Tibetan
མ་པ་ཚིག་གི་དོན་ལ་གཉིས་ཏེ། སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་གཞུང་གཞན་ནས་ཁ་བསྐང་བ་དང་། འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་ལ་བློ་སྦྱོང་ཚུལ་གཞུང་འདི་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྨོན་པའི་རྒྱུ་ཚོལ་བ་དང་། རྒྱུ་བཙལ་ནས་སྨོན་པ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཉེར་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པ་དང་། འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པའོ། །དང་པོ་ནི། རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་ཏེ། འདིས་མ་ཁྱབ་པའི་སེམས་ཅན་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་ 23-2-3b པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱས་འགྱུར་གྱི་རིགས་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ལའང་ཐོག་མར་རྒྱུའི་ནུས་པ་སད་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་དང་། སད་ནས་མི་ཉམས་པར་འཕེལ་བའི་རྐྱེན་ནོ། །དང་པོ་ནི། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་སྟེ། དེ་ལའང་། དེའི་ཡོན་ཏན་ཤེས་ནས་དང་། མི་ཤེས་བཞིན་དུའང་རུང་སྟེ། རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་ཀྱི་ནུས་པ་སད་པར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྐྱེན་གྱི་རྩ་བ་བྱམས་པ་དང་། རྐྱེན་གྱི་གཙོ་བོ་སྙིང་རྗེའོ། །དེ་ལྟར་སྐྱབས་འགྲོ་སོགས་གསུམ་པོ་འདི་ལ་རྒྱས་པའི་རིགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། གསུམ་པོ་དེ་ལས་གཞན་དོན་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་རང་གི་ངང་གིས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་རྒྱུ་རྙེད་ནས་འབྲས་བུ་སྨོན་པ་དངོས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་ནི། དེ་ལྟར་རྒྱུ་གསུམ་པོ་དེ་གང་ན་ཚོགས་པའི་གཞི་དེར། འབྲས་བུ་གཞན་དོན་དུ་རྫོགས་བྱང་གི་བློ་རང་གི་ངང་གིས་འབྱུང་དུ་རུང་སྟེ། དེ་ལྟར་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཚོགས་གྲངས་ཚང་བའི་ཕྱིར། མདོར་ན། དགོས་པའི་གཙོ་བོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ། ལས་སུ་བྱ་བ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དེ་ལ་ནི། སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བྱ་ལ། དེའི་ཚེ་ན། སེམས་བསྐྱེད་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ནི། གཞན་དོན་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་ཡིན་ལ། འབྲས་བུའི་གཙོ་བོ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཡིན་ནོ། །བྱམས་སོགས་གསུམ་པོ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པ་དགོས་ཀྱི། གཅིག་ཁོ་ན་ལ་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་ན་ཡང་། སྨོན་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུར་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་འགལ་ཟླ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བཤད་པ་དེ་ནི་ཇི་སྐད་དུ། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་ 23-2-4a གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད། །ཅེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ཡིན་ལ་དེ་ཙམ་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ནས་ཕན་ཡོན་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་ཡང་། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ཡི་ཕན་ཡོན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམས། །བྱམས་མགོན་བློ་དང་ལྡན་པས་ནོར་བཟང་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འདི་ལ་ནི། ཆོ་གས་བླངས་པའི་སྨོན་སེམས་ཡིན་ཀྱང་། བར་མ་ཙམ་ཡིན་གྱི་སྡོམ་པར་ཁས་མི་ལེན་ལ། ཤིང་རྟའི་སྲོལ་གཞན་ལས་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་གཏོང་རྩ་བའི་ལྟུང་བར་བཤད་པས་ན
Chinese
关于“发愿”一词的含义有二：一是通过其他论典补充发愿菩提心（Smon pa sems bskyed）；二是通过此论典阐述进入发愿菩提心后修习心性的方法。 首先，分为两部分：一是寻求发愿的因，二是寻求到因后实际发愿。 第一部分又分为两部分：一是自身本具的近取因，二是依赖于能产生结果的助缘。 第一种是自性住种姓（rang bzhin du gnas pa'i rigs），没有哪个众生不被其包含。 第二种称为增长种姓（rgyas 'gyur gyi rigs）。它又分为最初唤醒种子能力的缘，以及醒来后不退转并增长的缘。 最初的是皈依三宝。无论是否了解其功德，都能唤醒自性住种姓的能力。 第二种分为两种：缘的根本是慈爱（byams pa），缘的主要因素是悲悯（snying rje）。 因此，皈依等三者被称为增长种姓，因为从这三者中，自然而然地产生为他人利益而努力的意愿。 第二，获得因后如何产生发愿的果实？ 在聚集了上述三种因的任何地方，都能自然而然地产生为他人利益而追求圆满菩提的意愿，因为聚集了产生这种意愿的足够数量的因。 简而言之，对于为了所有众生的利益，而努力实现圆满菩提的意愿显现出来的人，称为发愿菩提心。此时，发心的主要原因是为他人利益而努力的意愿，主要结果是他人的利益。 慈爱等三者也必须以所有众生为目标，即使只偏向一个，也不能成为发愿心的因，因为那会变成它的对立面。 如是所说，正如经中所说：'发心乃为利他故，欲得圆满正等觉。' 仅仅依靠这一点，如何产生利益呢？正如经中所说：'彼之利益无量无边，慈怙慧者诺桑说。' 此车派的传统中，即使是通过仪式获得的发愿心，也只是中间阶段，并不承诺受戒。而在其他车派的传统中，舍弃菩提心被认为是根本堕罪。
English
Regarding the meaning of the word 'aspiration' (Smon pa), there are two aspects: first, supplementing the aspiration Bodhicitta (Smon pa sems bskyed) from other treatises; and second, explaining the method of training the mind after entering the aspiration Bodhicitta through this very treatise. Firstly, it is divided into two parts: one is seeking the cause of aspiration, and the other is actually making the aspiration after finding the cause. The first part is further divided into two parts: one is the inherent immediate cause, and the other is relying on the contributing conditions that produce the result. The first is the naturally abiding lineage (rang bzhin du gnas pa'i rigs), and there is no sentient being that is not encompassed by it. The second is called the increasing lineage (rgyas 'gyur gyi rigs). It is further divided into the condition that initially awakens the power of the seed, and the condition that, once awakened, does not diminish but increases. The first is taking refuge in the Three Jewels. Whether or not one understands their qualities, it awakens the power of the naturally abiding lineage. The second is divided into two: the root of the condition is loving-kindness (byams pa), and the main factor of the condition is compassion (snying rje). Therefore, these three, such as taking refuge, are called the increasing lineage, because from these three, the mind that seeks the benefit of others arises naturally. Secondly, how does the fruit of aspiration arise after obtaining the cause? Wherever these three causes are gathered, the mind that seeks complete enlightenment for the benefit of others can arise naturally, because a sufficient number of causes for the arising of such a mind have been gathered. In short, for the one in whom the mind that seeks complete enlightenment for the benefit of all sentient beings has manifested, that is called aspiration Bodhicitta. At that time, the main cause of that very Bodhicitta is the mind that seeks the benefit of others, and the main result is the benefit of others. Loving-kindness and the other two must also be directed towards all sentient beings; even if one is biased towards only one, it cannot be the cause of the aspiration mind, because that would become its opposite. As it is said, as the scripture says: 'The arising of the mind is for the sake of others, desiring perfect and complete enlightenment.' How do benefits arise from relying solely on this? As the scripture says: 'Its benefits are immeasurable, as explained by the compassionate protector, Norzang, who possesses wisdom.' In this tradition of the chariot, even the aspiration mind obtained through rituals is only an intermediate stage and does not commit to vows. In other traditions of the chariot, abandoning the Bodhicitta is considered a root downfall. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
། །སྨོན་སེམས་ལ་ཡང་སྡོམ་པ་བཞེད་པར་མངོན་ནོ། ། ༄། །འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་ལ་བློ་སྦྱོང་ཚུལ་གཞུང་འདི་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྡོམ་པ་ཇི་ལྟར་ལེན་པ་དང་། བསླབ་བྱ་ལ་བསམ་སྦྱོར་གྱིས་སློབ་པའི་ཚུལ་ལོ། ། ༈ སྡོམ་པ་ཇི་ལྟར་ལེན་པ། དང་པོ་ནི། རྟེན་གྱི་གང་ཟག་སྨོན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ཐོས་པ་དང་། སོ་ཐར་རིས་བདུན་གང་རུང་གི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་གོ །ཆོ་ག་གང་གིས་ལེན་པ་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་ལེའུར་གསུངས་པའི་ཆོ་ག་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ལེན་ལ། དེའི་གོ་དོན་ནི། ཇི་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་སེམས་ནི་བསྐྱེད་བགྱིས་ནས། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདག་གིས་མགྲོན་དུ་གཉེར། །བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་མཆོག་ཡིད་འོང་སྤྱད་པར་བགྱི། །ཞེས་པ་ཉིད་ལན་གསུམ་བཟླས་ནས། གཟེངས་བསྟོད་པས་ཆོག་པའོ། ། ༈ བསླབ་བྱ་ལ་བསམ་སྦྱོར་གྱིས་སློབ་པའི་ཚུལ། ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སློབ་པ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སློབ་པ་དང་། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ལ་སློབ་པ་དང་། དགེ་བ་ཆོས་བསྡུད་ལ་སློབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། བདག་གཅེས་འཛིན་གྱི་གནས་སུ་གཞན་བཞག་པས། ཞེ་སྡང་རང་འགགས་སུ་གཏོང་བ་དང་། གཞན་ལ་སྡང་བའི་གནས་ 23-2-4b སུ་རང་བཞག་པས་བདག་ལ་ཆགས་པ་རང་འགགས་སུ་གཏོང་བ་དང་། ཆགས་སྡང་མངོན་གྱུར་བ་སྐྱེས་ན། གདོང་བཟློག་བྱེད་པའི་ཚུལ་དང་། ཆགས་སྡང་གི་བཟློག་ཚུལ་ཐེག་དམན་ལ་གྲགས་པ་དེ་མི་འཐད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། མཆོག་ཏུ་གཅེས་པར་འཛིན་བྱེད་ཤོག །ཅེས་པ་ནི་བཤད་པའི་གཞི་སྟེ། དོན་ཙམ་སྟོན་པའོ། །ལས་སུ་བྱ་བ་གང་ལ་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལའོ། །བྱེད་པ་པོ་གང་གིས་ན། བདག་གི་ནི་བསམ་པ་ཡིས་སོ། །དགོས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་དུ་ན། ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལས་ལྷག་པའི་དོན་གྱི་མཆོག སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དུའོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་དུ་ན། ཇི་སྐད་དུ། སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་སེམས་ཅན་ལས། །སངས་རྒྱས་ཆོས་བསྒྲུབ་འདྲ་བ་ལ། །རྒྱལ་ལ་གུས་བྱེད་དེ་བཞིན་དུ། །སེམས་ཅན་ལ་མིན་ཅི་ཡི་ཕྱིར། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །འདིས་ནི་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བའི་གོ་སྐབས་རང་ཤུགས་ལ་བཀག་པས་བཟོད་པ་འགྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་ཟག་གཞན་ལ་མཆོག་ཏུ་གཅེས་པར་འཛིན་བྱེད་ཤོག ཅེས་པ་དང་པོ་དང་གཉིས་པའི་ཚིག་གོ །བྱེད་པ་པོ་གང་གིས་ན། བསམ་པ་ཐག་པ་ཡིས་ཏེ། རང་གི་རྒྱུད་ཚོད་ནི་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་ལ། གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཚོད་དཔག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཚུལ་ཇི་ལྟར་དུ་ན། གནས་དང་དུས་གང་དུ། མཉམ་པའམ་ལྷག་པར་གྱུར་སྲིད་པ་སུ་དང་འགྲོགས་པའི་ཚེ། བདག་ཉིད་ནི་ཀུན་ལས་དམན་པར་བལྟ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དགོས་པ་ནི། བདག་ཏུ་ང་རྒྱལ་བ་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་ཡིན་པས། སྔ་མ་དང་
Chinese
看起来，他们也赞同愿心的誓言。 关于进入菩提心以及修习心性的方法，本论述如下： 分为两部分：如何受持誓言，以及通过思考和实践来学习应学的内容。 如何受持誓言： 首先，作为基础的补特伽罗（梵文：Pudgala，指人）要发起愿菩提心，听闻过菩萨藏的教法，并且持有别解脱戒的七种戒律中的任何一种。至于通过何种仪轨受持，则按照《戒律品》中所说的仪轨进行。其含义如下：如经中所说：‘我已发起无上菩提心，我将一切众生迎请为宾客，我将行持殊胜悦意的菩萨行。’重复念诵三遍，然后通过赞颂来完成即可。 通过思考和实践来学习应学的内容：学习防护恶行的戒律： 分为三部分：学习防护恶行的戒律，学习利益有情，以及学习积累善法。第一部分分为四个方面：将自己执为珍贵之处转为他人，从而使嗔恨自然止息；将他人视为嗔恨的对象转为自己，从而使贪执自然止息；如果生起明显的贪嗔，则采取对治之法；以及揭示了小乘中对治贪嗔的方法是不合理的。 首先，‘愿我视彼为至上珍宝’，这是所说的基础，仅是揭示其意义。那么，应该对谁这样做呢？对一切有情。由谁来做呢？由我自己的意念。为了什么目的呢？为了成就胜过如意宝的无上利益，为了成就佛果。以什么方式呢？如经中所说：‘诸佛与有情，成就佛法相同，为何敬佛如是，而不敬有情？’通过这种方式。这能自动阻止嗔恨产生的机会，从而成就安忍。 第二，‘愿他人成为我至上的珍宝’，这是第一句和第二句的词语。由谁来做呢？以坚定的决心，因为自己内心的尺度是显而易见的，而无法衡量他人内心的尺度。以什么方式呢？在任何地点和时间，与可能平等或超越自己的人相处时，以视自己为一切人中最卑微的方式。目的是什么呢？为了克服我慢，所以与之前的方法相反。
English
It seems that they also approve of the vow of aspiration. Regarding how to enter Bodhicitta and how to train the mind, this treatise explains as follows: It is divided into two parts: how to take the vows, and how to learn what should be learned through reflection and practice. How to take the vows: First, the individual (Sanskrit: Pudgala) as the basis must generate the aspiring Bodhicitta, have heard the teachings of the Bodhisattva Pitaka, and hold any of the seven vows of individual liberation. As for which ritual to use, it should be taken according to the ritual mentioned in the 'Chapter on Ethics'. Its meaning is as follows: As it is said in the scripture: 'I have generated the supreme Bodhicitta, I invite all sentient beings as guests, I will practice the excellent and pleasing Bodhisattva conduct.' Repeat it three times, and then it is enough to complete it with praise. How to learn what should be learned through reflection and practice: Learning the precepts of guarding against misconduct: It is divided into three parts: learning the precepts of guarding against misconduct, learning to benefit sentient beings, and learning to accumulate merit. The first part is divided into four aspects: transforming the place where one cherishes oneself into others, thereby naturally stopping hatred; transforming others into objects of hatred into oneself, thereby naturally stopping attachment; if obvious attachment and hatred arise, then take countermeasures; and revealing that the methods of counteracting attachment and hatred in the Hinayana are unreasonable. First, 'May I regard them as the supreme treasure,' this is the basis of what is said, merely revealing its meaning. Then, to whom should this be done? To all sentient beings. By whom should it be done? By my own mind. For what purpose? To achieve the supreme benefit that surpasses the wish-fulfilling jewel, to achieve Buddhahood. In what way? As it is said in the scripture: 'The Buddhas and sentient beings, the achievement of the Dharma is the same, why respect the Buddha in this way, but not sentient beings?' In this way. This automatically prevents the opportunity for hatred to arise, thereby achieving patience. Second, 'May others become my supreme treasure,' these are the words of the first and second sentences. By whom should it be done? With firm determination, because one's own inner measure is obvious, but one cannot measure the inner measure of others. In what way? At any place and time, when associating with people who may be equal to or surpass oneself, by regarding oneself as the lowest of all. What is the purpose? To overcome pride, so it is the opposite of the previous method. --------------------------------------------------------------------------------