Tibetan
大班智達釋迦確丹教言集skc13གཞན་ལུགས་ཀྱི་ནི་དབུ་མ་ལ། །རྟོག་གེས་བརྟགས་པའི་ནོར་པའི་ཕྲེང་། །བརྒྱ་དང་རྩ་བརྒྱད་ཡོད་པ་ཡི། །ངོས་འཛིན་གསལ་པོ་འདི་ན་བཞུགས། 4-9-1a ༄༅། །གཞན་ལུགས་ཀྱི་ནི་དབུ་མ་ལ། །རྟོག་གེས་བརྟགས་པའི་ནོར་པའི་ཕྲེང་། །བརྒྱ་དང་རྩ་བརྒྱད་ཡོད་པ་ཡི། །ངོས་འཛིན་གསལ་པོ་འདི་ན་བཞུགས། ༄། །ནོར་པའི་འཕྲང་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་བཤད་པའི་བཅུ་ཚན་དང་པོ། ༄༅། །གཞན་ལུགས་ཀྱི་ནི་དབུ་མ་ལ། །རྟོག་གེས་བརྟགས་པའི་ནོར་པའི་ཕྲེང་། །བརྒྱ་དང་རྩ་བརྒྱད་ཡོད་པ་ཡི། །ངོས་འཛིན་གསལ་པོ་འདི་ན་བཞུགས།། ༄། །ལྷ་གཞོན་ཡིད་འཕྲོག་གྲགས་པའི་ལང་ཚོ་ཅན། །ལྷ་མིན་གྱིས་སྦྱར་ལོག་པའི་གཞུང་ལུགས་ཀུན། །ལྷ་དང་བྲལ་བ་བཞིན་དུ་མཐར་མཛད་པའི། །ལྷ་མཆོག་ཡོངས་ཀྱི་མགོན་དེར་ཕྱག་བྱས་ནས། །ཕྱི་རབས་བྱོན་པའི་གྲགས་པ་གསལ་ལྡན་དག །བསྙེངས་བྲལ་ཟླ་བའི་དགོངས་པ་ལྟར་ 4-9-1b བཅོས་ནས། །རྟོག་གེས་བཏགས་པའི་ནོར་པའི་ཕྲང་ཆེན་ནི། །བརྒྱ་དང་རྩ་བརྒྱད་འཛིན་པ་འདིར་བགྲང་བྱ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར། དབུ་མ་ཐལ་རང་གི་ཁྱད་པར། སྤྱིར་རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཁས་ལེན་མི་ལེན་ལ་འཆད་པ་འཁྲུལ། རང་རྒྱུད་དུ་འཇོག་པ་ལ་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཞིག་དགོས་པར་འདོད་པ་ནོར། ཐལ་འགྱུར་བ་དང་དངོས་སྨྲ་བ་རྩོད་པའི་ཚེ་ཆོས་ཅན་འཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པ་མེད་པར་འདོད་པ་འཁྲུལ། རང་རྒྱུད་དང་གཞན་གྲགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡོད་མེད་ཀྱིས་འབྱེད་པ་ནོར། དོན་དམ་ལ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ་ཚུལ་གསུམ་རང་ལུགས་ཀྱི་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཁས་ལེན་པ་འཁྲུལ། གཞན་ལ་གྲགས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཚུལ་གསུམ་རྒོལ་བ་གཉིས་ཀའི་ཚད་མས་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན་པ་ནོར། མྱུ་གུ་དཔྱད་གཞིར་བཟུང་ནས་གང་དུ་གྲུབ་དཔྱོད་པའི་རིགས་ངོར། མྱུ་གུ་དང་བདེན་མེད་ཀྱི་ཚོགས་དོན་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་པ་འཁྲུལ། དེའི་ཚེ་རྟགས་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཁས་ལེན་པ་ནོར། དཔེ་གཟུགས་བརྙན་དེ་དེ་དུས་ཀྱི་འཐུན་དཔེ་ཡང་དག་མ་ཡིན་པར་འདོད་པ་འཁྲུལ། ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཆོས་གཅིག་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་ན། དེའི་རིགས་པ་རྐྱང་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་ནུས་པ་དང་། དེ་རྟོགས་ན་དབུ་མའི་ལྟ་བ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པས་ཁྱབ་པ་དང་། གཅིག་དང་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཆོས་ཚད་མས་ངེས་པའི་དུས་སུ། དབུ་མའི་ལྟ་བ་མ་སྐྱེས་བར་འདོད་པ་རྣམས་ནི་བཅུ་ཚན་དང་པོའོ།། །། ༄། །ནོར་པའི་འཕྲང་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་བཤད་པའི་བཅུ་ཚན་གཉིས་པ། རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་ངོས་མ་ཟིན་པར་བདེན་མེད་ངོས་འཛིན་པར་འདོད་པ་དང་། བདེན་མེད་ཀྱི་དོན་སྤྱི་འཆར་བ་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་དོན་སྤྱི་འཆར་བ་ལས་ཟེར་བ་ག
Chinese
大班智达释迦确丹（Śākya Chokden）教言集skc13： 于他宗之中观学说，以理智推敲之谬误串联，一百零八之辨识，清晰明了于此呈现。 于他宗之中观学说，以理智推敲之谬误串联，一百零八之辨识，清晰明了于此呈现。 谬误之洪流，详尽阐释之首个十则。 于他宗之中观学说，以理智推敲之谬误串联，一百零八之辨识，清晰明了于此呈现。 如妙龄天女般，心醉神迷名声扬， 如邪魔所惑般，谬误邪说四处扬， 如天人远离般，终结一切邪谬论， 如诸天之怙主，至尊之前敬顶礼。 后世贤哲名声显， 如皓月般皎洁无瑕疵， 依循月称（Chandrakīrti）之深邃思想， 于此详述理智所构筑之谬误洪流， 此乃贯穿一百零八谬误之辨识。 具体如下：中观应成派（Prāsaṅgika）与自续派（Svātantrika）之区别。 普遍认为，是否承认自续推理是错误的。 认为建立自续宗，需要以自性成立之法作为有法是错误的。 认为应成派与实在论者辩论时，不存在双方共许的有法是错误的。 认为以有法自性成立与否来区分自续与他许是错误的。 在分析胜义谛（paramārtha-satya）时，承认以三相（trairūpya）圆满的自宗量成立的推理是错误的。 认为他宗所许之推理，其三相需由双方之量成立是错误的。 以苗芽为分析对象，在成立的理路上，认为苗芽与无谛实（asatya）之集合是所立宗是错误的。 此时，认为能立与所立之法具有随同关系是错误的。 认为镜中影像并非彼时之正确范例是错误的。 若以量成立一法为无谛实，则仅凭此理便能通达一切法皆为无谛实，并且通达此点便意味着已生起中观见，以及在以一异等推理之支分，以量确定周遍时，认为尚未生起中观见，以上为首个十则。 谬误之洪流，详尽阐释之第二个十则。 在未辨识出遮破之对境（pratiṣedhya）的情况下，便认为已辨识出无谛实，以及认为显现无谛实之总相，与显现谛实成立之总相相同。
English
Collection of Instructions by the Great Scholar Śākya Chokden skc13: In the Madhyamaka system of others, a string of errors examined by logic, the clear identification of one hundred and eight is present here. In the Madhyamaka system of others, a string of errors examined by logic, the clear identification of one hundred and eight is present here. The first ten of the great stream of errors, explained in detail. In the Madhyamaka system of others, a string of errors examined by logic, the clear identification of one hundred and eight is present here. Like a youthful goddess, captivating and renowned, Like a demon's influence, doctrines spread astray, Like separation from gods, ending all wrong views, Like the protector of all gods, homage to the supreme. Future generations will have clear fame, Like the moon's stainless thought, According to the thought of Chandrakīrti, Here enumerate the great strand of errors imputed by logic, This is to count the holders of one hundred and eight. That is also like this: The difference between Prāsaṅgika and Svātantrika. Generally, it is wrong to explain whether or not to accept the reason of one's own system. It is wrong to think that in order to establish one's own system, one must have a subject of knowledge that is established by its own characteristics. It is wrong to think that when Prāsaṅgikas and realists argue, there is no subject of knowledge that is established as a common appearance. It is wrong to distinguish between one's own system and what is known to others by whether or not the subject of knowledge is established by its own nature. It is wrong to accept a reason that is established by one's own valid cognition of the three aspects when examining ultimate truth. It is wrong to accept that the three aspects of a reason known to others are established by the valid cognition of both opponents. Taking a sprout as the basis for analysis, it is wrong to consider the collection of sprout and untruth as the object to be proven in the face of the logic of where it is established. At that time, it is wrong to accept that the sign follows the dharma of the object to be proven. It is wrong to think that the example of an image is not a correct example of agreement at that time. If one realizes that one dharma established by valid cognition is untrue, then one can realize that all dharmas are untrue by that mere reasoning, and if one realizes that, then the Madhyamaka view is born in one's mind, and at the time when the pervasion of reasons such as oneness and otherness is determined by valid cognition, it is the first ten to think that the Madhyamaka view has not yet arisen. The second ten of the great stream of errors, explained in detail. It is wrong to think that one has identified untruth without identifying the object to be negated, and that the general meaning of untruth appears to be the same as the general meaning of truth. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ཉིས་ཀ་འཁྲུལ། བློ་གནོད་ 4-9-2a མེད་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་བདེན་པར་བཞག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡོད་པ་དེ་རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་ཀྱི་བདེན་ཚད་ཡིན་ཟེར་བ་དང་། དེའི་ཤེས་བྱེད་དུ་དབུ་མ་སྣང་བའི་ལུང་དྲངས་པ་གཉིས་ཀ་ནོར། རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་མིན་པར་འདོད་པ་དེ་ཐལ་འགྱུར་བའི་བདེན་ཚད་དུ་འཇོག་པ་དང་། དེའི་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ཁུངས་སུ་བཞག་པ་ཐམས་ཅད་མ་འབྲེལ། སྤྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་། བྱེ་བྲག་དུ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དེས་བཏགས་པར་འདོད་པ་གཉིས་ཀ་འཁྲུལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བློ་གནོད་མེད་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཡིན་པ་དབུ་མ་སྣང་བའི་ལུང་དེའི་དོན་དུ་འཆད་པ་ཡིན་པ་དང་། སྤྱིར་ཡང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཐམས་ཅད་བློ་གནོད་མེད་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་བདེན་པར་གཞག་པ་ཙམ་ཡིན་པ་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པའི་འདོད་པར་འཆད་པ་འཁྲུལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དག་ནི་ནོར་པའི་འཕྲང་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་བཤད་པའི་བཅུ་ཚན་གཉིས་པའོ།། །། ༄། །ནོར་པའི་འཕྲང་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་བཤད་པའི་བཅུ་ཚན་གསུམ་པ། ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་བཀག་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་འཆད་མ་ཤེས་པས་ནོར། ཟླ་བས་དེ་ལ་སྐྱོན་སྤོང་མཛད་པའི་དགོངས་པ་འཆད་ལུགས་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་འཇོག་བྱེད་སྤྱིར་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་དང་། བྱེ་བྲག་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་འཆད་པ་འཁྲུལ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དབུ་མ་རང་ལུགས་ལ་གྲགས་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་པར་འཆད་པ་ནོར། སྤྱིར་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ནའང་ཡོད་པས་ཁྱབ་པར་འདོད་པ་འཁྲུལ། ཐལ་འགྱུར་བའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ལ་ཡང་གཉིས་སུ་མི་འབྱེད་ཟེར་བ་ནོར། ཐལ་འགྱུར་བ་རང་ལུགས་ལ་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཇི་སྙེད་པ་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ 4-9-2b བདེན་པ་ཡིན་པར་འཆད་མ་ཤེས་པས་ནོར། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སོགས་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་ཇི་སྙེད་པ་དབུ་མའི་རང་ལུགས་ལ་སྤྱིར་ཀུན་རྫོབ་དང་། བྱེ་བྲག་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་དུ་འཆད་མ་ཤེས་པས་ནོར། འཇིག་རྟེན་པ་ཉིད་ལ་གྲགས་པའི་དོན་དམ་དང་། ཀུན་རྫོབ་གཉིས་སུ་འབྱེད་མ་ཤེས་པས་ནོར། འཇིག་རྟེན་གྲགས་པའི་དོན་དམ་ཐམས་ཅད་དབུ་མའི་ཐ་སྙད་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དང་། དབུ་མའི་ཐ་སྙད་མངོན་སུམ་དུ་གྲགས་པ་ཐམས་ཅད་ལྟ་བས་སྤྲོས་པ་གཅོད་པའི་དུས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འཇོག་དགོས་པའི་རྣམ་གཞག་མ་ཤེས་པས་འཁྲུལ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ནོར་པའི་འཕྲང་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་བཤད་པའི་བཅུ་ཚན་གསུམ་པའོ།། །། ༄། །ནོར་པའི་འཕྲང་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་བཤད་པའི་བཅུ་ཚན་བཞི་པ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་དཔྱད་གཞིར་བཟུང་ནས་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་དོན་དམ་བདེན་པ་ར
Chinese
二者皆错谬，心识有害。 4-9-2a 声称由于无害心识显现之故，而安立为真实的‘有’，是自续派的真实量，并引用中观显现的教证作为其认知依据，这两者都是错误的。认为非由分别念增益而成立，是应成派的真实量，并将其作为认知依据的来源，这一切都毫不相关。普遍而言，认为一切法皆由分别念增益，以及特别认为胜义谛也是由分别念增益，这二者都是错误的。中观显现的教证意在阐释一切法皆由无害心识显现之故而安立，普遍而言，将一切世俗谛仅仅安立为由无害心识显现之故而成立，并将其阐释为中观自续派的观点，这是错误的。以上这些是对重大错谬歧途的第二组辨析。 ༄། །重大错谬歧途辨析之第三组 认为善护论师未能理解佛护论师遮破的理路而犯错。对于月称论师如何驳斥其过失的阐释方式极其错误。将世俗谛的成立方式普遍地解释为世间名言量，特别是解释为尽所有智的智慧，这是错误的。认为世间的世俗谛是由中观自宗所承认的量所成立，这是错误的。普遍而言，认为世俗谛，甚至是颠倒的世俗谛，都必然存在，这是错误的。声称应成派的世间世俗谛也不作二元区分，这是错误的。未能理解应成派自宗的世间所承认的世俗谛，与颠倒的世俗谛 4-9-2b 相同，这是错误的。未能理解涅槃和胜义谛等诸多名言，在中观自宗中普遍被认为是世俗谛，特别是被认为是真实世俗谛，这是错误的。未能区分仅仅在世间中被认为是胜义谛和世俗谛的二者，这是错误的。未能理解世间所承认的一切胜义谛仅仅是中观的名言，以及所有中观名言在断除见解戏论时，都必须安立为世俗谛的体系，这是错误的。以上这些也是对重大错谬歧途的第三组辨析。 ༄། །重大错谬歧途辨析之第四组 以胜义谛作为考察的基础，通过考察的理路来衡量胜义谛是否真实。
English
Both are mistaken, and harmful to the mind. 4-9-2a Claiming that 'existence' established as true due to the appearance to a non-afflicted mind is the valid cognition (pramāṇa) of truth according to the Svātantrika school, and citing the scripture of Madhyamaka-aloka (中观显现) as its cognitive basis, both are incorrect. Considering something not imputed by conceptual thought as the truth for the Prāsaṅgika school, and taking everything as the source of its cognitive basis is irrelevant. Generally, considering all phenomena as imputed by conceptual thought, and specifically considering the ultimate truth as also imputed by it, both are mistaken. The scripture of Madhyamaka-aloka explains that all phenomena are established due to appearing to a non-afflicted mind, and generally, it is mistaken to explain that all conventional truths are merely established as true due to appearing to a non-afflicted mind, and to explain this as the view of the Madhyamaka Svātantrika school. These are the second set of analyses of great mistaken paths. ༄། །The Third Set of Analyses of Great Mistaken Paths It is mistaken to think that Bhāviveka (善护论师) erred because he did not understand the reasoning by which Buddhapālita (佛护论师) refuted. The way Candrakīrti (月称论师) explained how to refute his faults is extremely wrong. It is wrong to explain the establishment of conventional truth in general as the valid cognition of worldly convention, and in particular as the wisdom of knowing all that exists. It is wrong to explain that the worldly conventional truth is established by the valid cognition recognized in the Madhyamaka system itself. Generally, it is wrong to think that conventional truth, even if it is a false conventional truth, is necessarily existent. It is wrong to say that even the worldly conventional truth of the Prāsaṅgika school does not distinguish between the two. It is wrong to fail to understand that all the conventional truths recognized in the world by the Prāsaṅgika school are false conventional 4-9-2b truths. It is wrong to fail to understand that many terms such as nirvāṇa and ultimate truth are generally considered conventional truths in the Madhyamaka system itself, and specifically as correct conventional truths. It is wrong to fail to distinguish between the ultimate and conventional truths that are recognized only in the world. It is wrong to fail to understand the system that all ultimate truths recognized in the world are merely terms of the Madhyamaka, and that all explicitly known terms of the Madhyamaka must be established as conventional truths at the time of cutting off the proliferation of views. These are also the third set of analyses of great mistaken paths. ༄། །The Fourth Set of Analyses of Great Mistaken Paths Taking the ultimate truth as the basis for investigation, using the reasoning of investigation to measure whether the ultimate truth is real. --------------------------------------------------------------------------------