Tibetan
ྙེད་པར་འཆད་པ་དང་། དོན་དམ་བདེན་པ་རྟོགས་པའི་རྟོག་པ་ཡོད་པར་འདོད་པ་དང་། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་བརྗོད་བྲལ་དུ་འཆད་མ་ཤེས་པ་གསུམ་ཀ་ནོར། སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་འགོག་པའི་དུས་སུ་དངོས་འགལ་དུ་ཁས་ལེན་པ་དང་། དགག་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣལ་མར་གོ་བར་འདོད་པ་དང་། དུས་དེར་སྤྱིར་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཆོས་གཅིག་ཁས་ལེན་པ་གསུམ་ཀ་ནོར། གཟུགས་ནས་རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པའི་བར་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཅིང་། དོན་དམ་པར་མེད་པ་དེ་དབུ་མའི་ལུགས་སུ་འཆད་པ་དང་། དོན་དམ་ལ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ་ཅི་ཡང་ཡོད་པ་མིན་པར་ཁས་བླངས་ན་ཆད་པའི་ལྟ་བར་སོང་ཞེས་ཟེར་བ་དང་། ཐ་སྙད་བདེན་པ་ལ་རིགས་པས་མི་དཔྱོད་ཟེར་བ་བཞིན་དུ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡོད་པར་ཐལ་འགྱུར་བའི་རང་ལུགས་ཀྱི་རིགས་པས་གྲུབ་པ་ནོར། བརྟགས་དོན་བཙལ་བས་རྙེད་པའི་ཆོས་མེད་ཟེར་བཞིན་དུ་མྱུ་གུ་གཅིག་དང་དུ་མར་མ་གྲུབ་པའི་རིགས་པས་དཔྱད་པའི་ཚེ་ 4-9-3a ཡོད་པར་ཁས་ལེན་པ་འཁྲུལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ནོར་པའི་འཕྲང་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་བཤད་པའི་བཅུ་ཚན་བཞི་པའོ།། །། ༄། །ནོར་པའི་འཕྲང་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་བཤད་པའི་བཅུ་ཚན་ལྔ་པ། དབུ་མ་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཁས་བླངས་ནས། ཐབས་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་འཇུག་པ་དེའི་ཚེ། འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་བདེན་པ་དེ་ཉིད་ཁས་ལེན་གྱི། དངོས་སྨྲ་བ་ལ་གྲགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་པའི་རྣམ་བཞག་མ་ཤེས་པས་ནོར། གང་ཟག་གི་བདག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་གཉིས་ལ་དོན་དམ་དང་ཐ་སྙད་གཉིས་གཉིས་སུ་བཏགས་པ་ལས། དོན་དམ་གྱི་ཆ་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་དང་། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆ་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དུ་འཇོག་པའི་རྣམ་བཞག་མ་ཤེས་པས་ནོར། དེ་དུས་ཀྱི་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་དེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་དོན་དམ་བདེན་པ་དང་། དབུ་མའི་རང་ལུགས་ཀྱི་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དུ་ཡང་མེད་པ་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པས་བཏགས་པའི་བདག་གཉིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་བཤད་པའི་རྣམ་དབྱེ་མ་ཕྱེད་པར། ཆོས་བདག་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མེད་པ་དང་། འཇིག་ལྟའི་དམིགས་པར་གྱུར་པའི་བདག་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་པས་ནོར། ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་ང་ཙམ་དང་། གང་ཟག་གི་བདག་གཉིས་ལ་ཡོད་མེད་ཁྱད་པར་ཕྱེ་བས་ནོར། བདག་དང་ཤིང་རྟ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་མཉམ་དུ་སྟོན་པ་དང་། རང་ལུགས་ལ་མེད་མཉམ་དུ་བསྟན་པའི་ཁྱད་པར་མ་ཕྱེད་པས་ནོར། གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པས་བདག་གི་ཐ་སྙད་འདོགས་ཚུལ་དང་། ཤིང་རྟ་འཛིན་པའི་རྟོག་པས་ཤིང་རྟའི་ཐ་སྙད་འདོགས་ཚུལ་མཚུངས་པར་བཤད་མ་ཤེས་པས་ནོར། འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་བདག་ཞིག་བདག་གི་མཚན་གཞིར་ཁས་བླངས་པས་ནོར། གང་བདག་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟིགས་པ
Chinese
认为解释涅槃和具有证悟胜义谛的分别念，以及不善于解释胜义谛不可言说，这三者都是错误的。 在止息一切戏论相时，承认是实相违背，认为是对两种否定的真实理解，以及在那时承认普遍由量成立的法，这三者都是错误的。 将从色蕴到一切种智之间的一切法解释为名言中存在，而在胜义中不存在，这是中观宗的观点。如果在胜义谛进行观察时，承认什么都不存在，就被称为堕入断见。如同说不以理智观察世俗谛一样，认为自续派以理智成立世俗谛存在是错误的。 如同说寻找所观察的对象却找不到法一样，当以理智观察一个苗芽是否由一或多组成时，如果承认存在，那就是错误的。这些都是对错误险境的重大阐述之第四个十条。 中观宗承认世俗谛，从而以方便进入广大的境界。在那个时候，他们承认世间所称的胜义谛的真实性，却不理解不承认实有宗所称的世俗谛，甚至在名言中也不承认的这种区分，这是错误的。 对于人我和法我，分别安立胜义和世俗两种，却不理解将胜义的部分安立为正确的世俗，将世俗的部分安立为错误的世俗的这种区分，这是错误的。 不理解那时正确的世俗是世间的胜义谛，也是中观宗自宗的错误的世俗，以及俱生无明所安立的二我存在于世间名言中的这种区分。错误地承认法我在名言中也不存在，而作为世间所缘境的我存在于名言中。 没有区分依蕴假立的‘我’和人我之间的有无差别，这是错误的。 没有区分在名言中我和车同时存在，以及在自宗中我和车同时不存在的差别，这是错误的。 不善于解释执著人我的分别念如何安立我的名言，以及执著车的分别念如何安立车的名言是相似的，这是错误的。 如果承认行蕴的某个我是我的体性，那就是错误的。 如果凡是我，都是一切智智的所见
English
It is wrong to think that explaining Nirvana and having the conceptual thought of realizing the ultimate truth, and not being good at explaining the ultimate truth as inexpressible, all three are wrong. It is wrong to acknowledge as a real contradiction when stopping all the characteristics of elaboration, to think that it is a real understanding of the two negations, and to acknowledge that there is one Dharma established by valid cognition at that time. Explaining all Dharmas from form to omniscience as existing in name only and not existing in ultimate reality is the view of the Madhyamaka school. If one acknowledges that nothing exists when examining ultimate reality, it is said to fall into nihilistic views. Just as it is said that one does not examine conventional truth with reason, it is wrong to think that the Svātantrika school establishes the existence of conventional truth with its own reasoning. Just as it is said that one does not find Dharma by searching for the object of investigation, it is wrong to acknowledge existence when examining with reason whether a sprout is composed of one or many. These are the fourth set of ten of the great explanations of the dangerous paths of error. When the Madhyamaka school acknowledges conventional truth and thereby enters the vast realm through skillful means, at that time, they acknowledge the truth of the ultimate truth that is renowned in the world, but they do not understand the distinction of not even acknowledging in name the conventional truth that is renowned to the proponents of inherent existence, which is wrong. It is wrong not to understand the distinction of establishing two truths, ultimate and conventional, for both the self of persons and the self of phenomena, and then establishing the ultimate aspect as correct conventional truth and the conventional aspect as false conventional truth. It is wrong not to distinguish that the correct conventional truth at that time is the ultimate truth of the world, and also the false conventional truth of the Madhyamaka's own system, and that the two selves established by co-emergent ignorance exist in the world's conventional terms. It is wrong to acknowledge that the self of phenomena does not exist even in conventional terms, while the self that is the object of the world's view exists in conventional terms. It is wrong not to distinguish the difference between the existence and non-existence of the mere 'I' imputed in dependence on the aggregates and the self of persons. It is wrong not to distinguish the difference between showing that the self and the chariot exist together in conventional terms, and showing that they do not exist together in one's own system. It is wrong not to be able to explain that the way the conceptual thought that grasps at the self of persons imputes the term 'self' and the way the conceptual thought that grasps at the chariot imputes the term 'chariot' are similar. It is wrong to acknowledge a certain self of the aggregate of formations as the basis of the designation of 'self'. If whatever is self is seen by the omniscient wisdom --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་ལོག་པ་ཁྱབ་པར་བཤད་པ་མ་ཤེས་པས་ 4-9-3b ནོར། ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ནོར་པའི་འཕྲང་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་བཤད་པའི་བཅུ་ཚན་ལྔ་པའོ།། །། ༄། །ནོར་པའི་འཕྲང་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་བཤད་པའི་བཅུ་ཚན་དྲུག་པ། བདག་གཉིས་ཀྱི་འཇོག་མཚམས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་བདག་ཕུང་གསུམ་པའི་རྣམ་བཞག་ཁས་བླངས་པས་ནོར། ང་དང་བདག་ཡིན་ན་བདག་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་བཟུང་བྱ་མ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པར་འཆད་པ་དང་། ཕུང་པོ་ལ་བཏགས་པའི་ང་ཙམ་མེད་པར་མ་རྟོགས་ཀྱང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་མ་རྟོགས་པར་འཆད་པ་དང་། དེར་འདོགས་མཁན་དེ་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཡིན་པར་འཆད་མ་ཤེས་པ་གསུམ་ཀ་ནོར། ཤིང་རྟ་དང་བདག་གཉིས་མེད་མཚུངས་སུ་འདོད་པ་དབུ་མའི་ལུགས་དང་། གཉིས་ཀ་ཡོད་མཚུངས་སུ་འདོད་པ་མུ་སྟེགས་རྟག་སྨྲ་བའི་ལུགས་དང་། བདག་མེད་ལ་ཤིང་རྟ་ཡོད་པར་རང་སྡེ་དོན་སྨྲ་བའི་ལུགས་ཡིན་པར་འཆད་མ་ཤེས་པས་ནོར། གནས་ཚུལ་ལ་སེམས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཤིང་རྟ་མེད་པར་མ་རྟོགས་བཞིན་དུ་ཤིང་རྟ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བློ་སྤོང་ནུས་པར་འཆད་པ་ནོར། བདག་གི་མཚན་གཞིར་ཁས་ལེན་པ་དེ་མེད་པར་མ་རྟོགས་བཞིན་དུ་བདག་མེད་རྟོགས་པར་ཁས་ལེན་པ་ལ། སྦྲུལ་དང་གླང་ཆེན་གྱི་དཔེས་གནོད་པ་བསྟན་པ་དེ་འཇུག་པར་མ་ཤེས་པས་ནོར། བདག་དངོས་པོར་ཁས་བླངས་ན་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་ཐལ་བར་གཞུང་ལས་བཤད་པ་དེ་འཆད་མ་ཤེས་པས་ནོར། བདག་དང་འཇིག་རྟེན་རྟག་མི་རྟག་དུ་ཡང་ལུང་བསྟན་དུ་མེད་པ་དེ་དབུ་མའི་རང་ལུགས་ཡིན་པར་འཆད་མ་ཤེས་པས་ནོར། མ་བརྟགས་གྲགས་པར་ཁས་ལེན་པ་དེའི་ཚེ། རྟག་མི་རྟག་སོགས་ཀྱི་དཔྱད་པ་མི་འཇུག་པར་འཆད་མ་ཤེས་པས་ནོར། བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་བཅུ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་རིག་བྱེད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལས་འབྱུང་བ་གཞན་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་ལས་ཐ་སྙད་བྱས་པ་དེ་ཉིད་རང་ལུགས་ 4-9-4a ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པས་ནོར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་བདག་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་པས་ནོར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ནོར་པའི་འཕྲང་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་བཤད་པའི་བཅུ་ཚན་དྲུག་པའོ།། །། ༄། །ནོར་པའི་འཕྲང་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་བཤད་པའི་བཅུ་ཚན་བདུན་པ། བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་འཇོག་མཚམས་ཆོས་ཅན་རྐྱང་བའི་སྒོ་ནས་འབྱེད་པ་མ་གཏོགས་དེར་འཛིན་གྱི་བློ་ལྷན་སྐྱེས་གཉིས་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་གཟུང་བྱ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པ་འཁྲུལ། ང་ཡི་བ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་ཞེན་པའི་བློ་གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་གང་དུ་ཡང་འཆད་མ་ཤེས་པས་ནོར། མིག་སྣ་སོགས་ང་ཡི་བའི་མཚན་གཞིར་ཁས་བླངས་པས་འཁྲུལ། ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་མཐའ་དག་ཉོན་སྒྲིབ་དུ་ཁས་བླངས་པས་ནོར། ཐེག་དམན་དགྲ་བཅོམ་པས་ཉོན་སྒྲིབ་མ་ལུས་པ་སྤངས་སོ་ཤེས་འཆད་པས་འཁྲུལ། ཉན་རང་འཕགས་པས་ཆོས་ཀྱི་བདག
Chinese
由于不理解对错误观点普遍性的解释，这是错误的。 ‘错误’，这也被称为第五个十论，详细阐述了巨大的错误陷阱。 第六个十论，详细阐述了巨大的错误陷阱。 由于承认了自我（藏文：བདག，梵文天城体：आत्म，梵文罗马拟音：ātma，汉语字面意思：自我）和二元对立的界限之外的第三种自我的范畴，这是错误的。如果‘我’和‘自我’是相同的话，那么对自我的俱生执着就不是执着的对象，对此进行普遍解释是错误的；不理解仅仅是施加于蕴（藏文：ཕུང་པོ，梵文天城体：स्कन्ध，梵文罗马拟音：skandha，汉语字面意思：蕴）上的‘我’，却解释说没有理解人无我（藏文：གང་ཟག་གི་བདག་མེད，梵文天城体：पुद्गलात्म，梵文罗马拟音：pudgalātma，汉语字面意思：人无我）；不理解施加者是俱生的我执，这三者都是错误的。将车（藏文：ཤིང་རྟ，梵文天城体：रथ，梵文罗马拟音：ratha，汉语字面意思：车）和自我视为等同于不存在，这是中观宗的观点；将两者视为等同于存在，这是外道常论者的观点；不理解在无我的基础上，车是存在的，这是自宗有部宗的观点，这是错误的。在不理解通过智慧思考事物真相的情况下，在不理解车不存在的情况下，却解释说能够消除对车真实存在的执着，这是错误的。在不理解所承认的自我的基础不存在的情况下，却承认理解了无我，并用蛇和大象的例子来证明其危害，这是错误的。如果承认自我是一种实体，那么经论中说这会导致经不起理性的分析，不理解这一点是错误的。不理解自我和世界是常还是无常，都无法预言，这是中观宗的自宗观点，这是错误的。如果不加考察地接受名声，那么常与无常等的分析就不适用，不理解这一点是错误的。吠陀经中出现的‘十二作者’这个说法，在其他世间广为人知，却声称佛教经典中使用的术语是自宗的观点，这是错误的。承认佛陀的境界中存在自我，这是错误的。’错误‘，这被称为第六个十论，详细阐述了巨大的错误陷阱。 第七个十论，详细阐述了巨大的错误陷阱。 仅仅通过法（藏文：ཆོས，梵文天城体：धर्म，梵文罗马拟音：dharma，汉语字面意思：法）的共相来区分两种无我，却错误地认为对它们的执着，两种俱生执着的执着对象没有区别。不理解将眼、耳等视为‘我’的基础是错误的。错误地认为所有的法执都是烦恼障（藏文：ཉོན་སྒྲིབ，梵文天城体：क्लेश，梵文罗马拟音：kleśa，汉语字面意思：烦恼障），这是错误的。错误地解释说小乘阿罗汉已经断除了所有的烦恼障。声闻缘觉圣者对法的执着
English
It is wrong because it does not understand the explanation of the pervasiveness of wrong views. 'Error,' this is also called the fifth tenet, which elaborates on the great pitfalls of error. The sixth tenet, which elaborates on the great pitfalls of error. It is wrong because it acknowledges the category of a third self apart from the demarcation of self and other. If 'I' and 'self' are the same, then it is wrong to explain universally that the innate clinging to self is not the object of clinging; it is also wrong to explain that one does not understand the lack of self of a person without understanding that it is merely 'I' imputed on the aggregates; it is also wrong to not understand that the imputor is the innate clinging to self. It is wrong to not understand that considering a chariot and self as equally non-existent is the view of the Madhyamaka school; considering both as equally existent is the view of the eternalist heretics; and considering that a chariot exists in the absence of self is the view of the self-school of the Vaibhashika. It is wrong to explain that one can abandon the mind that clings to the truth of a chariot without understanding that the chariot does not exist by the wisdom that contemplates the state of affairs. It is wrong to not understand that the example of the snake and the elephant harms the acceptance of understanding selflessness without understanding that what is accepted as the basis of self does not exist. It is wrong to not understand that if self is accepted as a real entity, then the scriptures say that it would be subject to logical analysis. It is wrong to not understand that it is the self-nature of the Madhyamaka school that self and the world are neither permanent nor impermanent and cannot be predicted. It is wrong to not understand that if one accepts what is famous without investigation, then the analysis of permanence and impermanence does not apply. It is wrong to accept that the saying 'twelve makers' which appears in the Vedas and is known in other worlds, is the same term used in the Buddha's teachings as one's own system. It is wrong to accept that there is self in the state of Buddhahood. 'Error,' this is called the sixth tenet, which elaborates on the great pitfalls of error. The seventh tenet, which elaborates on the great pitfalls of error. It is wrong to differentiate the two selflessnesses only through the commonality of dharmas, but to mistakenly think that there is no difference in the objects of clinging of the two innate clingings to them. It is wrong to not explain where the mind that clings to the inherent existence of the eye, etc., is the clinging to the self of a person and the clinging to the self of phenomena. It is wrong to mistakenly accept the eye, nose, etc., as the basis of 'I'. It is wrong to accept all clinging to the self of phenomena as afflictive obscurations. It is wrong to explain that the Hinayana Arhat has abandoned all afflictive obscurations. The Shravaka and Pratyekabuddha noble ones' clinging to the self of phenomena --------------------------------------------------------------------------------