，如果掉举就放松并降低视线。禅定间隙无论做什么，保持安住的自性最为重要。本尊、明点等等，无论讲了什么观修的名相，无所依的觉性无修地，安住唯一即是甚深之要诀。自心对自心。
English
Composed by Tāranātha at the great palace of Sne'u gdong rtse. The view is vast like the sky, it is most important to experience it in practice. A view without experience remains only in intellectual understanding. For the initial yogi, it is difficult to recognize one's own face in the subsequent innate wisdom, therefore, it is most important to strive in both shamatha and vipassanā. The nine methods of settling the mind, and the stages of meditating on shamatha, as well as the many terms such as vipassanā of the mundane and supramundane. I prefer the essence, so I will not discuss many elaborations here. The profound suchness and, the few subsequent connections are, meditating alternately on analysis and placement, etc. Much is said in the scriptures, but that can also be transformed into the path, but this is not necessary for those with instructions. The nature is primordially free from elaboration, recognizing that it is so, the unparalleled king of methods is, devotion to a qualified guru. In order for one's own mind to freely, control one's own mind, meditate on shamatha. The nature is primordially free from elaboration, in order to generate certainty, search for the mind. That mind that has settled completely, just recognizing it is enough, therefore, constantly rely on uninterrupted mindfulness. Without mindfulness, it is difficult to recognize. Because it is the primordial way of abiding, the uncorrected, raw state is crucial. Because whatever arises is innate, relaxing and abiding is the key to meditation. The ultimate accomplishment of all actions and practices is the key to unleashing power. Seeing the guru as the dharmakāya, using devotion and blessings as the path, is meditation. The seven supreme points are the words of the guru, bringing practice to the end, is an indispensable key. One's own mind, clear and empty, without grasping, unpolluted by dullness and excitement, letting go, going, staying, and remaining are all free, is the root of shamatha meditation. If dull, tighten and raise the energy. If excited, loosen and lower the gaze. Whatever activity is done in the breaks between sessions, it is most important to maintain the awareness of one's own state. Deity, bindu, etc., whatever aspects of visualization are taught, the key is to settle the unreferential awareness without meditation, that alone is the profound essence. Mind to mind.