Tibetan
大班智達釋迦確丹教言集skc148བློ་སྦྱོང་ཚིག་རྐང་བརྒྱད་མའི་འགྲེལ་པ་དོན་གསུམ་རབ་གསལ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། 23-2-1a ༄༅། །བློ་སྦྱོང་ཚིག་རྐང་བརྒྱད་མའི་འགྲེལ་པ་དོན་གསུམ་རབ་གསལ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། ༄། །དགོས་པའི་དོན། བསྡུས་པའི་དོན། ༄༅། །བློ་སྦྱོང་ཚིག་རྐང་བརྒྱད་མའི་འགྲེལ་པ་དོན་གསུམ་རབ་གསལ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། 23-2-1b ༄༅། །སྭསྟི། གང་ཡོད་ན་ནི་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །དེ་ཡི་སྲས་དང་རང་རྒྱལ་དང་། །ཉན་ཐོས་རྣམས་དང་གཞན་གྱི་དོན། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་འཁྲུངས་ཤིང་། །དེ་མེད་ན་ནི་དེ་དག་ཀུན། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་སུ་མི་འབྱུང་བ། །དེ་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་གང་ནི། །བསླབ་པར་བྱས་ལ་ཕྱག་བགྱིའོ། །དེ་ལྟར་མཆོད་པར་བརྗོད་འོག་ཏུ། །བདག་གཞན་བརྗེ་བའི་བྱང་སེམས་ཀྱི། །སྲོལ་གང་ཁ་བ་ཅན་ལྗོངས་སུ། །ཐོག་མར་ཕྱེ་ནས་འཛིན་མཛད་པ། །གླང་ཐང་པར་གྲགས་དེས་མཛད་པའི། །བསྟན་བཅོས་ཡིད་བཞིན་ནོར་འདྲ་ཡི། །དགོས་པའི་དོན་དང་བསྡུས་པའི་དོན། །ཚིག་དོན་རབ་དབྱེ་བརྩམ་པར་བྱ། །གང་འདིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཀྱི་ནུས་པ་ཡོངས་སུ་བརྟས་པའི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དག་གིས། ཐོག་མར་བྱམས་པ་དང་། མཆོག་གི་སྙིང་རྗེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི། སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་སྔོན་དུ་ 23-2-2a བཏང་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་ནས། དེ་ཉིད་ཀྱི་བསླབ་བྱའི་གཙོ་བོ་བདག་གཞན་བརྗེ་བའི་ཚུལ་ལ། བློ་སྦྱོང་བའི་རིམ་པ་དོན་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་། ཚིག་ཉུང་བ་གསལ་བར་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་འདི་འཆད་པ་ལ་དོན་གསུམ་སྟེ། དགོས་པའི་དོན། བསྡུས་པའི་དོན། ཚིག་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་བྱའི་རྩ་བ། བདག་དང་གཞན་དུ་བརྗེ་ནུས་པའི་བསམ་པ་མངོན་དུ་བྱས་པ་དེའོ། །དེའི་ཤེས་བྱེད་ཀྱང་། བསམ་པ་འདི་སྔོན་དུ་མ་སོང་བར། སྤྱོད་པ་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་ཇི་ཙམ་བསླབས་ཀྱང་། སྡོམ་པ་འདི་ལ་ལྟོས་པའི་བསླབ་བྱ་ཡོངས་སུ་མི་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་དང་། བསམ་པ་འདི་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པ་ལ་ནི་འབད་རྩོལ་ལ་མི་ལྟོས་པར། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་ངང་གིས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་འདི་ལ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པས་ཞུགས་པའི་ཚེ། དགོས་པ་དེ་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པ་ནི། སྐབས་འདིའི་འབྲེལ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་འབྲེལ་པའི་ཤེས་བྱེད་ཀྱང་། གཞུང་ཉུང་ངུ་འདིས་བདག་དང་གཞན་དུ་བརྗེ་ནུས་པའི་ཐབས་མཁས་ཀྱི་རྩ་བ་བསྟན་པས་སོ། །རྩ་བ་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བ་མེད་པར་མཆོག་ཏུ་གཅེས་པར་འཛིན་པ་དེའོ། ། 23-2-2b རྒྱུ་དེ་ལས་དེ་ལྟར་ནུས་པའི་ཤེས་བྱེད་ནི། བདག་ཉིད་ལ་མཆོག་ཏུ་གཅེས་པར་བཟུང་ན། བདག་གི་
Chinese
大班智达释迦确丹（释迦确丹，释迦族后裔的智者）教言集skc148：《修心八颂》之释“三义明鉴” 《修心八颂》之释“三义明鉴” 要义，概要 《修心八颂》之释“三义明鉴” 吉祥！何者存在则有圆满正等觉佛陀， 彼之佛子、独觉， 声闻众及利他者， 皆能兴盛出生； 何者不存在，则彼等一切， 皆不出现于世间； 是故对于菩提心， 应勤修习并敬礼。 如是赞颂之后， 于自他相换之菩提心， 此法于雪域藏地， 最初开创并弘扬者， 即是朗塘巴（格西朗塘巴，藏传佛教噶当派大德），彼所著之， 如意宝般之论著， 其要义与概要， 将作词义之辨析。 于此，对于大乘种姓能力完全成熟之士夫，首先以慈爱及殊胜之大悲为先导，发起殊胜之愿菩提心， 其后，如法受持菩萨戒，并以自他相换之理，作为其修学之要，此论典将清晰阐释修心之次第，内容广博而文字简略。此论之讲解包含三义：要义、概要、词义。 首先，何为要义？即是菩萨戒之根本，生起能够自他相换之意乐。何以知之？若无此意乐为先导，纵然修学六度，亦不能圆满此戒之修学；若能完全修习此意乐，则不需勤作，六度之殊胜行亦能自然生起。因此，以听闻与思维入于此论之时，能轻易了知其要义，此乃此处之关联。何以知其关联？以此精简之论，揭示了能够自他相换之善巧方便之根本。何为根本？即是对一切有情不分亲疏，皆视为至极珍爱。 何以知其能由此因生起如是之能力？若执着自身为至极珍爱，则会……
English
Great Pandit Shakya Chokden's (Shakya Chokden, a wise man from the Shakya clan) Collection of Instructions skc148: Commentary on 'Eight Verses on Training the Mind' entitled 'Three Meanings Clearly Explained' Commentary on 'Eight Verses on Training the Mind' entitled 'Three Meanings Clearly Explained' Purpose, Summary Commentary on 'Eight Verses on Training the Mind' entitled 'Three Meanings Clearly Explained' Swasti! Where there is the Complete Perfect Buddha, His sons, solitary realizers, Listeners, and those who benefit others, Flourish and are born; Where there is not, all of these, Do not appear in the world; Therefore, the Bodhicitta, Should be practiced and revered. After such praise, The tradition of exchanging self and others, In the snowy land of Tibet, Initially opened and upheld by, The one known as Langtangpa (Geshe Langtangpa, a great master of the Kadampa school of Tibetan Buddhism), his treatise, Like a wish-fulfilling jewel, Its purpose and summary, I will begin to distinguish the words and meanings. Here, for individuals whose potential for the Great Vehicle is fully developed, initially preceded by loving-kindness and supreme compassion, generating the supreme aspiration for Bodhicitta, Thereafter, properly taking the vows of a Bodhisattva, and taking the method of exchanging self and others as the main practice of those vows, this treatise will clearly explain the stages of mind training, which is vast in content and concise in words. This explanation contains three meanings: purpose, summary, and meaning of the words. Firstly, what is the purpose? It is the root of the Bodhisattva's vows, generating the intention to be able to exchange self and others. How is this known? If this intention is not the precursor, no matter how much one practices the six perfections, the practice related to these vows will not be complete; if one fully trains in this intention, then without effort, the great conduct of the six perfections will naturally arise. Therefore, when entering this treatise through hearing and thinking, easily realizing its purpose is the connection here. How is its connection known? This concise text reveals the root of skillful means to be able to exchange self and others. What is the root? It is cherishing all sentient beings without partiality. How is it known that such an ability arises from that cause? If one clings to oneself as extremely precious, then... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
གནས་སུ་གཞན་འཇོག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་བསྡུས་པའི་དོན་ལ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྒྱད་ལས། དང་པོ་བདུན་གྱིས་ནི། བདག་ལས་གཞན་མཆོག་ཡིན་པའི་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་དང་། དཔེའི་སྒོ་ནས་དེ་ལྟར་ཤེས་དགོས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ལ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྒྱད་པས་ནི། ཤེས་བྱེད་ཀྱི་བློ་དེ་ལ་ཡང་མཚན་འཛིན་གྱི་རྟོག་པས་མ་གོས་པ་ཞིག་དགོས་པར་བསྟན་ནོ། །ཡང་ན་དང་པོ་བདུན་གྱིས་ནི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་ལ་བློ་སྦྱོང་བ་དང་། བརྒྱད་པས་ནི། དོན་དམ་བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་ལ་བློ་སྦྱོང་བ་བསྟན་ནོ། །དང་པོ་ལ། ཤེས་བྱེད་དགོད་པ་དང་། དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་བདག་གཞན་བརྗེ་བ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ལ། སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་དགོད་པ་དང་། ཤེས་བྱེད་ཀྱི་དཔེ་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ལ། གཏན་ཚིགས་དངོས་དང་། རྟགས་དེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལས་ལྡོག་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་པོ་སྟེ། སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པ་སེམས་ཅན་གཞན་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་ན། གཞན་མཆོག་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། བདག་ཉིད་གཞན་ལས་དམན་པར་བལྟ་དགོས་པ་དང་། མཆོག་ཏུ་བལྟ་བ་ཇི་ལྟར་སྤོང་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། གང་དུ། ཞེས་སོགས་ཏེ། གཞན་ལ་མ་ལྟོས་པར་བདག་གཅིག་པུས་སངས་རྒྱས་སུ་མི་འགྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་གཞན་ཁ་ཅིག་ལས་རང་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་བློ་ནི་ཡུལ་གྱི་གནས་ཚུལ་ལ་བཞུགས་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་སྤང་ཞེ་ན། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་པས་ཏེ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རང་གཅེས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་སྤོང་ནུས་པར་བསྟན་ 23-2-3a པའོ། །གཉིས་པ་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་དཔེ་ནི། སེམས་ཅན་གཞན་རང་ལས་མཆོག་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་། མཆོག་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་སྤོང་དགོས་སོ་ཞེ་ན། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞི་པས་སྟོན་ཏེ། དབུལ་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་གཏེར་དང་ཕྲད་ན། འདོད་དགུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སྤོང་མི་རུང་བ་བཞིན་ནོ། །མདོར་ན་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ནི་སེམས་ཅན་གཞན་མཆོག་ཡིན་པར་བསྒྲུབས་ལ། འཐུན་པའི་དཔེ་ལས་ནི། མཆོག་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་གཅེས་པར་འཛིན་དགོས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ནོ། །གཉིས་པ་བརྗེ་བ་དངོས་ལ་གཉིས་ཏེ། རྗོད་བྱེད་ཚིག་གི་རྒྱལ་ཁེ་གཞན་ལ་སྟེར་དགོས་པར་བསྟན་པ་དང་། བརྗོད་བྱ་དོན་གྱི་རྒྱལ་ཁེ་གཞན་ལ་སྟེར་དགོས་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལྔ་པས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ལུགས་ཀྱི་ངན་ཤགས་འགྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། ཕན་ལན་དུ་གནོད་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དུ་བལྟ་དགོས་པ་དང་། དེ་ལྟར་བལྟས་ནས་གནོད་ལེན་དུ་ཕན་འདོགས་དགོས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དྲུག་པས་བསྟན་ལ། གཉིས་པ་ནི་བདུན་པས་འཆད་དོ། ། ༄། །ཚིག་གི་དོན་ལ། སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་གཞུང་གཞན་ནས་ཁ་བསྐང་བ། གསུ
Chinese
因为不能将（成佛的）位置让给他人。第二，总结的意义有八个偈颂。前七个偈颂通过理由和例子，说明了他人比自己更殊胜，并且必须这样认识。第八个偈颂说明，对于这种认知，也需要一种不被名相执着的分别念所染污的智慧。或者说，前七个偈颂是通过修习世俗菩提心的教导来训练心，而第八个偈颂则是通过修习胜义菩提心的教导来训练心。第一部分包括提出理由和在这样认识之后实际进行自他交换。在第一部分中，又包括提出能成立的理由和思考作为认识方式的例子。在第一部分中，又包括真实的理由和作为标志的理由从不相似的事物中返回的方式。第一部分是第一个偈颂，因为成就佛陀依赖于其他众生，所以他人被认为是殊胜的。第二部分包括必须将自己视为比他人低劣，以及如何避免将自己视为优越。第一部分是‘在何处’等等，即不依赖于他人，仅凭自己无法成佛。第二部分是，如果认为自己比某些众生优越的想法是基于事物本身的性质，那么如何避免呢？第三个偈颂表明，可以通过区分的智慧来避免珍爱自己的想法。第二个认识方式的例子是，即使其他众生比自己殊胜，也必须避免认为自己优越的想法。第四个偈颂表明，如果穷人遇到了珍宝矿，因为可以满足所有的愿望，所以不能放弃。总之，通过理由证明了其他众生是殊胜的，并且通过恰当的例子表明，对于殊胜者必须珍爱。第二，实际的交换包括两个方面：必须将表达的语言的利益给予他人，以及必须将表达的意义的利益给予他人。第一方面是第五个偈颂，即以世俗的坏运气为代价。第二方面包括必须将造成损害的敌人视为善知识，并且在这样看待之后，必须以帮助来代替损害。第一方面由第六个偈颂说明，第二方面由第七个偈颂解释。 ༄། །词义方面，从其他菩提心论著中补充愿菩提心。
English
Because the position (of attaining Buddhahood) cannot be given to others. Secondly, the summarized meaning has eight verses. The first seven verses, through reasons and examples, explain that others are more superior than oneself, and this must be recognized. The eighth verse explains that for this kind of cognition, a wisdom that is not contaminated by the conceptual mind of clinging to names is also needed. Alternatively, the first seven verses train the mind by practicing the teachings of conventional Bodhicitta, while the eighth verse trains the mind by practicing the teachings of ultimate Bodhicitta. The first part includes presenting the reason and actually performing the exchange of self and others after recognizing this. In the first part, it also includes presenting the reason that can establish it and contemplating the example as a way of knowing. In the first part, it also includes the true reason and the way the reason as a sign returns from dissimilar things. The first part is the first verse, because achieving Buddhahood depends on other sentient beings, therefore others are considered superior. The second part includes having to regard oneself as inferior to others, and how to avoid regarding oneself as superior. The first part is 'Where' etc., that is, one cannot achieve Buddhahood by oneself without relying on others. The second part is, if the idea of thinking oneself superior to some sentient beings is based on the nature of things themselves, then how to avoid it? The third verse shows that the idea of cherishing oneself can be avoided through discriminating wisdom. The second example of a way of knowing is that even if other sentient beings are more superior than oneself, one must avoid the idea of thinking oneself superior. The fourth verse shows that if a poor person encounters a treasure mine, because all wishes can be fulfilled, it cannot be abandoned. In short, it is proved by reason that other sentient beings are superior, and it is shown by appropriate examples that one must cherish the superior. Secondly, the actual exchange includes two aspects: one must give the benefit of the language expressed to others, and one must give the benefit of the meaning expressed to others. The first aspect is the fifth verse, which is at the cost of worldly bad luck. The second aspect includes having to regard the enemy who causes harm as a spiritual friend, and after looking at it in this way, one must replace the harm with help. The first aspect is explained by the sixth verse, and the second aspect is explained by the seventh verse. ༄། །In terms of the meaning of the words, the aspiration Bodhicitta is supplemented from other Bodhicitta treatises. --------------------------------------------------------------------------------